Υιοθεσίες (άσχετο!)

Για κάποιο λόγο, όταν εξέφρασα τη θέση μου για τα προγράμματα Stage στο Δημόσιο, “στιγματίστηκα” από μια μερίδα ανθρώπων ως … τι άραγε;

Καπιταλίστρια;  Κρυφο-ΠΑΣΟΚα;  Εχθρός του λαού;

Γιατί όχι; Όλα τα άλλα, τα έχω ακούσει, ήταν ώρα να τα ακούσω και αυτά!

Μπορεί κατά καιρούς  να έχω πολύ κάθετες θέσεις (όπως π.χ. είχα τότε με τις απεργίες της ΔΕΗ, που όλοι οι “αγανακτισμένοι πολίτες” είχαν λυσσάξει εναντίον των εργαζομένων επειδή διεκδικούσαν τα αυτονόητα!) αλλά τουλάχιστον, φροντίζω να είναι τεκμηριωμένες.

Όταν δεν έχω πλήρη άποψη για κάτι, είτε κάνω τουμπεκί ψιλοκομμένο, είτε δεν παίρνω τόσο κάθετη θέση.

Δεν ξέρω από πού πηγάζει η δοξασία ότι πρέπει η Αριστερά να υιοθετεί όλους τους “αγώνες”. Γιατί είναι πάντα δίκαιοι οι αγώνες, με μοναδικό κριτήριο, να φωνασκούν αρκετά κάποιες ομάδες;

Πρέπει να κάνουμε πάντα αντιπολίτευση της φθοράς;

Πρέπει να είμαστε πάντα καταγγελτικοί, ασχέτως το πού οδηγείται η χώρα;

Όσοι θεωρούν εαυτόν αριστερούς ή αριστερίζοντες, μπορούν να απαγγείλουν ολόκληρα βιβλία με θεωρίες και τσιτάτα. Καλά θα κάνουν οι σύντροφοι, να ασχολούνται και με την πεζή πραγματικότητα.

Πιο πρόσφατο παράδειγμα: διαμαρτύρονται όλοι για την αύξηση των τελών κυκλοφορίας, σε κάτι μπαχατέλες του 1985-1995 που καίνε 2-3 φορές περισσότερα καύσιμα από όσο καίει ένα σημερινό αυτοκίνητο.

Σε 10 χρόνια, τα ίδια άτομα θα λένε “Τι έκανε το Κράτος για να μας προστατέψει κατά του καρκίνου; / της κλιματικής αλλαγής; / κλπ”.

Αυτό το ρημάδι το Κράτος, κάπως πρέπει να μας κάνει να κατανοήσουμε πως η ρύπανση έχει και συνέπειες. Και αφού είμαστε εντελώς γάιδαροι και απαίδευτοι για να το κατανοήσουμε με το καλό (καρότο) θα μας κάνε να το κατανοήσουμε με το κακό (μαστίγιο). Δηλαδή, αυξάνοντας σταδιακά τα τέλη όσων ρυπαίνουν.

Υποψιάζομαι ότι αν είχαμε έτοιμη την υποδομή (και δεν υπήρχε εκτεταμένη διαφθορά στα κέντρα ελέγχου των αυτοκινήτων), θα έκαναν μια σύνδεση τελών με τα αποτελέσματα της εξάτμισης. Αλλά δεν είναι εφικτό.

Είδα με μεγάλη ευχαρίστηση πως ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε οι Οικολόγοι Πράσινοι έβγαλαν καταγγελτική ανακοίνωση για το θέμα. Πάλι καλά! Ομολογώ ότι χάρηκα, γιατί θα αναγκαζόμουνα πάλι να γίνω κακιά.

Για τους υπόλοιπους, έχω να πω ότι … σύντροφοι, την εποχή του Μαρξ δεν είχαν μάθει τι θα πει κλιματική αλλαγή, ούτε και ήξεραν τι είναι η τρύπα του όζοντος. Οπότε, δε μας χέζετε κι εσείς και το Lada σας !;!;

Και για να προλάβω τους κακεντρεχείς: όχι, δεν έχω καινούριο αυτοκίνητο, προτιμώ τους 2 τροχούς (όταν είναι εφικτό), τα μέσα (όπου υπάρχουν) και τα ολίγα κυβικά. Και δέχομαι να πληρώσω παραπάνω τέλη, στη λογική όμως ότι ο Μερσεντεσάκιας που ρυπαίνει τριπλάσια από μένα, θα πληρώσει και τριπλάσια από μένα.

Στο κάτω κάτω, ας πληρώσει το ψώνιο με το “μουράτο” αμάξι, για να μάθει να το βλέπει ως εργαλείο μετακίνησης το αυτοκίνητο και όχι ως μέσο κοινωνικής αναγνώρισης / ανέλιξης.  Αν δεν μπορεί να το πληρώσει, να αποκτήσει κοινωνική συνείδηση. Αν μπορεί, να το βουλώσει και να μη μας πρήζει.

Σύνοψις: Η Αριστερά πρέπει να κάνει τις επιλογές της και να αναλάβει τις ευθύνες της γιατί το καράβι πάει ολοταχώς να αράξει σε ξέρα.

Παρατ(ύ)ρηση (επειδή είμαι πολύ παρατ(υ)ρητική, και φτου μου!):

Ο ΣΥΡΙΖΑ τον τελευταίο ένα μήνα, δηλ. μετά τις εκλογές, έχει διατηρήσει σταθερό ρυθμό στην αντιπολίτευση που ασκεί. Δηλαδή, οι βουλευτές του καταθέτουν διαρκώς κοινοβουλευτικά ερωτήματα για διάφορα θέματα (από τα μικρά και καθημερινά, ως τα μεγάλα και εθνικά) που απασχολούν τον κόσμο.

Φτου μας, μπράβο μας, εύγε!

Το λέω με μια ανακούφιση, και ψιλο-αυτοσαρκαζόμενη, επειδή είχα ένα άγχος πίσω από το παραβάν. Ελπίζω να συνεχίσουμε έτσι.

Αντιθέτως, το ΠΑΜΕ … (ξέρω, δεν είναι το ΚΚΕ, αλλά δείχνει κατεύθυνση) έχει σκιστεί να κάνει σαματά για ο,τιδήποτε.

Δε λέω πως κακώς κάνει … Απλά μου προκαλεί εντύπωση ότι για 5,5 χρόνια, ψιλοσφύριζε αδιάφορα για πολλά θέματα και ξαφνικά πάτησε το turbo bouster και γκάζωσε.

Τυχαίο θα είναι … ε, σύντροφοι;

Αυτά τα ψιλο-παραληρηματικά για την ώρα, με την επιφύλαξη να επανέλθω.