εξοπλισμός

“Σε πέντε ώρες θα χρειαστώ βοήθεια για να […]. Θέλεις να βοηθήσεις; Στο γραφείο μου έχω τα απαραίτητα και το άτομο που έπρεπε να το κάνει, λείπει σε άδεια.”

Ήταν η πιο διεστραμμένη πρόταση που μου έχουν κάνει στην “καριέρα” μου. Έχω δει κι έχω κάνει πολλά. Αυτό όμως, πάντρευε το επάγγελμα με τη διαστροφή με έναν απερίγραπτο [και ασφαλή, φυσικά, για όλους] τρόπο.

Δελεάστηκα. Κυρίως, εξαιτίας του εξοπλισμού.

Ξέρω πως είναι ανύπαρκτη η διαδικασία και πλασματική η αναφορά. Ξέρω πως το είπε μόνο και μόνο για να δει την άτακτη υποχώρησή μου. Κι όμως, ήταν εξαιρετικά ξεσηκωτική η πρόκληση. Τόσο για να επιβεβαιώσω – σε μένα – ότι μπορώ να τη φέρω εις πέρας, όσο και για τους “πόντους δυσκολίας” που θα αποκτούσα, μετά από μια τέτοια εμπειρία.

Περίμενε ότι θα έρθω σε δύσκολη θέση. Ότι θα κωλώσω, ή ότι θα κοκκινίσω από ντροπή. Ότι θα ζητήσω, έστω την τελευταία στιγμή, να με απαλλάξει από το πικρό ποτήριο.

Δεν με ξέρει ακόμα καλά. Δεν έχει καταλάβει πως, όσο ανεβαίνει η αδρεναλίνη, τόσο πιο ήρεμη δείχνω στους τρίτους. Είμαι το άτομο που επέζησε δύο ελέγχων του ΣΔΟΕ χαμογελώντας. Όταν έφυγαν, κατέρρευσα, αλλά δεν έχει σημασία: στο κρίσιμο χρονικό διάστημα [διάρκειας λίγων ωρών] παρουσιάστηκα ως η προσωποίηση της ανετίλας.

“Αποκάλυψη το Οξύ, μαντάμ. Είστε αυτοκαταστροφικά δημιουργική. Θα σας […] με ιδιαίτερη ευχαρίστηση.”

Δεν ήταν η πρώτη φορά που το ακούω. Υποψιάζομαι, ούτε η τελευταία. Όσο βουτάω το πληκτρολόγιο βαθιά στις σκέψεις και τα βιώματά μου, αυτό θα συμβαίνει.

Απάντησα πως “Είναι μία πρόκληση, αλλά δεν είναι απαραίτητο να ακολουθούν όλοι τις προκλήσεις”. Ο καθένας βάζει στόχους και, κατά την κρίση μου, η αποκωδικοποίηση της τρικυμίας στο κρανίο μου, είναι από τους πλέον ασήμαντους που μπορεί κανείς να θέσει. Το καλάμι το έχω παρκάρει στην είσοδο.

Απεφάνθη ότι μου αξίζει το “χειρότερο” επειδή το οξύ μου “καίει”. Είχε μάλιστα την καλοσύνη να το περιγράψει. Έπλασα την εικόνα. Καλή μα, θέλει επεξεργασία. Η προηγούμενη πρόταση ήταν χίλιες φορές πιο πρωτότυπη. Ασύγκριτα πιο δελεαστική.

“Αν δεν κινδυνεύσουμε να μας συλλάβουν οι μπάτσοι δηλαδή, δεν κάνουμε τίποτα;” ρώτησα.

Γέλασε. Έχει συναίσθηση της πραγματικότητας. Όχι απαραίτητα της ελληνικής, αλλά και αυτό, θα συμβεί, εν καιρώ.

[Reality always catches up with us …]

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s