και τώρα, ο καιρός

Για να καταλάβετε πόσο κρύο κάνει απόψε, βρήκα αυτή τη φωτογραφία.

Ακριβώς, τόσο!

[Μιας και συζητούσαμε τα "παιδικά τραύματα" ... είχε και ο δικός σας παππούς μάλλινα εσώρουχα;]

#παιδικά_τραύματα

Η Παρασκευή ήταν μέρα αυτο-ψυχανάλυσης στην ελληνική τουιτερολάνδη, όπου με τη σήμανση #paidika_traumata έβγαλαν όλοι τα σώψυχά τους. Και πολύ καλά κάνανε, συμπληρώνω εγώ.

Ερωτηθείσα υπό την συμπαθεστάτη @elfinexile “εσύ, τέκνον εσπουάρ, δεν είχες παιδικά τραύματα; καθαρή την έβγαλες;” της απάντησα με κάθε ειλικρίνεια ότι βεβαίως και είχα … όλοι έχουμε. Αυτά είναι που μας διαμορφώνουν.

Είναι κάτι που το αναφέρω συχνά, χωρίς να το περιορίζω στα “άσχημα” τραύματα. Ερμηνεύω κάθε “τραύμα” ως μία χαρακιά, μία αυλάκωση στον εγκέφαλο, κάτι που τον στρέφει σε συγκεκριμένη κατεύθυνση. Η κοινή συνισταμένη χιλιάδων τέτοιων κατευθυντήριων γραμμών, είναι η διαμόρφωση χαρακτήρα, η προσωπικότητα, αυτό που είμαστε σήμερα.