δυτικά « προβλήματα »

« Η ζωή μου δεν είναι όπως την ήθελα. Προσπαθώ σκληρά να την φτιάξω, αλλά δεν τα καταφέρνω. Θα ήθελα να κάνω μια πετυχημένη οικογένεια, να τα καταφέρω καλύτερα από τους [σημείωση: διαζευγμένους] γονείς μου. Μετατρέπω τα πάντα σε ανταγωνισμό και τελικά καταρρέουν. »

Τάδε έφη κολλητή της espoir, χθες. Και πριν ακούσω τίποτα κακίες, όχι δεν είναι το κλασικό πλούσιο καλομαθημένο κοριτσάκι, εργάζεται από το λύκειο και δεν έχει μάθει να τη συντηρεί κανείς.

Επαγγελματίας, οξυδερκέστατη, μορφωμένη, με επίπεδο ζωής το οποίο θα ζήλευαν πολλοί, όμορφη γυναίκα, δεινή χορεύτρια με ωραίο σώμα, ελεύθερο πνεύμα … κι όμως, παίρνει αντικαταθλιπτικά από καιρό σε καιρό, εδώ και χρόνια.

Δεν αμφιβάλλω πως υπάρχουν πολλοί λαοί που θα σκότωναν να βρίσκονται στη θέση της.

Δεν αμφιβάλλω πως υπάρχουν άλλοι, με σοβαρές ασθένειες ή προβλήματα επιβίωσης, που υποφέρουν περισσότερο και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για να αλλάξουν αυτό που τους συμβαίνει.

Δεν αμφιβάλλω επίσης ότι είναι δυστυχισμένη.

Καλούμαι λοιπόν να απαντήσω σε όσα μου είπε. Όχι επειδή « πρέπει » αλλά επειδή είναι καλή φίλη, την αγαπάω και θέλω πραγματικά να της συμπαρασταθώ σε αυτή την « κρίση μέσης ηλικίας », εάν μπορεί να περιγραφεί έτσι αυτό που περνάει.

Και κάπου εδώ μπαίνει σε εφαρμογή η φιλοσοφία. Η εξήγηση του δυτικού τρόπου σκέψης περί επιτυχίας και « μοναδικότητας » [άντε να τα πεις σε Κινέζο αυτά …], η αντίληψή μας για το τί αξίζουμε και τί μπορούμε να κάνουμε, και πώς όλα αυτά συγκρούονται καθημερινά με την πραγματικότητα την οποία καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.

Είπε ότι προσπαθεί να με μιμηθεί όσον αφορά τη στωικότητα και την αποφασιστικότητα μπροστά στις αναποδιές. Απάντησα ότι έτσι μου μάθανε: να σπάω τα μούτρα μου και να συνεχίζω. Δεν ξέρω άλλο τρόπο.

« Και τί θα κάνεις δηλαδή; Θα σταυρώσεις τα χέρια και θα παραιτηθείς; » ρωτούσε ο πατέρας μου κάθε φορά που δήλωνα αδυναμία να φέρω κάτι εις πέρας. Πείσμωνα και συνέχιζα. Αν το έχεις μάθει από κούνια αυτό, δύσκολα το απεκδύεσαι όταν μεγαλώσεις.

Κάτι ακόμα:

Ναι, καλά υποψιαστήκατε: το φύλαγα για το τέλος.

Επειδή παραμένω σταθερή στις αντιλήψεις μου, πιστεύω ότι πολλά από τα σύγχρονα [δυτικά] προβλήματα μας τα έχει φορτώσει αυτή η ηθικοπλαστική θεωρία των χριστιανών που – μεταξύ άλλων – περιλαμβάνει και εντελώς άχρηστες και αφύσικες οδηγίες για τη σεξουαλική μας ζωή. Άχρηστες ενοχές και ταμπού που απλά μας κάνουν τη ζωή μπερδεμένη και δύσκολη.

Μπορεί πριν από 100 χρόνια να ήταν πρόβλημα η αντισύλληψη και οι μονογονεϊκές οικογένειες, αλλά σήμερα δεν είναι. Πρέπει επιτέλους να απαλλαγούμε από αυτούς τους άχρηστους κοινωνικούς κανόνες και να επιστρέψουμε σε έναν πιο φυσικό [άρα και φυσιολογικό] τρόπο ζωής.

Πώς γίνεται δηλαδή να έχουμε προσαρμόσει τα Χριστούγεννα στον « σύγχρονο » [a.k.a. καταναλωτικό] τρόπο ζωής και όχι όλα τα υπόλοιπα;

Ναι, όλα αυτά έχουν σχέση με τις δυτικές « δυστυχίες » μας και τα προβλήματα που δημιουργούνται εκ του μη όντος. Θεραπεύονται άπαντα με τρίμηνη παραμονή σε τριτοκοσμική χώρα.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s