hier nuit

Χθες το βράδυ, μάλλον είχα την ανάγκη να μιλήσω.

Χθες το βράδυ, μάλλον βρήκα το κατάλληλο άτομο να με ακούσει.

Χθες το βράδυ, μάλλον είπα περισσότερα απ’ όσα ήθελα. Πολύ περισσότερα.

Χθες το βράδυ, σίγουρα έμαθα περισσότερα απ’ όσα ήδη ήξερα …

Χθες το βράδυ, ξεχάσαμε λίγο το κρυφτούλι. Και ήταν πολύ χαλαρωτικό.

Χθες το βράδυ, κάποια κατάλαβε μερικά από τα παραληρήματά μου.

Χθες το βράδυ, επικοινώνησα μ’έναν άνθρωπο.

Χθες το βράδυ, με ρώτησε αν είμαι « μοναχική » όπως πιστεύει ότι είναι κι εκείνη. Απάντησα πως οι έξυπνοι / διαφορετικοί άνθρωποι, πάντα είναι έτσι, επειδή δύσκολα βρίσκονται άλλοι να τους καταλάβουν. Είναι κάτι που μαθαίνεις να ελέγχεις και να αποδέχεσαι.

Είμαστε ο καθένας βουτηγμένος στα προβλήματα και την καθημερινότητά του. Κι όμως, μοιραζόμαστε πολλές κοινές αγωνίες, πολλά κοινά όνειρα, πολλές κοινές εικόνες, κοινούς φίλους … ακόμα και κοινές αντιπάθειες … :)

Από σήμερα, επιστροφή στο άγχος, στο τρέξιμο, στο πήξιμο, στα προβλήματα της ημέρας. Σε αυτούς που μας χρωστάνε και σ’εκείνους που χρωστάμε.

Χθες το βράδυ, γράφαμε « παράλληλα ημερολόγια ». Έλεγε η καθεμία τα δικά της και η άλλη τα διάβαζε και απαντούσε ομοίως. Και δεν ήταν βαρετά ή αδιάφορα.

Χθες το βράδυ, με ρώτησε για το επόμενο καλοκαίρι και αν θα βρισκόμαστε στο ίδιο μέρος. Δεν ξέρω, μα δεν το αποκλείω καθόλου. Το θεωρώ εξαιρετικά πιθανό.

Χθες το βράδυ, απόθεσα μια ευθύνη σε άλλον. Ένα βαρίδι. Διότι, άνθρωπος που δεν έχει μυστικά, κακώς αναγκάζεται να τηρήσει τα δικά μου. Τώρα που το σκέφτομαι, μάλλον πρέπει να ζητήσω συγγνώμη για το « φορτίο ».

Χθες το βράδυ, συζητήσαμε για κάποιον που νοιαζόμαστε από κοινού και που, θέλουμε να είναι ευτυχισμένος.

Χθες το βράδυ, μου έθεσε μία δύσκολη ερώτηση. Μία που έχω μάθει να απαντώ μηχανικά, με υπεκφυγές και μισόλογα, για να κερδίζω χρόνο να σκεφτώ και ν’ αποφασίσω … και που, το ομολογώ, κάθε φορά πρέπει να με πείσω για όσα βγαίνουν από το στόμα μου. Δεν είναι τα πάντα εύκολα και αντικειμενικά. Ούτε στατικά.

Χθες το βράδυ, μου ζήτησε συγγνώμη. Και το δέχθηκα, αρχικά χωρίς να ρωτήσω γιατί. Δεν ήταν η πρώτη του είδους: κι άλλοι απολογήθηκαν όταν με γνώρισαν. Και πολλοί ακόμα, δεν τόλμησαν ποτέ να απολογηθούν. Έχω πάψει να θυμώνω με όσους με παρεξήγησαν κάποτε. Ίσως λόγω ηλικίας. Ίσως φταίω λίγο για όλες αυτές τις λανθασμένες εντυπώσεις. Ίσως επειδή είναι τόσοι πολλοί, που δεν προλαβαίνω …

Χθες το βράδυ, άλλοι κοιμήθηκαν.

Σαν χάσιμο χρόνου δεν σας φαίνεται ο ύπνος;

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s