24/7 βλακείες για αφελείς

Ανοιχτά όλο το 24ωρο και 7 μέρες την εβδομάδα θα έχουν το δικαίωμα να είναι τα μαγαζιά στην Ιταλία. Περίπου σαν τα περίπτερα, ή κάτι ψιλικατζίδικα.

Ορισμένοι αδαείς – αν και ζούμε πλέον στην εποχή των υποψιασμένων – θα σπεύσουν να το θεωρήσουν καλό. Θα βολεύονται στα ψώνια τους εκείνοι – σαν κι εμένα – που τρέχουν πάντα τελευταία στιγμή.

Οι ίδιοι βεβαίως αδυνατούν να μου εξηγήσουν πώς αυτό θα βοηθήσει την οικονομία της χώρας. Στη συγκεκριμένη περίπτωση της Ιταλίας, αλλά ας μη γελιόμαστε: πρόβα είναι, για να φορεθεί το ίδιο κουστουμάκι και στις υπόλοιπες χώρες.

Πείτε μου λοιπόν, πώς ακριβώς υποτείθεται ότι αυτό το μέτρο βοηθάει την αγορά;

Πώς ακριβώς τονώνει την εργασία και την οικονομία το γεγονός ότι μπορώ να πάω να ψωνίσω μια φούστα στις 3 το βράδυ; Διότι φυσικά, ο νόμος δεν αφορά μόνο τα καταστήματα εστίασης – όπου θα είχε ίσως κάποια λογική η βραδινή εργασία – αλλά τους πάντες.

Εάν είχα χρήματα και διάθεση να ψωνίσω μια φούστα, θα το έκανα, όσες ώρες κι αν είναι ανοιχτά τα καταστήματα. Ελπίζω ότι αυτό το κατανοούν ακόμα και οι φανατικότεροι των νεοφιλελεύθερων.

Μπορώ να αναφέρω ένα πολύ χειρότερο παράδειγμα [μεγάλη παρένθεση].

Το 2004, όταν πρωτοεξελέγη η ΝΔ, οι εμπορικοί σύλλογοι πίεζαν για αλλαγές ωραρίου στην Ελλάδα. Τα θυμάστε; Κάτι μοσχάρια καταστηματάρχες, που είχανε την εντύπωση ότι “τώρα που είμαστε στην κυβέρνηση θα επανέλθει επιτέλους η τάξη και η ισορροπία!” ουρλιάζανε υστερικά υπέρ της παράτασης ωραρίου στα κανάλια.

Δεν θα μπω στον κόπο να σχολιάσω γιατί τότε το εργατικό κίνημα δεν έκανε τίποτα απολύτως και άφησε μερικούς “γραφικούς” να βγάλουν το φίδι από την τρύπα κάνοντας πικετοφορίες έξω από πολυκαταστήματα Σάββατο βράδυ. Τα θυμάστε; Τους είδαμε 2-3 Σάββατα, μετά βαρεθήκανε, κατάλαβαν ότι δεν υπάρχει καμία υποστήριξη από πουθενά και πήγαν σπίτια τους.

Ούτε θα σχολιάσω το γεγονός ότι η ΑΔΕΔΥ στη μακαριότητά της, το μόνο που είχε να πει – ανεπίσημα, πάντα – ήταν “ωραία, θα μπορεί ο κάθε δημόσιος υπάλληλος να ψωνίζει πιο άνετα έτσι” … Περασμένα μεν, όχι ξεχασμένα όμως. Καθόλου ξεχασμένα. Αν βρίζει ο κόσμος και ωρύεται εναντίον των δ.υ., είναι επειδή έχει δει στην πράξη τί σημαίνει “κοιτάζω μόνο τo συνάφι μου και οι άλλοι ας ψοφήσουν”.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα αυτής της κίνησης; Να υποφέρουν πρώτοι οι μικρο-μαγαζάτορες. Αυτοί που βασίζονται σε 1-2 άτομα, το πολύ 3. Όσοι κοιτάζουν να τα βγάλουν πέρα οικογενειακά, ίσως με τη βοήθεια ενός ηλικιωμένου μέλους της οικογένειας, ή κάποιου θείου που κάνει 2 ώρες βάρδια για να πεταχτεί ο γονιός στο σχολείο κλπ. Όλοι αυτοί, βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με τον αθέμιτο ανταγωνισμό εκείνων που απασχολούσαν 10+ άτομα, και είχαν τη δυνατότητα να οργανώσουν περισσότερες βάρδιες. Τα πολυκαταστήματα αρχίσανε να μασάνε σωρηδόν τους μικρούς και να τους φτύνουν σαν τα κουκούτσια στο καρπούζι.

Η απάντηση του νεοφιλελευθερισμού σε αυτό είναι πως όποιος δεν μπορεί να προσαρμοστεί, πεθαίνει. Όποιος δεν αντέχει, όποιος δεν μπορεί να μεγαλώσει και να πάρει αρκετούς υπαλλήλους, κακώς έχει μαγαζί. Συνεπώς, καλώς απελευθερώθηκε το ωράριο.

Τότε λοιπόν (2004) θυμάμαι έναν « κλασικό δεξιό » ιδιοκτήτη κομμωτηρίου [δεν μπορούσε να μη χαμογελάει από τις 7 Μαρτίου & έπειτα, λες και είχε πάρει υπουργείο ο ίδιος έκανε!], στο οποίο ήμουνα πελάτισσα, να υποστηρίζει με σθένος το διευρυμένο ωράριο. Όταν τον άκουσα, ρώτησα το απλούστατο: « Δηλαδή, τώρα που θα δουλεύετε περισσότερες ώρες, ο κόσμος θα κουρεύεται συχνότερα; »

Η φάτσα του στράβωσε. Και δεν ήταν μόνο ότι είχε να αντιμετωπίσει μια “αριστερή” πελάτισσα. Πρέπει να είχε κι άλλες τέτοιες. Περισσότερο τον πείραξε ότι είχα δίκιο και δεν ήξερε τί επιχείρημα να αντιτάξει.

Υποθέτω φαντασιωνόταν ότι το νέο ωράριο θα προκαλούσε λουκέτο σε “συνοικιακά” κομμωτήρια προς ώφελος των “μεγάλων” / “κεντρικών”. Κακώς βέβαια φαντασιωνόταν κάτι τέτοιο, επειδή αυτά θα βρουν τον τρόπο τους. Άλλωστε οι πελάτισσες τα προτιμούν κυρίως για την τιμή [έχουν φθηνότερο ενοίκιο να καλύψουν], βασίζονται σε φιλικές σχέσεις με την πελατεία, είναι πιο κοντά, συνήθως δεν χρειάζεται να κλείσεις ραντεβού κλπ. Συνεπώς, ο ίδιος είναι ο μη-ανταγωνιστικός, που τελικά θα εξοντωθεί μια ώρα νωρίτερα.

Επιστρέφοντας στο αρχικό θέμα: θέλω πολύ να ακούσω τί έχουν να πουν τα νεοφιλελευθερόνια για το ωράριο καταστημάτων 24/7.

Στις ΗΠΑ όπου ισχύει η πλήρης απορρύθμιση ωραρίων και εργασιακών σχέσεων, υπάρχει πλήρης επικράτηση των γιγάντων [Wallmart, K-mart, Office Depot κλπ] στην αγορά λιανικού εμπορίου και κάτι αντίστοιχο στα ενδύματα [Sears, Nike, Gap κλπ, παντού]. Άλλωστε, οι μεγάλες αλυσίδες, διαθέτουν και είδη ρουχισμού και οι γραμμές είναι εξαιρετικά θολές.

Το αποτέλεσμα είναι οι στρατιές αναλώσιμων εργαζομένων με το βασικό μισθό στις αλυσίδες. Οι περισσότεροι είναι μικρής ηλικίας, ώστε να είναι περισσότεροι υπάκουοι, φθηνότεροι, πρόθυμοι να δουλέψουν ακόμα και χωρίς ασφάλιση κλπ.

Αυτό λοιπόν είναι το νέο ιδανικό μας. Αυτός είναι ο παράδεισος του νεοφιλελευθερισμού. Τον οποίο θα πετύχουμε γρηγορότερα με τα ανοιχτά καταστήματα 24/7.

Πώς θα ενισχύσει την οικονομία αυτό το μέτρο; Πώς θα φέρει νέο χρήμα στην αγορά; Πώς θα βοηθήσει να διατηρηθεί το ασφαλιστικό σύστημα; Πώς θα βοηθήσει το Κράτος;

Δεν θα βοηθήσει. Αντιθέτως, βγάζοντας κόσμο εκτός εργασίας – και στέλνοντας τους μισούς εξ αυτών μόνο να εργαστούν ως υπάλληλοι στα πολυκαταστήματα – θα μειώσει τις εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία. Παράλληλα, όσοι δεν έχουν πλέον εισοδήματα, δεν θα μπορούν να πληρώσουν και φόρους, ενώ θα χρειάζονται βοηθήματα από το Κράτος.

Πώς θα βοηθήσει τους πολίτες; Έστω, τους πελάτες, εφόσον η ΕΕ δεν ενδιαφέρεται για τους πολίτες. Μήπως θα έχουν καλύτερη υπηρεσία; Μήπως θα έχουν λιγότερους φόρους; Μήπως θα είναι ευκολότερη η εργασιακή ζωή τους όταν καλούνται να αναλάβουν τη βραδινή βάρδια, ή την Κυριακάτικη, ή εκείνη της αργίας;

Συνεπώς, η απελευθέρωση του ωραρίου είναι σίγουρο ότι θα χειροτερέψει την κατάσταση.

Αλλά οι Ιταλοί θα τη δοκιμάσουν. Επειδή έτσι προστάζουν « από πάνω ». Από την ΕΕ.

Σε λίγο καιρό θα τη δοκιμάσουμε κι εμείς. Μην έχετε καμία αμφιβολία επ αυτού.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s