μαρτυρία για την επίθεση της ΧΑ στον ΗΣΑΠ

Αναδημοσιεύω μία μαρτυρία για τα έργα και τις ημέρες της ΧΑ, από εδώ:

Tο βράδυ στις 29 Μαΐου λίγο πριν από τις 11 το βράδυ θύμα επίθεσης με μαχαίρι έπεσε ένας 33χρονος υπήκοος Μπαγκλαντές μέσα σε συρμό του Ηλεκτρικού μπροστά στα μάτια δεκάδων επιβατών. Για το περιστατικό το left.gr δημοσιεύει μαρτυρία φοιτητή που ήταν μπροστά στο περιστατικό.

τα μεγάλα τα κυνήγια

Εμβληματικό τραγούδι, εμβληματικές εποχές. Επί προσωπικού: επέζησα το πρώτο εξάμηνο στην ξενιτειά λιώνοντας ένα CD με τα καλύτερα του Μαρκόπουλου, αλλά και με Σαββόπουλο, Σιδηρόπουλο, Άσιμο κλπ. Έτσι γλίτωσα το πολιτισμικό σοκ. Εποχές όχι απλά προ-διαδικτύου και κινητών … αλλά και σταθερό τηλέφωνο ήταν δύσκολο να αποκτήσεις.

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι
τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές
τ’ αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι
σου μάθαινε το αύριο και το χθες
μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη
με του καιρού δεμένος τις κλωστές

fatigue

“Δεν είσαι πολύ σέξι όταν είσαι πτώμα”.

“Ναι. Εκτός εάν είσαι νεκρόφιλος”.

Κούραση. Όχι απλά σωματική. Συνοδευόμενη από ξέσπασμα της νοητικής / ψυχολογικής κούρασης, πείνα και αϋπνία.

Δεν μπορώ να είμαι πάντα ευχάριστη. Υπολειτουργώ & είμαι ευερέθιστη.

Ίσως μετά από 10 ώρες ύπνου ανακτήσω λίγη ενέργεια & πάψω να θέλω να κάνω χρήση βίας με το παραμικρό.

Ίσως, είπα.

η σφαγή στο Μαβί Μαρμαρά

Η κατοχή της Παλαιστίνης συνεχίζεται, ο αποκλεισμός της Γάζας ράγισε αλλά δεν έσπασε ακόμη…
Τιμάμε τους νεκρούς συντρόφους μας και συνεχίζουμε…

31 Μάη 2012

Σαν σήμερα πριν από δύο χρόνια, τα ξημερώματα της 31ης Μάη 2010, ο «Στόλος της Ελευθερίας» έπλεε στα διεθνή ύδατα της Ανατολικής Μεσογείου κατευθυνόμενος προς το αποκλεισμένο από τον κατοχικό στρατό του Ισραήλ λιμάνι της Παλαιστινιακής Γάζας. Ο στολίσκος αυτός αποτελούμενος από 3 εμπορικά και 3 επιβατηγά πλοία και με 700 διεθνείς ακτιβιστές, μεταξύ των οποίων 38 Έλληνες και 2 ελληνικά πλοία, φορτωμένος με εκατοντάδες τόνους ανθρωπιστική βοήθεια και απαραίτητο ιατρικό εξοπλισμό για τους πολιορκημένους από στεριά, θάλασσα και αέρα Παλαιστίνιους, δέχθηκε, μες την νύχτα, απρόκλητη δολοφονική επίθεση από το ισραηλινό πολεμικό ναυτικό και τους κομάντος του.

Στην στρατιωτική αυτή επιχείρηση των Ισραηλινών ενάντια στους άοπλους ακτιβιστές δολοφονήθηκαν με πυροβολισμούς 9 Τούρκοι αλληλέγγυοι σύντροφοί μας και τραυματίστηκαν πάνω από 120 άλλοι διεθνείς ακτιβιστές, οι περισσότεροι από πραγματικά πυρά, από τους οποίους είκοσι τρείς πολύ βαριά. Επίσης ξυλοκοπήθηκαν και βασανίστηκαν άγρια Έλληνες σύντροφοί μας από τους κατοχικούς ισραηλινούς στρατιώτες στα πλοία και στην ανάκριση στο Ισραήλ.

Τα πλοία και το φορτίο κατασχέθηκαν και οδηγήθηκαν δια της βίας στο ισραηλινό λιμάνι του Άσντοντ ενώ οι ακτιβιστες φυλακίστηκαν στις φυλακές της Μπερ Σεέβα. Η παγκόσμια κατακραυγή που ξεσηκώθηκε κάλυψε τα πρωτοσέλιδα σε όλο τον κόσμο, ανάγκασε το Ισραήλ να απελευθερώσει και να απελάσει τους ακτιβιστές μετά από δύο μέρες. Ανάγκασε ακόμα και τους δυτικούς συμμάχους του Ισραήλ και τους διεθνείς οργανισμούς να το καταδικάσουν δημόσια.

Τα γεγονότα αυτά είχαν σοβαρές πολιτικές επιπτώσεις στην περιοχή και ανάγκασαν την Αίγυπτο του Μουμπάρακ να χαλαρώσει λίγο έστω τους ελέγχους στο μεθοριακό σταθμο της Ράφας, όπως και το Ισραήλ να επιτρέψει για ένα διάστημα την αύξηση της ανθρωπιστικής βοήθειας που περνούσε από τα δικά του περάσματα προς την Γάζα. Οι δυτικές χώρες όμως μετά από λίγο διάστημα επανήλθαν στην πρότερη στάση τους σιωπώντας και επιτρέποντας στο κατοχικό Ισραήλ να συνεχίζει να αιματοκυλά τον Παλαιστινιακό λαό, δολοφονώντας, φυλακίζοντας ή ξεριζώνοντας δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιους από την πατρογονική τους γή.

Πέρισυ το καλοκαίρι του 2011 ο «Στόλος της Ελευθερίας ΙΙ» αποτελούμενος από 7 πλοία και 400 περίπου διεθνείς ακτιβιστές και προσωπικότητες προσπάθησε να αποπλεύσει από λιμάνια της Ελλάδας και να επαναλάβει το εγχείρημα του σπασίματος του αποκλεισμού της Γάζας, όμως η εθελοδουλεία της συμμάχου του κατοχικού Ισραήλ κυβέρνησης Παπανδρέου εμπόδισε με όλους τους τρόπους τον απόπλου του δεύτερου αυτού στολίσκου. Το Ισραήλ είχε πετύχει να επεκτείνει και να μεταφέρει το αποκλεισμό της Γάζας στην Ελλάδα. Μόνον το γαλλικό πλοίο Dignite με 16μελή διεθνή και ελληνική συμμετοχή κατάφερε να αποπλεύσει από το Καστελλόριζο και να κατευθυνθεί στην Γάζα, όπου και συνελήφθει μετά από επιχείρηση του μισού ισραηλινού στόλου.

Φέτος πάλι, η Διεθνής Συμμαχία για την Ελευθερία θα δοκιμάσει να φτάσει στην Γάζα. Περιμένετε νέα μας.

Δεν ξεχνάμε. Καμιά τρομοκρατία δεν πρόκειται να μας φοβίσει ή να μας σταματήσει.

Τιμούμε τους νεκρούς αδελφούς μας, συνεχίζοντας τον ίδιο τον αγώνα.

Θα σαλπάρουμε ακόμα μια φορά για να σπάσουμε τον θαλάσσιο αποκλεισμό της Γάζας μεταφέροντας εκεί το μήνυμα της ελπίδας, της αλληλεγγύης και της αξιοπρέπειας.

Πρωτοβουλία Ένα Καράβι για τη Γάζα

www.shiptogaza.gr

***

Σαν σήμερα, στις 31 Μαΐου 2010, οι σύγχρονοι πειρατές της Μεσογείου, οι Ισραηλινοί κομμάντος,  κάνουν ρεσάλτο στα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας,σκοτώνουν 9 Τούρκους ακτιβιστές στο Mavi Marmara, τραυματίζουν δεκάδες ακτιβιστές και απαγάγουν παράνομα  τους επιβαίνοντες όλων των πλοίων του Freedom Flotila τους οποίους και φυλακίζουν.  Το χρονικό της σφαγής στο Mavi Marmara σε εικόνες:

Το Mavi Marmara σαλπάρει για τη Γάζα

πρώην ΠΑΣΟΚοι

Άθελά μου, έχω γίνει ωτακουστής απίστευτων ιστοριών το τελευταίο διάστημα. Οι άνθρωποι μιλάνε ελεύθερα, ή αναγκάζονται να μιλήσουν σε ορισμένες υπηρεσίες ή σε τράπεζες, κι εκεί βλέπεις να εκτυλίσσεται όλο το φάσμα των πιθανών και απίθανων ιστοριών.

Δεν ξέρω εάν όλα αυτά συνέβαιναν και παλιότερα και απλώς η εποχή [της κρίσης] μας έχει κάνει προσεκτικότερους σε τέτοιες ιστορίες. Δεν το αποκλείω να είναι έτσι. Ωστόσο, όσα λέγονται σίγουρα είναι ενδεικτικά των αιτιών της “εθνικής κατάθλιψης” που υφέρπει σε όλα τα στρώματα και όλες τις γενιές.

Πέρα όμως από τους άγνωστους και τις ιστορίες τους, πριν λίγες μέρες έγινα μάρτυρας σε ένα διάλογο γνωστών μου. Αμφότεροι πρώην υποστηρικτές του ΠΑΣΟΚ. Του Παπανδρεϊκού, ενδεχομένως και με πολλές επιφυλάξεις – αλλά λόγω κεκτημένης ταχύτητας και συνήθειας – και του Σιμητικού. Σίγουρα όχι των επομένων μορφών του.

violence in your heart

I know you suffered
But I don’t want you to hide
It’s cold and loveless
I won’t let you be denied

Soothe me
I’ll make you feel pure
Trust me
You can be sure

άλλο χρώμα

Σε όλη μου τη ζωή, είχα ένα Χ χρώμα ματιών, δηλωμένο σε όλα μου τα επίσημα έγγραφα. Τώρα πλέον, δεν έχω το ίδιο. Όχι επειδή φόρεσα χρωματιστούς φακούς επαφής. Ούτε υποβλήθηκα σε καμία εγχείριση.

Απλά, κάποιοι δημόσιοι υπάλληλοι αποφάσισαν ότι βλέπουν καλύτερα από όλους τους προηγούμενους συναδέλφους τους και μου το άλλαξαν. Ετσιθελικά.

Προς υπεράσπισή τους, ομολογώ ότι δεν είναι εντελώς μονόχρωμη η ίριδα. Περιλαμβάνει περισσότερες αποχρώσεις, οι οποίες αλλάζουν ανάλογα με το φως. Χωρίς τη δυνατότητα διπλής περιγραφής και υπό το φως ενός γραφείου της κακιάς ωρας, είναι περιορισμένοι σε μία απλή ξερή μονοχρωμία.

ντετερμινιστική σαλάτα

Προειδοποίηση: λίγο παραληρηματική & εξοργιστικά απλουστευτική ανάρτηση. Αλλά, παραδεχθείτε το: δεν μπήκατε εδώ μέσα για να διαβάσετε Καστοριάδη.

Πιστεύετε στον ντετερμινισμό;

Δηλαδή, θεωρείτε ότι από τη στιγμή που το input σε μία κατάσταση είναι πολύ συγκεκριμένο, θα παραχθεί νομοτελειακά και το ίδιο συγκεκριμένο output? Με επαναληψιμότητα, βεβαίως – βεβαίως.

Μπορεί να είναι μία πολύ απλή υπόθεση.

ενοχλημένη

Δεν με συγκινεί ο Τσίπρας. Ούτε πολιτικά, ούτε με κανένα άλλο τρόπο [το επισημαίνω επειδή ρωτήθηκα].

Με συγκινεί η αριστερά γενικότερα και ψάχνω να βρω κάθε φορά τί να/θα στηρίξω. Συχνά καταλήγω σε κάτι μικρό, ενίοτε εξωκοινοβουλευτικό.

Αυτό που δεν μπορώ με τίποτα να παραβλέψω όμως, είναι η οξύτατη επικοινωνιακή επίθεση – εκπορευόμενη από τον γνήσιο πανικό του διεφθαρμένου συστήματος – ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ και βεβαίως, προσωπικά στον Τσίπρα. Η λύσσα των media αντικατοπτρίζει το φόβο της καθεστηκύιας τάξης και των πρώην μεγάλων κομμάτων ότι – όσο κι αν παλεύουν με νύχια και με δόντια να το αποτρέψουν -  έφτασε η ώρα για αλλαγή.

Έχουν κι άλλοι ενοχληθεί για τον ίδιο λόγο. Συγκέντρωσα μερικές αναρτήσεις με τις οποίες συμφωνώ – όχι απόλυτα. Θα παραθέσω αποσπάσματα, για να πάρετε μια ιδέα.

πριν την παράσταση

Όταν έχεις βαλτώσει σε μια αδιέξοδη κατάσταση, το μόνο που μένει να κάνεις είναι ένα ηρωικό βήμα εξόδου. Ακόμα κι αν το πληρώσεις ακριβά, είναι προτιμότερο από την καθημερινή στασιμότητα του βάλτου.

Ξέρω ότι δεν βρίσκουν όλοι το κουράγιο για τέτοιες δυναμικές κινήσεις. Ευτυχώς, ανήκω σε εκείνους που δεν τους έλειψε ποτέ το κουράγιο. Το συνηθίζω να “εφορμώ” με τη λογική ό,τι βρέξει, ας κατεβάσει. Άλλες φορές εξελίχθηκε καλά κι άλλες τις πληρώνω ακόμα.

Ο “πρόλογος” είναι επίκαιρος. Την ιστορία θα τη δούμε στη συνέχεια. Τον επίλογο δεν έχω ιδέα ποιος θα τον γράψει.

γρανάζι

ο κόσμος μου θυμίζει
γρανάζι που γυρίζει
χωρίς να ξέρει γιατί
γρανάζι που γυρίζει
που ξεφυσάει και τρίζει
σαν μια τρελή μηχανή
κι όταν δεν με ορίζει
με κυνηγάει, με βρίζει
μα εγώ το σκάω σαν παιδί

αναίρεση

Έχεις πει ποτέ πράγματα, τα οποία ισχύουν βεβαίως … για να έρθεις να τα αναιρέσεις σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα;

Ενίοτε, με πανηγυρικό τρόπο. Κάνεις κυβισθήσεις κι ας μην πολιτεύεσαι.

- Δεν πίνω ποτέ μόνη, οι γυναίκες που το κάνουν είναι θλιβερές.

σουρεαλισμός στο ταμείο

Το σούπερ μάρκετ γενικά, είναι ένα μισητό μέρος το οποίο παίρνει τη δουλειά από το μπακάλη & του μανάβη της γειτονιάς και όχι μόνο: φιλοδοξεί να πάρει και τη δουλειά του φούρναρη με τα bake off, του κρεοπώλη, του ιχθυοπώλη, του βιβλιοπώλη, του καταστήματος εσωρούχων κ.ο.κ.

Για να καταλάβετε πόσο μακριά πάει η βαλίτσα, στην Αγγλία έχουν αρχίσει να παρέχουν και υπηρεσίες οδοντιατρικής. Πετάγεσαι να πάρεις τα αγαπημένα σου μπισκότα, αλλά επειδή σου κάνουν κακό στα δόντια, επί τη ευκαιρία, πατάς κι ένα σφράγισμα.

περί μεταγραφών

Δεν πολυ-ασχολούμαι με τα εσωτερικά της ΝΔ [ούτε του ΠΑΣΟΚ] αλλά τις τελευταίες μέρες, έχει βουήξει ο τόπος με τις μεταγραφές. Μπορώ να μη σχολιάσω;

Κακία 1η – αθλητική

Μία “ομάδα” που πέφτει κατηγορία, δεν κάνει καλές μεταγραφές. Γι’ αυτό και δεν βλέπουμε το ΠΑΣΟΚ να υποδέχεται κόσμο από άλλους χώρους, όπως έκανε στο παρελθόν.

Εάν βεβαίως έχεις μία ομάδα που έπαιξε πολύ άσχημα αλλά σκοπεύει να δώσει τα ρέστα της επειδή είναι πολύ κοντά στον τίτλο, εκεί δίνεις τα ρέστα σου στις μεταγραφές, μήπως και κρατηθείς με νύχια και με δόντια. Τα ίδια δόντια που δαγκώνει ο Σαμαράς αυτόν τον καιρό, καθώς ποιώντας την ανάγκη φιλοτιμία, υποδέχεται τη Ντόρα πίσω.

η-λίθιουμ

Δεν μπορώ ν’αποφασίσω εάν σήμερα ήταν καλή μέρα ή όχι. Και το κακό είναι πως, ακόμα δεν έχει τελειώσει.

Θέλω να γράψω αλλά είναι πολλά και δείχνουν προς συγκεκριμένους ανθρώπους και τελικά, δεν είμαι σίγουρη ότι πρέπει.

Το σίγουρο είναι πως είμαι ανθεκτική. Ανθεκτικότερη από το μέσο όρο.

Καλύτερα να μασάω σήμερα.

να μην παραδοθούμε

Ας μείνουμ’ έτσι, να μη μιλάμε
αγκαλιασμένοι στον καναπέ
ν’ ακούμε δίσκους που αγαπάμε
φυλακισμένοι σ’ ένα ποτέ.

Ποτέ μη φύγεις, εδώ να μείνεις
να με παιδεύεις, να με φιλάς
με τόση γλύκα να μ’ ανακρίνεις
έτσι φευγάτα να μ’ αγαπάς.

θα περιμένω

Απόψε δεν θέλω να πω πολλά.

Μερικές φορές είναι καλύτερο να περιμένεις.

Μου πήρε δεκαετίες, αλλά το έμαθα.

volley και βαρύτητα

Προσπαθούσα να εξηγήσω σε κάποιον για ποιο λόγο δεν γίνεται να παίξεις βόλλεϋ σε συνθήκες μηδενικής βαρύτητας. Κι αφού το έκανα, ο αγαπητός HSOC, ζήτησε να το δει ως ανάρτηση στο Οξύ.

ΟΚ λοιπόν … Challenge accepted! ™ Barney Stinson

Άλλωστε, ψιλοβαριέμαι και δεν έχω και τίποτα σοβαρότερο να γράψω. Αρκεί να μου συγχωρήσετε τα πολύ πρόχειρα σχήματα που έφτιαξα λίγο “στο πόδι”.

Σχήμα 1

Βλέπουμε την τροχιά που ακολουθεί μία μπάλα στις συνθήκες της γήινης βαρύτητας. Πρέπει να σηκωθεί λίγο για να αποφύγει το εμπόδιο που, χωρίζει τα δύο γήπεδα. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα: το δίκτυ.

μετεκλογικές κακίες

Ομολογώ ότι δεν του το’χα του Κουβέλη.

Στοιχημάτιζα με μεγάλη σιγουριά ότι θα υποκύψει στις πιέσεις των άλλων και θα τους κάνει τη χάρη να σχηματίσουν μαζί κυβέρνηση, οι τρεις τους. Ότι θα κατάφερναν να πιέσουν έστω 2 βουλευτές του να λοξοκοιτάξουν, με ανταλλάγματα.

Επίσης, παραδέχομαι ότι είχα βασίσει μεγάλο μέρος της αντίληψής μου στις προσωπικές φιλοδοξίες του Κουβέλη. Ή σε αυτό που θεωρούσα ότι ίσχυε. Διότι, η προοπτική να βρεθεί στην πρωθυπουργική καρέκλα, σίγουρα δεν τον χαλάει.

οι ρίζες του μίσους

Το παρακάτω περιστατικό είναι πραγματικό:

H Συμφωνική Ορχήστρα του Δήμου Θεσ/κης έκανε ορισμένες συναυλίες, τις οποίες παρακολούθησαν τα σχολεία της πόλης. Ξέρετε: ένα μάτσο παιδιά συνοδεία των γονιών τους. Από εκείνες τις παραστάσεις που δίνονται τα πρωινά Σαββατοκύριακου.

Μεταξύ όσων παρακολούθησαν τις συναυλίες, ήταν και το Γερμανικό σχολείο της πόλης.

άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε ή αλλιώς, τί έκανε το ΚΚΕ

Πολύς κόσμος είναι οργισμένος εναντίον του ΚΚΕ. Όχι μόνο για την προεκλογική του στάση – “δεν θέλουμε να κυβερνήσουμε, ένα 8-9% και δικομματισμό σαν άλλοτε προτιμάμε” – αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το θέμα των κυβερνητικών εντολών.

Δηλαδή, εάν η ηγεσία του ΚΚΕ συναντούσε κατ’ ιδίαν το Σαμαρά, τον Τσίπρα και τον Βενιζέλο για να τους σερβίρει το δογματισμό και την άρνησή του και δεν το έκανε τηλεφωνικώς, θα κινδύνευε από κάτι;

Ή μήπως το αίτημα για νέες εκλογές, τρεις μέρες μετά τις προηγούμενες, δείχνει σεβασμό στη λαϊκή ετυμηγορία;

Καταρρέει κάθε ηθική νομιμοποίηση που ενδεχομένως να είχε διατηρηθεί, στα μάτια όσων το ψήφισαν. Και πιστέψτε με, δεν το ψήφισαν μόνο οι συνειδητοποιημένοι κομμουνιστές.

θα’μαι σκυλί

To λες και αγωνιστικό αυτό το τραγουδάκι. Αποφασιστικός, αυτοπροσδιορίζεται και δεν χαρίζεται. Γενναία τραβάει τον κλήρο του και σπάει στην ορμή των χρόνων.

Καταλήγει να μην είναι με το πλήθος, αλλά αυτό δεν τον τρομάζει. Το παρατηρεί, το κρίνει. Ο καθένας θα πάρει αυτό που του αξίζει. Θα είναι άγγελος ή σκυλί, επειδή και ξέρει και είναι αρκετά αποφασισμένος να το πράξει.

Μια φορά θα χαίρεσαι κι έναν καιρό θα τρέμεις
Του πρωινού η παγωνιά θα σου τρυπάει τα στήθη
Καθένας μας στο στρόβιλο ετούτης της ανέμης
χρωστάει ένα θάνατο και ένα παραμύθι

συγκέντρωση στην πρεσβεία του Ισραήλ

Αλληλεγγύη στους Παλαιστίνιους απεργούς πείνας

64 χρόνια από τη Νάκμπα

11/5/2012

Στις 15 Μάη είναι η 64^η επέτειος από τη Νάκμπα, την καταστροφή των Παλαιστινίων του 1948, όταν δια πυρός και σιδήρου ξεριζώθηκαν πάνω από 750.000 Παλαιστίνιοι από τις εστίες τους για να δημιουργηθεί το κράτος του Ισραήλ. Ακόμα και σήμερα 5 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι πρόσφυγες ανά τον κόσμο διεκδικούν το αυτονόητο, όσο και διεθνώς κατοχυρωμένο, δικαίωμά τους στην επιστροφή.

Όμως η φετινή επέτειος της Νάκμπα συμπίπτει με την κορύφωση του ηρωικού αγώνα των Παλαιστινίων κρατουμένων απεργών πείνας στις ισραηλινές φυλακές.

Ήδη, δύο από αυτούς, οι διοικητικά κρατούμενοι χωρίς απαγγελία κατηγοριών ή δίκη, Thaer Halahleh και Βilal Diab έχουν συμπληρώσει 73 ημέρες απεργίας πείνας, τη μεγαλύτερη σε χρονική διάρκεια απεργία πείνας Παλαιστινίων κρατουμένων στην ιστορία, και η κατάστασή της υγείας τους κρίνεται οριακή. Η ζωή τους κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή.

ιστορικοί συμβιβασμοί

Μερικά θέματα είναι λίγο δύσκολο να τα προσεγγίσεις, χωρίς να προσβληθεί πολύς κόσμος.

Από την άλλη, στον προσωπικό τομέα είμαι οπαδός της θεωρίας της κολοκυθόπιττας [de gustibus non disputandum est]. Μάλιστα, έχω την απαίτηση να συμφωνούν με αυτό οι συνομιλητές μου.

Μου είναι δύσκολο να κάνω εκπτώσεις σε αυτά που θεωρώ σημαντικά, ακόμα κι όταν αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται περί “παραξενιάς” λόγω ηλικίας.

των συφοριασμένων

Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων·
είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.

Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—

κοινή γνώμη σε εποχές wiki

Δεν ξέρω εάν συμφωνείτε με αυτό το πολιτικό σχόλιο:

Η διαμόρφωση της κοινής γνώμης, εδώ και πάνω από 100 χρόνια, έχει εξελιχθεί σε επιστήμη.

Το “κοινό” [αυτό της "κοινής γνώμης"] χωρίζεται σε κατηγορίες. Οι πολυπληθέστερες κατά τη γνώμη μου είναι οι:

φόβοι

Έχετε βαρεθεί να ακούτε μετεκλογικά & προεκλογικά σενάρια. Έτσι μου λέτε, on & off από το δίκτυο.

Εγώ όχι. Άλλωστε, όταν βαρεθώ, έχω ένα εκπληκτικό ταλέντο να μεταστρέφω τη συζήτηση σε ασήμαντα προσωπικά θέματα σε μηδενικό χρόνο.

Παρακολουθώ έντονα τί συμβαίνει. Ενημερώνομαι από το left.gr, το τουίτερ, το buzz, το google+ [ευχαριστώ όσους συνεχίζουν να ανεβάζουν τα άρθρα που θεωρούν καλά για να τα διαβάσουμε!], το Όμνια, το Κουτί της Πανδώρας και άλλες τέτοιες πηγές. Η τηλεόραση είναι από περιττή μέχρι ανεπιθύμητη.

Χάνω βεβαίως λαμπρές στιγμές, όπως τον Λοβέρδο να συνεχίζει, από τη θέση του Υπουργού Υγείας να εξηγεί ότι βρέθηκαν “οικογενειάρχες” που είχαν κολλήσει τον ιό του HIV από απροφύλακτες επαφές με εκδιδόμενες γυναίκες. Έμαθα ότι μίλησε για πολλαπλασιασμό των εξετάσεων HIV σε ιδιωτικά κέντρα εξέτασης [μικροβιολογικά εργαστήρια].

Η χρυσή αυγή στο σχολείο μου...

Reblogged from metaretriever2:

Φτάνοντας σήμερα το πρωί στο σχολείο , βλέπω μια ομάδα παιδιών να παίζουν κάνοντας τους χρυσαυγίτες.

Σηκώνουν τα δεξιά τους χέρια και με χαιρετούν φασιστικά.

Το σοκ , απίστευτο.

Η πίεση ξεπέρασε το 20…

Τα μαζεύω γύρω μου και αρχίζω αν τους μιλάω.

Γιατί το κάνουν αυτό , τι σημαίνει , που το είδαν , τι τους άρεσε σε αυτό ;

Οι απαντήσεις τους σαφέστατες. Τους εντυπωσίασε η στρατιωτική δομή και η πειθαρχία. Τους εντυπωσίασε το παρουσιαστικό των ναζί. Τους άρεσε ο τρόπος που διέταξαν τους δημοσιογράφους στη συνέντευξη τύπου του Αρχημαλάκα , το βράδυ των εκλογών.

Αφού κατάλαβα ότι αδυνατούσαν να ανταπεξέλθουν σε οποιαδήποτε παραγωγική συζήτηση , απομακρύνθηκα.

Στο γραφείο των καθηγητών όλοι μιλούσαν για τα αποτελέσματα των εκλογών και εστίαζαν στο φαινόμενο ”χρυσό αυγό”.

Σχολιασμοί , αλλά κανένας δεν έμπαινε στην ουσία.

Ώρα να διδάξω με το παράδειγμα.

Μπαίνω στην τάξη , για μάθημα.

Ανοίγω την πόρτα και κραυγάζω ”εγέρθητι”.

Τα παιδιά αποσβολωμένα με κοιτάζουν παράξενα.

Επαναλαμβάνω το παράγγελμα και τους λέω πως όποιος δεν σηκωθεί την ώρα που μπαίνω ΕΓΩ θα υποστεί τις συνέπειες της ανυπακοής και προσβολής του καθηγητή.

Και σηκώνονται όλοι…

Μέσα μου έτρεμα από θυμό και απόγνωση.

ΟΥΤΕ ΈΝΑΣ ΔΕΝ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕ ΤΗΝ ΒΛΑΚΕΙΑ ΜΟΥ!

Το συνέχισα κι άλλο.

Όταν θα σηκώνομαι από την έδρα θα σηκώνεται , σε ένδειξη σεβασμού και όλη η τάξη ΕΙΠΑ.

Στο πρώτο τέταρτο σηκώθηκα και κάθισα στην έδρα πάνω από 10 φορές.

Κανονικό καψόνι.

Όλη η τάξη σηκωνόταν την ώρα που σηκωνόμουν.

Πόσο είπαμε πως είχε φτάσει η πίεση την ώρα που έφτασα;

Ε , καμία σχέση…τώρα είχε χτυπήσει κόφτες.

Κανένας , μα κανένας δεν αντέδρασε.

Ρε πούστη μου , ας βρισκόταν έστω και ένας να με αμφισβητούσε , να με έβριζε , να με πλάκωνε…

Κανένας.

Το χόντρυνα κι άλλο το παιχνίδι λοιπόν.

Μέσα στο τμήμα υπήρχαν δύο από τα παιδιά που με χαιρέτησαν ναζιστικά το πρωί.

Μόλις ο ένας από τους δύο πήγε να γυρίσει στιγμιαία στο πίσω θρανίο  , σηκώθηκα έξαλλος και άρχισα να του φωνάζω , τι συμπεριφορά είναι αυτή , που νομίζει ότι βρίσκεται , δεν σέβεται καθόλου τον δάσκαλο και τους συμμαθητές του.

Κατά σύμπτωση έπεσε και το στυλό του άλλου , από τους δύο. Άρχισα να φωνάζω και σε αυτόν.

Τους έβγαλα έξω από την τάξη και τους έστειλα στον διευθυντή.

Στο διάλειμμα πήγα στο γραφείο του διευθυντή και ζήτησα να αποβληθούν για δύο μέρες οι συγκεκριμένοι μαθητές , γιατί δεν σεβάστηκαν το δάσκαλο και τους συμμαθητές τους και παρεμπόδισαν το μάθημα.

Ο διευθυντής τους απέβαλε!!!

Το ίδιο συνέβει και στα άλλα τμήματα που είχα μάθημα (όμως δεν απέβαλα άλλους).

Τι άλλο να σας πω…

Να σας πω για τον εκφασισμό που ζούμε όλοι μας ;

Να σας πω πως πρέπει να κρεμαστούν οι υπεύθυνοι που εξέθρεψαν αυτό το φαινόμενο ;

Να σας πω πως το έγκλημα που έχει διαπραχθεί έχει δηλητηριάσει την συμπεριφορά των παιδιών μας ;

Να σας πω πως σκέφτομαι να μηνύσω τον Άρειο Πάγο που έδωσε άδεια σε αυτό το έκτρωμα ώστε να συμμετάσχει σε δημοκρατικές διαδικασίες ;

Να σας πω πως αυτοί είμαστε ;

Ήθελα να δείξω στα παιδιά , με τη δύναμη του παραδείγματος , ότι όποιος ασπάζεται το απόλυτο κακό πρέπει να είναι έτοιμος και να το υποστεί.

1)Αύριο σκέφτομαι να επαναλάβω πάλι την ίδια συμπεριφορά…

2)Αύριο σκέφτομαι να πάω στο σχολείο και να εξηγήσω στα παιδιά το λόγο της συμπεριφοράς μου και να ζητήσω συγνώμη.

Η συνέχεια εδώ

#thegameagainstGreece

#thegameagainstHumanity

Το τί μας περιμένει, ακόμα το ανακαλύπτουμε.

αξιοπιστία: το άλλο με τον Τοτό, το ξέρεις;

Πριν λίγο είδα στο Jungle Report κάτι που με έκανε να γελάσω πολύ:

Είναι η απόδειξη του πώς τα ΜΜΕ προσπαθούν να στρέψουν τον κόσμο προς συγκεκριμένους χώρους, πάντα με κάποιο ανομολόγητο απώτερο στόχο.

πώς χρυσαυγουλιάσαμε;

Από τη μέρα που, η Χρυσή Αυγή πέρασε το ψυχολογικό φράγμα του 3% στις δημοσκοπήσεις, η είσοδός της στη Βουλή ήταν σιγουράκι. Διατηρούσαμε βεβαίως μία αισιοδοξία ότι θα διαπράξουν μεγάλη μαλακία κάποια στιγμή, αλλά η φόρα που πήραν, δεν κατέστη δυνατό να ανακοπεί. Ούτε καν να συγκρατηθεί στο 3-4%.

Ήταν εκείνη τη στιγμή του πρώτου δημοσκοπικού 3% που, από “χαμένη ψήφος σε κόμμα που δεν μπαίνει στη Βουλή” μετατράπηκε αυτομάτως σε θεμιτή επιλογή, στο μυαλό [της αμοιβάδας έστω, ως υπόθεση εργασίας] όσων είχαν μασήσει το παραμύθι ότι οι αλλοδαποί ευθύνονται για όλα τα δεινά της χώρας.

Ήταν πραγματικό εκείνο το 3% στις δημοσκοπήσεις;

Όσο πραγματικό ήταν το 25-30% που δίνανε στη ΝΔ [ενώ έλαβε λιγότερο από 19%] ή το 14-20% που δίνανε στο ΠΑΣΟΚ, φέρνοντάς το – ανελλιπώς – στη 2η θέση.

ακόμα ζωντανός

Γλυκοχαράζει ο αυγερινός κι εγώ είμαι ακόμα ζωντανός
το πονεμένο μου κορμί βαρύς καημός το δέρνει
τις νύχτες τώρα ξεψυχώ κι ο χάρος δεν με παίρνει
γλυκοχαράζει ο αυγερινός κι εγώ είμαι ακόμα ζωντανός

Έρημος ξένος και φτωχός χαροπαλεύω μοναχός
κι μια ψυχή που μ’ έφερε σ’ αυτή τη μαύρη θέση
ποτέ δεν ήρθε να με δει και να με συμπονέσει
γλυκοχαράζει ο αυγερινός κι εγώ είμαι ακόμα ζωντανός

Σκάφτε το μνήμα μου βαθύ δεν θέλω δάκρυ να χυθεί
κι ο θάνατος που λαχταρώ αν δείτε πως θ’ αργήσει
να ‘ρθεί η γυναίκα π’ αγαπώ τα μάτια να μου κλείσει
γλυκοχαράζει ο αυγερινός κι εγώ είμαι ακόμα ζωντανός.

[Μαρίκα Νίνου - Νίκος Ρούτσος - Γιάννης Τατασόπουλος]

[Πρόδρομος Τσαουσάκης]

πελάτης, σωματέμπορος και εκδιδόμενη στην Ελλάδα μετά το 1990 – via Αυγή

Μεταφέρω ένα άρθρο από την Αυγή, χωρίς κανένα σχολιασμό από μένα.

Πηγή: https://entosfylou.wordpress.com/

Του Γρηγόρη Λάζου*

Η διεθνική σωματεμπορία αναπτύχθηκε στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του 1980 με την προώθηση γυναικών από την Καραϊβική, την Πολωνία, τις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη. Η (ανδρική) πορνική πελατεία ενέκρινε και χρηματοδότησε τη νέα πορνεία στην οποία, σε 8 ή 9 χρόνια, υπηρέτησαν περίπου 5.400-5.500 αλλοδαπές γυναίκες. Όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η προώθηση γυναικών στην πορνεία από αυτές τις χώρες γνώρισε έναν «ξαφνικό θάνατο» χάρη στο ότι εντοπίστηκαν και αξιοποιήθηκαν νέες πηγές γυναικών. Τα γυναικορυχεία της Ανατολικής Ευρώπης και Βαλκανικής ήταν ποιοτικότερα (με βάση τα πορνικά γούστα του Έλληνα πελάτη), πολυπληθέστερα και κοντινότερα. Επίσης, εδράζονταν σε κοινωνίες που είχαν μόλις καταρρεύσει πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά, με πληθυσμούς σε απόγνωση που δεν γνώριζαν τους τρόπους που λειτουργούσαν και επιβάλλονταν οι νόμοι της αγοράς.

κάτι σαν προτροπή

Αύριο είναι η ώρα της αλήθειας.

** Να πάτε να ψηφίσετε.

** Μην ψηφίσετε από φόβο. Θα σας δώσουν 29 ψηφοδέλτια. Να πετάξετε όσα δεν σας αρέσουν & να διαλέξετε αυτό που θέλετε.

** Δεν συνηθίζω να προτείνω συγκεκριμένα κόμματα, δεν είναι ο ρόλος μου να υποδεικνύω σε κανέναν [ΟΚ, πλην της μητέρας μου] τί να ψηφίσει. Ωστόσο, διαβάζοντας το Οξύ, μπορείτε να μαντέψετε τις προτιμήσεις και τις συμπάθειές μου.

** Δεν έχω σχηματίσει οριστική γνώμη, μόνο ορισμένες συμπάθειες. Μέσα στο παραβάν αποφασίζω συνήθως.

** Δεν είμαστε μόνοι μας. Οι προλετάριοι πολλών χωρών βρίσκονται στην ίδια θέση.

στατιστικά αναζήτησης

Εάν κατάφερε κάτι το ΠΑΣΟΚ με την ιστορία των εκδιδομένων γυναικών φορέων του HIV είναι να πάψει η πολιτική συζήτηση. Μπορεί αυτό να τους εξασφαλίσει μικρότερη εκλογική συντριβή, δεν ξέρω.

Ξέρω μόνο τί βλέπω στα στατιστικά του Οξέως. Τα οποία, θα μοιραστώ μαζί σας για να πάρετε μια ιδέα.

Εννοείται ότι δεν έχει εκλείψει η καθημερινή αναζήτηση με τον όρο “μολότοφ” προς τα εδώ [όπως εξήγησα & σε παλιότερη ανάρτηση]. Αν είναι πάντως επισκέψεις από την Δ/νση Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, τζάμπα τα λεφτά που σπαταλάνε.

ιστορία ντροπής

Αναδημοσιεύω ένα συγκλονιστικό κείμενο από εδώ:

Η Snezhana ζούσε μέχρι τα 12 της στο Κazanlak, επαρχιακό χωριό της Βουλγαρίας. Από μικρή την φώναζαν “Kazanlashka roza” γιατί δεν μάτωναν ποτέ τα δάκτυλά της όταν στους αγρούς, μαζί με την οικογένεια της, μάζευαν τριαντάφυλλα για τον Έλληνα τοπικό βιομήχανο αιθέριων ελαίων.

Την ημέρα των γενεθλιών της, γινόταν 12 κιόλας χρονών, ο τοπικός γιατρός του χωριού ανακοίνωσε στη μητέρα της πως το Ρόδο του Κazanlak ήταν 4 μηνών έγκυος. Δράστης της παράνομης εγκυμοσύνης ήταν ή ο πατέρας ή ο αδερφός της 12χρονης Snezhana, σύμφωνα με ομολογία του κοριτσιού.

σχόλια

Η ανάρτηση της 30ης Απριλίου γράφτηκε “στο γόνατο”. Όπως πολλές άλλες εδώ μέσα. Γράφω τις σκέψεις μου για να μην ζαλίζω τον κόσμο, με προτροπή ενός παλιού φίλου. Μάλλον του προκαλούσα πονοκεφάλους με τα σχόλιά μου επί παντός επιστητού.

Ωστόσο, έγινε αυτό που λέμε “viral” με πάρα πολλές αναδημοσιεύσεις. Μία εξ αυτών σε σελίδα διαφήμισης ερωτικών υπηρεσιών [πολλά μέλη της οποίας είναι θαμώνες σε οίκους ανοχής και περιγράφουν τις εμπειρίες τους], μία άλλη σε σελίδα φετιχισμού, στο indymedia, σε φόρουμ για αυτοκίνητα, σε ενημερωτικές ιστοσελίδες κλπ.

Μπορείτε ίσως να φανταστείτε τα σχόλια σε όλες αυτές τις σελίδες. Ήταν όλων των ειδών: θετικά, αρνητικά, ειρωνικά, ώριμα, ανώριμα, επί της θεωρίας, συγκεκριμένα, προσωπικά, επιθετικά κ.ο.κ.

κανέναν

Πολλούς θανάτους έζησα,
μα σαν κι αυτόν, κανέναν.

[Δ.Κ.]

δεν είναι ανάγκη να φωνάξω

Διάβασα κάτι θλιβερό χθες: η φετινή πρωτομαγιά, δεν είναι ούτε αργία, ούτε απεργία. Είναι ανεργία.

Τότες βγάζαν λόγους στις ξύλινες εξέδρες, στα μπαλκόνια, φωνάζαν τα ραδιόφωνα, ξανάλεγαν τους λόγους, Πίσω απ’ τις σημαίες κρυβόταν ο φόβος, μέσα στα τύμπανα αγρυπνούσαν οι σκοτωμένοι. Κανείς δεν καταλάβαινε τίποτα.

Οι σάλπιγγες μπορείνα δίναν το ρυθμό στα βήματα, δε δίναν το ρυθμό στη καρδιά. Ψάχναμε το ρυθμό. Εμείς αγρυπνούσαμε, μαζεύαμε τη σκόρπια βουή των δρόμων, μαζεύαμε τα σκόρπια βήματα, βρίσκαμε το ρυθμό, τη καρδιά τη σημαία.

Λοιπόν δεν είναι ανάγκη να φωνάξω για να με πιστέψουν, να πουν:” Όποιος φωνάζει έχει το δίκιο”.

το πρόσωπο του κτήνους

Χθες, ως συνήθως, δεν είδα καθόλου τηλεόραση. Κάποια στιγμή, το βράδυ, στη διάρκεια μίας φιλικής συζήτησης με ενημέρωσαν ότι τα δελτία ειδήσεων είχαν ένα “ιδιαίτερο” θέμα: τις φωτογραφίες μίας 22χρονης οροθετικής παράνομα εκδιδόμενης ρωσίδας, εξ αιτίας της οποίας [δημοσίευσης, όχι κοπέλας] κάπου 600 άνδρες έχουν σπεύσει για εξέταση στο ΚΕΕΛΠΝΟ.

Ποιοι είναι αυτοί οι 600;

Πρόκειται για 600 κτήνη [ζώα, νεοελληνιστί] τα οποία βίασαν ένα θύμα του trafficking χωρίς προφυλακτικό. Αυτοβούλως, όχι επειδή τους επεβλήθη από κανέναν νταβατζή, σε αντίθεση με το ίδιο το θύμα. Το γεγονός ότι εκδιδόταν παράνομα, σημαίνει ότι δεν είχε πιστοποιητικό υγείας, επειδή οι νταβατζήδες της αδιαφορούσαν γι’αυτό.

μνήμη

Λέω να το πάω έτσι, μέχρι τις εκλογές, λέγοντας δηλαδή τα αυτονόητα.

Ξέρω πως σε δύσκολους καιρούς, λίγοι έχουν την ψυχραιμία να κάνουν ενδοσκόπηση. Ωστόσο παραμένει κρίσιμη, εάν θέλουμε να λάβουμε σωστές αποφάσεις.

κάλμα να διαλέξουμε

Φωτογραφία “δανεική” από τον Σωτήρη Δανέζη (fb). H φαντασία, στην εξουσία. Στα χέρια των πολιτών, δηλαδή.

Την άλλη Κυριακή, θα έχετε στα χέρια σας 29 ψηφοδέλτια.

Μην περιοριστείτε σε αυτά που δεν σας αρέσουν, δεν σας καλύπτουν, δεν σας εκφράζουν.

απήχηση

Πάντως δεν θα διαρκούσανε πολύ. Η πείρα
των χρόνων με το δείχνει. Aλλ’ όμως κάπως βιαστικά
ήλθε και τα σταμάτησεν η Μοίρα.
Ήτανε σύντομος ο ωραίος βίος.
Aλλά τι δυνατά που ήσαν τα μύρα,
σε τι εξαίσια κλίνην επλαγιάσαμε,
σε τι ηδονή τα σώματά μας δώσαμε.

έτσι, λεβέντικα, φέρονται οι χέληνς

Για όποιον συγγενή σας [ηλικιωμένο ή νεότερο] έχει ακόμα μία αμφιβολία ότι “τα παραλέμε” και ίσως ευθύνονται λίγο και οι κουκουλοφόροι όπως λέει η καλή κυρία στο δελτίο ειδήσεων για όσα συμβαίνουν.

Δείξτε τους αυτό:

Πείτε τους ότι είναι η μητέρα / θεία / γιαγιά / γειτόνισσα / συνάδελφος αυτή στο δρόμο.

Μπορεί να μην είναι η δική σας, αλλά κάποιου άλλου είναι. Και θεία και γειτόνισσα και συνάδελφος, ίσως και μητέρα ή γιαγιά.

Κι αν σήμερα δεν ήταν η δική σας, μην ανησυχείτε: έρχεται και η σειρά της.

Επειδή ΕΤΣΙ γαμάνε οι “χέληνς” του Χρυσοχοΐδη. Αλλιώς δεν τους σηκώνεται [το πόδι, να κλωτσήσουν]. Μόνο όταν βλέπουν πεσμένο άνθρωπο στο δρόμο και μόνο σε αγέλη. Μόνο έτσι τα καταφέρνουν.

Ένα τελευταίο: εάν είσαι μητέρα / πατέρας μπάτσου, δείξτου τη φωτογραφία και δώστου τα συγχαρητήριά μας για την εκπαίδευσή του. Ή τελοσπάντων, πράξε τα δέοντα.

Πηγή: https://t.co/75AP4eT2

τρικλοποδιές από ένα σάπιο κατεστημένο

Ήταν αναμενόμενο ότι το παρακμιακό πλέον και φοβισμένο σύστημα θα προσπαθήσει να χρησιμοποιήσει κάθε θεμιτό και αθέμιτο μέσο για να δυσκολέψει τη ζωή των μικρών κομμάτων. Αισθάνονται τις καρέκλες τους να τρίζουν, δεν θα τις παραδόσουν αμαχητί.

Πριν λίγες μέρες, διαμαρτυρήθηκε έντονα για το θέμα του χαρτιού η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, καταγγέλλοντας μεθόδευση του Γιαννίτση (ΥΠΕΣ). Αρκετοί έσπευσαν να μου επισημάνουν ότι οι ημερομηνίες είναι ίδιες για όλα τα κόμματα, παίρνοντας ως δεδομένο ότι όλοι θα αντιμετωπίσουν τα ίδια προβλήματα.

Αμ δε!

Διαβάστε [παρακάτω] ολόκληρη την ανακοίνωση των Πειρατών, για να καταλάβετε τί βρώμικα παιχνίδια παίζονται, μέχρι την τελευταία ημέρα: τους έδωσαν διαφορετικό χαρτί, τους μπλόκαραν τους τραπεζικούς λογαριασμούς κλπ.

Και αν ένα μεγάλο κόμμα έχει ολόκληρο επιτελείο που ασχολείται με τέτοιες “λεπτομέρειες”, τα μικρότερα κόμματα έχουν 50 ή 100 άτομα που τρέχουν όλη τη μέρα, στη βιοπάλη από τη μία και στον εθελοντισμό από την άλλη. Στόχος είναι να τους εξαντλήσουν κυριολεκτικά (σωματικά), οικονομικά, πνευματικά, ψυχολογικά. Να τους φτάσουν στα ανθρώπινα όριά τους.

Ίσως όμως δεν έχουν καταλάβει πως, κάτι τέτοια μας πεισμώνουν και μας κάνουν πιο μαχητικούς. Πιο αποφασισμένους.

Αυτό το σάπιο καθεστώς, πρέπει να φύγει, πριν σαπίσει όλη η χώρα εξαιτίας του.

Στην Ελλάδα, μας επετράπη, μετά από πολλούς μήνες διακυβέρνησης από μια κυβέρνηση αμφίβολης συνταγματικότητας και πλήρους αναντιστοιχίας με τη θέληση των πολιτών, να κάνουμε εκλογές.