Καταναλωτικά γουρούνια

Ημέρα του καταναλωτή σήμερα. “Ψωνίστε γιατί χανόμαστε” λένε οι αγορές.

Κόκκινοι σταυροί στις πόρτες
μπάτσοι και φρικιά στις κόντρες
και χιλιάδες παπάκια
με βενζίνα στην άσφαλτο

μια πληγή

Όχι δεν φταίει η μαμά μου
ούτε όπως λενε οι γιατροι
και όπως θέλει να πιστεύει ο μπαμπάς μου
μια ορμονική διαταραχή

Όχι δεν φταίει η ομορφιά μου
κι οι τρόποι μου οι κουνιστοί
ούτε κι ο παιδικός μου φίλος ο Γιωργάκης
που χαϊδευόμαστε μικροί

Μοναχογιός μικρoμεσαίων
με καθωσπρέπει ανατροφή
όμως με δείχναν και γέλαγαν στο σχολείο
και με φωνάζαν αδερφή

Ψώνισμα reloaded

[Για παλαιότερους αναγνώστες το Οξέως: διασκευή αυτής της λίγο παλαιότερης ανάρτησης, επειδή αισθάνομαι πως είναι πιο επίκαιρη από ποτέ.]

Εδώ και λίγο καιρό, βιώνω το δικό μου, ιδιότυπο αναθεωρητισμό (a.k.a. ρεβιζιονισμό). Στο πλαίσιο αυτό, εξερευνώ λέξεις, έννοιες, καταστάσεις του μυαλού, γεύσεις και “γεύσεις” … και τα εντάσσω στη θεώρηση του κόσμου … και του μικρόκοσμού μου.

Είμαι από εκείνους τους ανθρώπους που πιστεύουν στη “δια βίου μάθηση”. Όχι όπως την εννοεί ο Γιωργάκης και η παρέα του που παίζουν την Κυβέρνηση [(c) Τζιπάκος Πανούσης] …

Η δική μου σχέση μαζί της, είναι περισσότερο του τύπου … όσο ζω, καλό είναι να έχω ανοιχτές τις κεραίες μου … και να μαθαίνω. Σπουδάζω τους ανθρώπους, τις περιστάσεις,  τις καταστάσεις, τις στάσεις, τις επαναστάσεις, τα πολιτικά δρώμενα … ακόμα και τις επιχειρήσεις [πολύ πεζό, το παραδέχομαι] και τη μεταξύ τους αλληλεπίδραση.

Και σκαλίζω μυαλά … συμπεριλαμβανομένου του δικού μου. Και ενίοτε κάθομαι να το σκαλίσει κάποιος … *μόνο* αν τον εμπιστεύομαι αρκετά με το νυστέρι, εννοείται! ;)

πάρε το χαπάκι σου

Το παλιό καλό σύνθημα πως “ο δρόμος για το Σοσιαλισμό είναι στρωμένος με μαρμελάδα” (γι’ αυτό κολλάμε!) το ξέρετε; Αυτό θυμήθηκα χθες μόλις άκουσα για την είσοδο των 3 ευρώ, στα νοσοκομεία.

Όσο θα δυσκολεύουν τα πράγματα στην Ελλάδα (η ανεργία ήδη ξεπερνά επίσημα το 12%), εμείς θα πετάμε ξύδι στους εσταυρωμένους πακιστανούς και ιρακινούς που τολμάνε να κοστίζουν στο ΕΣΥ 150 εκ. ευρώ. Στους γιατρούς που παίρνουν φακελλάκι, ή πετάνε μοσχεύματα, ή συνταγογραφούν αβέρτα για να πάνε τζάμπα διακοπές … κάνουμε ρεβεράντζες.

Η επανάσταση θα έχει κολλήσει συνδικαληστίτιδα. Δεν είδα καμία ΓΣΕΕ ή ΑΔΕΔΥ να σχολιάζει. Μόνο για το εκλογικό επίδομα καίγονται αυτοί που από 2.600 ευρώ το μειώσανε στα 2.100 ευρώ … Τι, δεν το είδατε αυτό στα μονόστηλα;;; Περίεργο!

Το ΚΚΕ θα χαίρεται, επειδή με τέτοια άγρια κατάσταση (σε λίγο οι μισοί δε θα έχουν χρήματα για θέρμανση), μπορεί να βρει ευκολότερα “πελάτες” και να πιάσει τα quota τριετίας στις εκλογές. Ο καλύτερος πωλητής αμειφθήσεται: θα γίνει κομισσάριος στο γνωστό τυπογραφείο.

Και οι εκδότες, θα καθορίζουν τι λέγεται και τι όχι. Τι προβάλλεται και τι θαύεται. Το κάνουν ήδη δηλαδή, το “θα” περιττεύει.

Πάρε το πτυχίο σου κι ένα μηχανάκι
Κι έλα ξημερώματα στο Μοναστηράκι
Κάτσε ανακούρκουδα στο σταθμό του τρένου
Ρίχνε ξύδι στις πληγές του κάθε σταυρωμένου

Ελάτε να γίνουμε πολλές!

Είμαι κι εγώ απ’ όλα:

τρομοκράτης,
κουκουλοφόρος,
ληστής με τα μαύρα και πρώτη ξαδέλφη του Παλαιοκώστα,
δανειολήπτρια στον Τειρεσία,
Πόντια,
λεσβία,
ανάπηρη,
πρεζόνι,
οροθετική,
με ηπατίτιδα,
τσιγγάνα,
γύφτισσα,
μοϊκανή,
μαύρη,
μετανάστρια,
γυναίκα,
ξανθιά,
κουτσή,
στραβή,
χοντρή,
κοντή,
ηλικιωμένη,
άνεργη,
εκδιδόμενη,
άστεγη,
διαζευγμένη,
έγκυος,
αναλφάβητη,
μουσουλμάνα με μαντήλα,
χριστιανή,
Ζαπατίστα,
Κορσικανογαλλίδα,
Ισπανοβάσκα,
Ρωσοκαυκάσια,
(σκετο-)Κορεάτισσα,
Ιρακινοϊρανή,
Αφγανοπακιστανή,
Εβραιοπαλαιστίνια,
Τουρκαλβανή,
Ουγγροσλοβάκα,
Σερβοβόσνια
κλπ**
[μην το τραβήξω ως αύριο...]

Επειδή όλοι έχουμε τα “κουσούρια” μας που θα έλεγε και ο Χουντόδουλος, στηρίζω το Athens pride festival.

[** Μόνο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ δεν είμαι. Νομίζω. Αυτό δεν το έχω κολλήσει ακόμα.]

Ελάτε κι εσείς να γίνουμε πολλές! ;)

Κι επειδή, τώρα τελευταία, λαλάω πολύ συχνά, ας πούμε και λίγο Τζιμάκο που είναι άλλωστε, γνωστή λεσβία, δηλωμένη εδώ και δεκαετίες, πριν ακόμα βγει η Εllen de Generes απ’ τ’αβγό της (ποια ντουλάπα!) … ;)

Ένα κύκνειο άσμα διδακτικό
θέλω να τραγουδήσω