ιστορικοί συμβιβασμοί

Μερικά θέματα είναι λίγο δύσκολο να τα προσεγγίσεις, χωρίς να προσβληθεί πολύς κόσμος.

Από την άλλη, στον προσωπικό τομέα είμαι οπαδός της θεωρίας της κολοκυθόπιττας [de gustibus non disputandum est]. Μάλιστα, έχω την απαίτηση να συμφωνούν με αυτό οι συνομιλητές μου.

Μου είναι δύσκολο να κάνω εκπτώσεις σε αυτά που θεωρώ σημαντικά, ακόμα κι όταν αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται περί “παραξενιάς” λόγω ηλικίας.

πελάτης, σωματέμπορος και εκδιδόμενη στην Ελλάδα μετά το 1990 – via Αυγή

Μεταφέρω ένα άρθρο από την Αυγή, χωρίς κανένα σχολιασμό από μένα.

Πηγή: https://entosfylou.wordpress.com/

Του Γρηγόρη Λάζου*

Η διεθνική σωματεμπορία αναπτύχθηκε στην Ελλάδα κατά τη δεκαετία του 1980 με την προώθηση γυναικών από την Καραϊβική, την Πολωνία, τις Φιλιππίνες και την Ταϊλάνδη. Η (ανδρική) πορνική πελατεία ενέκρινε και χρηματοδότησε τη νέα πορνεία στην οποία, σε 8 ή 9 χρόνια, υπηρέτησαν περίπου 5.400-5.500 αλλοδαπές γυναίκες. Όμως, στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η προώθηση γυναικών στην πορνεία από αυτές τις χώρες γνώρισε έναν «ξαφνικό θάνατο» χάρη στο ότι εντοπίστηκαν και αξιοποιήθηκαν νέες πηγές γυναικών. Τα γυναικορυχεία της Ανατολικής Ευρώπης και Βαλκανικής ήταν ποιοτικότερα (με βάση τα πορνικά γούστα του Έλληνα πελάτη), πολυπληθέστερα και κοντινότερα. Επίσης, εδράζονταν σε κοινωνίες που είχαν μόλις καταρρεύσει πολιτικά, οικονομικά και πολιτισμικά, με πληθυσμούς σε απόγνωση που δεν γνώριζαν τους τρόπους που λειτουργούσαν και επιβάλλονταν οι νόμοι της αγοράς.

ιστορία ντροπής

Αναδημοσιεύω ένα συγκλονιστικό κείμενο από εδώ:

Η Snezhana ζούσε μέχρι τα 12 της στο Κazanlak, επαρχιακό χωριό της Βουλγαρίας. Από μικρή την φώναζαν “Kazanlashka roza” γιατί δεν μάτωναν ποτέ τα δάκτυλά της όταν στους αγρούς, μαζί με την οικογένεια της, μάζευαν τριαντάφυλλα για τον Έλληνα τοπικό βιομήχανο αιθέριων ελαίων.

Την ημέρα των γενεθλιών της, γινόταν 12 κιόλας χρονών, ο τοπικός γιατρός του χωριού ανακοίνωσε στη μητέρα της πως το Ρόδο του Κazanlak ήταν 4 μηνών έγκυος. Δράστης της παράνομης εγκυμοσύνης ήταν ή ο πατέρας ή ο αδερφός της 12χρονης Snezhana, σύμφωνα με ομολογία του κοριτσιού.

το πρόσωπο του κτήνους

Χθες, ως συνήθως, δεν είδα καθόλου τηλεόραση. Κάποια στιγμή, το βράδυ, στη διάρκεια μίας φιλικής συζήτησης με ενημέρωσαν ότι τα δελτία ειδήσεων είχαν ένα “ιδιαίτερο” θέμα: τις φωτογραφίες μίας 22χρονης οροθετικής παράνομα εκδιδόμενης ρωσίδας, εξ αιτίας της οποίας [δημοσίευσης, όχι κοπέλας] κάπου 600 άνδρες έχουν σπεύσει για εξέταση στο ΚΕΕΛΠΝΟ.

Ποιοι είναι αυτοί οι 600;

Πρόκειται για 600 κτήνη [ζώα, νεοελληνιστί] τα οποία βίασαν ένα θύμα του trafficking χωρίς προφυλακτικό. Αυτοβούλως, όχι επειδή τους επεβλήθη από κανέναν νταβατζή, σε αντίθεση με το ίδιο το θύμα. Το γεγονός ότι εκδιδόταν παράνομα, σημαίνει ότι δεν είχε πιστοποιητικό υγείας, επειδή οι νταβατζήδες της αδιαφορούσαν γι’αυτό.

ξανασκέψου το!

Είσαι γυναίκα; Ξανασκέψου το!

Έχεις αδελφή, κόρη, μητέρα, γιαγιά, θεία, ανιψιά, αδεξιμιά, φίλη;  Ξανασκέψου το διπλά.

Κι αν δεν είσαι σίγουρος, τράβα πες στη μάνα που σε μεγάλωσε ότι δεν είναι ίση με σένα. Πες της ότι αξίζει μόνο για να φέρνει στον κόσμο “βλαστάρια” της Φυλής, σαν και του λόγου σου.

Πες της το στα ίσια, ρε μάγκα της δεκάρας, να δεις τί καλά που θα περάσεις.

Αν όμως φοβάσαι να της το πεις, τότε ξανασκέψου καλά τη μαλακία που πας να κάνεις.  [Μην πεις ότι δεν σε είχα προειδοποιήσει. Ξηγημένα πράγματα!]

δυσανεξία

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι με τους οποίους ξέρω ότι δεν ταιριάζουν τα χνώτα μας, από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα τύχει να συναντηθούμε.

Συνήθως, τους αποφεύγω όσο μπορώ και ζουν αυτοί καλά, κι εγώ καλύτερα. Διότι, η ζωή είναι σύντομη & είναι κρίμα να τη σπαταλάμε σπάζοντας τα νεύρα μας.

Οι ενδείξεις είναι πολλές και ποικίλες. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να τους κατηγοριοποιήσω, παρόλο που, σε ορισμένες στιγμές διαύγειας, μου έρχονται κάτι αναλαμπές τέτοιων “κριτηρίων”.

ψωνάρες γυναίκες

Διαπίστωση: οι γυναίκες είμαστε τόσο ψώνια που νομίζουμε ότι όλοι ασχολούνται μαζί μας.

Πριν μου την πείτε για το σεξιστικό σχόλιο [αλήθεια, μετράει ως τέτοιο, προερχόμενο από μία γυναίκα;] κάντε το παρακάτω πειραματάκι και θα καταλάβετε.

Υλικά:

ο βιασμός του πολίτη

Ήταν αρκετά δυσάρεστο, αλλά έπρεπε να γίνει. Μάζεψα τις αντοχές μου, μάζεψα τα χαρτιά μου, μάζεψα κι ένα χαμόγελο σφιγμένο από κάτι αναμνήσεις ευγένειας που μου είχανε απομείνει και πήγα στην εφορία.

Δυστυχώς, επισκέφθηκα αρκετές φορές το συγκεκριμένο γραφείο τους τελευταίους μήνες. Έμαθα το ωράριο, την ιεραρχία τους, την ηλεκτρική σομπίτσα που χρησιμοποιούν για να ζεσταθούν & εσχάτως, τα ονόματα των υπαλλήλων.

Για τη γραφειοκρατία τους δεν λέω κουβέντα, τη θεωρώ αναμενόμενη. Όχι φυσιολογική: αυτό θα σήμαινε αποδοχή κάποιου είδους. Το “αναμενόμενη” σηματοδοτεί προετοιμασία.

οι “μαζί τα τρώμε ακόμα”

Προχθές, η @immortalitte στο twitter ανέφερε περιστατικό το οποίο πρέπει να μας προκαλεί ανατριχίλα.

Συγκεκριμένα, μία γυναίκα δικαστής, απαίτησε έκπτωση 40% σε μαγαζί, επικαλούμενη την ιδιότητά της. Επιπλέον, ζήτησε να μην κοπεί απόδειξη για την πώληση.

Η γυναίκα αυτή, την επόμενη μέρα, όντας εγκληματίας η ίδια [διαφθορά, εκβίαση, δωροδοκία, φορολογική παράβαση κ.ο.κ.], ενδεχομένως καλείται να δικάσει ανθρώπους που έχουν υποπέσει σε πολύ μικρότερα αδικήματα από αυτό.

Θα μου πείτε, θέλουμε αλάνθαστους και αναμάρτητους κριτές; Πώς μπορεί να συγχωρήσει ή να κρίνει κάποιος ο οποίος δεν έχει ποτέ αδικήσει ή παρανομήσει;

βάθος vs. διάρκεια

Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι: εκείνοι που διαχωρίζουν τους άλλους σε κατηγορίες και οι άλλοι.

Έχοντας πει αυτό, υπάρχουν τριων ειδών συνομιλητές: οι διακριτικοί, οι αδιάκριτοι και οι επιλεκτικά διακριτικοί.

Είναι μάλλον σαφές από τον πρόλογο ότι εάν δεν θεωρούσα πως εντάσσομαι στην τρίτη κατηγορία, θα αγνοούσα παντελώς την ύπαρξή της. Άλλωστε, ένα ψευδώνυμο blog με αρκετές προσωπικές αναφορές [#espoir] δεν μπορεί παρά να είναι ταυτόχρονα διακριτικό και αποκαλυπτικό, σηματοδοτώντας κάτι αντίστοιχο για τη συμπεριφορά των συντελεστών του. Της υποφαινόμενης, στην προκειμένη περίπτωση.

γυναίκα

[Όχι, δεν θα αναφερθώ στο τσιγάρο ως σύμβολο χειραφέτησης των γυναικών στις αρχές του 20ου αιώνα.]

Παγκόσμια ημέρα της γυναίκας σήμερα. Θα ακούσουμε κάμποσες παρλαπίπες από τους θεσμούς και τους φορείς, θα φροντίσουν τα ΜΜΕ να μας κατακλύσουν με αφιερώματα, συνεντεύξεις και στοιχεία.

Ίσως μάθουμε για νέα κέντρα ερευνών ή ινστιντούτα ή άλλους θεσμούς για την προστασία της γυναίκας. Κατ’ αντιστοιχία με τους θεσμούς προστασίας της καρέττα-καρέττα και άλλων ειδών που κινδυνεύουν με αφανισμό.

γυναικείο κριτήριο

Υπάρχουν δύο ειδών γυναικεία υποδήματα: εκείνα που προορίζονται για να φορεθούν κι εκείνα που προορίζονται για πιο … εικαστική χρήση. Δηλαδή, είναι σχεδιασμένα κυρίως για να τα δούμε.

Στις περιπτώσεις που οι δύο κατηγορίες συμπίπτουν, χαράς ευαγγέλια, έχεις ανακαλύψει την τελειότητα [συνήθως αφορά συγκεκριμένο σχεδιαστή ή εταιρεία παραγωγής] & δεν την αλλάζεις.

Στις υπόλοιπες όμως περιπτώσεις, πρέπει να επιλέξεις.

στόκος

Δυστυχώς, για να γίνει κανείς γονιός, δεν απαιτείται τίποτα περισσότερο από φυσική λειτουργία του οργανισμού δύο ανθρώπων. Κάποτε υπήρχαν τυπικές εξετάσεις για την ανίχνευση νοσημάτων όπως η μεσογειακή αναιμία, μα τώρα έχουν εκλείψει ακόμα κι αυτές.

To αποτέλεσμα, συχνά, είναι κάτι σαν κι αυτή τη μητέρα:

for my lover(s)

OK, ας τιμήσουμε αυτόν τον ξενόφερτο άγιο … αλλά όχι με καρδούλες και σοκολατάκια.

…

Two weeks in a Virginia jail
For my lover for my lover
Twenty thousand dollar bail
for my lover, for my lover

And everybody thinks
that I’m the fool
But they don’t get
any love from you!

The things we won’t do for love
I’d climb a mountain if I had to …
And risk my life so I could have you
You, you, you …

το σύνδρομο της νοσοκόμας

Οι γυναίκες έχουμε μία σειρά από σύνδρομα και προβλήματα, από τα οποία δεν υποφέρουν οι άνδρες.

Ένα συγκεκριμένο, εξ αφορμής του οποίου ξεκίνησα να γράφω, είναι το σύνδρομο της “νοσοκόμας”. Ξέρετε: η μανία να φροντίσουμε κάποιον που δεν είναι στα καλύτερά του.

Μπορεί να έχει ψυχολογικά προβλήματα, υγείας, να κάνει κατάχρηση ουσιών, να έχει εθισμό στο τζόγο … και γενικότερα, κάθε είδους “κακοτοπιές”. Αρκετά συχνά πρόκειται για συνδυασμό περισσότερων, καθώς το ένα φέρνει το άλλο.

σεξ, γνωριμίες και πολαρόιντ

Όταν ήμουνα 17 και ο καθηγητής της φυσικής μας είχε πει ότι γνώριζε τον Νικόλα τον Άσιμο, είχα πάρει εκείνο το ηλίθιο χαμόγελο που παίρνουν οι ερωτευμένες μαθητριούλες.

Εντάξει, το ομολογώ: μάσησα. Εντυπωσιάστηκα. Ψάρωσα.

Έκτοτε έχω παρατηρήσει ότι πολλοί άνδρες επικαλούνται την ίδια γνωριμία. Μόνο μία γυναίκα μου έτυχε να την επικαλεστεί, και αυτή το έκανε όπως οι άλλοι, για λόγους εντυπωσιασμού. [Σώθηκε!]

Η λίγο αμερικάνικη προσέγγιση του θέματος: εάν είχα 1 ευρώ για κάθε φορά που είχα ακούσει αυτή την ατάκα, θα πλήρωνα το λογαριασμό του κινητού μου. Τουλάχιστον!

καθρέφτες

You look fine – “Φαίνεσαι μια χαρά”

Κατά τα φαινόμενα είναι σε κάποιο – με τίποτα δεν το λες “κυριλέ” – μπαρ ή καφέ. Εκεί όπου οι γυναίκες θα καταφύγουν για να “διορθώσουν” το μακιγιάζ τους, για να δουν εάν ξέφυγε κάποια τούφα από το μαλλί τους, εάν τους έμεινε μαρούλι στο δόντι, εάν φαίνεται η τιράντα του σουτιέν, εάν κατρακύλησε το φόρεμα / το μπλουζάκι σε σημεία που δεν έπρεπε ή απλά για να κάνουν ένα διάλειμμα από το ραντεβού και να ανασυντάξουν τις σκέψεις τους.

Πώς θα αντιδρούσα εάν το έβλεπα μπροστά μου;

Θα χαμογελούσα και θα ευχαριστούσα τον/την άγνωστο/η που το ισχυρίζεται.

ειλικρινέστερα

Tί θα άλλαζα στο παραπάνω αφισάκι;

Τις τρεις τελείες. Επί δύο. “Αλλοιώνουν” το συντακτικό.

Κατά τα λοιπά, ο/η καλλιτέχνης το έχει πιάσει το νόημα και ξέρει καλά τί λέει. Γεια στα χέρια του/της! Συμφωνώ και επαυξάνω.

η μάστιγα των ελληνίδων Μπράντσω

Διάβασα ένα εντελώς γελοίο κείμενο για τους άνδρες στο διαδίκτυο. Προφανώς και δεν είναι το πρώτο του είδους, αλλά γιορτές είναι και έχω αρκετό χρόνο για να το σχολιάσω.

“Στο διαδίκτυο, μια γυναίκα μπορεί να συναντήσει τρία είδη εραστών. Τον μαλάκα, τον πιο μαλάκα και τον πολύ μαλάκα.” αποφαίνεται η συγγραφεύς [ακόμα μία κλώσσα σε αναζήτηση Μίστερ Μπιγκ] η οποία στη συνέχεια προχωρά στην περιγραφή των εν λόγω κατηγοριών.

kitsch

Ο ορισμός του “κιτς” [kitsch] δεν είναι 100% σαφής. Ωστόσο, η αμερικάνικη “τέχνη των Χριστουγέννων” τον προσεγγίζει σε μεγάλο βαθμό.

Έχει αναπτυχθεί ολόκληρη … χμμμ … δεν το λες “σχολή” … το λες όμως “θεματική”, γύρω από τα Χριστούγεννα: ρούχα, έπιπλα, τσάντες, κοσμήματα, γλυκά, βαζάκια για την κουζίνα, πιάτα και πιατέλες σερβιρίσματος, μέχρι και κούπες του καφέ.

τράφικινγκ

Χθες και προχθές παρακολούθησα μία από τις εκπομπές του Omnia TV. Συγκεκριμένα “από τη Σύλβια στην Ανδρομέδα”, η οποία παίζει κάθε μεσημέρι, εδώ.

Από τα θέματα τα οποία έθιξε ήταν οι κατάπτυστες και ρατσιστικές δηλώσεις του Ανδρέα Λοβέρδου, περί των αλλοδαπών γυναικών που εκδίδονται παράνομα και πρέπει να απελαθούν ώστε να μην κινδυνεύει η ελληνική οικογένεια από το HIV / AIDS.

in Ordnung

Συνήθως είμαι αποφασιστικός άνθρωπος.

Η χαρά της πωλήτριας: αν πω “δείξε μου αυτό” οι πιθανότητες να το αγοράσω είναι αρκετά μεγάλες. Πάντως αποκλείεται να την παιδέψω με τις ώρες, ή να την ρωτήσω εάν μου πάει κάτι. Βλέπω και αποφασίζω θετικά ή αρνητικά, σε χρόνο ρεκόρ.

Qιουρία

Σε ελεύθερη μετάφραση:

θηλυκό γεννιέσαι,

γυναίκα σε κάνει η ηλικία,

Κυρία όμως, είσαι από επιλογή

Ενίοτε επιλέγω να μην είμαι, αλλά κάθε φορά, είναι απόλυτα συνειδητή και εσκεμμένη.

Έχω τους λόγους μου. Υστερόβουλους και μη.

δυτικά “προβλήματα”

“Η ζωή μου δεν είναι όπως την ήθελα. Προσπαθώ σκληρά να την φτιάξω, αλλά δεν τα καταφέρνω. Θα ήθελα να κάνω μια πετυχημένη οικογένεια, να τα καταφέρω καλύτερα από τους [σημείωση: διαζευγμένους] γονείς μου. Μετατρέπω τα πάντα σε ανταγωνισμό και τελικά καταρρέουν.”

Τάδε έφη κολλητή της espoir, χθες. Και πριν ακούσω τίποτα κακίες, όχι δεν είναι το κλασικό πλούσιο καλομαθημένο κοριτσάκι, εργάζεται από το λύκειο και δεν έχει μάθει να τη συντηρεί κανείς.

αυτοβιο-γραφικόν

Όταν ήμουν 12, έλαβα ένα πολύτιμο δώρο: μία σελίδα από βιβλίο, κιτρινισμένη, ηλικίας αρκετών δεκαετιών.

Μην με παρεξηγήσετε: είμαι ενάντια στις βεβηλώσεις των βιβλίων. Αλλά δεν τα θεωρώ και “ιερές αγελάδες”. Δεν πιστεύω ότι πρέπει να είναι λευκά και άσπιλλα στο πέρασμα του χρόνου. Να μην είναι “αποστειρωμένα” από τους ανθρώπους.

στόλους σέρνει

Eπειδή είναι πολύ εντός θέματος, θυμήθηκα ένα άσμα σχετικό με την τύχη των γυναικών στα χρόνια του πολέμου, αλλά και αργότερα. Ακούστε το, είναι θαυμάσιο.

Σαν πρώιμο σταφύλι η Μαρία
πριν πατήσει ακόμα καν τα δεκατρία
τους άντρες έκανε τυφλά να την ποθούν
σαν τα μυγάκια που πετούν γύρω απ’τη φλόγα
όταν αντίκρυζαν τη ροδαλή της ρώγα
γύρω της τρέχαν για να τσουρουφλιστούν

Κατεβαίνει απ’το χωριό της στην Αθήνα,
Γερμανοί παντού και λύσσαξε στην πείνα
Τι άλλο θα βρω για να σας πω ένα παραμύθι
Λόγω πείνας της αμβλύνθηκαν τα ήθη
Στην Αθήνα της Μαρίας η εμορφιά
ξεπουλήθηκε στη μαύρη αγορά
Ένας δοσίλογος την έχει ερωτευτεί
Κι αυτή του δίνεται χωρίς να το σκεφτεί

σε ροζ χαρτί

Μιας και χθες είχα “αφιέρωμα” στην εκπόρνευση, τις εκδιδόμενες κλπ, είπα σήμερα να συνεχίσω με κάτι παρόμοιο, αλλά λίγο πιο … εχμ, ας πούμε “εξειδικευμένο”.

Διότι, ναι, υπάρχει και αυτή η κατηγορία εργαζομένων, όσο κι αν κλείνουμε τα μάτια.

Θα ήθελα πολύ να δω το πρώτο κόμμα που, εκτός από “τομέα επιστημόνων”, “τομέα ιδιωτικών υπαλλήλων” ή “τομέα ελεύθερων επαγγελματιών” θα είχε και τομέα ειδικά αφιερωμένο στους εργαζόμενους στα επαγγέλματα που προσποιούμαστε ότι δεν υπάρχουν.

γλώσσα

Mερικές φορές, διαθέτω το ικανότερο ένστικτο αυτοσυντήρησης.

Κάποιες άλλες όμως …

Τουλάχιστον, έχω αυτογνωσία. Τα έλεγε ο ποιητής, μα ποιος τον άκουγε;

η τύφλα μου

Είμαι τυφλή. Δεν μπορώ να το εξηγήσω πιο απλά.

Είμαι αυτή που κυκλοφορεί έξω με την παρέα της και δεν προσέχει ποιος είναι στα διπλανά τραπέζια. Που, δεν ασχολείται με το τί φοράνε, εάν είναι γνωστοί ή όχι, εάν έχουν ξανάρθει και χθες κ.ο.κ.

Είμαι αυτή που, όταν συζητά με την παρέα στο τραπέζι της, δεν έχει το ένα μάτι στο δρόμο για να κόβει κίνηση, ούτε και σαρώνει από το κεφάλι έως τις σόλες κάθε περαστική για να κριτικάρει αυτό που φορά.

[Κοιτάζω μεν τις γυναίκες, είπε, αλλά το βλέμμα μου και η έκφρασή μου δεν αλλάζουν. Πλήρης αδιαφορία, λέει. Τους άνδρες δεν τους βλέπω καν, δεν σηκώνω τα μάτια, είπε.]

όσο τα ρόδα

Αντιγράφω μία πολύ ποιητική ανάρτηση, έτσι, για αποχαιρετισμό του καλοκαιριού, από αυτό εδώ το ιστολόγιο: όσο τα ρόδα.

Τα όμορφα κορίτσια στέκονται στη μέση τού παραθαλάσσιου μπαρ. Οι κινήσεις τους είναι ήρεμες σαν κυματάκια από μακρινές καρίνες στην απανεμιά. Μπορείς έτσι να τις θαυμάζεις σαν έργο τέχνης ή φυσικό τοπίο, χωρίς να αποσπάσαι από το ανθρώπινο της στιγμής.

Τα όμορφα κορίτσια είναι ωραία κορίτσια. Σαν λωτοί στη χώρα των λωτοφάγων, η ομορφιά τους έχει κάτι το υπεράνθρωπο, αλλά δε θα αντισταθεί στους θρομβωτικούς νόμους τού σύμπαντος. Τέτοιοι καρποί δρέπονται όσο είναι φρέσκοι και ζουμεροί. Το γνωρίζουν. Ποτέ δεν είναι πολύ νωρίς να εξασφαλίσουν το μέλλον τους. Μόλις το εξασφαλίσουν, βαριούνται το παρόν τους. Το γνωρίζεις.

προπονήσεις

Mερικές φορές, ξαναδιαβάζω την αλληλογραφία μου. H “κάτι που μοιάζει λίγο με email”.

Υπό το πρίσμα εξελίξεων, φαίνεται να βγάζει περισσότερο νόημα. Βέβαια, όλα βγάζουν πλέον νόημα, μετά τις εξελίξεις. Είναι αυτό το προθύστερο των “μετά Χριστόν προφητών” που, οι οικονομολόγοι έχουν αναγάγει σε επιστήμη.

Κούραση. Εάν κάπνιζα, τώρα θα κοίταζα το ταβάνι και θα συλλογιζόμουν κοιτάζοντας κυκλάκια καπνού.

Σηκώνω το χέρι, το φέρνω στο πρόσωπο. Κολλάω τη μύτη μου στο μπράτσο και στον ώμο. Κλείνω τα μάτια και το αφήνω να εισχωρήσει στο μυαλό μου. Βλέπω γαλαζοπράσινους κύκλους. Δεν φταίει που δεν έριξα σταγόνες στα μάτια. Φταίει που δεν μου τις ρίξανε.

καλά κρασ(ι)ά

Υπάρχουν καταγεγραμμένες περιπτώσεις γυναικών που σχετίζονται με νεότερους άνδρες, όμως κάθε φορά η Ιστορία ή η Λογοτεχνία, παίρνουν μία μάλλον επικριτική στάση απέναντί τους.

Θυμάστε τί συμβαίνει όταν η Анна Каренина [Άννα Καρένινα] σχετίζεται με τον κόμη Βρόνσκι; Καταρρέει η οικογένειά της, κινδυνεύει να χάσει το παιδί της, βασανίζεται διαρκώς από τύψεις, την τυραννά η γνώμη του κόσμου, το ρίχνει στα ναρκωτικά … και τελικά πρέπει να έρθει μία αυτοκτονία, που θα λυτρώσει τους πάντες από το στίγμα της αμαρτίας. Στο ίδιο βιβλίο, ο αδελφός της απατά τη γυναίκα του, αλλά γλιτώνει με κάτι παρατηρήσεις κι έναν καυγά.

οχιά διμούτσουνη

Όταν αντιπαθώ κάποιον, υιοθετώ βρετανικό στυλάκι. Ψυχρή και ψύχραιμη. Βεβιασμένο χαμόγελο, τυπική κουβέντα [μόνο όταν είναι απαραίτητο] και γυρισμένη πλάτη. Κρατάω αποστάσεις και υψώνω τείχη που αφήνουν το πλήθος απ’ έξω.

Εάν με αναγκάσουν, μπορώ να γίνω και φαρμακόγλωσση. Στοχευμένα. Το αποφεύγω, επειδή προτιμώ να αφήνω την ζωή να τιμωρεί, με τον δικό της τρόπο. Συνήθως τα καταφέρνει εξαιρετικά. Ξέρετε: ζεν κατάσταση. Everything comes to whoever has it coming, what goes around comes around etc.

Κάποτε, που λέτε, είχα εκθρέψει ένα φιδάκι. Το περιμάζεψα από την αυλή μου όταν ήταν ετοιμοθάνατο και το ανέστησα. Όσο κι αν μου λέγανε οι φίλοι μου ότι ήταν φίδι, εγώ επέμενα πως είναι κουταβάκι. Ότι θα το εκπαιδεύσω να φέρεται ως τέτοιο. Ξερό κεφάλι έχω ώρες ώρες.

προμήθειες

Δεν ήταν άβγαλτη. Αλλά είχε αρκετό καιρό να κυκλοφορήσει.

Είχαν πέσει πάνω της κάτι σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, μετά είχε δεχτεί μεγάλη πίεση από τη δουλειά – με κάτι δολοφονικά ωράρια εργασίας – έχτιζε κιόλας ένα σπίτι … οπότε δεν προλάβαινε να ανασάνει. Την καταπλάκωσαν οι υποχρεώσεις και βγήκε για λίγο από την “πιάτσα”.

Στο μεταξύ προσπάθησε να μην αφήσει τον εαυτό της να καταρρεύσει. Βέβαια, για να λέμε τη σκληρή αλήθεια, ο χρόνος δεν είναι πάντα ευγενικός με τις γυναίκες. Αφήνει τα σημάδια του και έτσι, περιορίζει τις επιλογές.

между небом и землей

Девочка, живущая в сети
Нашедшая любовь, между строк,
Между небом и землей

Пальцами пытаясь угадать
Надеясь угадать
До конца, до конца

Девочка, живущая в сети
Живущая за всех, до конца,
На последнем этаже

Στέλλα

Ο Μιχάλης Κακογιάννης, από τους ανθρώπους που χάραξαν το όνομά τους με χρυσά γράμματα στον ελληνικό κινηματογράφο, έφυγε. Άφησε πίσω του έναν κόσμο που προτιμά το φτηνό, το εφήμερο και το εύπεπτο.

Τα αγαπημένα μου κομμάτια από τη “Στέλλα”:

ψηστήρι

Κάπου διάβασα ότι οι γυναίκες αναγκάζουν τους άνδρες να υποστούν την ομιλία (διάλογο, συνομιλία, ψηστήρι … πείτε το όπως θέλετε), ώστε κάποτε να φτάσουν στο σεξ.

Κι όμως, ακριβώς το αντίθετο ισχύει. Ειδικά από κάποια ηλικία και μετά, οι ρόλοι αυτοί είναι εντελώς διαφορετικοί. Οι γυναίκες ξέρουν πολύ καλύτερα τί αναζητούν και αυτό δεν είναι πια “παραμύθι” ή “ψήσιμο”, αλλά πράξεις.

Οι άνδρες έχουν περισσότερο ανάγκη από την “ιστορία” [ενίοτε και σκέτο παραμυθάκι] για να ανταποκριθούν. Εάν απωλέσουν την ιδιότητα του “κυνηγού” αισθάνονται ευνουχισμένοι. Γι’ αυτό και οι γυναίκες με αρκετό μυαλό, τους αφήνουν να πιστεύουν ότι τη διατηρούν, ότι αυτοί οδηγούν το “ψήσιμο” και ότι χρειάστηκε να τις “πείσουν” για κάτι.

χτίζω, ονειρεύομαι και τραγουδάω

Ο τίτλος της ανάρτησης θα μπορούσε να είναι “απολογισμός ενός καλού Σαββατοκύριακου” ή “insight στο μυαλό μίας γυναίκας”, ωστόσο – ίσως να το έχετε εντοπίσει – προτιμώ περισσότερο αφαιρετικές εκφράσεις.

Θα σας πω το αποκορύφωμα από την αρχή [ναι, είμαι αυτής της "σχολής", αλλά μη ρωτάτε πώς το λένε οι φιλόλογοι, θα σας γελάσω].

Όταν προσπαθείς να μαντέψεις την ηλικία μίας γυναίκας και το τελικό αποτέλεσμα είναι:

“Εσύ, πρέπει να είσαι … [14 (δεκατέσσερα, ολάκερα) έτη νεότερη από την αδυσώπητη πραγματικότητα] … σωστά;”

δια(σ)τροφή

Πρόσφατα, πάνω σε μία κουβεντούλα, αναφέρθηκε μία πρόσφατη θλιβερή ιστορία: μία κοπέλα που πέθανε “στο άνθος της ηλικίας της” από νευρική ανορεξία.

Kατανοώ ότι πρόκειται για ένα είδος ασθένειας “των καιρών μας”. Παλιότερα, ενδεχομένως κάποιος να πέθαινε από ασιτία, αλλά αυτό δεν το είχε επιδιώξει ο ίδιος. Σήμερα, συμβαίνει μόνο σε άτομα που έχουν την οικονομική δυνατότητα να το αποτρέψουν.

cherchez la femme

Μου στείλανε με emailτο παρακάτω. Ίσως να το έχετε ξαναματαδεί, αλλά όχι με το δικό μου σχολιασμό από κάτω! ;) Μην τα πάρετε όλα τοις μετρητοίς. Δεν συμφωνώ με όλα, τουλάχιστον όχι απόλυτα. Θα σας κάνουν να χαμογελάσετε όμως.

Οι άνδρες κυνηγούν. Οι γυναίκες ψαρεύουν.
Βίκτωρ Ουγκώ, 1802-1885, Γάλλος Συγγραφέας

[Aκούς, εσύ με τα παραγάδια;]

Η γυναίκα θέλει πολλά από έναν άνδρα, ενώ ο άνδρας θέλει μόνο ένα, αλλά από πολλές γυναίκες.
Κονσταντίν Μελιχάν, Ρώσος χιουμορίστας

[Διόρθωση: η γυναίκα θέλει πολλά από ΚΑΘΕ άνδρα. Που συναντά.]

good vs. bad

Eίναι μερικά κλισέ, τα οποία τα συναντάς διαρκώς μπροστά σου. Εμένα σήμερα μου ήρθε το “μία εικόνα χίλιες λέξεις” … μάλλον για ευνόητους λόγους. ;)

[Η αέναη πάλη του Καλού με το Κακό ... και καλά!]

Θέλετε να μάθετε πού ανήκετε; Εάν είστε γυναίκα, μάλλον υπάρχει ένας τρόπος αναγνώρισης:

Τα καλά κορίτσια, λυγίζουν τα γόνατα. Τα κακά κορίτσια, σκύβουν με τη μέση.

;)

ΕΛΤΑ

Με τα ΕΛΤΑ έχω μια σχέση αγάπης, η οποία εδράζεται στα γνωστά “παιδικά τραύματα”. Στα βιώματα. Εφόσον ήταν ευχάριστα, αντιμετωπίζω την υπηρεσία αυτή με μία οικειότητα. Την αισθάνομαι κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας.

Πρόσφατα χρειάστηκε να στείλω μερικές συστημένες επιστολές και θεώρησα καλό να το κάνω μέσω των ΕΛΤΑ. Περπάτησα ως εκεί, στον ζεστό ήλιο του μεσημεριού, ενώ θα μπορούσα να είχα καλέσει την ιδιωτική εταιρεία να έρθει στο δικό μου χώρο, με την ίδια περίπου χρέωση.

Στην είσοδο, βρήκα μία υπάλληλο, γύρω στα 25, λίγο ευτραφή, με γλυκό πρόσωπο, η οποία στεκόταν εκεί και χαλάρωνε. Το θεώρησα ψιλοφυσιολογικό ότι η κοπέλα ήθελε να βγει λίγο από τον κλιματιζόμενο αέρα, στον φυσικό.

παγωμάρα

Πλησίασε και με χαιρέτησε. Την είχα προσέξει ήδη. Φορούσε εξαιρετικά αταίριαστα ρούχα.

Για έναν άνθρωπο σαν εμένα, που, σπανιότατα προσέχει τί φοράνε οι γύρω, ήταν ασυνήθιστο ότι το πρόσεξα. Χωρίς να δω ποια είναι, έκανα ένα νοητικό σχόλιο, τόσο κακεντρεχές ώστε να αποφεύγω να το επαναλάβω. Και προσπάθησα να την αγνοήσω.

Όταν μου έτεινε το χέρι, της χαμογέλασα. Με ασπάστηκε και ρώτησε εάν ήμουν πράγματι εγώ. Είχε πάρα πολλά χρόνια να με δει. Της το επιβεβαίωσα.

το ‘χω!

Ο άνθρωπος που εκστομίζει ψεύδη σε κάθε ευκαιρία και άνευ προφανούς αιτίας [ανωτέρας βίας που θα δικαιολογούσε ένα λευκό ψεματάκι], κατά τη γνώμη μου, δεν διαθέτει ίχνος αυτοσεβασμού. Ρισκάρει να εξευτελιστεί, επειδή δεν τον ενδιαφέρει. Δεν διαθέτει αυτό που θα ονομάζαμε αξιοπιστία ή υπόληψη, για να φοβηθεί να το χάσει.

Ένας άνθρωπος χωρίς αυτοσεβασμό, είναι απίθανο – ή έστω τρομερά δύσκολο – να σέβεται τους άλλους. Επειδή δεν ξέρει πώς. Δεν έχει μάθει τα στοιχειώδη.

Ένας τέτοιος άνθρωπος, εφόσον δεν πρόκειται ποτέ να σε σεβαστεί, είναι καλύτερο να σε φοβάται.

Εντάξει, το ‘χω! >-)

Πάμε παρακάτω! ;)