προμήθειες

Δεν ήταν άβγαλτη. Αλλά είχε αρκετό καιρό να κυκλοφορήσει.

Είχαν πέσει πάνω της κάτι σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, μετά είχε δεχτεί μεγάλη πίεση από τη δουλειά – με κάτι δολοφονικά ωράρια εργασίας – έχτιζε κιόλας ένα σπίτι … οπότε δεν προλάβαινε να ανασάνει. Την καταπλάκωσαν οι υποχρεώσεις και βγήκε για λίγο από την « πιάτσα ».

Στο μεταξύ προσπάθησε να μην αφήσει τον εαυτό της να καταρρεύσει. Βέβαια, για να λέμε τη σκληρή αλήθεια, ο χρόνος δεν είναι πάντα ευγενικός με τις γυναίκες. Αφήνει τα σημάδια του και έτσι, περιορίζει τις επιλογές.

Ούτε κι εκείνος ήταν άβγαλτος. Αντιθέτως, τον ήξεραν όλες οι εργαζόμενες της νύχτας με το χαϊδευτικό του. Ελληνίδες και αλλοδαπές. Καρατσεκαρισμένο αυτό, δεν είναι απλά φήμη.

Μετά το διαζύγιο είχε ρίξει όλο το βάρος του στα επαγγελματικά. Η τελευταία του επένδυση ήταν επταψήφια και η σοβαρότητα της κατάστασης δεν του επέτρεπε να μην ασχοληθεί σοβαρά. Πόσο μάλλον με τα παιδιά του να είναι φοιτητές και να έχουν ανάγκη οικονομικής στήριξης.

Τους σύστησε κοινός γνωστός, σε μία κοινωνική εκδήλωση. Και τους άφησε να τα πουν… μόνοι. Ήταν από τις οφθαλμοφανείς πάσες, παρόλο που έγινε με στοιχειώδη διακριτικότητα. Από το είδος που διαθέτουν όσοι διαβιούν στην επαρχία.

Η δεύτερη συνάντηση, ήταν σε κάποιο τραπέζι, παρουσία πολλών άσχετων. Η αλληλ0-συμπάθεια άρχισε να εκδηλώνεται με χαμόγελα, ατάκες, φιλικά « πιασίματα » και όλη αυτή την οικειότητα που αποκτάς ξαφνικά με έναν άγνωστο.

Στην τρίτη έξοδο, οι άλλοι δύο της παρέας, προφασίστηκαν κάποια ανειλημμένη υποχρέωση ώστε να τους αφήσουν μόνους στο μπαράκι, μετά το δεύτερο ποτό. Ήταν σαφές το πού θα οδηγούσε η βραδιά, με τις ευλογίες όλων.

Λίγα δευτερόλεπτα πριν φύγουν, η μία από την παρέα, έσκυψε και την ρώτησε:

« Δε μου λες μαντάμ, εσύ ετοιμάζεσαι νααααα … Προφυλακτικά, έχεις μαζί σου ή θα ψάχνετε ανοιχτό περίπτερο; »

Το προβληματισμένο βλέμμα [« ωχ! »] και το δάγκωμα στα χείλια ήταν αρκετό. Δεν χρειάστηκε να απαντήσει.

« Έχω εγώ. Πάρε! »

Τα παράχωσε με μία διακριτική κίνηση στο τσεπάκι της τσάντας της. Δεν την επέκρινε. Δεν ήταν ώρα για διαλέξεις περί ασφάλειας. Άλλωστε, το κοκκινάκι στο πρόσωπό της, δεν ήταν ρουζ: ήταν της αμηχανίας και της ντροπής.

Από τις ιστορίες που είχε να διηγείται για ένα τουλάχιστον καλοκαίρι. Με χαμόγελο. Την αμηχανία την ξεπέρασε.

Υ.Γ. Για την ιστορία, χρήσιμα αποδείχθηκαν τελικά.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s