είμαστε πολλοί ή έτσι λέμε;

Δεν θα γράψω άλλο απεργιακό. Δεν περιμένω σπουδαία πράγματα από την απεργία της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ σήμερα.

Δεν περιμένω τίποτα περισσότερο από το Σάββατο [15 Οκτωβρίου], τίποτα περισσότερο από μία ακόμα επιβεβαίωση – και αυτό το λέω με πόνο ψυχής – πως, ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα μας έχει αφήσει χρόνους. Δυστυχώς.

Μακάρι, χίλιες φορές, να διαψευστώ. Διότι, εάν είναι για τέτοιο λόγο, προτιμώ να έχω άδικο και να το παραδεχθώ.

Μακάρι, οι λιγοστές αφίσες δίπλα σε εκείνες από πωλητές χαλιών και περιοδεύοντες αοιδούς, να αρκούν για να ενημερωθεί ο κόσμος. Διότι, ενημέρωση σε χώρους εργασίας, για ακόμα μία φορά, κανένα εργατικό κέντρο δεν έχει κάνει.

Μακάρι, οι πολιτικές εξελίξεις να έχουν εξοργίσει αρκετούς, ώστε να αποφασίσουν ότι φτάνει πια η σιωπή. Διότι, προσωπικά, με ενοχλεί να ξέρω ότι οι περισσότεροι κατεβαίνουν στο δρόμο μόνο αφού πρώτα έχουν « ξεβολευτεί » σε εντελώς προσωπικό επίπεδο [απόλυση, διαθεσιμότητα, τεράστια μείωση μισθού]. Και τότε δηλαδή, πάλι δύσκολα.

Mακάρι οι εμπορικοί σύλλογοι να εφαρμόσουν την απόφαση της ΕΣΕΕ και να κλείσουν επιτέλους τα μαγαζιά τους για μια μέρα. Διότι, όταν είναι ΟΛΟΙ κλειστοί, τότε δεν χτυπάς το απέναντι μαγαζάκι, βλάκα εμποράκο. Όλοι για λουκέτο πάνε, λόγω έλλειψης και αφραγκίας πελατών. Αλλά πότε κατάλαβαν το καλό τους οι έλληνες έμποροι, για να το καταλάβουν τώρα;

Bλέπω κατά καιρούς πολύ μεμονωμένες δράσεις από κόσμο και απορώ γιατί τέτοια σημαντικά βήματα δεν έχουν αναληφθεί από ευρύτερο χώρο, σε μεγάλη κλίμακα. Έχουμε ξεχάσει τόσο πολύ τί θα πει άμυνα; Έχουμε ξεχάσει τόσο πολύ πώς είναι να μην παραδίδεις τα όπλα, αμαχητί;

Τελευταίο παράδειγμα μία μήνυση εναντίον του Έλληνα Πρωθυπουργού την οποία κατέθεσαν δύο γυναίκες, στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Βρείτε το υλικό εδώ:

http://www.humansupport.gr/gr_icc.php

http://www.dailymotion.com/video/

Δεν ενεπλάκημεν / εμπλακήκαμε στην διαδικασία αυτή από παθητικά ή θεωρητικά, αλλά επειδή, ουσιαστικά τα θεμελιώδη / βασικά Ανθρώπινα και Κοινωνικά Δικαιώματα μας θίγονταν, παραβιάζονταν και υφαρπάζονταν και δυστυχώς συνεχίζουν να παραβιάζονται μέχρι σήμερα στο σημείο που σύντομα θα αντιμετωπίσουμε θέματα φυσικής / ουσιαστικής επιβίωσης. Η ίδια ακριβώς κατάσταση ισχύει για ένα ανησυχητικά αυξανόμενο ποσοστό συμπολιτών μας όπως θα παρουσιάσουμε κατωτέρω.

Γιατί δεν τους έχουμε « ταράξει στη νομιμότητα »;;

Γιατί ΟΛΑ τα κόμματα της αντιπολίτευσης συνεχίζουν στον ίδιο ρυθμό αδιαφορίας και ανικανότητας;; Είναι τόσο συνένοχοι είναι τόσο ανίκανοι;; Τείνω να πιστέψω πως πρόκειται για ένα μείγμα των δύο.

Τελικά, για να επιστρέψουμε στον πολίτη, ο οποίος φαίνεται πως θα κληθεί να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά: είμαστε πολλοί ή είμαστε ελάχιστοι;

Όσο αγωνιζόμαστε ως μονάδες, μοιάζουμε σαν να είμαστε ελάχιστοι. Το σύστημα δεν μας υπολογίζει. Μπορεί εύκολα να μας διαχειρίζεται, με τα όπλα επιλογής του και την άνεσή του. Πρέπει να βρούμε τρόπους αυτο-οργάνωσης για να πάψουμε να αποτελούμε μεμονωμένους στόχους.

Επιλέξτε αυτόν που σας ταιριάζει. Δεν θα σας υποδείξω εγώ ποιος είναι. Κάντε και κάτι μόνοι σας: σκεφτείτε!

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s