Προς τα πού πάει αυτή η χώρα;
Έχουμε συζητήσει την πορεία μας σοβαρά, ή πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα; Μιλάνε για ανάπτυξη, για επενδύσεις, για ονειρικά έργα υποδομής και στήριξη των περιφερειών που υστερούν … Παχιά λόγια που δεν αντιστοιχούν σε κανένα βιώσιμο μοντέλο. Στηρίζονται στην δυστυχία των άλλων για να επιβιώσουμε εμείς: π.χ. οι Ελληνικές τράπεζες “μεγαλώνουν” επιδιώκοντας να ρουφήξουν το αίμα των Βαλκανίων, επειδή το ελληνικό πάει να στερέψει.
Είναι σαφές ότι κάθε κυβερνήτης κάνει ό,τι του καβλώσει. Ειδικά σε φορολογικά, ασφαλιστικά και αναπτυξιακά θέματα. Ο ένας ανεβάζει τους φόρους περιουσίας, ο άλλος τους καταργεί, ο τρίτος τους μισο-επαναφέρει. O ένας φέρνει την πρόωρη συνταξιοδότηση, ο άλλος προσπαθεί να τη συμμαζέψει, ο τρίτος την καταργεί.
Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Ποτέ στην Ελλάδα, δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Δεν ξέρεις ποιοι είναι οι όροι του παιχνιδιού. Μοναδική σταθερή αξία, το λάδωμα / γρηγορόσημο. Και αύριο, κάποιος άλλος άρχων, θα ανατρέψει τα δεδομένα και θα κληθείς να λειτουργήσεις / ενεργήσεις υπό εντελώς διαφορετικές συνθήκες, να ξαναεξετάσεις τι συμφέρει και τι όχι και ανάλογα να πάρεις τις αποφάσεις σου.
Τόσα χρόνια στη μεταπολίτευση, αυτό είναι το μόνο που έχουμε εμπεδώσει: ότι πάμε, ως χώρα, όπου φυσήξει ο άνεμος. Θεωρητικά χαράζει πορεία η ΕΕ κι εμείς την ακολουθούμε. Στην πραγματικότητα, κάνουμε άσκοπες βόλτες όπου μας πάει η τύχη, όπου μας παρασύρει το ρεύμα και τα απόνερα των υπολοίπων.
Κι αν φέρει καμία σοβαρή φουρτούνα … τότε είναι που χάνεται ο μπούσουλας. Ψάχνουν όλοι κατάρτι να πιαστούν, και όποιος πρόλαβε τον Κύριο οίδε! … Οι άλλοι, στο βυθό, παρέα με τα σκυλόψαρα.
Γι’ αυτό, δυστυχώς φοβάμαι πως … 17 θα’ναι οι ώρες μας.
Ειδικά για τη μέρα, ένα επαναστατικό άκουσμα με απίστευτο στίχο, από τη φωνή του Παύλου:
Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ’ το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που ‘χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή.
Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.
Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκκαλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.
Φοβάσαι ότι θα ‘ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.
Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ’ έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.
Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.
Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ’ έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;
Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ’ αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.
[Παύλος Σιδηρόπουλος, Μαρία Φωτίου, Δημ. Βάρος, Γιάννης Μαρκόπουλος]
