η τύφλα μου

Είμαι τυφλή. Δεν μπορώ να το εξηγήσω πιο απλά.

Είμαι αυτή που κυκλοφορεί έξω με την παρέα της και δεν προσέχει ποιος είναι στα διπλανά τραπέζια. Που, δεν ασχολείται με το τί φοράνε, εάν είναι γνωστοί ή όχι, εάν έχουν ξανάρθει και χθες κ.ο.κ.

Είμαι αυτή που, όταν συζητά με την παρέα στο τραπέζι της, δεν έχει το ένα μάτι στο δρόμο για να κόβει κίνηση, ούτε και σαρώνει από το κεφάλι έως τις σόλες κάθε περαστική για να κριτικάρει αυτό που φορά.

[Κοιτάζω μεν τις γυναίκες, είπε, αλλά το βλέμμα μου και η έκφρασή μου δεν αλλάζουν. Πλήρης αδιαφορία, λέει. Τους άνδρες δεν τους βλέπω καν, δεν σηκώνω τα μάτια, είπε.]

Συνηθίζω να έχω κάποια τηλέφωνα μαζί και ενίοτε να ελέγχω το διαδίκτυο (twitter, emails κλπ). Μα θα ασχοληθώ με αυτά μόνο όταν η συζήτηση περιστρέφται γύρω από κουτσομπολιό. Διαπίστωσα πως είναι ο ενδεδειγμένος τρόπος για να μην ζητάνε τη γνώμη μου. Όσοι διαθέτουν στοιχειώδη αντίληψη, καταλαβαίνουν πως, έτσι επιδεικνύω την απόρριψή μου.

Είμαι αυτή που σέρνει μαζί της “αρχαία” συσκευή χαλάρωσης (κομπολόι) και διαλογίζεται κάνοντας ρυθμικές εισπνοές – εκπνοές, όταν πλήττει. Προτιμότερο από το τσιγάρο και ευγενικότερο από την αιφνίδια αποχώρηση λόγω καλπάζουσας πλήξης.

Είμαι αυτή που, ακόμα κι αν σε γνωρίζει, κι αν έχουμε συστηθεί σε κάποια παρέα, ακόμα κι αν είσαι το παιδί που καθόταν μπροστά της στο φροντιστήριο αγγλικών πριν κάτι δεκαετίες … δεν θα σε δει να περνάς, επειδή είμαι απορροφημένη με άλλα πράγματα. Μην το φέρεις βαρέως ότι συγκεντρώνομαι στα άτομα που απαρτίζουν την παρέα εκείνης της βραδιάς. Άλλωστε, κι εσύ, εάν είχαμε βγει παρέα, θα το προτιμούσες έτσι.

Είμαι αυτή που μπορεί να περάσει δίπλα της μία ολόκληρη αθλητική ομάδα και να μην αναγνωρίσει ούτε μισό παίκτη.

Είμαι αυτή που, ακόμα κι αν της δείξεις έναν/μία “celebrity” δεν θα πάρει είδηση σε ποιον αναφέρεσαι και, εάν επιμένεις, θα ρωτήσει “ποιος απ’ όλους;”.

Είμαι αυτή που, κάθεται στον καναπέ μπροστά από τον οποίο παρελάζουν “γνωστοί ηθοποιοί” και δεν κουνά ούτε βλέφαρο. Κι όταν τη σκουντάς για να επιβεβαιώσεις ότι “αυτός δεν παίζει εκεί;” σου απαντά πως “έχω χρόνια να δω τηλεόραση” για να σε ξεφορτωθεί.

Δεν γνωρίζω εάν με κάποια μεταμοντέρνα ερμηνεία της ψυχανάλυσης όλα αυτά εντάσσονται στη σφαίρα της αντικοινωνικότητας. Και δεν με νοιάζει κιόλας, διότι έχω σοβαρότερα θέματα για να απασχολήσω το διάστημα μεταξύ των αφτιών μου.

Εγώ απλά, δηλώνω τυφλή. Λίγο αφαιρετικό, το παραδέχομαι, μα συνοψίζει όσα μόλις διαβάσατε.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s