ΕΛΤΑ

Με τα ΕΛΤΑ έχω μια σχέση αγάπης, η οποία εδράζεται στα γνωστά « παιδικά τραύματα ». Στα βιώματα. Εφόσον ήταν ευχάριστα, αντιμετωπίζω την υπηρεσία αυτή με μία οικειότητα. Την αισθάνομαι κομμάτι της παιδικής μου ηλικίας.

Πρόσφατα χρειάστηκε να στείλω μερικές συστημένες επιστολές και θεώρησα καλό να το κάνω μέσω των ΕΛΤΑ. Περπάτησα ως εκεί, στον ζεστό ήλιο του μεσημεριού, ενώ θα μπορούσα να είχα καλέσει την ιδιωτική εταιρεία να έρθει στο δικό μου χώρο, με την ίδια περίπου χρέωση.

Στην είσοδο, βρήκα μία υπάλληλο, γύρω στα 25, λίγο ευτραφή, με γλυκό πρόσωπο, η οποία στεκόταν εκεί και χαλάρωνε. Το θεώρησα ψιλοφυσιολογικό ότι η κοπέλα ήθελε να βγει λίγο από τον κλιματιζόμενο αέρα, στον φυσικό.

Βεβαίως, παρά το ότι ο κλιματισμός λειτουργούσε, οι πόρτες ήταν ορθάνοιχτες … αλλά ποιος ενδιαφέρεται για τη σπατάλη στις μέρες μας; Είμαστε χαλαροί. Λεφτά υπάρχουν!

Αναζήτησα το μηχάνημα που διανέμει νούμερα προτεραιότητας, αλλά διαπίστωσα ότι υπήρχαν 2 πελάτες για 6-8 εργαζόμενους, συνεπώς θεώρησα ότι δεν θα το χρειαστώ. Στη συνέχεια, αναζήτησα κάποιο γκισέ, για να βάλω σε μία τάξη το χαρτομάνι που κουβαλούσα μαζί μου.

Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας μου, ένας εκ των ανδρών, έψεξε την νεαρή συνάδελφό του επειδή στεκόταν στην είσοδο. Αρχικά θεώρησα ότι το έκανε από λόγους καθήκοντος. Τζάμπα όμως χάρηκα. Εντός δευτερολέπτων κατάλαβα πόσο έξω είχα πέσει: την προέτρεπε – με πονηρό ύφος – να μην κοιτάζει έξω τον νεαρό από το παρακείμενο κατάστημα, επειδή θα ήταν καλύτερο – πάντα κατά τη γνώμη του – να ασχολείται με τους 40άρηδες.

Μέχρι να προλάβω να σκεφτώ εάν ο τύπος την παρενοχλεί – καθώς και ο ίδιος εμπίπτει στην κατηγορία των 40άρηδων – είχε αρχίσει να της εξιστορεί κάτι, σχετικά με έναν φίλο του. Προξενιό ήταν. ΟΚ …

Είχα τελειώσει την τακτοποίηση των χαρτιών μου και κατευθύνθηκα στο ταμείο για να εξυπηρετηθώ.

Φευ! Λογάριαζα χωρίς τον « ξενοδόχο ». Ο οποίος, είχε καλέσει γύρω του όλους τους συναδέλφους, με έμφαση στις γυναίκες, και τους έκανε κατήχηση – παύλα – εξιστόρηση. Δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία τί έλεγε, επειδή είχα τα δικά μου προβλήματα να σκεφτώ.

Η υπάλληλος που έπρεπε να βρίσκεται στο ταμείο όπου περίμενα, γύρισε να με εξυπηρετήσει. Πάλι καλά, σκέφτηκα.

Ωστόσο, 0 υπέρβαρος 40άρης – θα μπορούσε να είχε καταπιεί οκτάδυμα με αυτή την κοιλιά – παρόλο που με είχε δει να περιμένω, την κάλεσε πάλι πίσω για να ακούσει την υπόλοιπη αφήγηση.

Όταν την είδα να αμφιταλαντεύεται για το τί πρέπει να κάνει … αναγκάστηκα να επέμβω.

« Σας πειράζει πολύ να εξυπηρετούμαστε κιόλας; »

Ρώτησα τόσο ειρωνικά, που δεν διανοήθηκε κανείς τους να απαντήσει. Η υπάλληλος του ταμείου ασχολήθηκε μαζί μου, ενώ οι υπόλοιπες γυναίκες περιφέρονταν γύρω από το γραφείο του υπερμεγέθη 40άρη. Οι άνδρες εργάζονταν, καθένας στο γραφείο του.

Σε μερικά δευτερόλεπτα, μπήκε μία κυρία. Μεσόκοπη. Ρώτησε για το επίδομα τριτέκνων. Η κοπέλα που με εξυπηρετούσε, της είπε να περιμένει στο διπλανό ταμείο, κι εκείνη περίμενε στωικά, συμμορφούμενη προς τας υποδείξεις.

Ένας εκ των ανδρών, βλέποντάς την, κάλεσε τη νεαρή συνάδελφό του να επιστρέψει στη θέση της. Εκείνη του απάντησε ναζιάρικα « Δεν μπορώ τώρα, με απασχολεί ο κύριος […]! »

Εάν είχε σκάσει και μία ροζ τσιχλόφουσκα καθώς το έλεγε, θα ήταν πολύ ταιριαστό.

Λίγα λεπτά αργότερα, όταν η πικάντικη αφήγηση του κυρίου […] έλαβε τέλος, η κοπέλα πήγε στη θέση της, όπου περίμενε στωικά η τρίτεκνη μητέρα για να εξυπηρετηθεί.

Η οποία λογικά, είχε να μαγειρέψει για τα παιδιά της, τα περίμενε να γυρίσουν από το σχολείο, ή ίσως τα είχε αφήσει κάπου για να της τα προσέχουν. Πάντως σίγουρα, δεν είχε βγει για καφέ και χάσιμο χρόνου όση ώρα χαριεντίζονταν ο 40άρης και η αφρατούλα.

Αλλά ποιος να το σεβαστεί αυτό;

Ο διευθυντής του υποκαταστήματος, που έπρεπε να έχει επαναφέρει τους εργαζομένους στην τάξη;

Ή μήπως οι υπόλοιποι εργαζόμενοι;

Βγαίνοντας έπιασα τον εαυτό μου να σκέφτεται εν βρασμώ ψυχής « Γι’ αυτό πρέπει να σας πουλήσουν σε κάποιον ιδιώτη, να αφήσει 3 άτομα στο υποκατάστημα και να τρέχετε! Κοπρόσκυλα! »

Διαφώνησα με τον εαυτό μου, άμεσα. Δεν θέλω τα ΕΛΤΑ να γίνουν ιδιωτικά. Θέλω να γίνουν λειτουργικά και φιλικότερα στον πολίτη. Να παραμείνει πολίτης και όχι πελάτης.

Απλά, επιβεβαίωσα αυτό που λέω συχνά: ότι για την απαξίωση του δημοσίου τομέα, έχουν βάλει οι ίδιοι – οι εργαζόμενοι σε αυτόν – το χεράκι τους.

Με θλίβει κάποιες φορές όταν επιβεβαιώνομαι.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “ΕΛΤΑ

  • Dynx

    Πέρασα παρόμοια εμπειρία πρόσφατα… Είχα χρόνια να στείλω επιστολές (snail mail) μιας και χρησιμοποιώ μόνο email. Πήγα σε κεντρικό κατάστημα ΕΛΤΑ. Πράγματι μόνο 2 υπάλληλοι. Δεν έβρισκα καν το μηχάνημα που βγάζει αριθμούς προτεραιότητας… Συνειδητοποίησα ότι μία επιστολή (5 σελίδες) κοστίζει 1 ευρώ για να σταλεί απλά εντός της πόλης… Ουφ!

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s