Μια απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό …
Αν συλλέξουμε τα σωματικά υγρά των αμερικανών αθλητών που παίρνουν μέρος στην Ολυμπιάδα του Πεκίνο(υ) και ποτίσουμε ένα χωράφι (π.χ.!) … τι είδους μετάλλαξη θα παρατηρηθεί στους καρπούς;?
Μια απορία που με βασανίζει εδώ και καιρό …
Αν συλλέξουμε τα σωματικά υγρά των αμερικανών αθλητών που παίρνουν μέρος στην Ολυμπιάδα του Πεκίνο(υ) και ποτίσουμε ένα χωράφι (π.χ.!) … τι είδους μετάλλαξη θα παρατηρηθεί στους καρπούς;?
Συνήθως αποφεύγω να ασχοληθώ με θέματα που άπτονται ξένων κρατών, ειδικά όταν πρόκειται για μειονοτικές ομάδες και ιστορικές διαμάχες. Δεν αισθάνομαι αρκετά ενημερωμένη και σε τέτοιες περιπτώσεις καλό είναι να το βουλώνουμε, αντί να κάνουμε τους ξερόλες.
Επειδή όμως τα γεγονότα στην Οσετία (της Γεωργίας?? της Ρωσίας??) είναι εξαιρετικά κοντά (χρονικά) σε όσα συμβαίνουν στο Κοσυφοπέδιο (a.k.a. Κόσοβο, στην βαρβαρική) είναι ανθρωπίνως αδύνατο να μην γίνει κάποια νοητική σύγκριση των δύο περιπτώσεων.
Δε φτάνει η ιστορία με τους ντοπαρισμένους Έλληνες αθλητές, ζούμε μια ακόμη τραγωδία. Σε όποιο κανάλι κι αν ανοίξει κανείς, όποια ώρα της ημέρας, βλέπει την Βούλα Πατουλίδου να σχολιάζει επί παντός επιστητού.
Εντάξει, υπήρξε τυχερή και δεν την πιάσανε ντοπαρισμένη.
Εντάξει, το ΠΑΣΟΚ την έπεισε να παραιτηθεί από το μισθό της (ως αξιωματικός) και κάπως πρέπει να βγάλει τα προς το ζειν.
Μας είχαν ζαλίσει τον έρωτα οι κυβερνώντες για την ελεύθερη αγορά και την αυτορύθμισή της.
Εκθειάζουν τις ΣΔΙΤ (Συμβάσεις Ιδιωτικού Δημοσίου Τομέα), τη μείωση φόρων για τις επιχειρήσεις, την flexicurity.
Και όταν ο κόμπος φτάνει στο χτένι, δηλαδή τις ημέρες που οι βουλευτές τους επιστρέφουν στην περιφέρειά εκλογής τους και ακούνε τα εξ αμάξης από τους ψηφοφόρους … τότε αποφασίζουν ότι πρέπει να κάνουν κάτι. Να φανεί ότι δραστηριοποιούνται.
Φτάνοντας σήμερα στη δουλειά, εντόπισα καπνό, από μακριά. Το μυαλό μου πήγε στο κακό. Παράτησα βιαστικά την τσάντα μου & έτρεξα αμέσως να δω αν υπήρχε εστία φωτιάς, έτοιμη να την αντιμετωπίσω αποφασιστικά.
[Δε θα μπω σε λεπτομέρειες, αλλά είμαι «ετοιμοπόλεμη» σε τέτοιο ενδεχόμενο.]
Βρήκα έναν εργαζόμενο να καίει «άχρηστη» ξυλεία. Κατ’ εντολή του αφεντικού, είπε.
Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν ήταν το μοναδικό αθλητικό γεγονός στην Αρχαία Ελλάδα. Ούτε σήμερα είναι. Υπήρχε όμως από τότε κάτι που τους έκανε να ξεχωρίζουν: η Ολυμπιακή Εκεχειρία.
Οι συμμετέχοντες διέκοπταν κάθε εθροπραξία ώστε να λάβουν μέρος, ενώ η παραβίαση αυτού του όρου σήμαινε αυτόματη αποβολή από τους αγώνες και μεγάλη ντροπή.
Τι άλλαξε από τότε;
Σήμερα είναι “του Σωτήρος” για τους πιστούς. Και της Χιροσίμας, για τον υπόλοιπο κόσμο.
Σήμερα χάσαμε την αθωότητά μας ως ανθρώπινο γένος και περάσαμε με τον χειρότερο τρόπο στην ατομική εποχή. Ας μην λησμονούμε τι συνέβη.
Ενός λεπτού σιγή.
Στην Παλαιστίνη η Μεσόγειος είναι υπέροχη. Αλλά αυτό το καλοκαίρι όμως οι Παλαιστίνιοι δεν θα πάρουν τις πετσέτες τους να τρέξουν στις παραλίες. Τα παιδιά τους δεν σπεύδουν στα Χumbo για να αγοράσουν κουβαδάκια. Όσα επιβιώνουν στις φτωχογειτονιές της Γάζας, παίζουν πόλεμο με ξύλινα όπλα.
Όχι επειδή έτσι “γράφει” το DNA τους. Όποιος πιστεύει κάτι τέτοιο, δικαιώνει τις θεωρίες του Γ’ Ράιχ περί φυλετικής καθαρότητας.
Ο λόγος που αυτά τα παιδιά ανατρέφονται έτσι είναι απλός: επειδή εμείς, ο πολιτισμένος κόσμος, δεν τους δώσαμε την επιλογή να παίξουν με τα κουβαδάκια τους … (Lire la suite…)