απ/νεργία

[Όχι, ο τίτλος δεν περιέχει κάποιο τυπογραφικό σφάλμα. Μια ανάσα είναι η απεργία από την ανεργία.]

Τα λέω συχνά για τις απεργιακές κινητοποιήσεις, γκρινιάζω, φωνάζω, προσπαθώ να τα πω μουσικά … θα τα επαναλάβω άλλη μία, προς εμπέδωση:

** Δεν νοείται, ειδικά σε καιρούς χαλεπούς για τον κόσμο της εργασίας, να διοργανώνονται 24ωρες απεργίες. Ή κάνεις μία γενική απεργία διαρκείας, ή άντε γαμήσου για εργατικό κίνημα, και να λες πάλι ευχαριστώ που σε γαμάνε μόνο τόσο!

** Δεν νοείται, ειδικά σε εποχές που λαμβάνεται η μία υπουργική απόφαση μετά την άλλη και ψηφίζεται ο ένας νόμος μετά τον άλλο, να διοργανώνονται απεργίες με προοπτική 4 έως 8 εβδομάδων. Ραντεβού πάλι το Δεκέμβρη τώρα … με την ησυχία μας. Μεσολαβεί και η 17 Νοέμβρη, αλλά εκεί « θα περιφρουρήσουμε την ιερότητα της μέρας » και λοιπές πίπες του είδους. Και το Δεκέμβρη, όχι αρχές αρχές και μας περάσουν για τίποτε αναρχικούς που διαδηλώνουν για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου. Κοντά στα Χριστούγεννά, να έχει κέφι ο κόσμος.

** Δεν νοείται, ειδικά όταν κλείνει η μία επιχείρηση μετά την άλλη, τα εργατικά κέντρα και τα πρωτοβάθμια συνδικάτα να περιορίζουν τη δράση τους σε πέντε κρατικές επιχειρήσεις (a.k.a. ΔΕΚΟ ή πρώην-ΔΕΚΟ). Ή παίρνεις αμπάριζα τα μαγαζιά, τα γραφεία, τα καφενεία, τις βιοτεχνίες και όσες βιομηχανίες δεν έχουν κλείσει ακόμα, ή σάλτα και παραιτήσου από συνδικαλιστής, γιατί τελικά ο κώλος σου έχει πάρει το σχήμα της καρέκλας.

** Δεν νοείται, σε φάση που δεχόμαστε ολομέτωπη επίθεση και δεν ξέρουμε προς τα πού αιμορραγούμε, να μαλώνουμε και μεταξύ μας για το ποιος χάνει περισσότερα, ή φταίει λιγότερο. Κόφτε τον γαμω-κοινωνικό αυτοματισμό και στρωθείτε να βρείτε μία λύση στις διαφορές σας. Πριν την απεργία. Για να κατεβείτε ΟΛΟΙ μαζί σε αυτή.

** Δεν νοείται, τη στιγμή που η καθεστυκία τάξη προκειμένου να γατζωθεί στην εξουσία εξετάζει ακόμα και λύσεις συγκυβέρνησης και βλέπουμε να ψηφίζουν τα δύο κόμματα τους ίδιους γαμω-νόμους, η Αριστερά να συνεχίζει να είναι διχασμένη σε 1.500 κομματάκια. ΒΡΕΙΤΕ ΤΑ γιατί ο κόσμος έχει χάσει την υπομονή του μαζί σας / μας.

** Δεν νοείται μέσα στη γενική αναμπουμπούλα και το χαμό, το ΚΚΕ να χαίρεται επειδή είναι το μεγαλύτερο και το πιο καλά οργανωμένο / συντεταγμένο από τα μικρά κομματάκια. Α στο διάλο και η Κεντρική Επιτροπή σας, τελειώνετε με την αποκατάσταση του Ζαχαριάδη να δείτε λίγο τί γίνεται με την αποκατάσταση των συνθηκών ζωής / βιωσιμότητας στη χώρα.

** Δεν νοείται, όταν όλοι βρίσκονται σε κατάσταση σοκ, η ΑΔΕΔΥ να ασχολείται μόνο με το πόσο θα περικοπούν τα εισοδήματα και τα προνόμια των δικών της και μετά από την πρώτη συμφωνία να πουλάει τον αγώνα. Γι’ αυτό σας σιχαίνεται ο κόσμος, αλήτες. Επειδή σας ενδιαφέρει μόνο το προσωπικό σας βόλεμα.

** Δεν νοείται όταν υποφέρουμε όλοι επειδή δεν υπάρχουν δουλειές, να ασχολούμαστε με την πιθανότητα να ευθύνονται οι αλλοδαποί γι’ αυτό … και όχι οι τράπεζες και όσοι έχτιζαν κεφάλαια από την κατανάλωση στέλνοντας τα κέρδη σε τροπικούς παραδείσους. Ξεκολλάτε με τον μεροκαματιάρη και πλακώστε στις φάπες τον τύπο με τη λιμουζίνα. Αυτός φταίει!

** Δεν νοείται, να έχουμε 17% ανεργία, το ισόποσο του 100% του εργατικού δυναμικού σε συνταξιούχους … και να κατεβαίνουν 10.000 άτομα στην Αθήνα για να διαμαρτυρηθούν. Αφού το μόνο που σε νοιάζει είναι η μπάλα, η σύνταξη και το επιδοματάκι … καλά σου κάνουν και σε γαμάνε χωρίς σάλιο, γιατί είσαι ένα αρχίδι που ποτέ του δεν έμαθε να παλεύει. Ίσως ούτε να δουλεύει. Δεν ξέρεις άλλους ανέργους ή συνταξιούχους για να πάτε μαζί στην πορεία; Δεν πειράζει … τράβα εσύ και θα γνωρίσεις εκεί κόσμο.

** Δεν νοείται να δέρνουν κόσμο τα ΜΑΤ, να πλακώνουν στα δακρυγόνα τους λίγους που αντιστέκονται και την επόμενη μέρα να μην έχουν έρθει οι φίλοι, οι συγγενείς τους, οι γείτονες, οι συνεργάτες … όλοι οι υπόλοιποι που το έμαθαν κάπως, για να διατρανώσουν ότι δεν μας κάμπτει η βία της εξουσίας. Επειδή τελικά, μάλλον μας κάμπτει. Για την ακρίβεια, δε γουστάρουμε να χαλάσουμε τα ωραία μας ρουχαλάκια και να σπάσουμε το νέο άι-φόουν. Ε, τότε ΚΑΛΑ σας κάνουν και σας στραγγίζουν μέχρι την τελευταία σταγόνα αίματος, επειδή αυτό σας αξίζει.

Είμαι λίγο θυμωμένη, επειδή το έχω ξαναδεί τόσες πολλές φορές αυτό το έργο … έχω ακούσει όλες τις πιθανές δικαιολογίες και όλες τις πιθανές εκδοχές.

Διαδήλωσε ρε, τί σου ζητάνε;!

Όχι, το να σε πάρει για μερικά δευτερόλεπτα το ματσούκι του δελτίου των οκτώ να λες « Δεν θα επιβιώσουμε » και « πω πω τί θα κάνουμε; » … δεν αρκεί.

Όχι, δεν φταίνε « οι πολιτικοί ».

Φταις εσύ που τους έστειλες στη Βουλή (είτε ψηφίζοντας, είτε απέχοντας) και μετά τους παράτησες ασύδοτους και ανεξέλεγκτους.

ΕΣΥ ΦΤΑΙΣ.

Επειδή γνωρίζεις και το αφήνεις έτσι, να διαιωνίζεται. Να βγάλουν ΑΛΛΟΙ το φίδι από την τρύπα. Όχι εσύ. 

Κοιτάξου στον καθρέφτη και επανέλαβε μετά από μένα: ΦΤΑΙΩ για όσα μου κάνουν επειδή δεν είχα το ανάστημα να πω « Ρε, τί κάνετε εδώ; Τί το περάσατε; Μαγαζάκι του παππού σας είναι το Κράτος; »

Υ.Γ.1 Τα δύο αφισάκια, αν θυμάμαι καλά, είναι του ταλαντούχου AntistaChef. Οι φωτογραφίες δεν θυμάμαι.

Υ.Γ.2 Δείτε φοβερές φωτογραφίες από τη σημερινή πορεία, από το φακό του OdysseasGP

http://www.flickr.com/photos/odysseasgr/sets/72157627823611180/

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

6 responses to “απ/νεργία

  • Raggedy Man

    Ωραία τα λες…

  • thethievingmagpie

    «  »ή σάλτα και παραιτήσου από συνδικαλιστής, γιατί τελικά ο κώλος σου έχει πάρει το σχήμα της καρέκλας. »

    Μα…. οι δικοί μας συνδικαλιστές, αυτό κάνουν χρόνια τώρα. Κάθονται στην καρέκλα απολαμβάνοντας τα προνόμια (και φυσικά τους παχυλούς μισθούς) για τα οποία, κάποιοι άλλοι, χρόνια πριν πάλεψαν και διεκδίκησαν. Αφού κανείς τους δεν δουλεύει….

    « Δεν νοείται, σε φάση που δεχόμαστε ολομέτωπη επίθεση και δεν ξέρουμε προς τα πού αιμορραγούμε, να μαλώνουμε και μεταξύ μας για το ποιος χάνει περισσότερα, ή φταίει λιγότερο »

    Αυτό ακριβώς είναι το παιχνίδι τους esp0ir. Μόνο που λίγοι το διακρίνουν.
    Να μας βάλουν να σκοτωθούμε μεταξύ μας για το ποιός πλήττεται περισσότερο και ποιός φταίει. Οδηγούμαστε σε μια νέα μορφή εμφυλίου, ο ιδιωτικός υπάλληλος κατά του δημοσίου, ο μικρομεσαίος εργοδότης κατά του εργαζόμενου, ο εργαζόμενος κατά των απεργών, οι γονείς κατά των εκπαιδευτικών, εμείς εναντίον ημών, αλληλοσπαραζόμαστε κι αλληλοβριζόμαστε αντί να αντιδράσουμε ενωμένα, κι αυτοί, σαν τον λύκο, στην αναμπουμπούλα χαίρονται.

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Θεωρώ εσφαλμένο να μηδενίζεις. Η υποφαινόμενη έχει διατελέσει σε Δ.Σ. συνδικαλιστικού οργάνου και ούτε δραχμούλα τσακιστή έλαβε ποτέ (ούτε λόγος για αποζημιώσεις, έξοδα κλπ), ούτε βέβαια μετράω το χρόνο που ξόδεψα, παράλληλα πάντα με τη δουλειά μου. Προσωπικό χρόνο και κόπο που θα μπορούσα να έχω ξοδέψει « χαλαρώνοντας » αντί π.χ. να ψάχνω τη νομοθεσία για να βοηθήσω τον κάθε συνάδελφο. Δεν ήταν άλλωστε ποτέ αυτό το ζητούμενο. Μερικοί εξ ημών, παραμένουμε ρομαντικοί.

      Θεωρώ καθήκον μας να συνδικαλιζόμαστε. Καθήκον, όχι δικαίωμα. Διότι όσο εμείς βαδίζουμε ως μονάδες στο στόμα του λύκου, τόσο εκείνος θα μας ξεκοκκαλίζει με την άνεσή του.

      Βεβαίως, έχω πολύ αρνητική άποψη για τους « κατ’ επάγγελμα » συνδικαλιστές, οι οποίοι χτίζοντας πολιτικές καριέρες (και όχι μόνο) έχουν καταστρέψει το συνδικαλιστικό κίνημα.

  • thethievingmagpie

    Δεν έχω μηδενίσει και σπάνια αναφέρομαι συνολικά.
    Αλλά στην τελευταία σου παράγραφο έρχεσαι ακριβώς στο νόημα των λόγων μου. θεωρώ όμως πως στην χώρα μας, δυστυχώς οι συνδικαλιστές είναι « κατ’ επάγγελμα ».
    Το ότι εσύ και κάποιοι άλλοι υπήρξατε εξαιρέσεις στον κανόνα, είναι προς τιμήν σας και επιβεβαιώνει απλώς την δική μου πρώτη παράγραφο.
    Το ότι δηλαδή κάποιοι, πάλεψαν, και διεκδίκησαν αυτά που μέχρι τώρα (ποιός ξέρει για πόσο ακόμα) απολαμβάνουμε και θεωρούμε δεδομένα.
    Και καθήκον μας δεν είναι μόνο να συνδικαλιζόμαστε.
    Αλλά και να ασχολούμαστε. Διαφωνώ με τους αμέτοχους. Αυτοί, μπορεί να μην ασχολούνται με το ότι συμβαίνει γύρω μας, το ότι συμβαίνει γύρω μας όμως, θα ασχοληθεί πολύ σύντομα μαζί τους…

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Νομίζω πως είναι η κλασική περίπτωση όπου οι λίγοι ευθύνονται για την δυσφήμιση των πολλών. Όπως αρκούν 10 « μπαχαλάκηδες » ή ασφαλίτες σε μία πορεία για να ακούσουμε το « γίνανε επεισόδια » σε πορεία των 10.000.

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s