avoir

Ποιο είναι το σημαντικότερο ρήμα για την εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού;

Ως νέα, απαντούσα απερίσκεπτα, πως πρόκειται για το « είμαι » [ειμί]. Σε κάθε γλώσσα: to be, être, essere, sein κ.ο.κ.

Σήμερα έχω αναθεωρήσει. Το σπουδαιότερο ρήμα, το οποίο και διαμόρφωσε τον πολιτισμό μας είναι το ρήμα « έχω »: have, avoir, avere, haben κλπ.

Θεωρώ σημαντικό να μελετήσουμε και το πώς χρησιμοποιούνται σε διάφορες γνωστές γλώσσες. Μην σπεύσετε να προδικάσετε ότι παντού γίνεται ίδια – με την ελληνική – χρήση.

Είναι γνωστό βεβαίως πως, αμφότερα, είθισται να χρησιμεύουν ως βοηθητικά ρήματα, δηλαδή να συμμετέχουν στο σχηματισμό των χρόνων [και άλλων ρηματικών τύπων] των λοιπών ρημάτων. Κάθε γλώσσας.

Κάθε;

Χμμμ … αρκετών γλωσσών, ειδικά εκείνων του δυτικού κόσμου. Για τα Αραβικά π.χ. δεν είμαι αρμόδια να εκφέρω γνώμη. Θα σας γελάσω και δεν το επιθυμώ.

Πώς το « έχω » άλλαξε τη ροή του πολιτισμού μας;

Πολλαπλώς.

Το πιο απλό που μπορώ να πω είναι ότι μας έδωσε την αίσθηση της ιδιοκτησίας και της διαφορετικότητας.

*Έχω* καλύτερο τσεκούρι από τον τάδε άνθρωπο των σπηλαίων. Έχω πατρίδα, γλώσσα, ταυτότητα. Έχω πίστη, θρησκεία, θεό. Έχω οικογένεια.

Έχω σκοπό στη ζωή μου. Έχω επαγγελματική πορεία. Έχω παρελθόν. Έχω προτιμήσεις. Έχω ιδέες. Έχω πόνο.

Έχω *κάτι* που με προσδιορίζει.

Μέχρι και ανθρώπους μπορούσαμε – και μπορούμε ακόμα – να « έχουμε ».

Η αίσθηση της ιδιοκτησίας που διαθέτει ο καθένας μας, ουσιαστικά προσδιορίζει και τις πολιτικές του πεποιθήσεις. Ή τον τρόπο που συμπεριφέρεται πολιτικά, στη ζωή του. Ενίοτε, αυτό διαφέρει από το τί θα ρίξει στην κάλπη. Λόγω έλλειψης [ταξικής και άλλης] συνείδησης.

Το έχειν, μας καθορίζει και σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο. Είτε το συνειδητοποιούμε, είτε όχι.

Ίσως είναι αυτό που καθορίζει και με ποιο τρόπο βιώνει την χρηματοπιστωτική κρίση κάθε λαός.

Οι Ισλανδοί για παράδειγμα, έχουν ώριμη πολιτική σκέψη. Έχουν συνοχή ως κοινωνία. Έχουν θέληση και πείσμα. Έχουν καθαρή οπτική της κατάστασης. Έχουν το θάρρος να θέσουν το Σύνταγμά τους στη δημόσια διαβούλευση.

Εμείς αντιθέτως, έχουμε τη διαφθορά στο πετσί μας. Έχουμε τη νοοτροπία της προσωπικής προόδου, έναντι της συλλογικής. Έχουμε φοβίες. Έχουμε συλλογικές μανίες. Έχουμε και περισσότερη δυσκολία να παραδεχθούμε τις προσωπικές μας ευθύνες.

Έχουμε διάσπαρτα χωραφάκια, τα οποία δεν καλλιεργούμε. Έχουμε απαίτηση να χτίζουμε σε 4 στρέμματα εκτός πόλης και σε 60 τετραγωνικά, εντός. Έχουμε προτίμηση στις άνετες και μη-κοπιώδεις εργασίες. Έχουμε περιφρόνηση για τις χειρονακτικές δουλειές.

Κάπως έτσι, έχουμε και τους πολιτικούς που μας αξίζουν.

Η γλώσσα φανερώνει περισσότερα απ’ όσα βλέπει το μάτι.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “avoir

  • Ulisse

    Γιατί εμένα μου φαίνονται σαν μετάλλαξη της ίδιας έννοιας?

    « Εχω » καλύτερο τσεκούρι, άρα « είμαι » πιο δυνατός. (Οι Ρώσσοι θα αντικαθιστούσαν το είμαι με το « εγώ ». Το νόημα παραμένει όμως). Η εξουσία δεν βρίσκεται πίσω κι απ΄ τα δύο?

    Μια καλή εναλλακτική θα ηταν το κλισέ .. « σκέφτομαι άρα υπάρχω ». Αλλά πόσο μπορεί να εξελιχθεί ο πολιτισμός αν η έμφαση είναι στο « υπάρχω »? Μαλλον είναι απλώς μια καλή αρχή. Και μετά θα ακολουθήσουν οι υπαρξισμοί , το είναι και το μηδέν, κλπ κλπ.

    Ενας φίλος αγανακτισμένος του Λ. Πύργου, μου έλεγε τις προάλλες για μια ενδιαφέρουσα φράση του Νιτσε, ο οποίος είπε πως η ύψιστη στιγμή του ανθρώπου ήταν η συναντηση του Γκαίτε με τον Ναπολέων.

    Τότε που συναντήθηκαν η υπέρτατη δημιουργική σκέψη, με την υπέρτατη δράση.
    Εχει πλάκα τελικά που διαχώριζε αυτες τις δυο έννοιες ο Νιτσε.

    (Ασχετο? Εντελώς.! Αλλά εκτος απο παραληρηματική γραφή espoir μου, υπαρχει και η παραληρηματική ανάγνωση).

  • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

    Δεν είναι τόσο άσχετο και ξέρεις γιατί; :) Εξαιτίας εκείνης της κτητικής αντωνυμίας, μετά το espoir. ;)

    Έχω χωράφι, άρα είμαι αγρότης. Έχω σπίτι, άρα δεν είμαι άστεγος. Έχω παιδιά, άρα είμαι γονιός. κ.ο.κ. Μεσολαβεί ένα « άρα » … αυτό λέω.

    Υ.Γ. Για τον Ντα Βίντσι που συνδύαζε την υπέρτατη σκέψη με την υπέρτατη δημιουργία, τί θα έλεγε; :)

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s