ελεύθερη αγορά

Χθες ανακοινώθηκε ότι μία μεγάλη διαφημιστική εταιρεία [Leo Burnett, http://www.leoburnett.gr%5D υπέβαλε αίτημα υπαγωγής στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα.

Είναι η δεύτερη μεγάλη διαφημιστική που έκανε τέτοια αίτηση τον τελευταίο μήνα: είχε προηγηθεί η Mass.

http://www.enet.gr/?i=news.el.oikonomia&id=290918

http://www.capital.gr/Articles.asp?id=1233533

Αμφότερες διαχειρίζονταν μεγάλους « λογαριασμούς » όπως λέγονται. Για παράδειγμα τον ΟΠΑΠ, που, μετά την άνοδο του ΠΑΣΟΚ, έφυγε από τη MASS και πήγε στην Leo Burnette. Ξέρετε, « τυχαίο » θα ήταν … Όπως τυχαίο ήταν ότι οι ίδιες διαχειρίστηκαν και τα μεγάλα πακέτα των Υπουργείων (καμπάνιες του ΕΟΤ, του Υπ. Οικονομίας, του Υπ. Αγροτ. Ανάπτυξης κλπ).

Με 30% που δουλεύουν (20% το νόμιμο και 9,99% « επιβράβευση συνεργασίας » που γίνεται απαιτητή σχεδόν εκβιαστικά από τα περισσότερα ΜΜΕ) υπολογίστε πόσα κερδίζουν για το « νταβατζηλίκι ».

Πολλοί πολιτικοί και πολιτικά κόμματα ανέθεσαν σε τέτοιες μεγάλες εταιρείες την προεκλογική τους προβολή. Ορισμένοι και σε αυτές τις δύο. Χωρίς να είμαι παρούσα, μπορώ άνετα να φανταστώ διάλογο του τύπου « Θα σου στείλω την Cosmote, αλλά θα με αναλάβεις στις εκλογές, σε φιλική τιμή ». Διότι οι πολιτικοί μας, είναι μαθημένοι στο να κάνουν κηδείες με ξένα κόλυβα.

Γράφω με αφορμή ένα σχόλιο που είδα στο twitter, από τον The_Stranger_gr.

« Όταν σε μία άκρως καπιταλιστική κοινωνία αντιμετωπίζουν πρόβλημα οι διαφημιστικές εταιρείες, κάτι πάει πολύ στραβά. »

Κατ’ αρχήν έχει ένα δίκιο στο συλλογισμό του.

Όμως, υπάρχει μία κεφαλαιώδης διαφορά: είμαστε το μοντέλο της « άκρως καπιταλιστικής κοινωνίας »;;;

Εκεί είναι το σημαντικό σημείο διαφοροποίησης της ελληνικής οικονομίας από το « μοντέλο » του καπιταλισμού. Δεν έχουμε καπιταλισμό: έχουμε έναν ιδιόμορφο παρεμβατισμό, υπέρ ιδιωτών.

Θα τρίζουν τα κόκκαλα του Κολμπέρ [http://en.wikipedia.org/wiki/Jean-Baptiste_Colbert] με την ελληνική μετάλλαξη του παρεμβατισμού. Διότι, εκεί που έπρεπε να γίνεται υπέρ πολιτών (φθηνά βασικά αγαθά για τον κόσμο, ρύθμιση αγοράς υπέρ αδυνάτων) γίνεται εναντίον τους.

Διότι, σε μία γνήσια καπιταλιστική οικονομία, δεν θα απευθυνόταν ο πολιτικός και το κόμμα σε διαφημιστική για να κάνει τον καμπόσο με τα χρήματα του Κράτους: ούτε ο ΟΠΑΠ θα τους ανήκε, ούτε η Εθνική, ούτε τίποτα. Και το κόμμα θα ήταν υποχρεωμένο να δημοσιεύει τα έξοδά του και ο πολιτικός τις δαπάνες που έκανε κλπ.

Δεν θα μπορούσαν να παίζουν μπάλα στέλνοντας πακέτο διαφημίσεων του ΟΤΕ, της Αγροτικής, ή του ΕΟΤ. Ούτε και τα ΜΜΕ θα χρέωναν διαφορετικές τιμές για « Δημόσιο » και διαφορετικές για τους ιδιώτες (συνήθως πενταπλάσιες ή δεκαπλάσιες μεταξύ τους!!!). Θα υπέβαλαν προσφορές, ανταγωνιστικές. Και κανείς δεν θα τους έκλεινε το μάτι, να φουσκώσουν λίγο την τιμή για να δώσουν και μίζα.

Από την άλλη, και το δημόσιο, θα πλήρωνε τα χρέη του κανονικά και όχι μετά από 24-48 μήνες (εάν και εφόσον το επιθυμεί, χωρίς επιτόκιο καθυστέρησης, με παρακράτηση 8% για υπηρεσίες). Ούτε και θα καλούσε τον ιδιώτη να προ-πληρώσει ΦΠΑ για τιμολόγιο που δεν έχει εισπράξει.

Έτσι … εφόσον δεν διάγουμε αυτό που θα οριζόταν ως « κανονικός καπιταλισμός » … δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα.

Αντιθέτως, το « δια ταύτα » αφορά τον κρατικοδίαιτο καπιταλισμό, ή τον παρεμβατισμό υπέρ ιδιωτών … όπως τελοσπάντων μπορεί να ονομαστεί αυτό το οικονομικό μοντέλο που εφαρμόζεται στην Ελλάδα.

Σε αυτό το οικονομικό σύστημα, το μπασταρδεμένο, μιας και δεν αποτελεί ορθή εφαρμογή κανενός συγκεκριμένου συστήματος, οι διαφημιστικές καταρρέουν. Και δεν είναι μόνο τα χρέη του ΑΛΤΕΡ που συνέβαλαν στην πτώση τους: είναι πολύ περισσότερο τα κρατικά χρέη. Στέρεψαν τα ταμεία που τόσο καιρό τους συντηρούσαν.

Διευκρίνιση για όσους δεν κατέχουν τη διαδικασία: μετά την υπαγωγή μίας επιχείρησης στο άρθρο 99, παύει να διαχειρίζεται η ίδια τα έσοδά της. Αυτό το αναλαμβάνει το ειρηνοδικείο, το οποίο ορίζει διαχειριστή. Ο διαχειριστής εισπράττει τα έσοδα και πληρώνει με αυτά κατά σειρά προτεραιότητας: εργαζόμενους, ασφαλιστικά ταμεία, εφορία, άλλους προμηθευτές, τράπεζες.

Επειδή συνήθως οι τράπεζες, που είναι οι τελευταίες στη σειρά δεν πρόκειται να λάβουν φράγκο, έχουν φροντίσει να εξασφαλίσουν τα χρήματά τους με υποθήκες / εγγυήσεις. Οπότε, αυτοί που θα αντιμετωπίσουν το μεγαλύτερο πρόβλημα από τις διαφημιστικές που κλείνουν, είναι όσοι τους έχουν εκδόσει τιμολόγια. Οι οποίοι θα κληθούν να πληρώσουν το ΦΠΑ για αυτά (23%), θα τα χρεωθούν ως έσοδα (στον υπολογισμό φόρου) ενώ ποτέ δεν πρόκειται να τα εισπράξουν.

Θα κλάψει πολύς κόσμος.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

One response to “ελεύθερη αγορά

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s