Για να καταλάβετε πόσο κρύο κάνει απόψε, βρήκα αυτή τη φωτογραφία.
Ακριβώς, τόσο!
[Μιας και συζητούσαμε τα "παιδικά τραύματα" ... είχε και ο δικός σας παππούς μάλλινα εσώρουχα;]
Για να καταλάβετε πόσο κρύο κάνει απόψε, βρήκα αυτή τη φωτογραφία.
Ακριβώς, τόσο!
[Μιας και συζητούσαμε τα "παιδικά τραύματα" ... είχε και ο δικός σας παππούς μάλλινα εσώρουχα;]

Η Παρασκευή ήταν μέρα αυτο-ψυχανάλυσης στην ελληνική τουιτερολάνδη, όπου με τη σήμανση #paidika_traumata έβγαλαν όλοι τα σώψυχά τους. Και πολύ καλά κάνανε, συμπληρώνω εγώ.
Ερωτηθείσα υπό την συμπαθεστάτη @elfinexile „εσύ, τέκνον εσπουάρ, δεν είχες παιδικά τραύματα; καθαρή την έβγαλες;“ της απάντησα με κάθε ειλικρίνεια ότι βεβαίως και είχα … όλοι έχουμε. Αυτά είναι που μας διαμορφώνουν.
Είναι κάτι που το αναφέρω συχνά, χωρίς να το περιορίζω στα „άσχημα“ τραύματα. Ερμηνεύω κάθε „τραύμα“ ως μία χαρακιά, μία αυλάκωση στον εγκέφαλο, κάτι που τον στρέφει σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Η κοινή συνισταμένη χιλιάδων τέτοιων κατευθυντήριων γραμμών, είναι η διαμόρφωση χαρακτήρα, η προσωπικότητα, αυτό που είμαστε σήμερα.
Σήμερα θα γκρινιάξω. Όποιος αντέχει, καλώς. Όποιος δεν αντέχει, ας πάει παρακάτω.
Όπως όλοι έχουμε διαβάσει στα ΜΜΕ, αυτές τις μέρες διεξάγονται διαπραγματεύσεις μεταξύ της ΓΣΕΕ και των εργοδοτών (ΣΕΒ, ΓΕΣΒΕ κλπ) για τις αμοιβές του ιδιωτικού τομέα. Αφορά κυρίως τους εργαζομένους που παίρνουν ό,τι δίνει η σύμβαση.
Η ΓΣΕΕ έχει την θέση ότι αρνείται τη μείωση του μισθού αλλά διαπραγματεύεται πώς θα γίνει μείωση του μη-μισθολογικού κόστους. Ποιο είναι αυτό; Πιάνει από τις ασφαλιστικές εισφορές έως τον φόρο μισθωτών υπηρεσιών και άλλες επιβαρύνσεις που δεν φτάνουν ποτέ στην τσέπη του δικαιούχου, ωστόσο φεύγουν από το ταμείο της επιχείρησης.
Έχουμε χορτάσει να ακούμε το ΠΑΣΟΚ να μιλά για „Πράσινη Ανάπτυξη“ και μάλιστα, να προσπαθεί να σφετεριστεί τον όρο, λες και είναι το μοναδικό πολιτικό κόμμα που την ασπάζεται.
Στην πραγματικότητα όμως, από τα πεπραγμένα του, μόνο το αντίθετο μπορούμε να διαπιστώσουμε. Και δεν αναφέρομαι μόνο στο σημερινό μόρφωμα, αλλά πάω τουλάχιστον 20 χρόνια πίσω, από τότε που άρχισε την αποδόμηση του Κράτους υπέρ ιδιωτών.
[Μην πεταχτεί κανείς και πει ότι πρώτος άρχισε ο Μητσοτάκης: ούτε το 2% δεν έκανε απ' όσα "πέτυχε" ο Σιμήτης στην ίδια πορεία. Στην ουσία, ο Μητσοτάκης ήταν ένας πολύ άχρηστος και αντιπαθής Σιμήτης.]
Πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετική η κατάσταση στη χώρα;
As I sat sadly by her side
At the window, through the glass
She stroked a kitten in her lap
And we watched the world as it fell past
Softly she spoke these words to me
And with brand new eyes, open wide
We pressed our faces to the glass
As I sat sadly by her side
Ξέρω πως όλη η χώρα ασχολείται με το „δεν διάβασα το μνημόνιο“ του Χρυσοχοϊδη.
Εγώ, δυστυχώς, έχω άλλο πρόβλημα.
Μέρα είναι, θα περάσει. Ψυχραιμία!
[Σε μένα τα λέω.]
Από αύριο, πάλι στο πρόγραμμα.
Χθες, ο „Μάλλον Ακίνδυνος“ [a.k.a. Galaxyarchis] έγραψε τα παρακάτω στο twitter:
Έχετε πάρει χαμπάρι πιστεύω ότι το PSI δεν είναι τίποτε περισσότερο, παρά η μετατόπιση του προβλήματος (διογκωμένου) στα παιδιά σας; Ε;
Στα @@ σας όμως. (α) Ποιος ζει, ποιος πεθαίνει σε 30 χρόνια και (β) Τα παιδιά μας ούτως ή άλλως, για το πεζοδρόμιο τα προορίζουμε.
Όχι απλά έχει δίκιο αλλά θίγει – κατά την ταπεινή μου άποψη – την καρδιά του προβλήματος. Και απαντά άμεσα στο „γιατί ο κόσμος δεν κατεβαίνει στο δρόμο“ να αντιδράσει απέναντι σε όσα συμβαίνουν. Ποιος κόσμος; Αυτός που έχει αναγάγει την Τζούλια σε ίνδαλμα των παιδιών του;
Πριν λίγες μέρες ταξίδευα με κάποιον και πιάσαμε την κουβέντα για τα διόδια και τις ιδιωτικές εταιρείες που τα εκμεταλλεύονται. Ήταν οργισμένος και δεν συγκρατούσε τα λόγια του ενάντια στο „σύστημα“, στα πολιτικά κόμματα και στα „πουλημένα ΜΜΕ“ επειδή δεν είχαν φροντίσει έγκαιρα να ενημερώσουν τον κόσμο για τις συμβάσεις παραχώρησης που υπέγραψε ο Σουφλιάς.
[Τον στόλισε καλά με ουκ ολίγα κοσμητικά, τα οποία μπορείτε να φανταστείτε.]
Κάκιζε μάλιστα ακόμα και όσους πρωταγωνιστούν στις δράσεις diodia-stop επειδή έδρασαν μόνο κατόπιν εορτής.
Come on
Come on
Shed the skin that’s held you in
Held you for too long
How bad could it be?
If you should fall in love with me
How bad could it be?
Sexuality
Διάβασα ένα ανατριχιαστικό ρεπορτάζ της Ελευθεροτυπίας, το οποίο παραθέτω αυτούσιο [και όχι μόνο με σύνδεσμο παραπομπής] διότι δεν ξέρω για πόσο καιρό θα είναι online η ιστοσελίδα της εφημερίδας.
Aφορά την εξαφάνιση του DNA των ελληνικών ποικιλιών φυτών, επειδή
α) κάποιος γραφειοκράτης θεώρησε ότι είναι περιττά και πολυέξοδα … και αυτό είναι το αφελές / καλό σενάριο
ή
β) κάποιος τα πήρε από τη Monsanto / τη BASF και άλλες εταιρείες που προωθούν τα γενετικώς τροποποιημένα τρόφιμα, με κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο … και αυτό είναι το άσχημο σενάριο.
Αντιγράφω από τον Παραλληλογράφο, μία μετάφραση άρθρου σχετικά με τη νομοθεσία SOPA.
Άρθρο Πειρατών για τη νομοθεσία περί πνευματικής ιδιοκτησίας και την ελεύθερη ανταλλαγή αρχείων
απο τους Ηλιόσπορους
Οι επόμενοι μήνες είναι πολύ σημαντικοί καθώς θα κρίνουν την ελεύθερη πρόσβαση σε πληροφορίες μέσω του διαδικτύου.
Ήδη το λόμπι της πνευματικής ιδιοκτησίας (copyright) κατάφερε πρόσφατα να επεκτείνει το χρονικό διάστημα ισχύος τη πνευματικής ιδιοκτησίας από 50 σε 70 έτη, ενώ το αμέσως επόμενο διάστημα θα συζητηθούν στην ΕΕ δύο πολύ επικίνδυνες νομοθεσίες, η οδηγία για την πνευματική ιδιοκτησία IPRED, καθώς και η συμφωνία ACTA (Anti-Counterfeiting Trade Agreement), που θα έχουν ως αποτέλεσμα την ποινικοποίηση της ελεύθερης ανταλλαγής αρχείων,καθώς και τον περιορισμό βασικών διαδικτυακών ελευθεριών που μέχρι σήμερα θεωρούσαμε αυτονόητες.
Το παρακάτω κείμενο, είναι από τα καλύτερα ιστορικά που έχω διαβάσει σχετικά με την αυτοκινητοβιομηχανία στην Ελλάδα. Είναι αξιέπαινος όποιος αφιέρωσε το χρόνο και την ενέργεια για να κάνει την καταγραφή.
Προτείνω να το διαβάσετε και το αντιγράφω εδώ, επειδή πρέπει να διατηρηθεί σε όσο το δυνατόν περισσότερα μέρη, να μην χαθεί.
Το εντόπισα εδώ: http://news247.gr/
Αρχική πηγή: Caroto.gr

Ο γκαιμπελισμός των ΜΜΕ στην Ελλάδα συγκρίνεται μόνο με την βλακεία όσων καταπίνουν αμάσητα τα στρατευμένα „ρεπορτάζ“ τους.
Τo πλήρες [σε αντίθεση με το "μερικό" ας πούμε;!?] άνοιγμα των «κλειστών» επαγγελμάτων προβλέπεται με τροπολογία. Ναι, με τροπολογία διότι, τόσα χρόνια που το συζητάνε το συγκεκριμένο θέμα, κανείς δεν είχε το χρόνο να φτιάξει έναν νόμο. Ή μήπως, επειδή κανείς δεν θέλει να συζητηθεί εκτενώς, επειδή φοβούνται τί θα προκύψει εάν συζητηθεί;
Σήμερα είναι η παγκόσμια κινητοποίηση ενάντια στη νομοθεσία SOPA [Stop Online Piracy Act] και PIPA [Protect IP Act] που σκοπεύουν να περάσουν οι ΗΠΑ. Μόνο που δεν αφορά αποκλειστικά τις ΗΠΑ: έτσι όπως είναι η δομή του διαδικτύου σήμερα, αφορά όλον τον πλανήτη.
Είναι κάτι που αφορά σχεδόν το 90% του περιεχομένου που βρίσκεται online αυτή τη στιγμή. Μπορεί και παραπάνω. Αν το παιδί σας τραγουδάει το „αχ κουνελάκι“ στο youtube και μία δισκογραφική θεωρεί πως της ανήκουν τα δικαιώματα … μπλέξατε.
Τα τραγούδια και οι φωτογραφίες στο Οξύ είναι από τα πρώτα παραδείγματα τέτοιου περιεχομένου. Με αφορά, άμεσα, κι έτσι αποφάσισα να πάρω μέρος στη διαμαρτυρία.
Παναττική απεργία σήμερα. Όχι πως θα παίξει σπουδαίο ρόλο: αυτές οι μονοήμερες, μόνο σαν βαλβίδα εκτόνωσης λειτουργούν.
Γαλάζια πεύκα τρέχουν στο μυαλό μου
σε τούτη την αξέχαστη εκδρομή,
τα σύνεργα σκουριάσαν στο γυλιό μου,
βαρέθηκα να είμαι στη γραμμή.
Στη γραμμή σαν στρατιώτες που πηγαίνουν
στον άλλο κόσμο, που γυρνούν και δεν πεθαίνουν.
Δευτέρα σήμερα. Είναι σημαντικό να ξεκινάς σωστά την εργασιακή σου εβδομάδα.
Πρέπει να φοράς την επιβλητική σου μαύρη γόβα [η οποία πρέπει οπωσδήποτε να αστράφτει!] και να έχεις μαζί σου την εντυπωσιακή σου τσάντα – πάντα κατάλληλα εξοπλισμένη – κατά προτίμηση πανακρίβου, ή καλή απομίμηση πανακρίβου.
Καλό είναι να φοράς ελαφρύ και αυστηρό πρωινό μακιγιάζ και να έχεις καλοχτενισμένο μαλλί. Διότι, έτσι εκπέμπεις αυτοπεποίθηση.
Σημαντικότατο επίσης είναι να έχεις φροντίσει να ενημερωθείς για τα τεκταινόμενα, κατά προτίμηση από κάποιο έγκυρο και κραταιό ΜΜΕ. Αν δεν προλάβεις τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές της τηλεόρασης, υπάρχουν πάντα οι εφημερίδες που μπορείς να διαβάσεις στο δρόμο για τη δουλειά.
[Fuji television, στο Τόκιο]
Έχει ξεκινήσει μία „κίνηση“ για να μαζευτεί απόψε κόσμος στο Σύνταγμα [αν δεν κάνω λάθος] και να δημιουργηθεί μία αυθόρμητη διαμαρτυρία, από τη βάση. Mία επανάληψη των Κυριακάτικων [επειδή δεν εργαζόμαστε] μαζώξεων στις πλατείες όλης της χώρας, στην καρδιά του χειμώνα.
Δεν πρόκειται για καμία κομματική ή υστερόβουλη διοργάνωση. Για την ακρίβεια, έχω την εντύπωση πως παρακολούθησα live την αυθόρμητη / πηγαία απαρχή της, στο twitter timeline μου [και το όνομα αυτού, cocobilly].
Συνεπώς, και 500 μόνο άτομα εάν μαζευτούν, θεωρητικά είναι πετυχημένη η διοργάνωση, επειδή στηρίζεται σε μία ιδέα και μία πρόσκληση, ενός ατόμου. Αναλογικά, η „επίσημη“ παναττική απεργία στις 17 Ιανουαρίου, δεν θα έχει μεγαλύτερη απήχηση ή συμμετοχή, παρόλο που έχει προαναγγελθεί εδώ και 2 μήνες. Weiterlesen
Πριν τις ψηφιακές φωτογραφικές μηχανές, υπήρχαν οι κλασικές αναλογικές. Αυτές με το φιλμ. Που έπρεπε να διαλέξεις μεταξύ έγχρωμου και ασπρόμαυρου. Και ίσως επέλεγες 24άρι αντί για 36άρι, ενώ έπρεπε να σκεφτείς την ποιότητα πριν αγοράσεις και πόσο καιρό θα το αποθήκευες για να μην χαλάσει.
Μες στο παράξενο μυαλό μου,
ό,τι κι αν νόμιζα δικό μου
έρχονται μέρες που, μακριά,
μακριά μοιάζει χαμένο.
Kαι νοιώθω μόνος,
πως δεν ανήκω πουθενά,
πως δεν αγάπησα κανέναν
νοιώθω δεν είχα ούτε κι εσένα …
Στις συζητήσεις όλων επανέρχεται, με αυξανόμενη συχνότητα, το ερώτημα „τί θα συμβεί (ότ)αν βγούμε από τη ζώνη του ευρώ και επιστρέψουμε στη δραχμή;“
Εύλογα, οι περισσότεροι φαντάζονται ότι αυτό θα είναι μία δύσκολη κατάσταση, αλλά δεν μπορούν να συγκεκριμενοποιήσουν τις επιπτώσεις. Δεν είναι κάτι που έχουμε βιώσει πρόσφατα, ούτε και είναι διαθέσιμα ανάλογα παραδείγματα. Τουλάχιστον όχι μέσω των μεγαλο-ΜΜΕ που έχουν πάρει την εργολαβία ενημέρωσης της μεγάλης πλειοψηφίας.
Μερικές μέρες αισθάνεσαι καλύτερα, μερικές άλλες … σαν να έπαιζες ξύλο με τη γροθιά σου στον τοίχο. Φθορά και κούραση.
Απόψε έμαθα έναν νέο ορισμό του θανάτου.
Θα τον επεξεργαστώ λίγο ακόμα και θα ακολουθήσει ανάρτηση.
Νομίζω.
Είμαι πολύ κουρασμένη για να το επιχειρήσω τώρα. :)
Είδα λίγο Αλαφουζοκάναλο [επισκέπτης ούσα, δεν μπορούσα να είμαι αγενής] και έπεσα πάνω σε μία απογευματινή εκπομπή, στην οποία η παρουσιάστρια και οι καλεσμένοι της σκίζανε τα ιμάτιά τους υπέρ των υπέροχων ελληνικών προϊόντων και πώς αυτός είναι ο τρόπος να σώσουμε τη χώρα.
Xωρίς εκτροπή από το „κανονικό“ [τον κανόνα] δεν είναι εφικτή η πρόοδος. Τάδε έφη Φρανκ Ζάππα.
Φίλοι που απηυδήσανε με την πολιτική
το ρίξανε σε τέχνες και θρησκείες
κι άλλοι ξυπνήσαν Έλληνες τόσο φανατικοί
βρήκαν τη σωτηρία τους χωρίς αμφιβολίες
Και κάποιοι άλλοι φίλοι μου ίσως πιο πονηροί
που μένουνε για πάντα αμφσβητίες
παρ’ όλη τη διάννοια το ξέρω πως μπορεί
να βρίσκονται στα πράγματα μ’ όλες τις συγκυρίες
Προχθές το πρωί έλαβα ένα email για μία επείγουσα δουλειά. Είχε ένα ευμεγέθες συνημμένο, το οποίο ίδρωσα να κατεβάσω, εξαιτίας των προβλημάτων στη γραμμή μου. Με τις διαρκείς συνδέσεις και αποσυνδέσεις, το αποτέλεσμα ήταν να μην σκανάρεται καλά και να μην κατεβαίνει για αρκετή ώρα.
Απάντησα τα κλασικά ["επιβεβαιώνω ότι το έχω λάβει, θα το φροντίσω και θα πάρετε την απάντηση a.s.a.p."] και μετά προσπάθησα να φροντίσω αυτό που είχα να κάνω.
Αμ δε!
“Δεν μπορούμε να ξεκινάμε διάλογο από τη βάση αμετακίνητων κεκτημένων, διότι αύριο κινδυνεύουμε να μην έχουμε τίποτα” έγραψε στο twitter ο Πρωθυπουργός. Ή αυτός που διαχειρίζεται το λογαριασμό, καθ’ υπόδειξή του. Το ίδιο κάνει.

Ποια είναι τα αμετακίνητα κεκτημένα, τη μέρα κατά την οποία ο Λουκάς Παπαδήμος έχει αρχίσει διάλογο με τους Κοινωνικούς Εταίρους και στο τραπέζι βρίσκονται οι Συλλογικές Διαπραγματεύσεις για τη Σύμβαση Εργασίας;
Μπορώ να φανταστώ αρκετά, μεταξύ των οποίων:
To Οξύ σήμερα ασχολείται με τη γραμμή του η οποία ΤΟΝ ΠΑΙΡΝΕΙ άνω κάτω και πλαγίως.
Η απάντηση της forthnet στα προβλήματα είναι πως „έχετε καλώδιο μεγαλύτερο από 2 μέτρα στο ρούτερ“.
Στο ερώτημα „Ναι, αλλά και χθες είχα το ίδιο καλώδιο, και προχθές, και παραπροχθές … γιατί ΣΗΜΕΡΑ με πήδηξε η γραμμή;“ η απάντηση ήταν „Οι οδηγίες από την εταιρεία είναι αυτές, λυπάμαι!“
Kι επειδή δεν αντέχω αυτές τις συνθήκες και ΔΕΝ θέλετε να γράψω άλλη ανάρτηση εκνευρισμένη, θα γράψω κάτι όταν θα έχω ηρεμήσει.
Ανοιχτά όλο το 24ωρο και 7 μέρες την εβδομάδα θα έχουν το δικαίωμα να είναι τα μαγαζιά στην Ιταλία. Περίπου σαν τα περίπτερα, ή κάτι ψιλικατζίδικα.
Ορισμένοι αδαείς – αν και ζούμε πλέον στην εποχή των υποψιασμένων – θα σπεύσουν να το θεωρήσουν καλό. Θα βολεύονται στα ψώνια τους εκείνοι – σαν κι εμένα – που τρέχουν πάντα τελευταία στιγμή.
Υπάρχει αρκετή προδοσία, μίσος
βία
Παραλογισμός στον μέσο άνθρωπο
Για να τροφοδοτήσει οποιονδήποτε στρατό μια
Οποιαδήποτε μέρα.
ΚΑΙ Οι Καλύτεροι Στο Φόνο Είναι Αυτοί
Που Κηρύσσουν Το Αντίθετο.

ΚΑΙ Οι Καλύτεροι Στο Μίσος Είναι Αυτοί
Που Κηρύσσουν Την Αγάπη.
ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
ΕΙΝΑΙ – ΤΕΛΙΚΑ – ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ
ΚΗΡΥΣΣΟΥΝ ΤΗΝ
ΕΙΡΗΝΗ
Φέτος, μην επιτρέψετε σε κανέναν να σας πουλήσει „αφυδατωμένο ύδωρ“ … ούτε και αλάτι με ημερομηνία λήξης πάνω στο κουτί.
[Ναι, το αλάτι στο σπίτι σας έχει τέτοια ημερομηνία λήξης πάνω. Κι ας παστώναμε κάποτε τα κρέατα και τα ψάρια με αυτό για να διατηρηθούν.]
[Αδειάστε το περιεχόμενο σε ένα γαλόνι νερού, ανακατέψτε μέχρι να διαλυθεί (!!!!) ψύξτε το και σερβίρετε.]
Απόψε η νύχτα δεν περνά
κι είναι νωρίς ακόμα
κι οι δείκτες λες και κόλλησαν
και γίναν ένα σώμα.
Απόψε, εάν είσαι στην Αθήνα και δεν έχεις κάτι καλύτερο να κάνεις, γιατί δεν πας μια βόλτα από τη Χαλυβουργία;
Θα έχει γιορτή αλληλεγγύης, για την αλλαγή του χρόνου. Θα γνωρίσεις κόσμο, θα δεις πώς είναι μία γιορτή φίλων και θα σου μείνει μια ευχάριστη ανάμνηση.
Ας κάνουμε καλύτερα λάθη αύριο. Αυτό το „αύριο“ που έρχεται, το δύσκολο, το δυσοίωνο, αυτό που μοιάζει απειλητικό για τον τρόπο της ζωής μας και τους στόχους που κάποτε – σε καλύτερες εποχές – είχαμε θέσει. Και ατομικά και συλλογικά.
Ξέρετε: την καλύτερη δουλειά, τη βάρκα για το ψάρεμα, το καλύτερο αυτοκίνητο, το ιδιόκτητο σπίτι, την καλύτερη περίθαλψη, την εξάλειψη της φτώχειας, την κοινωνική πρόοδο, το καθαρότερο περιβάλλον, τη διάδοση του πολιτισμού, τις συλλογικές δράσεις … όλα αυτά τα „ρομαντικά“ σε εποχές που 500 παιδιά έχουν αφεθεί σε ιδρύματα εξαιτίας της αδυναμίας των οικογενειών τους να τα θρέψουν.
Διάβασα ένα εντελώς γελοίο κείμενο για τους άνδρες στο διαδίκτυο. Προφανώς και δεν είναι το πρώτο του είδους, αλλά γιορτές είναι και έχω αρκετό χρόνο για να το σχολιάσω.
„Στο διαδίκτυο, μια γυναίκα μπορεί να συναντήσει τρία είδη εραστών. Τον μαλάκα, τον πιο μαλάκα και τον πολύ μαλάκα.“ αποφαίνεται η συγγραφεύς [ακόμα μία κλώσσα σε αναζήτηση Μίστερ Μπιγκ] η οποία στη συνέχεια προχωρά στην περιγραφή των εν λόγω κατηγοριών.
Παρακολουθώ – όχι πολύ επισταμένως, το ομολογώ – την τελευταία ιστορία μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας. Άκουσα χθες – μεταξύ άλλων – ότι απειλείται η ζωή μίας Γαλλίδας βουλευτού, μάλλον της εισηγήτριας ενός νόμου.
Αφορμή για το εχθρικό κλίμα είναι η θεσμοθέτηση από τη Γαλλική Βουλή ως αδικήματος, της άρνησης της παραδοχής του Αρμενικού Ολοκαυτώματος. Κάτι αντίστοιχο έχει ήδη γίνει για το Εβραϊκό Ολοκαύτωμα, από τους Ναζί, στο Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τα Χριστούγεννα είναι ως επί το πλείστον οικογενειακή γιορτή. Το εμπεδώσατε αυτές τις μέρες. Ορισμένοι εξ ημών, με επίπονο τρόπο: σαν επίσκεψη στον οδοντίατρο. Αναπόφευκτη.
Επί τη ευκαιρία λοιπόν, ας κάνουμε μία ανακεφαλαίωση του ορισμού της λέξης „οικογένεια“. Με γραφικό τρόπο, που είναι και ευκολότερο να γίνει κατανοητό:
Tα emails από Νιγηριανούς κληρονόμους και διαχειριστές περιουσιών, τα έχετε χορτάσει φαντάζομαι, όπως κι εγώ.
Αυτό όμως είναι διαφορετικό: τέρμα οι ανώνυμοι πολυεκατομμυριούχοι με τα άθλια ονόματα.
Τούτος ‘δω έχει, ισχυρίζεται, τα κλειδιά της περιουσίας του Μουαμάρ Καντάφι.
Μερικές μέρες είναι καλύτερες από άλλες. Καταφέρνεις πράγματα, πετυχαίνεις στόχους, η τύχη σου φαίνεται να ανοίγει και μπορείς να χαμογελάσεις, μαζί με τους ανθρώπους που σε αγαπάνε και σε νοιάζονται.
Σαν εκείνες τις μέρες που έχει ήλιο και θέλεις να παρατήσεις τα πάντα για να βγεις έξω. Το μυαλό δεν μπορεί να συγκεντρωθεί, ταξιδεύει, κάνει όνειρα και καταστρώνει νέα πλάνα.
Όσες δεσμεύσεις κι αν έχουμε αναλάβει, όσο κι αν προσπαθούμε να κρατήσουμε τα πόδια μας προσγειωμένα στη γη, όσο κι αν προσπαθούμε να μην „πετάμε“ … απλά δε γίνεται. Επειδή τα πάντα έχουν γεμίσει ηλιοφάνεια. Το φως κατακλύζει κάθε σκιά, κάθε μαυρίλα, κάθε τι που μπορεί να μας χαλάσει τη διάθεση. Weiterlesen
Κανείς δε θα μπορέσει, μου ‘χες πει
να με πονέσει πάλι όπως εσύ
κι αφού είπαμε γεια με τα δάκρυα στεγνά
τα παράθυρα αφήνω όλη μέρα κλειστά
Ποτέ δεν θα σ’ αφήσω μου ‘χες πει
να ζήσεις στα όνειρά μου όπως πριν
Κι όμως, να, περπατώ μες στον ύπνο σου εγώ
και μου δίνεις φιλιά στα όνειρά σου ξανά
Και σε παίρνω αγκαλιά με τα μάτια κλειστά
πώς γεννάει στο σκοτάδι η λύπη χαρά
Weiterlesen
Ο ορισμός του „κιτς“ [kitsch] δεν είναι 100% σαφής. Ωστόσο, η αμερικάνικη „τέχνη των Χριστουγέννων“ τον προσεγγίζει σε μεγάλο βαθμό.
Έχει αναπτυχθεί ολόκληρη … χμμμ … δεν το λες „σχολή“ … το λες όμως „θεματική“, γύρω από τα Χριστούγεννα: ρούχα, έπιπλα, τσάντες, κοσμήματα, γλυκά, βαζάκια για την κουζίνα, πιάτα και πιατέλες σερβιρίσματος, μέχρι και κούπες του καφέ.
Aφαιρετικότητα. Ή την έχεις ή δεν την έχεις. Κι αν κάτι με συναρπάζει στο tumblr είναι κάποιες θεσπέσια αφαιρετικές φωτογραφίες, πάνω στις οποίες μπορεί κανείς να γράψει ολόκληρα διηγήματα.
Θέλετε ένα δείγμα; Νομίζω ότι το παραπάνω αρκεί. Δημιουργεί συνειρμούς. Δείχνει αρκετά για να διαγείρει τη φαντασία μας ώστε να πλάσει μία ιστορία που θα το πλαισιώσει. Όχι περισσότερα.
Εάν έχετε κάτι που δεν χρειάζεστε, μπορείτε να το δώσετε στους παρακάτω:
Το «Ιδρυμα Αστέγων του Δήμου Αθηναίων» έχει ανάγκη από ρούχα, σεντόνια, παπλώματα. Αν σας περισσεύουν, το ίδρυμα δέχεται καθημερινά προσφορές 8π.μ.-3μ.μ., Πειραιώς 35. Τηλέφωνα επικοινωνίας: 210 52 39 465 και 210 52 46 516, e-mail: kyada@otenet.gr, ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.kyada.gr/
Η ΜΚΟ Praksis χρειάζεται φάρμακα για να καλύψει τις ανάγκες των πολυϊατρείων της, που περιθάλπουν δωρεάν μετανάστες και αστέγους. Δέχονται ακόμη και ανοιγμένα, χρησιμοποιημένα κουτιά φαρμάκων. Επικοινωνήστε στα τηλ.: 210 52 05 200, e-mail: info@praksis.gr, ηλεκτρονική διεύθυνση: http://www.praksis.gr/
Χθες και προχθές παρακολούθησα μία από τις εκπομπές του Omnia TV. Συγκεκριμένα „από τη Σύλβια στην Ανδρομέδα“, η οποία παίζει κάθε μεσημέρι, εδώ.
Από τα θέματα τα οποία έθιξε ήταν οι κατάπτυστες και ρατσιστικές δηλώσεις του Ανδρέα Λοβέρδου, περί των αλλοδαπών γυναικών που εκδίδονται παράνομα και πρέπει να απελαθούν ώστε να μην κινδυνεύει η ελληνική οικογένεια από το HIV / AIDS.