10 μικροί τύραννοι

Γράφω με αφορμή ένα άρθρο που διάβασα εδώ, και συγκεκριμένα, έχοντας κατά νου το ερώτημα**:

Today, the Führer is universally recognized as the embodiment of evil and the most convenient example of a truly terrible human being. Before World War II, who was the rhetorical worst person in history?

Σήμερα, η τεράστια πλειοψηφία των Δυτικών, όταν θέλει να αναφερθεί στην προσωποποίηση ενός κακού ηγέτη / δικτάτορα, κάνει αναφορά στον Χίτλερ.

Μάλιστα, η τάση αυτή έχει επεκταθεί πολύ εξαιτίας της τηλεόρασης, καθώς σπεύδουμε να υιοθετήσουμε – μιμητικά – κάθε « καθημερινή » έκφραση την οποία « όλως τυχαίως » έχουν τοποθετήσει ακόμα και στην τελευταία κωμική / αστυνομική σειρά που προβάλλεται στην τηλεόραση.

Noμίζετε πως υπερβάλλω; Ή έχετε την αφελή εντύπωση πως η πολιτιστική αλλοτρίωση συνίσταται μόνο στα μουσικά σας γούστα; Εντάξει, εφόσον ακούτε ακόμα ελληνική μουσική, δεν κινδυνεύετε!

[** Οι συγγραφείς εμπνεύστηκαν το άρθρο επειδή κάποιος εξομοίωσε τον Μπαράκ Ομπάμα με τον Χίτλερ, σε τηλεοπτική εκπομπή. Οξύμωρο σχήμα. Θεωρώντας μάλλον ότι ένας μαύρος δεν μπορεί να εξισώνεται με κάποιον που θεωρούσε τους μαύρους κατώτερη φυλή, η αντίφαση αυτής της έκφρασης προκάλεσε διάφορους συνειρμούς.]

Οι δε Αμερικάνοι καθώς και αρκετοί αμερικανοτραφείς [π.χ. οι Πολωνοί;], προσθέτουν στην ίδια κατηγορία με τον Χίτλερ και τον Στάλιν.

Εσχάτως, προκειμένου να αιτιολογηθεί η τεράστια κατασπατάληση πόρων στην πολεμική μηχανή – και δυστυχώς, όχι για να αιτιολογηθούν οι δεκάδες χιλιάδες νεκροί των πολέμων – προστέθηκε ο Σαντάμ Χουσεΐν, ωστόσο με κάποια φειδώ, καθώς είναι νωπές οι μνήμες της δεκαετίας του 1980, τότε που ήταν ακόμα το αγαπημένο παιδί της Δύσης επειδή βρισκόταν σε πόλεμο με το Ιράν.

Δοκίμασαν και με τον Φιντέλ, αλλά είναι πολύ δύσκολο να μπει στο κατάλληλο « προφίλ », ο υπόλοιπος κόσμος συνεχίζει να τρέφει μεγάλη συμπάθεια στο πρόσωπό του και οι αντικαθεστωτικοί Κουβανοί είναι κάτι ματσωμένα καθάρματα που έχουν « καταλάβει » το Μαϊάμι.

Περιμένω πώς και πώς να ενταχθεί στην ίδια κατηγορία κι άλλος. Σαν έτοιμο από καιρό τον έχουν τον Καντάφι, που κατ’ εμέ είναι ο επικρατέστερος υποψήφιος.

Όχι πως όλοι αυτοί ήταν αγγελούδια … αλλά είναι δυνατό, σε μία ιστορία 2-3 χιλιετιών, να περιοριζόμαστε σε 2-3 δικτάτορες των τελευταίων 50-70 ετών; Δεν υπήρχαν άλλοι;

Δεν υπήρχε ούτε … ο Πινοσέ; Ο Oρτέγκα; Ούτε ο Φουλχένσιο Μπατίστα;

Δηλαδή, όπως ρωτάει και το άρθρο που αναφέρω, πριν το Β’ Παγκόσμιο, ποιον επικαλούνταν όταν ήθελαν να κάνουν λόγο για δεσποτική συμπεριφορά και απολυταρχική διακυβέρνηση;

Την απάντηση δίνει το ίδιο άρθρο: τους Φαραώ. Επί τουλάχιστον 3 αιώνες, αποτελούσαν το κλασικό παράδειγμα δεσποτικού ηγέτη.

Παράλληλα, σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, αρνητικούς συνειρμούς δημιουργούσε η αναφορά σε θρησκευτικές – ιστορικές φιγούρες (Ιούδας Ισκαριώτης, Πόντιος Πιλάτος).

Βέβαια, συνδυάζοντας τα προηγούμενα, προκύπτει πως και οι Φαραώ, πιθανότατα εξαιτίας του διωγμού των Εβραίων (τότε καλέ, με τις 10 πληγές κλπ) αποτελούσαν παράδειγμα απολυταρχισμού.

Διότι, άλλοι διαβόητοι για τη σκληρότητά τους ηγέτες, όπως ο Αττίλας και ο Τζένγκις Χαν, για να μην κατεβάσω ολόκληρη λίστα από Βυζαντινούς, με πρώτο και χειρότερο τον Θεοδόσιο … δεν μπήκαν ποτέ στη λίστα του « κακού ». Ούτε καν του « μπαμπούλα ».

Σαφώς, δεν πρόκειται περί άλλης μίας « θεωρίας συνωμοσίας » … Μάλλον περί ιστορικού κολλήματος των Χριστιανών, των Ιουδαίων και όσων άλλων σχετίζονται με αυτή τη μονοθεϊστική θρησκεία τελοσπάντων. Το οποίο κόλλημα, μεταλαμπαδεύουν και σε άλλους πολιτισμούς, αλλοιώνοντας την ταυτότητά τους – ξεκινώντας βεβαίως από την ιστορική τους μνήμη – μέσω της τηλεόρασης.

Την πήγα λίγο μακριά τη βαλίτσα.

Ε, ναι … πάντα πάει η ρημάδα.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “10 μικροί τύραννοι

  • Ulisse

    Το ενδιαφέρον είναι πάντως, οτι ούτε ο Χίτλερ ούτε ο Στάλιν είχαν συνάψει οικονομικές συμφωνίες / δάνεια με την Δύση όπως έκανε ο Πινοσέτ και ο Τσαουσέσκου.
    Ιδίως ο Χίτλερ εξακολουθούσε να θεωρείται « αξιότιμος συνομιλητής » έχοντας ήδη εισβάλλει σε Πολωνία και Τσεχοσλοβακία. Μέχρι που μπήκε στην Γαλλία (άρα τον χώριζε ένα κανάλι θάλασσα απο την Αγγλία) και μάλιστα έχοντας υπογράψει αρχικά σύμφωνο μη επίθεσης με τους Ρώσσους.
    Τώρα, το πράγμα γίνεται δυσνόητο αν το εξηγήσεις με βαση τα θρησκευτικά κολλήματα. Οι Λουθηρανοί Γερμανοί επιτέθηκαν σε όλο τον κόσμο έχοντας συμμάχους τους ορκισμένους « εχθρούς » Καθολικότατους Ιταλούς, και έναν θεάνθρωπο Χιροχίτο.
    Πάντως ο Χίτλερ είναι πολύ πετυχημένη περίπτωση δαιμονοποίησης.
    Φορτώνεις όλο το κρίμα σε εναν άνθρωπο και στους λίγους σχετικά top ναζί, απενοχοποιείς έναν ολοκληρο λαό που ηττήθηκε, και δεν ξαναφτιάχνεις μια καινούρια συνθηκη Βερσαλλιών.
    Οπως έγραψε κι ενας συγγραφέας που γουστάρω, ο μόνος τρόπος για να μην γίνονται πόλεμοι είναι να μην υπογράφονται ποτέ συνθήκες ειρήνης.

  • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

    Η δαιμονοποίηση του Χίτλερ και του Στάλιν [όχι πως ήταν αγγελούδια, αλλά γιατί αυτοί και όχι πολλοί άλλοι;] ήταν συστηματική, στοχευμένη, μεθοδική και τους καρπούς της γεύονται σήμερα παγκοσμίως αυτοί που κατέχουν την πολιτισμική επιβολή δια της « τέχνης » και των ΜΜΕ.

    Η οποία πολιτισμική επιβολή, ειρήσθω εν παρόδω, υποβοηθά / επιταχύνει εάν όχι επιφέρει και την οικονομική. Άνευ ανάγκης στρατιωτικής.

    Το σχόλιο της ξανθιάς:
    Πολύ χαίρομαι που θα μου τα εξηγήσεις από κοντά. :)

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s