ισότητα

Παίρνουμε πολλά ως δεδομένα στην καθημερινότητά μας. Μεταξύ αυτών και το δικαίωμα των συμπολιτών μας στην οικογένεια και στην ευτυχία.

Όμως, δεν έχουν όλοι οι πολίτες τα ίδια δικαιώματα. Για την ακρίβεια, υπάρχει ένα μικρό** ποσοστό το οποίο, με εντελώς φασιστικό τρόπο, στερείται του δικαιώματος να ζήσει ισότιμα με τους άλλους: οι ομοφυλόφιλοι που θέλουν να παντρευτούν.

[** Στατιστικές αναφέρουν ότι κατά μέσο όρο το 11% του γενικού πληθυσμού έχει κατεύθυνση ομοφυλόφιλη ή αμφιφυλόφιλη. Ποιο μέρος αυτών επιθυμεί να παντρευτεί, δεν μπορώ να το γνωρίζω.]

Έχω ξαναπεί ότι τάσσομαι εναντίον του γάμου και ότι τον θεωρώ μία ξεπερασμένη σύμβαση. Στο βαθμό που, δεν επικροτώ το γάμο γενικότερα, δεν επικροτώ ούτε το γάμο μεταξύ ομοφυλόφιλων.

Ωστόσο, όπως αναφέρει το πρώτο αφισάκι, ο γάμος [θα έπρεπε να] αφορά δύο ανθρώπους που είναι ερωτευμένοι και θέλουν να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους μαζί … και όχι το τί φύλο έχουν αυτοί οι άνθρωποι. Δηλαδή, εάν δύο φίλοι μου, που είναι ετεροφυλόφιλοι [a.k.a. « straight »] αποφασίσουν να παντρευτούν, θα χαρώ για την απόφασή τους, ως δήλωση της δέσμευσης που αισθάνονται ο ένας για τον άλλο.

Γιατί να μην κάνω το ίδιο εάν οι φίλοι μου είναι ομοφυλόφιλοι; Τί σχέση έχει με τον σεξουαλικό τους προσανατολισμό ότι θέλουν να χτίσουν σπίτι μαζί, να έχουν κοινό αυτοκίνητο, να καταθέτουν κοινή φορολογική δήλωση, να βάλουν ο ένας τον άλλο στο βιβλιάριο υγείας, να μπορούν να επισκέπτονται ο ένας τον άλλο στο νοσοκομείο ως μέλος της οικογένειας, να κληρονομήσουν ο ένας τον άλλο σε περίπτωση χηρείας κλπ;

Για ποιο ΣΟΒΑΡΟ λόγο ορισμένοι πολίτες (το 89%) μπορούν και ορισμένοι άλλοι (το 11%) όχι;

Και όχι, οι υστερίες κάποιας θρησκείας, δεν αποτελούν σοβαρό λόγο. Διότι εάν αποτελούσαν, το 89% δεν θα έκλεβε, δεν θα απατούσε, δεν θα σκότωνε, θα πήγαινε κάθε Κυριακή στην εκκλησία για να δοξάσει τον Κύριό του, θα έκανε τακτικά πράξεις φιλανθρωπίας, δεν θα έλεγε ψέματα κ.ο.κ.

Να συνεχίσω, ή το πιάσατε το νόημα;

Ένα ακόμα καλό αφισάκι το οποίο « ψάρεψα » στο διαδίκτυο. Δεν θα το μεταφράσω για να μην το καταστρέψω. Οι περισσότεροι ελπίζω ότι γνωρίζετε αρκετά αγγλικά για να το διαβάσετε.

Συνοψίζοντας: αντιλαμβάνομαι ότι σε μία οικονομική συγκυρία σαν τη σημερινή, μας απασχολούν άλλα, θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών, όπως εκείνο της συνάθροισης και της ελεύθερης έκφρασης. Για να μην πω το δικαίωμα της επιβίωσης, της παιδείας, της περίθαλψης, του πόσιμου νερού κλπ.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν πειράζει να καταλυθεί κάθε άλλο δικαίωμα. Ή να διαιωνίζεται η ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης αδικίας. Στο κάτω κάτω, και στις ομοφυλόφιλες οικογένειες υπάρχουν άνεργοι και αναξιοπαθούντες. Όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουμε.

Απλά αυτοί, επειδή δεν τους δίνουμε το προνόμιο της συγγένειας – δια του γάμου – δεν δικαιούνται των ίδιων (πενιχρών) ευεργετημάτων της Πολιτείας.

Γιατί;

Υ.Γ. Το θέμα άνοιξε τώρα, επειδή είναι γνωστό πως ό,τι θυμάμαι χαίρομαι.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s