einsamkeit

Χθες, μου τηλεφώνησε ένας φίλος, σοκαρισμένος από ένα γεγονός που είχε μόλις βιώσει, ζητώντας ουσιαστικά επιβεβαίωση για το τι πρέπει να γίνει. Καλό είναι να παίρνουμε και μία νηφάλια γνώμη όταν είμαστε σε κατάσταση σοκ, καλά έπραξε. Υπεύθυνα.

Αργότερα, καθώς μιλούσαμε, ρώτησα για κάποιον φίλο του, τι μέρος του λόγου είναι. Μετά από όσα είπε, και δεδομένου ότι δεν είναι ομοφυλόφιλος, μου δημιουργήθηκε η εύλογη (??) απορία γιατί παραμένει μόνος « σε τέτοια ηλικία » (40+).

Η απάντηση που ήρθε στο καπάκι, ήταν αρκετά αναμενόμενη. Έπρεπε να την είχα προβλέψει πολύ πριν εκστομίσω το αρχικό ερώτημα:

« Τι εννοείς; … Εγώ γιατί είμαι ακόμα μόνος σε αυτή την ηλικία; »

Αν και η απάντηση σε αυτό ήταν « ευκολάκι »**, άρχισα να αναρωτιέμαι πόσοι άνθρωποι σήμερα παραμένουν συνειδητά εκτός γάμου. Και όχι, δεν εννοώ όσους το δοκίμασαν κάποτε και απέτυχε. Εννοώ όσους ποτέ δεν το δοκίμασαν. Ή που δεν το τόλμησαν, αν προτιμάτε.

Μην με παρεξηγείτε: δεν είμαι υπέρ του γάμου. Ποτέ δεν ήμουν. Τον θεωρώ ένα « χαζό » [ξεπερασμένο, παρηκμασμένο, ανούσιο] κοινωνικό συμβόλαιο που είναι χρήσιμο μόνο για λογιστικές πράξεις [υπολογισμού επιδομάτων και εισφορών, έκδοσης δανείων κλπ].

Θεωρώ ότι θα έπρεπε να καταργηθεί δια νόμου και να δηλώνονται λογιστικά τα « εξαρτημένα » άτομα στις αντίστοιχες υπηρεσίες … αλλά δεν είμαστε έτοιμοι ως κοινωνία για τέτοιες τομές. Εδώ δεν έχουμε φτάσει ακόμα στο σημείο να επιτραπεί ο γάμος μεταξύ ομόφυλων ατόμων [με στόχο τη « διαφύλαξη » του θεσμού] … θα πάμε στην πλήρη κατάργησή του;

… ωστόσο, η απορία μου παραμένει: πόσοι είναι εκείνοι που δεν έκαναν ποτέ στο έτερον ήμισυ, την πρόταση « ας παντρευτούμε! »; Ή, αν το προτιμάτε σε μία καλύτερη διατύπωση … « ας ζήσουμε μαζί για πάντα! ».

Συνδέεται αυτό με τη μη-βούλησή τους να « ριζώσουν » κάπου / με κάποιον / σε κάτι μόνιμο;

Μήπως « απλά » ποτέ δε βρήκαν το άτομο εκείνο που να τους συναρπάσει αρκετά … να τους εμπνεύσει αρκετή ελπίδα και όνειρα για το μέλλον;

Έχω την πεποίθηση πως ορισμένοι εξ αυτών, κάποτε το εντόπισαν αυτό το άτομο, και φοβήθηκαν πως δεν είναι αντάξιοί του, ή … ακόμα χειρότερα … πως δεν χρειάζεται να βασανιστεί στο πλευρό τους … πολεμώντας τους δικούς τους, εσωτερικούς δαίμονες. Très gentil :) … αν και περιορίζει, σε ένα βαθμό, το ελεύθερο της επιλογής του έτερου σκέλους. Μονομερής ανάληψη ευθυνών.

[Παρακαλώ, σεβαστείτε το γεγονός ότι δεν κάνω αναφορά σε συγκεκριμένα φύλα. Ας το ξεπεράσουμε αυτό κι ας το δούμε γενικά! Εξάλλου, γνωρίζω αρκετές δυναμικές γυναίκες, που ανέλαβαν την πρωτοβουλία των κινήσεων σε τέτοια περίπτωση.]

** Επειδή, πέρα από όλα τα αντικειμενικά στοιχεία, « η μία του βρωμάει και η άλλη του ξινίζει » … και αυτό το είχε από « πιτσιρίκι ». Το παραδέχθηκε.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

5 responses to “einsamkeit

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s