for my lover(s)

OK, ας τιμήσουμε αυτόν τον ξενόφερτο άγιο … αλλά όχι με καρδούλες και σοκολατάκια.

…

Two weeks in a Virginia jail
For my lover for my lover
Twenty thousand dollar bail
for my lover, for my lover

And everybody thinks
that I’m the fool
But they don’t get
any love from you!

The things we won’t do for love
I’d climb a mountain if I had to …
And risk my life so I could have you
You, you, you …

a grave that’s big enough

Hμέρα γενικής απεργίας, σήμερα. Άντε να δούμε, πώς θα τα πάμε.

Το πολιτικό σχόλιο της ημέρας, κατά την ταπεινή μου άποψη, είναι αυτό:

The life I’ve always wanted
I guess I’ll never have
I’ll be working for somebody else
Until I’m in my grave
I’ll be dreaming of a live of ease
And mountains, oh mountains o’ things
To have a big expensive car
Drag my furs on the ground
And have a maid that I can tell
to bring me anything
Everyone will look at me with envy and with greed

bliss

Unsettled hearts
Promise what they can’t deliver
Bring me the wine
And the cold night air to clear my head
Gray matter memory house
Master of this trembling flesh
Steady still my doubts
Let me speak the word that precedes bliss
Let me speak the word
Let me speak the word

War is peace

Ασυνήθιστα αισιόδοξη η Tracy Chapman, για αλλαγές προς το καλύτερο, στον τελευταίο στίχο. Έρχεται ο καιρός για απαντήσεις, λέει. Διαφωνώ: έρχεται ο καιρός για ακόμα χειρότερα φαινόμενα από όσα περιγράφει. Βέβαια, δεν το έγραψε την εποχή της “παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης” … πού να φανταστεί σε τι μεσαίωνα θα μπαίναμε;

Τον μεσαίωνα που έρχεται, με βήμα ταχύ, τον βλέπετε, έτσι;

Κατηγορούμε συχνά τις προηγούμενες γενιές για κάποια απ’ όσα αντιμετωπίζουμε [π.χ. το ασφαλιστικό]. Αναρωτιέμαι τι θα απαντήσουμε όταν μας στήσουν στον τοίχο οι επόμενες γενιές και μας ρωτήσουν “Τί κάνατε για να αποτρέψετε το μεσαίωνα που βλέπατε να έρχεται;“

Τί θα απαντήσουμε;

the tables are starting to turn

Βλέπω την αντίσταση των Ιρλανδών στην βίαιη απόφαση των Ευρωπαίων να τους εντάξουν στο “μηχανισμό στήριξης” και τους χαίρομαι. Παραδέχομαι ότι δεν είμαι ειδική επί των εσωτερικών τους, αλλά νομίζω [κι αν κάνω λάθος, παρακαλώ διορθώστε με] ότι δεν παίζει ισχυρό κομμουνιστικό κόμμα.

Έχουν βέβαια τα εθνικο-απελευθερωτικά τους, εναντίον των Βρετανών κλπ. Και ποιος μπορεί να τους κατηγορήσει, αφού ένα κομμάτι του νησιού τους βρίσκεται υπό Βρετανική κατοχή;

Με τις εξελίξεις της Ιρλανδίας, ένα τραγούδι τριγυρίζει στο μυαλό μου και το σιγο-τραγουδώ:

Don’t you know
They’re talkin’ bout a revolution
It sounds like a whisper
Don’t you know
They’re talkin’ about a revolution
It sounds like a whisper

il pleut

Let it rain
As I walk these streets unknown
To no one named
Not even myself
When I’m low
Give me hope
That help is coming
When I need it most
Give me hope
That help is coming
When I need it most

i succumbed to my vices

Πώς επιλέγω να διάγω τον – όλο και λιγότερο απλό – βίο μου; Προσοχή στο ρήμα: επιλέγω! Δεν αφήνω άλλους να το κάνουν για μένα.

Με σκιάζουν οι φοβέρες για την κόλαση και την τιμωρία, σε μελλοντικό χρόνο; Ή μήπως έχω μια μικρή ιδέα, ένα preview, για το πώς είναι η κόλαση εδώ;

Δε χωρά συζήτηση για το ποια κόλαση εκ των δύο επιλέγω. Χωρίς καμία πρόθεση να βλάψω άλλους. Χωρίς όμως και καμία όρεξη να παραχωρήσω τη ζωή μου σε κανέναν. Ειδικά σε όσους θέλουν “το καλό μου”.

~~~~~~~

There would be psalms sung by a choir
I would have a white robe a halo newly acquired
I’d be at peace and I’d have no desire
If I’d lived right
There would be cherubs with tiny harps arrows and bows
I’d have a halo and a flowing white robe
I’d be enfolded by a celestial light
If I’d lived right
But I’m feeling hot and bothered under the collar
I feel the sweat breaking out on my brow
I feel the heat and I know it’s the passion …
the love I can’t disavow

ce monde se détruit

Touched the mirror
Broke the surface of the water
Saw my true self
All illusions shattered
Money’s only paper only ink
We’ll destroy ourselves if we can’t agree
How the world turns
Who made the sun
Who owns the sea
The world we know will fall piece by piece
Sat down up close to the colored black hole
Like they’d always told me not to
Saw the one dimension polka dot pacifier
And all illusions shattered

make me change my mind

Eπειδή, με τις μουσικές που παίζω, και με όσα άλλα γράφω, μπορεί να με έχετε “κακοχαρακτηρίσει” να διευκρινίσω ότι ενίοτε αγαπάω (και) τα μπλουζ. Ακούστε το παρακάτω με dixie διάθεση, ακόμα κι αν η Τσάπμαν κατάγεται από το βιομηχανικό βορρά.

Give me one reason to stay here
And I’ll turn right back around!
Give me one reason to stay here
and I’ll turn right back around …
Because I don’t want leave you lonely
… you gotta make me change my mind

Baby I got your number and I know that you got mine
But you know that I called you, I called too many times
You can call me baby, you can call me anytime
But you got to call me!

jamais tienne

Say I have known some
Less than I should
Say I have known some
Too well for my own good
Say I´m a saint of mercy
Say I´m a whore
I´ve been a lot of things
But never yours
I wear my mama´s dress
Her finest clothes