violence in your heart

I know you suffered
But I don’t want you to hide
It’s cold and loveless
I won’t let you be denied

Soothe me
I’ll make you feel pure
Trust me
You can be sure

της επανάστασης

Στη δεύτερη επέτειο της έλευσης του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και της Κομισιόν στη χώρα (a.k.a. “τρώεικα”), θέλω να κάνω μια “αφιέρωση”. Το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό ήταν αυτό:

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά
πέσανε πάνω στην εργατιά
άγρια κράζουν, για αίμα διψούν
τον Δημητρώφ στην κρεμάλα να δουν

Τον Τάνεφ και Ποπώφ
τον Ντέλμαν κι άλλους
αντιφασίστες αρχηγούς
και στην Καντώνα
χιλιάδες σφάζουν
προλεταρίους ηρωικούς

Καταναλωτικά γουρούνια

Ημέρα του καταναλωτή σήμερα. “Ψωνίστε γιατί χανόμαστε” λένε οι αγορές.

Κόκκινοι σταυροί στις πόρτες
μπάτσοι και φρικιά στις κόντρες
και χιλιάδες παπάκια
με βενζίνα στην άσφαλτο

στους υπονόμους

Σε λίγο τα πρόσωπα που έκλεψαν φως
θα μοιάσουν της θλίψης αέναος χορός
κι εμείς σιωπηλά θα ζητάμε συγγνώμη
απ’ τον ήλιο που φεύγει χωρίς να νυχτώνει.

Σε λίγο η πίκρα θα σκίσει τα χείλη
θα γίνουμε εχθροί οι καλύτεροι φίλοι
κι εμείς σκυθρωπά θα απαγγέλλουμε στίχους
μιας άθλιας γενιάς, ενός άοσμου πλήθους.

run fast!

Happiness, hit her like a train on a track
Coming towards her, stuck still no turning back
She hid around corners and she hid under beds
She killed it with kisses and from it she fled
With every bubble she sank with a drink
And washed it away down the kitchen sink

The dog days are over
The dog days are done
The horses are coming so you better run

for my lover(s)

OK, ας τιμήσουμε αυτόν τον ξενόφερτο άγιο … αλλά όχι με καρδούλες και σοκολατάκια.

…

Two weeks in a Virginia jail
For my lover for my lover
Twenty thousand dollar bail
for my lover, for my lover

And everybody thinks
that I’m the fool
But they don’t get
any love from you!

The things we won’t do for love
I’d climb a mountain if I had to …
And risk my life so I could have you
You, you, you …

benevolence

As I sat sadly by her side
At the window, through the glass
She stroked a kitten in her lap
And we watched the world as it fell past
Softly she spoke these words to me
And with brand new eyes, open wide
We pressed our faces to the glass
As I sat sadly by her side

unleash your sexuality

Come on
Come on
Shed the skin that’s held you in
Held you for too long

How bad could it be?
If you should fall in love with me
How bad could it be?
Sexuality

S.O.P.A. – P.I.P.A.

Σήμερα είναι η παγκόσμια κινητοποίηση ενάντια στη νομοθεσία SOPA [Stop Online Piracy Act] και PIPA [Protect IP Act] που σκοπεύουν να περάσουν οι ΗΠΑ. Μόνο που δεν αφορά αποκλειστικά τις ΗΠΑ: έτσι όπως είναι η δομή του διαδικτύου σήμερα, αφορά όλον τον πλανήτη.

Είναι κάτι που αφορά σχεδόν το 90% του περιεχομένου που βρίσκεται online αυτή τη στιγμή. Μπορεί και παραπάνω. Αν το παιδί σας τραγουδάει το “αχ κουνελάκι” στο youtube και μία δισκογραφική θεωρεί πως της ανήκουν τα δικαιώματα … μπλέξατε.

Τα τραγούδια και οι φωτογραφίες στο Οξύ είναι από τα πρώτα παραδείγματα τέτοιου περιεχομένου. Με αφορά, άμεσα, κι έτσι αποφάσισα να πάρω μέρος στη διαμαρτυρία.

καλοπερασάκηδες

Φίλοι που απηυδήσανε με την πολιτική
το ρίξανε σε τέχνες και θρησκείες
κι άλλοι ξυπνήσαν Έλληνες τόσο φανατικοί
βρήκαν τη σωτηρία τους χωρίς αμφιβολίες

Και κάποιοι άλλοι φίλοι μου ίσως πιο πονηροί
που μένουνε για πάντα αμφσβητίες
παρ’ όλη τη διάννοια το ξέρω πως μπορεί
να βρίσκονται στα πράγματα μ’ όλες τις συγκυρίες

Are you ready to behave?

Baby was a black sheep. Baby was a whore.
Baby got big and baby get bigger.
Baby get something. Baby get more.
Baby, baby, baby was a rock-and-roll nigger.
Oh, look around you, all around you,
riding on a copper wave.
Do you like the world around you?
Are you ready to behave?

Outside of society, they’re waitin’ for me.
Outside of society, that’s where I want to be.

je ne peux plus

Μέσα μου ο αέρας που φυσά
Δε λέει να ημερέψει
Μου ξεσηκώνει την καρδιά
Και μου σκορπάει τη σκέψη

Σαν σπίθα από πυρκαγιά
Στα ύψη μ΄ανεβάζει
Κι έξω απ΄του κόσμου τ’ όνειρο
Με μια σπρωξιά με βγάζει

everything’s complex

Hold onto love that is what I do now that I’ve found you.
And from above everything’s stinking, they’re not around you.

And in the night, I could be helpless,
I could be lonely, sleeping without you.
And in the day, everything’s complex,
There’s nothing simple, when I’m not around you.

στίχος γεμάτος οργή

Άφησαν τη γύμνια τους και ντύθηκαν
απ’ την πόρτα του Παράδεισου
βγήκαν μ΄αναφιλητά

Στην αρχή ήταν οι σαύρες, η φωτιά και η σπηλιά
κι ένας σέλας που έβαφε τη λάσπη ξανθιά
οι εκρήξεις του σύμπαντος μας δώσαν καρδιά
μα μαγιά ήταν τ’ ατσάλι και ζυμάρι η φωτιά

Με δυο πόλους στηρίξαμε τη ζωή μας για πάντα
Ο έρωτας κι ο θάνατος, στοχασμός στα σαράντα
μα η ελπίδα είναι αυτή που γεννιέται και μένει
στις αυλές των παιδιών σε μια χώρα καμένη

set fire to our bed

You hit me once
I hit you back
You gave a kick
I gave a slap
You smashed a plate
Over my head
Then I set fire to our bed

Μικρόκοσμος

Επέτειος μίας λαϊκής εξέγερσης σήμερα. Δεν έγινε έτσι στα ξαφνικά.

Όποιος την έζησε ξέρει ότι είχε αρχίσει αρκετές μέρες νωρίτερα. Το μνημόσυνο του “Γέρου της Δημοκρατίας” [a.k.a. του παππού του ΓΑΠ] στις αρχές του Νοέμβρη, μετατράπηκε σε λαϊκή διαδήλωση.

Το αποτέλεσμα του Πολυτεχνείου ήταν η αλλαγή δικτάτορα. Περάσαμε στον Ιωαννίδη. Για λίγο.

Έχει ήδη ξαναγίνει κάτι αντίστοιχο; Το αποτέλεσμα της φετινής 28ης Οκτωβρίου ήταν η αλλαγή δικτάτορα Πρωθυπουργού. Για πόσο;

Όταν ετούτο το άστρο, που το φως του
πέφτει τώρα στα μάτια μου
σα μια μικρή σταγόνα.
‘Οταν ετούτο το άστρο, πρώτη του φορά έσκισε τα σκοτάδια του κενού.
Πάνω στη γη δεν υπήρχε μήτε ένα πανδοχείο.
Τα αστέρια ήτανε γέρικα κι η γης ήτανε βρέφος.
Είναι μακριά απο μας τ’αστέρια.

Μακριά,μακριά, πολύ-πολύ μακριά.

a rebel stand

Η λέξη “dixie” έχει τις ρίζες της στα νομίσματα των δέκα δολαρίων της Λουιζιάνα. Καθώς “dix = 10″ οι αγγλόφωνοι που εργάζονταν στην περιοχή – μεταφέροντας εμπορεύματα μέσω του Μισισιπή [σωστά τον γράφω τον Μισσισσιππή, κ. Μπαμπινιώτη μας;] πληρώνονταν σε “dixies”.  Αργότερα, η ευρύτερη περιοχή του ανατολικού Νότου [οι 11 πολιτείες της Συνομοσπονδίας] λεγόταν “dixieland”.

Η περιοχή “Λουιζιάνα” ήταν γαλλική αποικία μέχρι την πώλησή της από το Μέγα Ναπολέοντα το 1803, για να χρηματοδοτηθεί ο πόλεμος στην Ευρώπη [the Louisiana purchase].

Η τελευταία, θεωρήθηκε σκανδαλώδης, λόγω του ποσού: 15 εκατ. δολάρια για 2.147.000 τετραγ. χλμ. όταν η Ελλάδα ολόκληρη, έχει έκταση 132.000 τ.χλμ!!! Tους είχε προτείνει να αγοράσουν μόνο τη Νέα Ορλέανη έναντι 5 εκατ. δολαρίων αλλά, τον βρήκαν στην ανάγκη και τον “κορόιδεψαν”.

j’ai perdu la guerre

D’abord, j’ai perdu ma langue et puis j’ai perdu mes clefs
Ensuite, j’ai perdu le nord, la tête un soir d’été
J’ai perdu mon adresse et puis j’ai perdu mon âme, j’ai perdu mon chemin
J’ai perdu d’avance, j’ai perdu la guerre

J’ai perdu le sens de l’humour. Des affaires
Et puis j’ai perdu la mémoire, j’ai perdu le sourire
Le jour où j’ai perdu mon pair … j’ai perdu à la loterie.

στόλους σέρνει

Eπειδή είναι πολύ εντός θέματος, θυμήθηκα ένα άσμα σχετικό με την τύχη των γυναικών στα χρόνια του πολέμου, αλλά και αργότερα. Ακούστε το, είναι θαυμάσιο.

Σαν πρώιμο σταφύλι η Μαρία
πριν πατήσει ακόμα καν τα δεκατρία
τους άντρες έκανε τυφλά να την ποθούν
σαν τα μυγάκια που πετούν γύρω απ’τη φλόγα
όταν αντίκρυζαν τη ροδαλή της ρώγα
γύρω της τρέχαν για να τσουρουφλιστούν

Κατεβαίνει απ’το χωριό της στην Αθήνα,
Γερμανοί παντού και λύσσαξε στην πείνα
Τι άλλο θα βρω για να σας πω ένα παραμύθι
Λόγω πείνας της αμβλύνθηκαν τα ήθη
Στην Αθήνα της Μαρίας η εμορφιά
ξεπουλήθηκε στη μαύρη αγορά
Ένας δοσίλογος την έχει ερωτευτεί
Κι αυτή του δίνεται χωρίς να το σκεφτεί

lass mich sterben

Schlaf hol’ mich ein trag’ mich fort ganz allein
In die Welt meiner endlosen Träume

Schlaf wieg mich ein weh mich weg ganz allein
In das Reich meiner endlosen Träume

Weh’ mich hinaus treib’ mich fort und geschwind
In die weite Welt milder Nächte

βία

Moυ άρεσαν ιδιαίτερα οι στίχοι. Μετά παρατήρησα πως και η μουσική του είναι μάλλον σούπερ γαμάτη. [Περί ορέξεως, έχουμε ξαναπεί τί σερβίρει το κατάστημα!]

Coercing or leaving
Shutting down and punishing
Running from rooms, defending
Withholding, justifying

my vicious soul

Pretend to love my imperfection at least for a minute
Infect my dreams with your taste
You know how to enter in me
You know how to softly torture
You know how to torture my innocence
There’s a falling bridge between my heart
and your upside down world

Ils ont peur de la liberté

Le temps c’est pas de l’argent, cette connerie nous affaiblit,
ton temps c’est ta durée de vie et Dieu nous a fait libres.
Tout va trop vite là où la mort se profile,
Où Babylone prend la tête avec ses histoires de profits,
où les coeurs sont trop vides, il y pousse des crocs frère.
La haine est trop vive et les médias considérés comme prophètes.

A vouloir trop faire, on a zappé l’essentiel,
Des mensonges on nous a offert et devine qui s’en sert?

a new life

Αν έπρεπε να το περιγράψω θα έλεγα ότι είναι ένα αντιφατικό … happy blues song σε λίγο progressive rock εκτέλεση.

Birds flying high you know how I feel
Sun in the sky you know how I feel
Breeze driftin’ on by you know how I feel

It’s a new dawn
It’s a new day
It’s a new life
For me
And I’m feeling good

break me for good

All passion spent
We stay deaf to everything
All lost shame
All words of peace have died away
Both on our lips and in our hearts
All passion spent…now.
Das Gegenteil von Kunst…
Das Gegenteil von Kultur…
Das Gegenteil von Stolz…
Das Gegenteil von Liebe…
… ist die Gleichgültigkeit.
So go on and fail me
Come on and break me for good
‘Cause sometimes we feel alive
Why don’t you fail me?
Go on and break me once more
Let’s combine in the dance of war

отверстий ii

Не революционню, не поискю, не лопню,
не иду назад или вперед,
и все, что я хочу любить,
не содрогнуться меня больше!

Вокруг меня, тени были заморожены.
И еще я протянула руку.
Что я хотела делать … Я забыла.
Я буду ждать … Я буду ждать,
пока не помню, я подожду!

плавление мои глаза на свет телевидение,
с грустный мелодию затишье, меня хотят спать.
Те, кто проходят места отчаянию,
подвергнуться амнезией!

Неудивительно для меня, также, не понимаю
как еще я существую, несмотря все это.
Я хочу чтобы выбраться отсюда, и я буду еще жить (??),
внутри туман, который ставит на сон сердце.

Вокруг меня, битое стекло,
а еще я смотрю
что я хотела, чтобы увидеть … Я забыл!
Я буду ждать … Я буду ждать!
Пока вы не помню, я подожду!

[отверстий]

 

απόψε

Απόψε, στο Μέγαρο Μουσικής του Δήμου Θεσσαλονίκης παίζει η Συμφωνικη Ορχήστρα του Πολιτιστικού Οργανισμού του Δήμου.

Θα παρουσιάσουν αυτά. Μη ζητάτε πολλές λεπτομέρειες, όσα μου είπαν, σας τα μεταφέρω.

Εγώ πάντως, στις 21.00′ θα είμαι εκεί. :)

Επίσης κάποιο πουλάκι μου σφύριξε ότι τη συναυλία θα ακολουθήσουν μπύρες, σε κατάστημα ακριβώς απέναντι.

στίγματα

Είναι κάποια τραγούδια που τα έχουμε δέσει με σημαντικές στιγμές της ζωής μας και κάθε φορά που τα ακούμε, επανέρχεται ο ίδιος πόνος. Όσα χρόνια κι αν περάσουν.

Εγνώρισα κάποια φορά σ’ ένα καράβι ξένο
έναν πολύ παράξενον Εγγλέζο θερμαστή
όπου δε μίλαγε ποτέ κι ούτε ποτέ είχε φίλους
και μόνο πάντα εκάπνιζε μια πίπα σκαλιστή.

Όλοι έλεγαν μια θλιβερή πως είχε ιστορία
κι όσοι είχανε στο στόκολο με δαύτον εργαστεί
έλεγαν ότι κάποτες, απ’ το λαιμό ως τα νύχια,
είχε σε κάποιο μακρινό τόπο στιγματιστεί.

i’ll be gone 500 miles

Ridin’ on the City of New Orleans
Illinois Central, Monday mornin’ rail
15 cars & 15 restless riders
Three conductors and 24 sacks of mail

All along the southbound odyssey the train rolls out of Kankakee
and moves along past houses, farms & fields
Passin’ trains that have no name, and switch yards full of old black men,
And graveyards of rusted automobiles

radiohead not

Ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια από τους Radiohead είναι το μεγάλο σουξέ τους.

Κάποιος αποφάσισε να το … “οπτικοποιήσει” εις την αγγλική, παραποιώντας το στίχο όσο περισσότερο γινόταν. Πετυχημένο, imho. :)

Με σημάδεψες

Όλα τ’ άλλα ήταν κομμάτια από εσένανε,
Αυγουστιάτικο μπουρίνι με ναυάγησες,
ό,τι πιο όμορφο έχω ζήσει ήσουνα εσύ!
κράτησε όσο μια δύση, μιαν ανατολή…
Ό,τι πιο όμορφο έχω ζήσει ήσουνα εσύ
κράτησε όσο μια δύση, μιαν ανατολή,
μιαν ανατολή…

Όλα τ’ άλλα ήταν κομμάτια από εσένανε,
είσαι στο κορμί σαράκι, είσαι η τρέλα μου,
ό,τι ζω μετά από σένα μου το κυνηγάς,
μου το διώχνεις, το ορίζεις και μου το σκορπάς.
Ό,τι ζω μετά από σένα μου το κυνηγάς,
μου το διώχνεις, το ορίζεις και μου το σκορπάς,
και μου το σκορπάς.

между небом и землей

Девочка, живущая в сети
Нашедшая любовь, между строк,
Между небом и землей

Пальцами пытаясь угадать
Надеясь угадать
До конца, до конца

Девочка, живущая в сети
Живущая за всех, до конца,
На последнем этаже

πάει κι αυτή …

Πριν λίγες ώρες, έγινε γνωστό ότι πέθανε η Amy Winehouse, σε ηλικία 27 ετών, στο Λονδίνο. Συνεπής στον τρόπο ζωής της, μέχρι το τέλος.

Δεν ήταν αυτό που θα λέγαμε “επαγγελματίας” αλλά είχε κάτι πολύ σπουδαιότερο: ταλέντο. Νομίζω ότι πολλοί λυπήθηκαν, αμέτρητοι ανάρτησαν κάποιο τραγούδι της, αρκετοί ψιθύρισαν κάποιο από τα πιο διαδεδομένα κομμάτια της.

Τέλος το περίεργο χτένισμά της, τέλος τα υπερβολικά τονισμένα μάτια, τέλος τα κοκκαλιάρικα πόδια της, τέλος τα έντονα τατουάζ και οι εκκλήσεις για αποτοξίνωση. Tέλος και τα βάσανα, οι μέρες αρρώστιας, οι παπαράτσι, οι μαλάκες των δισκογραφικών.

joe le taxi

Ακόμα κι αν το είχαν σχεδιάσει επίτηδες, για να προκαλέσουν την οργή του κόσμου, δεν νομίζω ότι θα τα είχαν καταφέρει τόσο καλά, οι ιδιοκτήτες ταξί. Eίναι τόσο οφθαλμοφανώς λανθασμένη επικοινωνιακά η καμπάνια που κάνουν, ώστε να αναρωτιέμαι εάν υπάρχει δόλος.

Τί είδους δόλος; Ε, τα γνωστά “ξεπουλήματα” των συνδικαλιστών: αντί να εκπροσωπήσουν τους συναδέλφους που τους έχουν εκλέξει, τα κάνουν πλακάκια με κάποια πολιτική ηγεσία και οδηγούν το πλήθος στο γκρεμό. Οι πρώτοι θα είναι, ή οι τελευταίοι;

Δεν είναι δύσκολο να στρέψεις την κοινή γνώμη εναντίον σου. Είναι τόσο οργισμένη με αυτά που ακούει κάθε μέρα, ώστε κάθε νέο “χτύπημα” στην καθημερινότητά της, να είναι η σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι της οργής.

soon enough you will care

Μία αναπάντεχη μπλουζιά από ένα αναπάντεχο συγκροτηματάκι. Mην σας μπερδεύουν τα έξτρα ροκ σολαρίσματα, είναι παραγγελία εκ της διευθύνσεως.

Y.Γ. Έχετε προσέξει πόσο ταιριάζει αυτός ο ήχος με ένα τσιγάρο; Για την ακρίβεια, με τον καπνό στην ατμόσφαιρα κι εκείνη την εκ βαθέων εκπνοή …

It’s quite possible that I’m your third man girl
But it’s a fact that I’m the seventh son
It’s quite possible that I’m your third man girl
But it’s a fact that I’m the seventh son
And right now you could care less about me
But soon enough you will care, by the time I’m done

Let’s have a ball and a biscuit sugar
And take our sweet little time about it
Let’s have a ball girl
And take our sweet little time about it
Tell everyone in the place just to get out
We’ll get clean together
And I’ll find me a soapbox where I can shout it

tout disparaîtra

Je n’ai pas peur de la route
Faudrait voir, faut qu’on y goûte
Des méandres au creux des reins
Et tout ira bien là
Le vent nous portera

Ton message à la Grande Ourse
Et la trajectoire de la course
Un instantané de velours
Même s’il ne sert à rien va
Le vent l’emportera
Tout disparaîtra mais
Le vent nous portera

how it’s gonna be

To αρχικό είναι του Buddy Holy. Διασκευάστηκε από πολλούς [the Byrds, the Greatful Dead], μεταξύ άλλων από τους Rolling Stones. Αλλά αυτή είναι μια νέα διασκευή που, έχω την αίσθηση ότι θα σας αρέσει περισσότερο από τις άλλες δύο:

I’m gonna tell you how it’s gonna be
You’re gonna give your love to me
I’m gonna love you night and day
Well love is love and not fade away
Well love is love and not fade away

a mouth like yours

Πολύ καλή εκτέλεση θα βρείτε και από την K.D. Lang και από τη βραχνή φωνή της Diana Krall. Αρχική εκτέλεση από την Joni Mitchell. Eπιλέγω το πιάνο της Tori Amos:

Just before our love got lost you said
I am as constant as a northern star
And I said, constant in the darkness
Where’s that at?
If you want me I’ll be in the bar

On the back of a cartoon coaster
In the blue tv screen light
I drew a map of canada
Oh canada
And your face sketched on it twice

a whore with disease

Mερικές μέρες είναι γρήγορες. Τρέχουν. Σε ζαλίζουν.

One two three
She’s a real left winger ’cause she been down south
And held peasants in her arms
She said “I could tell you a story that could make you cry”
“What about you?”
I said “Me too”
“I could tell you a story that will make you cry”
And she sighed “Ah”
I said “I wanna be a singer like Lou Reed”
“I like Lou Reed” she said sticking her tongue in my ear
“Let’s go, let’s sit, let’s talk”

ήρθα εδώ για να υποφέρω

Παραδομένος σε μια μοίρα σκοτεινή
έτσι αφημένος σ’ ένα απόκοσμο παζάρι
να υποφέρω από μια δύναμη κρυφή
με τα κουρέλια μου να ντύνω το φεγγάρι

Γελώντας λούζομαι σε βιβλικές βροχές
κι αν σκοτεινιάζω αγάπη μου μη με φοβάσαι
γιατί ευωδιάζουν αγριοκέρασα οι σιωπές
που με τυλίγουν σαν ομίχλη όταν κοιμάσαι

Την ερημιά μου τη στοιχειώνουνε φωνές
πονάει η μνήμη μου κι σκούζει σαν θηρίο
και έτσι για πάντα θα γεμίζω μ’ ενοχές
για τα γλυκά απελπισμένα σου αντίο …

Και εγώ που πάντα ήθελα μέσα σου να ζήσω
σφαδάζω κάτω από έναν ξένο αστερισμό
ήρθα εδώ για να υποφέρω, ν’ αγαπήσω
και να χαθώ.

[Διάφανα Κρίνα]

всё безнадёжно разрушено

По минутам осыпается
Ожидание невозможного
Ранним утром просыпается
От движения неосторожного
Как молчание ледяной зимы
Нас закутало неизвестностью
Здесь так долго друг друга искали мы
И конечно пропали без вести

Проститься нету сил, закрываю
Я глаза закрываю
Сквозь туман уплывая
По аллеям столицы

очи страстные

Ένα λαϊκό τραγούδι ["Σκούρα μάτια"], το οποίο προτιμώ ασυζητητί σε αυτή την πρώτη εκδοχή:

[Κυκλοφορεί όμως σε χιλιάδες βερσιόν, μία εκ των οποίων είναι από τη Χορωδία του Κόκκινου Στρατού.]

Очи чёрные, очи страстные
Очи жгучие и прекрасные
Как люблю я вас, как боюсь я вас
Знать, увидел вас я в недобрый час

Ох, недаром вы глубины темней!
Вижу траур в вас по душе моей,
Вижу пламя в вас я победное:
Сожжено на нём сердце бедное.

το τίμημα που πληρώνω

Σου στέλνω αυτό το γράμμα, βγαλμένο
απ΄τα πιο σκοτεινά υλικά του θανάτου της ψυχής μου.

Το σώμα μου, ένα κοχύλι που κάποτε μέσα του πλάγιαζες
αργεί τώρα, κάτω από βρώμικα σεντόνια
αποζητώντας τα μέλη του στ΄απομεινάρια μιας θυσίας.

Οι μέρες εδώ κυλούν σαν μικρά πεπρωμένα του τίποτα
που κατεργάζονται την εκμηδένιση μου
Θρυμματίζουν όλα μου τα άστρα
και μ’ αποδίδουν ξανά στο κενό διάστημα
στα ερωτηματικά και τους τρόμους.

Στα γράφω όλα αυτά , αυτή τη νύχτα
καθώς πίνω το τελευταίο μου ποτό με το Διάβολο
και φυσάει μι’ αργόσυρτη βροχή
φορτωμένη μ΄αναμνήσεις κι αποχαιρετισμούς
και την ανία της ζωής χωρίς εσένα.

Τώρα ξέρεις γιατί δεν απαντώ.
Ξέρεις το τίμημα που πληρώνω.

[Διάφανα Κρίνα]

qqchose pour la douleur

Έχω φάει μία γροθιά στο στομάχι.

Όχι κυριολεκτική. Μακάρι να ήταν τέτοια: θα περνούσε πολύ πιο γρήγορα ο πόνος.

Θα μπορούσα να σηκώσω ψηλά τη μύτη και να πω “Σιγά μην κλάψω, σιγά μη φοβηθώ!” μα δεν το λέω. Δεν προσπαθώ να εξαπατήσω τον εαυτό μου, ούτε και ντρέπομαι να φερθώ ανθρώπινα.

Θα κλάψω, είναι σίγουρο. Και θα πιω μέχρι να μουδιάσουν τα άκρα μου. [Είναι το "παυσίπονο" που πιάνει καλύτερα σε τέτοιες περιπτώσεις.] Ξέρω τους φόβους μου, υπάρχουν. Τους κοιτάζω κατάματα και αρνούμαι να υποκύψω σε αυτούς. Θα τους δαμάσω, δεν θα με γονατίσουν.