η είδηση φούσκα

Φαρσοκωμωδία με απώτερο στόχο τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης είναι η ιστορία με το 1 εκατ. ευρώ του συζύγου της Ντόρας Μπακογιάννη-Μητσοτάκη, κατά την ταπεινή μου άποψη.

Αρχικώς, επειδή για τη συγκεκριμένη οικογένεια, το 1 εκατ. ευρώ είναι περίπου “ψιλά”. Ισοδυναμεί περίπου με το να συζητάει μία φτωχή οικογένεια για 100 ευρώ, ή μία πιο μεσαία για 500 ευρώ.

Αναγνωρίζω ότι κάποιοι πολιτικοί έχουν μία έφεση να ξεφτιλίζονται ακόμα και για ψιλά, όπως καταδείχθηκε περίτρανα με την υπόθεση Siemens: για μερικές δεκάδες χιλιάδες ευρώ, οι Μητσοτάκηδες συνδέσανε βλακωδώς το όνομά τους με ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της νεότερης ιστορίας της Ελλάδας.

Ηρώδης, ο παρεξηγημένος

Είμαι σίγουρη ότι έχετε δει εκατοντάδες από τις “ταινίες για όλη την οικογένεια” που παίζονται στην τηλεόραση κατά κόρον σε γιορτές, αργίες και Σαββατοκύριακα. Το Χόλιγουντ σε “ασφαλή” συσκευασία, για δύο ώρες που θα πάνε σίγουρα χαμένες.

Σε πολλά τέτοια σενάρια βλέπουμε πιτσιρίκια – αμερικανάκια, εννοείται! – να τσιρίζουν προς τους γονείς τους “But, you promised!” όταν αυτοί δεν μπορούν να τους κάνουν κάποιο χατήρι.

πελατόνια Φλωρίνης

Δεν είμαι η μεγαλύτερη οπαδός των παραδόσεων, ούτε και πιστεύω ότι πρέπει να συνεχίζονται αέναα, εφόσον έχουν πάψει να εξυπηρετούν κάποιον σκοπό.

Από την άλλη, αναγνωρίζω ότι αυτά που μας “ενώνουν” και σχηματοποιούν την εθνική μας ταυτότητα, είναι ακριβώς αυτές οι παραδόσεις.

[Στο "εθνική ταυτότητα" θα μου επιτρέψετε να επανέλθω παρακάτω. Όχι, δεν σκοπεύω να συνταχθώ με τους κάθε λογής Καμμένους, είτε στο όνομα, είτε στη χάρη.]

για σένα μεθώ

Ξημερώνει πάλι
με αδειανό κεφάλι
Απ’ το αλκοόλ
είμαι πάλι γκολ
είμαι μαύρο χάλι

Ξημερώνει η μέρα
λόγια στον αέρα
άλλο ένα πρωί
στην παλιοζωή
ποιος θα φάει τη σφαίρα.

Ο ακτιβιστής με το τσεκούρι

Reblogged from Ο Άπατρις της Πάτρας:

Μέχρι σήμερα δεν ήξερα ότι οι κάθε είδους οργανώσεις των τραμπούκων, των παρακρατικών και των φονιάδων της Δεξιάς, όπως, για παράδειγμα, ο «Σύνδεσμος Αγωνιστών και Θυμάτων Εθνικής Αντιστάσεως Βορείου Ελλάδος» του Φον Γιοσμά, του Κοτζαμάνη και του Εμμανουηλίδη που δολοφόνησαν τον Γρηγόρη Λαμπράκη, ήταν απλώς ομάδες «ακτιβιστών», όπως, ας πούμε η … Greenpeace. Την ίδια ασύγγνωστη άγνοια είχα και για την περίπτωση της δολοφονίας του Νίκου Τεμπονέρα με σιδερολοστό από τον πρόεδρο της ΟΝΝΕΔ Αχαΐας Γιάννη Καλαμπόκα και τους «

Weiterlesen… 19 more words

Αφιερωμένο σε όσους θα πάνε να ψηφίσουν ΝΔ στις επερχόμενες εκλογές. Στείλτε τον Βορίδη σε υπουργείο, πάλι. Το αίμα στα χέρια σας.

σήριουσλι;

Τί εννοείτε ότι δεν έχετε μασκαρευτεί;

Έλα, σοβαρά τώρα;?;?;?

Δεν μου κάνετε πλάκα, έτσι;

και επισήμως ζούγκλα

Αυτή η φωτογραφία την οποία θα βρείτε στο πρωτότυπο εδώ, προκαλεί σφίξιμο στο στομάχι.

Όταν ξεπέρασα το πρώτο σοκ, έσπευσα να την μοιραστώ παντού, με όλους. Ακόμα και σήμερα, την ξαναβλέπω και θέλω να βάλω τις φωνές. Παρόλο που είμαι σχετικά ήρεμος άνθρωπος, θέλω να σπάσω κάτι, για να διοχετεύσω την αρνητική φόρτιση που μου προκαλεί.

με μάσκες ή χωρίς

Δεν ξέρω εάν έχετε κι εσείς βαρεθεί τα “mainstream media”, γνωστότερα ως μέσα κρατικής παραπληροφόρησης και αποβλάκωσης. Εγώ ναι.

Γι’ αυτό επιμένω πως πρέπει να στηρίξουμε όλες αυτές τις προσπάθειες, ώστε να δυναμώσει η φωνή των μελών τους και να φτάσει στα σαλόνια … να καλύψει τις κραυγές των “ειδήσεων των 8″.

Party αύριο το βράδυ, από την διαδικτυακή πλατφόρμα “OmniaTV” … με μάσκες ή χωρίς. Διότι, οι απόκριες είναι εξαιρετική ευκαιρία να κυκλοφορήσουμε “μασκέ”.

αύριο, Παρασκευή, 24 Φεβρουαρίου

από τις 8:30 το βράδυ

στην κατάληψη της Τσαμαδού 15

Τα έσοδα από τα ποτά και τα ροφήματα θα διατεθούν για την ενίσχυση των υποδομών του OmniaTV.

Θα λειτουργεί και χωριστό μπαρ «αλκοολικής ενίσχυσης», προκειμένου να περάσουμε όλοι καλά, άσχετα αν έχουμε για ποτό ή όχι.

νέος κωδικός

Ο αυτόματος υπολογισμός της ποιότητας του νέου password στη google και στη microsoft, είναι για τα μπάζα.

Άλλαξα από κάτι που ήταν εντελώς γελοίο [επανάληψη του ίδιου αριθμού χ φορές, ΟΚ, το ομολογώ ότι εκείνη την ώρα βαριόμουνα να σκεφτώ κάτι πρωτότυπο] σε κάτι απείρως πιο περίπλοκο [συνδυασμός αριθμών, γραμμάτων & ειδικών χαρακτήρων].

η ούτε καν “του καφενείου” δημοσιογραφία

Πριν μερικές μέρες, δημιουργήθηκε θέμα σχετικά με την είσοδο ένστολου [μπάτσου] σε ΑΕΙ.

Οι εύλογες αντιδράσεις της ακαδημαϊκής κοινότητας λοιδορήθηκαν από τα νεοφιλελεύθερα παπαγαλάκια. Στο πλαίσιο του αναθεωρητισμού που μας έχει επιβληθεί σε κάθε έκφανση της ζωής μας, γιατί όχι, να ξαναδούμε το τί σημαίνει το Πανεπιστημιακό Άσυλο, σκέφτηκαν κάποιοι.

Έτσι, με πρόσχημα την ελευθερία “όλων των πολιτών” να εισέλθουν στα Πανεπιστήμια, ο μπάτσος βαφτίστηκε “τυχαίος πολίτης που συνόδευε την κοπέλα του”. Αυτή υπήρξε η άμυνά του, όταν ίσως κατάλαβε ο ίδιος – ή του εξήγησαν οι ανώτεροί του – την βλακεία που είχε διαπραχθεί.

Γιάννενα: ξύλο από τα ΜΑΤ

Reblogged from //ΠαραλληλοΓράφος//:

• 

(πρώτες πληροφορίες από φίλο που βρέθηκε στα Γιάννενα – αργότερα θα ενημερωθεί το ποστ με περισσότερα)

Σήμερα το πρωί στα Γιάννενα ήταν προγραμματισμένη η “παρέλαση για την απελευθέρωση των Ιωαννίνων”.

Πριν από μια ώρα περίπου, κτηνοτρόφοι και εργαζόμενοι της ΔΩΔΩΝΗ έφτασαν στην περιοχή για να διαμαρτυρηθούν για τα προβλήματα του κλάδου τους και είχαν σκοπό να μοιράσουν γάλατα στους μαθητές. Για αυτό το σκοπό είχαν φέρει και ένα αγροτικό όχημα, φορτωμένο με γάλατα, το οποίο πάρκαραν εκεί κοντά.

Weiterlesen… 16 more words

έτσι μαθαίνω

Η αγωνία μου είναι φως
Μες στο σκοτάδι που γυρνάω
Και μου θυμίζει διαρκώς
Πού έχω να πάω

Η αγωνία μου είναι φως
Πάνω απ’ τη λάσπη που βουλιάζω
Και μου θυμίζει διαρκώς
Πού να κοιτάζω

Η αγωνία είναι φωτιά
Που αχρηστεύει το μυαλό μου
Μα έτσι μαθαίνω αληθινά
Τι είναι δικό μου

δικός μου κι ο τρόμος

Θυμάμαι ακριβώς τί έκανα πριν από ένα χρόνο αυτές τις μέρες. Παρόλο που οι πληροφορίες είναι πολλές και συγκεχυμένες, μπορώ να ανακαλέσω απίστευτα πολλές λεπτομέρειες.

Όταν η ζωή σου είναι φυσιολογική, δεν συγκρατείς τέτοιες μνήμες. Αποτυπώνεις μόνο τα έντονα βιώματα, και αυτά κατά κανόνα, είναι τα δυσάρεστα.

γενικότερα

“Έχω έναν προβληματισμό και λέω να σε ρωτήσω μήπως μπορείς να μου τον λύσεις, χωρίς να αναφέρω κανένα όνομα …”

Έτσι το έθεσα.

Με άκουσε.

Απάντησε σε ερωτήσεις και γενικά, μου μετέφερε εμπειρία και γνώση.

όλα περνάνε

Τα σπίτια φυτρώνουν και αυτά σαν τα λουλούδια
Μαραίνονται και αυτά με τα χρόνια, σαν τα λουλούδια
Άμα παίζαμε το video της ζωή μας γρήγορα, θα μέναμε εκστατικοί
Μπαίνεις για πρώτη φορά στο σπίτι σου αγκαλιά στα χέρια, μόλις γεννιέσαι
Βγαίνεις μετά, αγκαλιά στα χέρια ή με το καρότσι
Μετά με τα παπούτσια σου, τα πρώτα
Μετά με ένα παιχνίδι στο χέρι και έναν σκούφο μέχρι τα μάτια
Και το άλλο χέρι στο χέρι των γονιών
Μετά κρατάς μία σάκα
Μετά μόνο τα κλειδιά και ένα πουλόβερ
«Που ήσουνα τόσες ώρες»;
«Άσε με μάνα!»

παρτάκι-μανάκι

Αύριο το μεσημέρι, συλλογική κουζίνα, στην πλατεία Κλαυθμώνος. Κόντρα στην στοχευμένη απαγόρευση “διανομής τροφίμων” άνευ άδειας από τας Κρατικάς Αρχάς.

Επίσης, κατόπιν τούτου …

Έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο αύριο το βράδυ;

Στηρίζουμε με κάθε τρόπο νέες προσπάθειες και ανοιχτά μέσα που δίνουν φωνή σε όλους.

Δεν θα στο ξαναπώ. Πλύσου, ντύσου, στολίσου και τσακίσου διότι θα σχολάσει νωρίς-νωρίς [έχουν να πάνε εκκλησία το πρωί].

στόκος

Δυστυχώς, για να γίνει κανείς γονιός, δεν απαιτείται τίποτα περισσότερο από φυσική λειτουργία του οργανισμού δύο ανθρώπων. Κάποτε υπήρχαν τυπικές εξετάσεις για την ανίχνευση νοσημάτων όπως η μεσογειακή αναιμία, μα τώρα έχουν εκλείψει ακόμα κι αυτές.

To αποτέλεσμα, συχνά, είναι κάτι σαν κι αυτή τη μητέρα:

οι σακάτηδες και το δάσος

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή μας που, εκστομίζουμε μία τιτανοτεράστια χαζομάρα και μετά περνάμε τα επόμενα 5 – 55 χρόνια, ευχόμενοι να μην το είχαμε κάνει ποτέ.

To απόγευμα της Τετάρτης, μία δημοσιογράφος κάποιου καναλιού [δεν έχει σημασία το πρόσωπο], έκανε κάτι τέτοιο στο twitter. Συγκεκριμένα, έκανε ένα πολύ απρεπές σχόλιο ["σακάτης"] για γερμανό υπουργό ο οποίος βρίσκεται καθηλωμένος σε αναπηρικό καρότσι.

Φυσικά, διαδόθηκε με αστραπιαία ταχύτητα στην ελληνόφωνη τουιτερόσφαιρα και μπορεί κανείς να φανταστεί τα επικριτικά σχόλια που ακολούθησαν.

τηλε-περιττές κουβέντες

ΟΚ, μιλάς στο τηλέφωνο με κάποιον, λες αυτά που ήταν προγραμματισμένο να πεις και κατόπιν αυτού, λες και δύο κουβέντες παραπάνω.

Θες από κεκτημένη ταχύτητα, θες επειδή αυτό σε απασχολούσε εκείνη τη στιγμή και έτσι, αυθόρμητα το εκστόμισες … λες μερικές κουβέντες που θα μπορούσες να είχες αποφύγει [εάν είχες λήξει τη συζήτηση όταν ειπώθηκαν τα αναγκαία].

Χωρίς να περιμένεις feedback. Έτσι, ενημερωτικά. Άσχετα. Περιττά. Μη σου πω και λανθασμένα.

for my lover(s)

OK, ας τιμήσουμε αυτόν τον ξενόφερτο άγιο … αλλά όχι με καρδούλες και σοκολατάκια.

…

Two weeks in a Virginia jail
For my lover for my lover
Twenty thousand dollar bail
for my lover, for my lover

And everybody thinks
that I’m the fool
But they don’t get
any love from you!

The things we won’t do for love
I’d climb a mountain if I had to …
And risk my life so I could have you
You, you, you …

ναι, σε όλα

Αργά χθες το βράδυ, παρακολούθησα – στο μεγαλύτερο μέρος της – τη διαδικασία της ψηφοφορίας, στη Βουλή. Δεν είχα καμία αγωνία για το τί θα συμβεί. Ήξερα από νωρίς πως, ακόμα και με 10-20-30 απώλειες, οι τραπεζίτες θα περάσουν αυτό που θέλουν.

Έχω όμως μια ειλικρινή απορία: αυτοί οι βουλευτές που εκστόμιζαν το “Ναι, σε όλα” … ένοιωθαν καλά;

Αυτή η έκφραση, χωρίς την προσθήκη του προσδιορισμού “τα άρθρα”, ακούγεται εξωφρενικά πρόστυχη. Εξωφρενικά προκλητική.

η αποψινή παράσταση

Το θέατρο που παίζεται σήμερα στη Βουλή, δεν είναι χωρίς προηγούμενο. Έχουμε συνηθίσει σε παρόμοιες παραστάσεις, έχουν γίνει πια τόσο κοινότυπες, που κανείς δεν περιμένει κάτι διαφορετικό.

Σήμερα, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ ζητάνε από τους βουλευτές τους να ψηφίσουν την πλήρη καταστροφή της χώρας, απειλώντας τους με διαγραφές από τις λίστες των υποψηφίων, στις εκλογές που έρχονται.

Ομοίως, όλα τα υπόλοιπα κόμματα, μηδενός εξαιρουμένου, ετοιμάζονται για διαγραφές όσων μελών τους ψηφίσουν διαφορετικά από τη “γραμμή”. Πρόβλημα το οποίο δεν αντιμετωπίζουν σήμερα οι “αριστεροί”, επειδή έτσι κι αλλιώς, δεν υπάρχουν διαφωνίες ως προς το Μνημόνιο. Εάν υπήρχαν, θα τύγχαναν της ίδιας ακριβώς αντιμετώπισης: καρατόμηση, με συνοπτικές διαδικασίες.

το σύνδρομο της νοσοκόμας

Οι γυναίκες έχουμε μία σειρά από σύνδρομα και προβλήματα, από τα οποία δεν υποφέρουν οι άνδρες.

Ένα συγκεκριμένο, εξ αφορμής του οποίου ξεκίνησα να γράφω, είναι το σύνδρομο της “νοσοκόμας”. Ξέρετε: η μανία να φροντίσουμε κάποιον που δεν είναι στα καλύτερά του.

Μπορεί να έχει ψυχολογικά προβλήματα, υγείας, να κάνει κατάχρηση ουσιών, να έχει εθισμό στο τζόγο … και γενικότερα, κάθε είδους “κακοτοπιές”. Αρκετά συχνά πρόκειται για συνδυασμό περισσότερων, καθώς το ένα φέρνει το άλλο.

ξέρω εγώ

Αν δεν βρήκαν τα κομμάτια μου στους δρόμους
αν ξεφεύγω από κλέφτες κι αστυνόμους
αν ακόμα τραγουδώ, ξέρω εγώ που το χρωστώ.
Έχω άνθρωπο
έχω άνθρωπο, σκιά μου
τόσο δίπλα τόσο μακριά μου.
Έχω άνθρωπο
έχω άνθρωπο δικό μου
φύλακα και άγγελό μου.
Αν περπάτησα σε δρόμους λασπωμένους
αν αγάπησα τρελούς και κολασμένους
αν ακόμα τραγουδώ
ξέρω εγώ που το χρωστώ.
Έχω άνθρωπο
έχω άνθρωπο, σκιά μου
τόσο δίπλα τόσο μακριά μου.
Έχω άνθρωπο
έχω άνθρωπο δικό μου
φύλακα και άγγελό μου.

[Γιώτα Νέγκα]

παραβολή καθ’ υπερβολή

Τί είναι η δημιουργικότητα;

Πόσο δύσκολο ή κοστοβόρο είναι να είσαι πρωτοπόρος και δημιουργικός;

Πώς μπορεί μία χώρα η οποία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα – λ.χ. η Ελλάδα – να χρησιμοποιήσει τη δημιουργικότητα για να προοδεύσει;

Τί θα γινόταν εάν κάποιος π.χ. στο νέο μουσείο της Ακρόπολης – ή όποιο άλλο θέλετε να φανταστείτε – αποφάσιζε να πουλήσει τοστάκια στο σχήμα δωρικού κίονα, ή σοκολάτες σε καλούπι Καρυάτιδας;

σεξ, γνωριμίες και πολαρόιντ

Όταν ήμουνα 17 και ο καθηγητής της φυσικής μας είχε πει ότι γνώριζε τον Νικόλα τον Άσιμο, είχα πάρει εκείνο το ηλίθιο χαμόγελο που παίρνουν οι ερωτευμένες μαθητριούλες.

Εντάξει, το ομολογώ: μάσησα. Εντυπωσιάστηκα. Ψάρωσα.

Έκτοτε έχω παρατηρήσει ότι πολλοί άνδρες επικαλούνται την ίδια γνωριμία. Μόνο μία γυναίκα μου έτυχε να την επικαλεστεί, και αυτή το έκανε όπως οι άλλοι, για λόγους εντυπωσιασμού. [Σώθηκε!]

Η λίγο αμερικάνικη προσέγγιση του θέματος: εάν είχα 1 ευρώ για κάθε φορά που είχα ακούσει αυτή την ατάκα, θα πλήρωνα το λογαριασμό του κινητού μου. Τουλάχιστον!

καθρέφτες

You look fine – “Φαίνεσαι μια χαρά”

Κατά τα φαινόμενα είναι σε κάποιο – με τίποτα δεν το λες “κυριλέ” – μπαρ ή καφέ. Εκεί όπου οι γυναίκες θα καταφύγουν για να “διορθώσουν” το μακιγιάζ τους, για να δουν εάν ξέφυγε κάποια τούφα από το μαλλί τους, εάν τους έμεινε μαρούλι στο δόντι, εάν φαίνεται η τιράντα του σουτιέν, εάν κατρακύλησε το φόρεμα / το μπλουζάκι σε σημεία που δεν έπρεπε ή απλά για να κάνουν ένα διάλειμμα από το ραντεβού και να ανασυντάξουν τις σκέψεις τους.

Πώς θα αντιδρούσα εάν το έβλεπα μπροστά μου;

Θα χαμογελούσα και θα ευχαριστούσα τον/την άγνωστο/η που το ισχυρίζεται.

ο ομορφάντρας, ο ασχημάντρας και η ψόφια ελπίδα

Διάβασα “Το υπόμνημα ενός ασχημάντρα” εδώ.

Κατανοώ ότι πολλοί προσβλήθηκαν από το άρθρο της Χ.Ταχιάου “Δεν μου αρέσει η Ελλάδα του ομορφάντρα” σε κάποιο portal. Καταλαβαίνω και τους λόγους.

Ωστόσο, δεν είμαστε όλοι ίδιοι, δεν έχουμε τα ίδια ερεθίσματα, ούτε και έχουμε τις ίδιες αντοχές.

ειλικρινέστερα

Tί θα άλλαζα στο παραπάνω αφισάκι;

Τις τρεις τελείες. Επί δύο. “Αλλοιώνουν” το συντακτικό.

Κατά τα λοιπά, ο/η καλλιτέχνης το έχει πιάσει το νόημα και ξέρει καλά τί λέει. Γεια στα χέρια του/της! Συμφωνώ και επαυξάνω.

σου φυλάω μουσικές

Με το ίδιο μακό
και με κέφι κακό
φύγαν μέρες
Το φεγγάρι απ’ τη μια
και του κόσμου η ζημιά
βάλαν βέρες

Τι θα κάνεις εσύ;
Είναι εννιά και μισή
τον καπνό μου φυσάω
Και προτού να λουστώ
σταυρουδάκι Χριστό
μες στα δόντια κρατάω

στο χαρτί

Βρισκόμουνα στο δρόμο. Μαζί μου είχα μία βαλιτσούλα με όλα τα απαραίτητα και την τσάντα του laptop. Αν και λεπτή, χωρούσε άνετα δύο βιβλία κι ένα μπλοκ Α4. Κάθισα και άνοιξα το μπλοκ, στο τραπεζάκι μπροστά μου. Διάλεξα στυλό [ναι, κουβαλούσα συλλογή μαζί μου, το συνηθίζω] κι άρχισα να γράφω.

Ημερομηνία [κάποια μέρα του περασμένου Νοέμβρη]

μικρές καθημερινές απολαύσεις

Μία από τις μεγαλύτερες απολαύσεις [και πολυτέλειες] είναι να μπορείς να κοιμάσαι χωρίς πυτζάμες, όσο κρύο κι αν έχει έξω.

Ας είναι καλά το πουπουλένιο πάπλωμα, η θερμαινόμενη κουβέρτα, ενίοτε ακόμα και μία σκέτη fleece κουβερτούλα [ΟΚ, κοντά στο θερμαντικό σώμα].

μάλλον είσαι τρομοκράτης

Πηγή: http://publicintelligence.net/do-you-like-online-privacy-you-may-be-a-terrorist/

Ένα φυλλάδιο, σχεδιασμένο από το FBI και το Υπουργείο Δικαιοσύνης, για να προωθήσει την αναφορά στις Αρχές ύποπτης δραστηριότητας στα νετ-καφέ, απαριθμεί τα βασικά εργαλεία που χρησιμεύουν για την επίτευξη δικτυακής ιδιωτικότητας, ως πιθανά σημάδια τρομοκρατικής δραστηριότητας.

Το κείμενο, μέρος ενός προγράμματος που λέγεται “κοινότητες ενάντια στην τρομοκρατία” (“Communities Against Terrorism”), απαριθμεί τη χρήση “anonymizers, portals, ή άλλων μέσων για την θωράκιση της διεύθυνσης IP” ως ένδειξη ότι ένα άτομο μπορεί να επιδίδεται σε ή να υποστηρίζει δραστηριότητες τρομοκρατίας.

οι άστεγοι και οι εχθροί της ζωής via risinggalaxy

Θέλετε να μάθετε τί πραγματικά έγινε χθες στη Σόλωνος και πώς ο Καμίνης έκανε μήνυση εναντίον αστέγων; Να διαβάσετε αναφορές εκείνων που ήταν παρόντες και να μην αρκεστείτε στους καθεστωτικούς επίσημους παραπληροφορητές.

Αντιγράφω από εδώ : http://risinggalaxy.wordpress.com/

Ντύθηκα και κατέβηκα στα γρήγορα. Άστεγοι και κόσμος αλληλέγγυος είχαν μπει στο παρατημένο καφενείο στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Αθηναίων. Το είχε ένα επιχειρηματίας και από όσο ξέρω χρεοκόπησε. Μέσα όλα στην εντέλεια, το μπάρ, τραπέζια και καρέκλες στιβαγμένα. Είχα κάτσει παλιότερα για καφέ . Δεν είναι και άσχημα το μικρό παρκάκι στο πίσω μέρος του κτηρίου και επί της Σόλωνος, εκεί έβαζε τις καρέκλες.

λεφτά, για ξόδεμα, υπάρχουν

Σήμερα έγινε μία κατάληψη δημοτικού χώρου [καφενείο πνευματικού κέντρου του Δήμου Αθηναίων, οδός Σόλωνος] ώστε να βρουν ζεστασιά κάποιοι άστεγοι.

Δεν ξέρω το χώρο, δεν ξέρω πώς είναι διαμορφωμένος και πόσοι άστεγοι βρίσκονται εκεί. Ξέρω όμως κάτι άλλο: οι άστεγοι είναι πολίτες της χώρας, συνεπώς έχουν κάθε δικαίωμα να βρίσκονται σε δημόσια κτήρια, και πολύ καλά κάνουν.

Εφόσον η πολιτεία δεν διαθέτει την υποδομή για να ανταπεξέλθει στο πρόβλημα των χιλιάδων νεο-αστέγων [20.000 στην Αθήνα, σύμφωνα με μία καταγραφή, αλλά το νούμερο είναι χονδρικό] γιατί να μην χρησιμοποιηθούν οι υφιστάμενοι χώροι και οι αντίστοιχες κοινωνικές δομές, με έκτακτο τρόπο;