πραγματικότητες

Δεν την τράβηξα εγώ. Θα μπορούσα όμως: έχω δει αντίστοιχα περιστατικά. Δυστυχώς, πολλά.

Όταν είχα πρωτοδεί άνθρωπο να ψάχνει τα σκουπίδια – μικρή σε ηλικία – είχα αρρωστήσει. Είχε πιαστεί το στομάχι μου. Δεν μπορούσα να σκεφτώ κάτι άλλο, επί πολλές ώρες. Ίσως και μέρες.

Την τελευταία φορά που είδα κάτι τέτοιο, ήταν τον Οκτώβριο, σε προάστιο της Θεσσαλονίκης. Στα χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο περιστάσεων, ήταν αρκετά σπάνιο, ακόμα και ως αναφορά στα ΜΜΕ, ως κάτι που συμβαίνει αλλού, μακριά από εδώ.

Μέχρι το 2009, που ξανάρχισε αυτό το φαινόμενο, αυτή τη φορά στην Ελλάδα.

Με ενοχλεί ακόμα. Δεν « συνηθίζεται » αυτό το θέαμα. Όποιος ισχυριστεί ότι μπορεί να το συνηθίσει, πρέπει να ανησυχεί σοβαρά για την ανθρώπινη φύση του.

Βεβαίως, είναι κάτι που δεν μου προκαλεί καμία έκπληξη. Το περιμένω, και ξέρω πως θα χειροτερέψει, περισσότερο στα μεγάλα αστικά κέντρα, εξαιτίας της οικονομικής κατάστασης.

Στραβώνω λίγο το πρόσωπο, είμαι σίγουρη ότι έχω μία έκφραση περίεργη, μία αποστροφή. Δεν αφορά τον άνθρωπο – προφανώς – αλλά το γεγονός ότι δεν μπορώ να τον βοηθήσω ουσιαστικά. Αφορά τη δική μου ανημποριά να λύσω το πρόβλημα. Το παίρνω προσωπικά.

Το θυμήθηκα με αφορμή αυτή την ανάρτηση. Διαβάστε την.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

4 responses to “πραγματικότητες

  • HSOC

    Λίγα πράγματα συγκρίνονται με αυτήν την εικόνα. Στο μυαλό μου, όσο υπάρχουν τέτοιες καταστάσεις στον κόσμο [συνάνθρωποι να ψάχνουν στα σκουπίδια για φαγητό] δεν μπορούμε να ονομαζόμαστε άνθρωποι

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Όταν το συνηθίζουμε και το θεωρούμε φυσιολογικό, στο πλαίσιο της Θατσερικής – Ρεηγκανικής κοινωνίας των 2/3, τότε σίγουρα δεν μπορούμε να ονομαζόμαστε πολιτισμένοι άνθρωποι.

      Η πρόοδος και ο πολιτισμός μίας κοινωνίας δεν πρέπει να μετριέται από το ΑΕΠ της και το ποσοστό εκείνων που έχουν λευκές / μαύρες συσκευές, αλλά από το ποσοστό των αποκλεισμένων, των περιθωριοποιημένων, των αναξιοπαθούντων, και τον τρόπο με τον οποίο το σύστημα τους βοηθά να επιβιώσουν και να επανενταχθούν.

      Βεβαίως, εδώ μπορεί να διαφωνήσει κανείς ως προς τη σκοπιμότητα επανένταξης σε ένα σύστημα, αλλά αυτή είναι μία διαφορετική συζήτηση. Εγώ αναφέρομαι καθαρά στην ύπαρξη επιλογής.

  • Theorema

    Εγώ αρρωσταίνω ακόμα…
    Και ειδικώς και γενικώς…
    Απελπισία.

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s