εκεί έξω

Μία εξομολόγηση: όχι, δεν περίμενα ότι θα συμβεί κάτι το συγκλονιστικό χθες, με τη δράση « 15 Οκτωβρίου » σε όλο τον κόσμο. Δεν περίμενα ότι θα σώσουμε τον πλανήτη. Δεν περίμενα ότι θα κλονιστεί συθέμελα το κατεστημένο.

Δυστυχώς, είναι ακόμα χειρότερο: φοβάμαι πως τέτοιες κινήσεις δρουν « εκτονωτικά » προς το μεγαλύερο μέρος του πληθυσμού. Θεωρεί δηλαδή ότι έχει πράξει το επαναστατικό « καθήκον » του, και μπορεί να συνεχίσει να επαναπαύεται στον καναπέ που ψώνισε από μία πολυεθνική, απολαμβάνοντας αθλητικά σε μία καινούρια TFT που πήρε με δόσεις με πιστωτική κάρτα, τρώγοντας έτοιμα σκουπίδια και πίνοντας τη μπύρα που διαφημίζεται περισσότερο.

Ναι, η « επανάσταση » εκεί κάπου έχει αποτύχει. Διότι δεν έχει καταφέρει να αλλάξει τον τρόπο σκέψης μας και τον τρόπο ζωής μας. Δεν έχει καταφέρει να μας εξηγήσει ότι είμαστε πολίτες εκτός από καταναλωτές.

Ωστόσο, βρίσκω κάτι πολύ θετικό στη δράση της 15ης Οκτωβρίου και είναι ο μόνος λόγος για τον οποίο και την « προπαγάνδισα » (και στο Οξύ και εκτός αυτού): ότι πρέπει να μάθει ο κόσμος να κατεβαίνει πάλι στους δρόμους.

Πρέπει να βγούμε από το σπίτι. Και να πάρουμε μαζί τα παιδιά, τους φίλους, τους γονείς μας. Να φέρουμε κόσμο, να μάθει κι αυτός πώς είναι η κινητοποίηση.

Πρέπει να ξαναμάθουμε ως κοινωνία, πώς είναι η κατάληψη μιας πλατείας, η προσυγκέντρωση, η επαφή με τον γείτονα, τον συνάδελφο, τον συναγωνιστή, πώς είναι η αναμέτρηση με τα ΜΑΤ, πώς είναι να βλέπεις κάτι από κοντά και όχι όπως το παρουσιάζουν τα ΜΜΕ, πώς είναι να κρατάς σημαία, ή πλακάτ … πώς είναι να βραδιάζει και να είσαι ακόμα στους δρόμους, γεμάτος αδρεναλίνη και ελπίδα.

Ραντεβού στην επόμενη κινητοποίηση.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “εκεί έξω

  • ξωτικό

    εγώ, πάλι, περίμενα περισσότερα από τη 15η Οκτ.
    περίμενα η πλατεία συντάγματος να ήταν γεμάτη, τουλάχιστον…
    το ραντεβού ήταν για τις 6, και στις 9 που έφυγα δεν είχε ούτε το μισό κόσμο των κινητοποιήσεων του καλοκαιριού…
    μία βόλτα γύρω από τη βουλή αποκάλυψε οτι το κτίριο φαινόταν αφύλακτο αλλά δεν ήταν (τα πλαϊνά ήταν πλήρως καλυμμένα από κλούβες/ματ/κτλ), και υπήρχε μία ατμόσφαιρα παραίτησης…
    ένιωσα οτι κάποιοι στα επάνω φωτισμένα της παράθυρα γελούσαν σαρκαστικά (σαν κακοί Δρακουμέλ) με όλους εμάς που πήραμε παιδιά και φίλους και κατεβήκαμε « πλατεία »…
    όχι οτι πειράζει, στην τελική, πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, φωνάζει το αισιόδοξο γονίδιό μου, αλλά – είναι ενδεικτικό της ψυχικής κόπωσης που έχει βαρύνει τον έλληνα πολίτη που καταναλώνει το δηλητήριο των μμε και βιώνει το ένα σοκ μετά το άλλο δύο χρόνια τώρα…

  • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

    Αισιόδοξο σε βρίσκω. Όταν τα γερόντια και οι άνεργοι – δλδ όσοι δεν έχουν τίποτα να χάσουν – δεν ξεκουνάνε τον κώλο τους να κατέβουν πουθενά … νομίζεις ότι θα ξεκινήσουν οι υπόλοιποι;;

    Δεν είναι θέμα ψυχικής κόπωσης. Έχουν δολοφονήσει το συνδικαλιστικό κίνημα (τα εύσημα στον Σιμήτη και τους συν αυτώ) κι εμείς καθόμασταν και κοιτάζαμε, επειδή είχαμε όλοι βολευτεί. [Ο πληθυντικός είναι της γενικότητας: αναφέρομαι στο μέσο έλληνα.]

    Ακόμα και μετά το σοκ, το « ξεβόλεμα » ορισμένων, παραμένουν βιδωμένοι στο καναπεδάκι τους περιμένοντας τη θεία παρέμβαση. Ή υπάρχει πολύ λίπος να κάψουμε, ή έχουμε πεθάνει ως κοινωνία και δεν το καταλάβαμε ακόμα. Περιμένουμε να βρωμίσει το πτώμα.

    Ό,τι εκ των δύο κι αν ισχύει, οι κυβερνώντες αισθάνονται ασφαλείς και θα συνεχίσουν ακάθεκτοι.

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s