You look fine – “Φαίνεσαι μια χαρά”
Κατά τα φαινόμενα είναι σε κάποιο – με τίποτα δεν το λες “κυριλέ” – μπαρ ή καφέ. Εκεί όπου οι γυναίκες θα καταφύγουν για να “διορθώσουν” το μακιγιάζ τους, για να δουν εάν ξέφυγε κάποια τούφα από το μαλλί τους, εάν τους έμεινε μαρούλι στο δόντι, εάν φαίνεται η τιράντα του σουτιέν, εάν κατρακύλησε το φόρεμα / το μπλουζάκι σε σημεία που δεν έπρεπε ή απλά για να κάνουν ένα διάλειμμα από το ραντεβού και να ανασυντάξουν τις σκέψεις τους.
Πώς θα αντιδρούσα εάν το έβλεπα μπροστά μου;
Θα χαμογελούσα και θα ευχαριστούσα τον/την άγνωστο/η που το ισχυρίζεται.
Μετά θα έβγαζα το καθρεφτάκι από την τσάντα μου και θα το επιβεβαίωνα. Επειδή οι ανασφάλειες και η αβεβαιότητα υπερισχύουν. Επειδή δεν εμπιστεύομαι κανέναν άλλο να μου το πει, θέλω να το δω ιδίοις όμμασι. Επειδή είμαι γυναίκα.
[Αυτό το τελευταίο, το επικαλούμαι υπερβολικά συχνά και φοβάμαι ότι τις μισές τουλάχιστον φορές, είναι εξαιτίας αβάσιμων στερεοτύπων που δεν κατάφερα να εκριζώσω από μέσα μου.]
***
“Σκέφτομαι να πάω κι εγώ για έναν καφέ…”
“Ωραία! Πού γνωριστήκατε;”
[Σε παρακαλώ, μη μου πεις "στη δουλειά" ... μην κάνεις τέτοια βλακεία! Τί "γιατί;"! Επειδή είναι το μεγαλύτερο σφάλμα που μπορείς να κάνεις. Αν πάει καλά, παγιδεύεσαι σε μία κατάσταση πριν το πάρεις είδηση κι αν δεν πάει καλά - και δεν είσαι αναίσθητο άτομο - είσαι σε δύσκολη θέση για τα επόμενα Χ χρόνια.]
Να ξέρεις ότι θα κοιταχτεί σε έναν τέτοιο καθρέφτη. Δεν θα σου πω εγώ πώς να το χειριστείς … εάν διαθέτεις τον απαιτούμενο εγκέφαλο, το έχεις ήδη καταλάβει.
