Παρακολουθούσα ειδήσεις (ΟΚ, το ξέρω ότι πρέπει να την προσέξω αυτή τη διαστροφή …) και ξαφνικά ανακύπτει το θέμα των προγραμμάτων Stage. Κάνανε συγκέντρωση στο Σύνταγμα σήμερα.
Πρώτη παρατήρηση: Εντυπωσιάστηκα! Μάθανε, επιτέλους, ότι συγκέντρωση μπορεί να γίνει και εκτός βουλευτικών γραφείων! Ορίστε που κάτι μαθαίνουν τα “παιδιά” και τζάμπα τους κατηγορώ.
«Δικαιούμαστε να μονιμοποιηθούμε στον ΟΑΕΔ, από εδώ και στο εξής, τι θα κάνουμε; πού θα βρούμε δουλειά;» ρωτά η πρώτη, που “την πνίγει” το δίκιο της. Σωστά … οι άλλοι Έλληνες έχουν λύσει το πρόβλημά τους και τώρα πρέπει να λύσουμε το δικό της.
«Καλύπτουμε πάγιες και διαρκές θέσεις, εδώ και πέντε χρόνια, στον ίδιο φορέα» δηλώνει η δεύτερη μαθητευόμενη (με stage) στον ΟΑΕΔ.
[Προσοχή: αυτή καλύπτει διαρκές θέσεις, όχι διαρκείς! Ούτε αυτό δεν έχει καταφέρει να μάθει σωστά, έστω παπαγαλία, ο ΣΤΟΚΟΣ! Πώς θα διαβάσει μετά εγκυκλίους και νομοθεσία για να τα εφαρμόσει;]
Μια συνάδελφός τους, με ροζ μπλούζα και βαμμένο ξανθό μαλλί, δήλωνε με νάζι στην ίδια κάμερα πως «Εεεε, δουλεύω τώρααα 15 μήνες, μεεεεε 500 ευρώωωω, το υψηλότερο».
[Ευτυχώς που οι συνεντεύξεις ήταν προφορικές, γιατί δε θέλω να μάθω πόση ώρα θα έκαναν για να γράψουν απαντήσεις στα δημοσιογραφικά ερωτήματα.]
Αυτές είναι τα χαρακτηριστικά παραδείγματα εκείνων που καθημερινά διεκπεραιώνουν πράξεις του δημοσίου. Είναι δηλαδή πίσω από τα γκισέ, εκεί που πάμε για να εξυπηρετηθούμε.
Εκεί όπου εξαρτάται μερικές φορές το μέλλον μας από τους υπολογισμούς και τις αποφάσεις τους.
Ή εξαρτάται η μία ώρα που θα έχουμε στη διάθεσή μας … επειδή η καθυστερημένη ξανθιά δε θα ξέρει τι πρέπει να κάνει και θα μας καθηλώσει εκεί, γιατί … τι άλλο καλύτερο έχουμε εμείς να κάνουμε από το να περάσουμε τη μέρα μας σε μία δημόσια υπηρεσία για να λάβουμε ένα κωλόχαρτο (π.χ. φορολογική ενημερότητα) που η άχρηστη διακυβέρνηση δεν έχει καταφέρει να κάνει ηλεκτρονικό για να μας διευκολύνει;
Διότι όσο η μία θα βρίσκεται στη λαϊκή αγορά και η δεύτερη θα έχει πάει να πάρει τα παιδιά από το σχολείο, η τρίτη θα έχει μείνει μόνη στο γραφείο και θα ψάχνει τι πρέπει να κάνει. Και μη μου πει κανείς ότι δεν το έχει ζήσει αυτό το μοτίβο στις συναλλαγές με το δημόσιο! Δεν μπορεί να είμαι η μόνη που έχει πιάσει τις περισσότερες γυναίκες εργαζόμενες στο δημόσιο να επιστρέφουν στο γραφείο “απ’ έξω” (με το γυαλί ηλίου και τα κλειδιά στο χέρι) και με σακούλες από ψώνια. Εν ώρα εργασίας.
Και δεν είμαι ρατσίστρια: οι άντρες συνάδελφοί τους ασχολούνται με το ιντερνετικό στοίχημα, κατεβάζουν καμιά τσόντα άμα λάχει, κουβεντιάζουν για το ποδόσφαιρο (αν βρίσκονται σε γραφείο που σηκώνει κουβέντα) ή μπαίνουν στο facebook. Τα βλέπω ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ.
Ένας από τους βασικότερους λόγους που οι μόνιμοι (της ΑΔΕΔΥ) θέλουν να μονιμοποιηθούν και οι εργαζόμενοι με stage, είναι για να τους “ξαλαφρώσουν” λίγο, στο καθημερινό ξύσιμο.
[Θέλω να δω ποιος θα ανοίξει την κουβέντα περί εργατικής αλληλεγγύης. Την είδαμε την αλληλεγγύη της ΑΔΕΔΥ και στους υπόλοιπους εργατικούς αγώνες. Όλος ο κόσμος να καίγεται γύρω τους, αν είναι να πάρουν κανονικά τα επιδόματά τους, τα έχουν γραμμένα όλα εκεί που δεν πιάνει μελάνι.]
esp0ir εγώ μια νύξη έκανα για τους εργαζόμενους αυτούς και το σκέφτομαι, εσύ τους έχει πάρει από πίσω και τους βαράς…Κόψε κάτι..
Μην ξεχνάς ότι όσο δίκιο και να έχεις υπάρχουν άνθρωποι που βγάζουν τα λεφτά τους με το παραπάνω. Δεν είναι όλες οι υπηρεσίες στο κέντρο και στην Αθήνα και δεν είναι όλοι τους εργαζόμενοι σε υπουργεία. Πολλοί εξυπηρετούν μεγάλες ουρές από κόσμο ή κάνουν καίριες εργασίες ενώ είναι νέοι.
Σε κάθε περίπτωση εγώ δεν δέχομαι αυτή την αντιμετώπιση προσωπικά απέναντί στους εργαζόμενους παρόλο που στο θέμα γενικά έχεις δίκιο και συμφωνώ.
Comment par Greek Rider — 27 octobre 2009 @ 00:15
α) Δεν ευθύνεσαι εσύ. :) Τα ζω καθημερινά (δεν ακούς άλλη κουβέντα πια!) και με έχουν φέρει σε οριακή κατάσταση.
β) Δεν αναφέρομαι στους εργαζόμενους σε Υπουργεία της Αθήνας. Θες Δήμους; Θες Νομαρχίες; Θες δικαστήρια; Θες εφορίες; Έχει γεμίσει ο τόπος!
γ) Δε θέλω να εξυπηρετούν αυτοί τις ουρές του κόσμου. Αν υπάρχουν ουρές, σημαίνει ότι υπάρχει ανάγκη για έναν μόνιμο υπάλληλο. Που θα μπει με ΑΣΕΠ και όχι με +50% μοριοδότηση +μόρια προϋπηρεσίας επειδή τον έχωσε βουλευτικό γραφείο. Θα μπει επειδή είναι εγγράμματος και το αξίζει.
δ) Και γιατί να μην είναι προσωπικό το θέμα; Όταν αύριο θα πάει το δικό σου παιδί να μπει με το πτυχίο του, ή το δικό μου, ή του γείτονα, θα βρει μπροστά του κάποιον που μπήκε από το παράθυρο. Κάποτε δεν πρέπει να σταματήσει αυτό το παραμυθάκι;
ε) Με εκνευρίζει αυτή η προσέγγιση των ΜΜΕ ότι “Και αυτοί θύματα είναι”. ΟΧΙ ρε γαμώτο μου, δεν είναι θύματα! Είναι θύτες! Γιατί πάει το κάθε τσογλάνι να μπει και να πάρει τη θέση του παιδιού που δεν έχει χωθεί στο βουλευτικό γραφείο και δε ντρέπεται.
Γιατί από τη μία υπογράφει ότι “ξέρω πως είναι θέση μαθητείας” και από την άλλη μου ζητάει τα ρέστα. Από τη μία ξέρει πως απαγορεύεται η ανανέωση και από την άλλη πάει και υπογράφει ότι δεν έχει ξαναμπεί σε τέτοιο πρόγραμμα για να του το ανανεώσουν.
ΕΓΩ ΟΤΑΝ ΥΠΟΓΡΑΦΩ ΨΕΥΔΗ ΔΗΛΩΣΗ, ΓΙΑΤΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΩ ΝΑ ΠΑΩ ΜΕΣΑ και αυτοί όχι;
Τι σκατο-μπανανία είναι αυτή που ζούμε και πόσο καιρό θα λέμε “δεν πειράζει”;
Εμένα προσωπικά με πειράζει. Και κάθε φορά που στέκομαι στην ουρά του ΙΚΑ και βλέπω τον υπάλληλο να κοιτάζει την οθόνη λες και παρακολουθεί διάλεξη για την καμπύλωση του χωροχρόνου, τα παίρνω στο κρανίο, γιατί με καθυστερεί και μου τρώει χρόνο από τη ζωή μου. Από τη δουλειά μου, την οικογένειά μου, τα βιβλία μου, τον ύπνο μου, τη χαλάρωσή μου …
Δεν περιμένω ότι αύριο το Δημόσιο θα δουλεύει ρολόι. Άλλωστε, υπάρχουν τα κοινωνικά κριτήρια (εξαρτημένα μέλη, αναπηρίες κλπ). Αλλά εκεί, λες, δε γαμιέται, γίνεται μια υποχώρηση για το καλό της κοινωνίας. Για να μειώσουμε τη μιζέρια δίπλα μας και να δώσουμε κάτι σε αυτούς που πραγματικά το έχουν ανάγκη.
Αλλά δεν μπορεί κανείς να με πείσει ότι με το να μπουν μερικές ΧΙΛΙΑΔΕΣ άχρηστοι που δεν είχανε τα κότσια να διεκδικήσουν κάτι αξιοκρατικά και το κάνανε μέσω “μέσου” θα βελτιωθεί κάτι. Θα χειροτερέψει.
Γιατί όλοι αυτοί (δεκάδες χιλιάδες) που “χώθηκαν” έτσι, αύριο θα θεωρήσουν ότι μπορούν να παίζουν κι άλλο σε βάρος μας. Και θα το κάνουν. Γιατί έτσι θα έχουν μάθει ότι γίνεται. Έτσι είναι η ζωή και αυτοί είναι οι έξυπνοι που ζουν σε βάρος των κορόιδων. Αυτές οι κακές συνήθειες δεν κόβονται. Δεν έχουν μέτρο οι άνθρωποι να πουν “ΟΚ, έκανα μια λαμογιά, ας σταματήσω εδώ τώρα!”
Όσο περνάει λοιπόν από το χέρι μου (και όπως αντιλαμβάνεσαι, δεν αναφέρομαι στο να γκρινιάζω μέσα από ένα Blog), δε θα το αφήσω να χειροτερέψει.
Comment par espοir — 27 octobre 2009 @ 01:09
Επειδή έχω προσωπική άποψη, ούτε οι stagieres στα υπουργεία και τους οργανισμούς -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- έκαναν δουλειά. Εκτός κι αν θεωρείται δουλειά το να βγάζεις τις φωτοτυπίες, για να ξύνει ο μόνιμος τα @@ του λίγο περισσότερο. Επίσης (κι αυτό πάει σε όλους όσοι τό’χουν ρίξει στο “τα καημένα τα παιδιά”), τα Stage, ακόμα και με τη μορφή που πήραν επί ΝΔ, είναι ΜΑΘΗΤΕΙΑ!!! Δεν κατοχυρώνουν κανένα δικαίωμα θέσης και οι πολλαπλές ανανεώσεις αυτών των συμβάσεων ΜΑΘΗΤΕΙΑΣ είναι παράνομες. Κι αυτό το ήξεραν ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ, ακόμα και τα βουλευτολαμόγια που έστελναν τσουβάλια κόσμο στο Δημόσιο. Και κάτι τελευταίο: ξέρει κανείς να μου πει γιατί τα Stage “έφυγαν” από τον ιδιωτικό τομέα, για τον οποίο εξαρχής δημιουργήθηκαν; Τι έγινε με τους stagieres που πέρασαν από επιχειρήσεις; Πόσοι βρήκαν δουλειά; Ποια ήταν η αξιολόγηση που έγινε από τους φορείς υλοποίησης των προγραμμάτων αυτών; Θα μου πεις, τι ρωτάς κι εσύ, καημένε…
Comment par Khlysty — 27 octobre 2009 @ 01:46
Αξιολόγηση;
Αν κάνει καμία αξιολόγηση η Κομισιόν για τα stage στην Ελλάδα, το αποτέλεσμα θα είναι “πετάξτε έξω από την ΕΕ αυτά τα παράσιτα!”
Φορείς υλοποίησης;
Αναφέρεσαι στον διορισμένο Βερναρδάκη που υπέγραφε τις παράνομες ανανεώσεις ανά χιλιάδες, λίγο πριν ανακηρυχθεί υποψήφιος βουλευτής;
Ξέχασες την κλοπή: για να τους πληρώσουν, παίρνουν λεφτά του ΛΑΕΚ 0,45% που δεν ανήκουν στο δημόσιο. Δηλαδή, οι δικές μας εισφορές, μετατρέπονται σε ρουσφετοχρήμα των βουλευτών. Καλό, εε;
Comment par espοir — 27 octobre 2009 @ 12:40
Σε παρακολουθούσα επείδη η σκέψη σου σε αυτό το μπλογκ είχε ένα βάθος.
Πλέον έχεις περάσει στην αντίδραση κατηγορώντας τους εκμεταλλευόμενους, και άφελα σου υποστηρίζοντας τους εκμεταλλευτές.
(ναι γλείφουν ποδιές, εμείς θα τους πούμε καλά να πάθουν;
και ακόμη και αν γλείφουν δεν σημαίνει ότι και τους στηρίζουν…
μπορείς να τους πάρεις μαζί σου στους αγώνες και στην οργάνωση-σωματεία)
Comment par JohnyQ — 27 octobre 2009 @ 13:49
JQ,
Το δέχομαι, εφόσον αντιλαμβάνεσαι ότι εκμεταλλευτές είναι αυτοί που επιθυμούν να μην γίνονται (παντός χρώματος) ρουσφέτια και να μπαίνουν με αξιοκρατικά κριτήρια οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο Τομέα μήπως και πάμε μπροστά ως χώρα και πάψουμε να είμαστε τριτοκοσμική μπανανία.
Και σε παραπέμπω να ξαναδιαβάσεις αυτό που είπα παλιότερα για τους εργαζόμενους στα stage: ή θα αποδεχθούν τον κομμουνισμό (οπότε θα δουλεύουμε όλοι στο δημόσιο και αλλάζει η κατάσταση) ή θα μάθουν να δέχονται τις συνέπειες αυτών που ψηφίζουν (που στην τελευταία καταμέτρηση, ήταν κατά 87,86% μη-κομμουνισμός). Εγώ που ΔΕΝ ψήφισα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, τα λούζομαι, εξαιτίας αυτών των stagieres που εσύ νομίζεις ότι μπορούν να διασωθούν και να δουν το φως το αληθινό.
Ε, λοιπόν, να λουστουν κι αυτοί τις συνέπειες της ψήφου τους. Γιατί αυτοί, όπως είπα και παραπάνω, ΠΟΤΕ δε θα βρεθούν στο ΚΚΕ ή στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή εκεί ΔΕΝ θα έχουν κάτι να κερδίσουν.
Αν νομίζεις ότι μπορείς να πάρεις άνθρωπο που έχει μάθει να γλείφει στα σωματεία και στις οργανώσεις, προφανώς δεν έχεις βρεθεί αρκετά σε εργασιακό χώρο. Έλα να μου το ξαναπείς αυτό μετά από μερικά ένσημα. Όταν θα βρεθείς να είσαι ο μοναδικός τσακωμένος με το αφεντικό και ο μοναδικός απεργός, ή ο μοναδικός που θα φωνάζει για σοβαρά μέτρα ασφαλείας τη στιγμή που οι άμεσα ενδιαφερόμενοι σύντροφοι, ή συνάδελφοι, ή όπως θες πες τους, θα σε αποκαλούν υπερβολικό και το αφεντικό θα σου λέει να “μην κάνεις έτσι!”.
Δεν είναι κακό να έχεις όνειρα για έναν καλύτερο κόσμο. Απλά, όταν προσπαθείς να τον χτίσεις με φθαρμένα υλικά, θα συνειδητοποιήσεις ότι γκρεμίζεται γρήγορα.
Comment par espοir — 27 octobre 2009 @ 20:48
οξύτατη, οι φθαρμένες συνειδήσεις δεν σηκώνουν από τόσο καθαρές κουβέντες. Εμαθαν χρόνια να πατάν σε δυο βάρκες. Γλείφω αλλά δεν τρέχει και τίποτα. Η Αριστερά όμως δίδαξε τέτοιες πονηριές, απ’ το ‘89 ας πούμε ή από τη διαχείριση που κάνει και αυτή σε κάποια κομματάκια εξουσίας. Αρα μπούμερανγκ η υπόθεση και κρίμα να βγαίνει το ΠΑΣΟΚ πιο ριζοσπαστικό.
Comment par manos — 29 octobre 2009 @ 12:06
Mano,
Συμφωνώ, κακώς η αριστερά υιοθετεί (σε μεγάλο βαθμό) κάθε αγώνα, δίκαιο ή άδικο, επειδή έτσι νομίζει ότι φθείρει τους εκάστοτε κυβερνώντες και κερδίζει (νομίζει!) πόντους.
Μπορώ όμως να διακρίνω ανάμεσα στην αριστερή πρόταση, που θέλει να αλλάξουμε τον κόσμο εκ βάθρων, να στήσουμε ένα σοσιαλιστικό κράτος και να πλέουμε σε συντροφικά πελάγη ευτυχίας, και σε αυτή την άκριτη πάρλα περί των “καημένων των παιδιών” που δεν ήξεραν τι υπέγραφαν και άντε … ας τους αποζημιώσουμε, ας τους μονιμοποιήσουμε, ας τους βάλουμε και τα ένσημα αναδρομικά … και ας μην το ξανακάνουμε.
Και ούτε και το ΠΑΣΟΚ είναι “ριζοσπαστικό”: απλά βλέπει ότι αν τους μονιμοποιήσει θα φαληρίσει το κράτος 2 μήνες νωρίτερα, οπότε πάει να σώσει την κατάσταση.
Τη γνώμη μου θα τη λέω, κι ας με διαγράψουν από το ΣΥΡΙΖΑ, κι ας με διαγράψουν απ’ όπου θέλουν. Γιατί εγώ ήμουνα στο εργατικό κέντρο την Πρωτομαγιά, να ζητήσω μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους, αλλά αυτοί με τα stage δεν ήταν.
Comment par espοir — 29 octobre 2009 @ 14:05
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ
Π.Χ. ΟΑΕΔ 25Ης ΜΑΡΤΙΟΥ
Ο ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ ΒΕΡΝΑΔΑΚΗΣ ΔΙΟΡΙΣΕ ΜΟΝΙΜΟ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΗΣ (ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΡΙΑΝΔΡΙΑΣ Ν.Δ.)
ΑΥΤΑ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ
Comment par zastava — 12 novembre 2009 @ 13:19
ζάσταβα,
ΟΚ, αλλά την επόμενη φορά, συμφώνησε ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΦΩΝΑΣΚΕΙΣ!
:)
[Καλό παληκάρι αυτός ο Βερναρδάκης ... όλο στοργή και προδέρμ!]
Comment par espοir — 12 novembre 2009 @ 15:39