σε δραχμές

Στις συζητήσεις όλων επανέρχεται, με αυξανόμενη συχνότητα, το ερώτημα « τί θα συμβεί (ότ)αν βγούμε από τη ζώνη του ευρώ και επιστρέψουμε στη δραχμή; »

Εύλογα, οι περισσότεροι φαντάζονται ότι αυτό θα είναι μία δύσκολη κατάσταση, αλλά δεν μπορούν να συγκεκριμενοποιήσουν τις επιπτώσεις. Δεν είναι κάτι που έχουμε βιώσει πρόσφατα, ούτε και είναι διαθέσιμα ανάλογα παραδείγματα. Τουλάχιστον όχι μέσω των μεγαλο-ΜΜΕ που έχουν πάρει την εργολαβία ενημέρωσης της μεγάλης πλειοψηφίας.

Θυμάστε την πρώην Γιουγκοσλαβία; Κάτι πληθωρισμούς τριψήφιους στην Τουρκία λίγο παλιότερα; Μήπως έχετε δει τα ντοκυμαντέρ για το πώς επισκευάζουν πράγματα στο Ιράν;

Ένας συνδυασμός όλων αυτών θα είναι.

ΟΚ, δεν είμαι οικονομολόγος, αλλά – για να πω την πάσα αλήθεια – οι περισσότεροι οικονομολόγοι που ξέρω είναι εντελώς άχρηστοι, δεν έχουν σχέση με την παραγωγή και την πραγματική οικονομία, ασχολούνται μόνο με συντελεστές και δαιδαλώδεις νομοθετικές ρυθμίσεις. Θα αποπειραθώ εγώ να εξηγήσω τί πρόκειται να συμβεί (ότ)αν επιστρέψουμε στη δραχμή.

Όταν δεν μπορείς να αγοράσεις εμπορεύματα ή υπηρεσίες από το εξωτερικό, αναγκάζεσαι να αρκεστείς στα παραγόμενα εγχώρια και να βρεις τρόπους για να λειτουργήσουν αυτά, για όσο καιρό χρειάζεται. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το Ιράν, όπου ο στόλος των αεροπλάνων του δεν μπορεί να ανανεωθεί, με αποτέλεσμα τη μείωση στην ασφάλεια – και την αντίστοιχη αύξηση πολύνεκρων δυστυχημάτων.

Οι μηχανουργοί στο Ιράν κάνουν χρυσές δουλειές, επειδή ο κόσμος αναγκάζεται να απευθυνθεί εκεί, είτε για να βρει ανταλλακτικά, είτε για να ζητήσει κάποια επιδιόρθωση σε συσκευή / μηχανή που έχει.

Καθώς δεν παράγουμε αρκετό πετρέλαιο για να συντηρηθεί η κατανάλωση στη χώρα, δεν θα μπορούμε να κάνουμε εισαγωγές. Αυτό που παράγει ο Πρίνος ανήκει σε ξένη εταιρεία. Ακόμα κι αν επιταχθεί από το κράτος, δεν αρκεί παρά για ορισμένες επείγουσες ανάγκες. Θέλετε να εντάξετε σε αυτές τη θέρμανση νοσοκομείων / σχολείων / δημόσιων κτηρίων; Την κίνηση ασθενοφόρων ή Μέσων Μαζικής Μεταφοράς; Την ηλεκτροδότηση μικρών νησιών που δεν είναι συνδεδεμένα στο σύστημα της ΔΕΣΜΗΕ;

Πάντως, αν περιμένετε να έχετε βενζίνη για να κινήσετε το αυτοκίνητό σας, σας βρίσκω εξαιρετικά αισιόδοξους. Το ένα αποτέλεσμα θα είναι περισσότερα ποδήλατα, τα οποία θα καταστούν και πολύτιμα. Το άλλο θα είναι ο δραστικός περιορισμός των μετακινήσεων, ειδικά από τη μία πόλη στην άλλη, από και προς τα νησιά κ.ο.κ.

Όποιος έχει ηλιακό θερμοσίφωνο, θα έχει και ζεστό νερό. Οι άλλοι, τη βάψανε: θα ζεσταίνουν νερό στη σόμπα. Διότι, ναι μεν η ΔΕΗ μπορεί να καλύψει μερικώς τις ανάγκες της με τον λιγνίτη, τα υδροηλεκτρικά και άλλες τέτοιες λύσεις, αλλά δεν θα επαρκεί για τα πάντα. Θα βιώνουμε πολύ μεγαλύτερες διακοπές ρεύματος. Άλλωστε, δεν θα έχουμε χρήματα για να το πληρώσουμε.

Η ατμόσφαιρα στις πόλεις θα επιβαρυνθεί εξαιτίας της καύσης στερεών, ενώ δεν θα μείνει δέντρο όρθιο, παρά την ευρύτατη και αυστηρή απαγόρευση της υλοτομίας. Οι ξυλόσομπες και τα τζάκια θα γίνουν τρόπος ζωής.

Οι πολυκατοικίες δεν θα έχουν ποτέ κεντρική θέρμανση επειδή όλο και κάποια διαμερίσματα θα αδυνατούν να πληρώσουν το ποσό που τους αντιστοιχεί. Ορισμένα διαμερίσματα ίσως να επιβιώνουν με κλιματισμό / ηλεκτρικές θερμάστρες.

Ως προς την υγεία, λόγω του κρύου, της δυσκολίας να πάμε σε ειδικό γιατρό – όταν υπάρχει ανάγκη – και του περιορισμού των φαρμάκων στα εγχώριας παραγωγής, ετοιμαστείτε να ζήσουμε εκείνες τις εποχές όπου ο κόσμος πεθαίνει από ιάσιμες καταστάσεις. Επειδή θα αδυνατεί να μεταφερθεί στο νοσοκομείο (π.χ. για να γεννήσει), επειδή δεν θα έχει πια τη δυνατότητα να εγχειριστεί, επειδή κάποιο φάρμακο θα παρουσιάζει έλλειψη κ.ο.κ.

Σε όλα αυτά, θα προστεθεί η συλλογική κατάθλιψη με τα δικά της επακόλουθα, μεταξύ των οποίων και η ραγδαία αύξηση στις αυτοκτονίες.

Παρά τον περιορισμό των μετακινήσεων, σίγουρα αρκετοί θα σπεύσουν να επιστρέψουν στην επαρχία, με την προσδοκία ότι εκεί τουλάχιστον, θα μπορούν να καλλιεργήσουν κάποιο οικογενειακό χωράφι, ή να έχουν πρόβατα, κότες και κουνέλια, εξασφαλίζοντας τον άρτο τον επιούσιο, αυγουλάκια και γάλα για τα παιδιά.

Ουκ ολίγα παιδιά θα μεγαλώσουν με τους παππούδες τους, επειδή οι γονείς τους θα είναι στη Γερμανία ή στον Καναδά, όπως γινόταν πριν από αρκετές δεκαετίες.

Λογικά, θα κλείσουν πολλά ιδιωτικά σχολεία και φροντιστήρια. Τα βιβλία θα πηγαίνουν από τη μία σχολική τάξη στην επόμενη, μεταχειρισμένα, ενώ οι βιβλιοθήκες θα δουν την κίνησή τους να αυξάνεται. Ελπίζω. Την εναλλακτική κατάσταση, δεν θέλω καν να τη σκέφτομαι.

Ενδεχομένως θα υπάρξει μέριμνα για δωρεάν σίτιση των μαθητών, το οποίο σίγουρα θα απαλλάξει πολλές οικογένειες από ένα καθημερινό πρόβλημα [ειδικά στις μεγάλες πόλεις] και θα αποτελεί καλό κίνητρο για να μην εγκαταλείπουν τα παιδιά στο σχολείο.

Η ανταλλακτική οικονομία θα ανθίσει. Δυστυχώς, παράλληλα με αυτή, θα κάνουν χρυσές δουλειές οι μαυραγορίτες: οικοπεδάκια, σπιτάκια και άλλα υπάρχοντα, θα « σκοτωθούν » για ένα κομμάτι ψωμί. Έτσι, θα επιταθεί η συγκέντρωση πλούτου από ορισμένους που θα βγουν, όπως είχαν βγει οι μαυραγορίτες από την Κατοχή, πολύ πλουσιότεροι.

Νεαρές κοπέλες που μπορούν να πουλήσουν το κορμί τους για να εξασφαλίσουν τα προς το ζειν [και όχι μόνο την κόκα και το ακριβό αυτοκίνητο] θα το κάνουν. Είτε μέσω γάμου, είτε με άλλους τρόπους. Όπως γινόταν μέχρι και τη δεκαετία του ’50, για όσους μπορούν να θυμηθούν ή έχουν ακούσει. Με λιγότερο καθωσπρεπισμό ίσως.

Πιστεύω ότι όσοι ζουν μόνοι τους θα ψάξουν να βρουν συγκάτοικο, συγγενή ή μη. Θα μειωθεί δηλαδή αυτό το είδος ζωής με ό,τι επιπτώσεις θα έχει στην ανεξαρτησία των νέων ανθρώπων. Η λογική « πάω στην Αθήνα για να σπουδάσω / εργαστώ και να ζήσω μόνος μου, μακριά από το σπίτι » θα πεθάνει.

Φυσικά, το έγκλημα και ειδικά το μικροέγκλημα, θα οργιάσουν. Θα δούμε έξαρση στην κλοπή τροφίμων, τσιγάρων και άλλων στοιχειωδών μέσων επιβίωσης [πετρέλαιο, βενζίνη, καυσόξυλα, φάρμακα κλπ].

Μιας και αναφέρθηκα στα τσιγάρα: πόσα από τα είδη καπνίσματος είναι εισαγόμενα; Ε, ξεχάστε τα. Θα επιστρέψουμε στην εποχή των χύμα τσιγάρων. Ο καφές εισαγωγής θα γίνει είδος πολυτελείας, το ίδιο και πολλά είδη τροφίμων, τα οποία σήμερα θεωρούμε δεδομένα, όπως κάποια τυριά.

Πλην αυτών, θυμάστε τί ακρίβαινε κάθε φορά που ακρίβαινε το πετρέλαιο; Ακόμα και οι τιμές των υφασμάτων, της πλαστικής σακούλας ή του ψωμιού. Τώρα που το πετρέλαιο θα γίνει είδος πολυτέλειας, όλα αυτά θα καταστούν είδη πολυτελείας. Ετοιμαστείτε για πάνινες τσάντες αγορών και πολλές επιδιορθώσεις ενδυμάτων / υποδημάτων.

Βεβαίως, δεν θέλω να σχηματίσετε τη λανθασμένη εντύπωση πως όλα αυτά τα δεινά θα προκληθούν εξαιτίας της δραχμής. Για την ακρίβεια, πιστεύω ότι είναι πιθανότερο πως προκλήθηκαν εξαιτίας της ένταξής μας στο ευρώ. Χάσαμε το « όπλο » της υποτίμησης που θα μας είχε επιτρέψει μία ηπιότερη προσαρμογή, εδώ και 5-7 χρόνια.

Θα είχαμε γλιτώσει τη « φούσκα » της ευημερίας με τη δραχμή. Ναι μεν, θα ήταν ακριβότερο το jesus-phone σας και οι διακοπές έξω, αλλά δεν με νοιάζει καθόλου αυτό. Θα ήταν επίσης δυσκολότερο για τη Γερμανία να μας πουλάει τα αυτοκίνητά της και για τη Γαλλία τις φρεγάτες της.

Για να μην ξεχνάμε: ένας ακόμα λόγος που οδηγηθήκαμε εδώ, ήταν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Από τους σοβαρότερους. Δεν έχουν κοστίσει μόνο όσο είχε προβλεφθεί, ούτε καν όσο βγήκε ο τελικός λογαριασμός [σκανδαλωδώς πολλαπλάσιος των προϋπολογισμών]. Με πρόσχημα τους Ολυμπιακούς μοιράστηκαν επιδόματα, έγιναν ανακατατάξεις, αγοράστηκαν οικόπεδα ή ακίνητα, επιβαρύνθηκε το δικαστικό σύστημα με χιλιάδες προσφυγές κ.ο.κ.

Τί σημασία έχει το πώς φτάσαμε ως εδώ; Έχει. Πρέπει να μαθαίνουμε για να μην επαναλαμβάνουμε τα ίδια λάθη. Επειδή φοβάμαι ότι είμαστε λαός ανεπίδεκτος μάθησης, δεν βλέπω τρόπο να αποφύγουμε νέα – και χειρότερα – λάθη.

Είμαι απαισιόδοξη για τη χώρα, το ομολογώ. Αλλά το αντιμετωπίζω στωικά: θα γίνει αυτό που μας αξίζει να γίνει. Όσο δεν εξεγείρεται ο κόσμος, όσα συμβαίνουν, μας αξίζουν.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

4 responses to “σε δραχμές

  • Αλι

    Πως φαίνεται ότι δεν ζεις στην Ελλάδα

  • GioN

    καλημερα
    Επειδη εχω ζησει στην Ελαδα επι δραχμης και δεν θυμαμαι καποια τετοια κατασταση θα ηθελα να διαφωνησω μαζι σου.Σιγουρα θα ειναι δυσκολα τα πραγματα γιατι εχουμε καλομαθει πια αλλα οχι κι ετσι.Μια παραμετρος ειναι ποιος θα οδηγησει τη χωρα εκτος ευρω.Μια ΕΛΛΗΝΙΚΗ κυβερνηση? κυβερνηση που απαρτιζεται απο τους πολιτικους που εχουμε? Η Μερκελ?
    Απο την απαντηση στο ερωτημα αυτο θα κριθει σε ενα μεγαλο βαθμο και η πορεια της χωρας.Αν γινει απο μια κυβερνηση νεων προσωπων τοτε εχουμε καποια τυχη.Γιατι μπορουν να ληφθουν μετρα για την τονωση της βιομηχανιας της μεταποιησης και της γεωργιας με παραλληλη προστασια του νεου νομισματος σε οτι αφορα την εισαγωγη και εξαγωγη.Φυσικα να ζητησουμε η μαλλον να απαιτησουμε τα χρεωστουμενα απο την Γερμανια και να αξιοιποιησουμε τα δικα μας κοιτασματα προς οφελος μας.(Μακροπροθεσμο μετρο αλλα η υπαρξη πλουτου θα μας ανοιξει πολλες πορτες).Η θεση μου στην πραγματικοτητα ειναι εξοδος απο την Ευρωπαικη Ενωση.
    Δεν αρνουμαι οτι θα ζοριστουμε αλλα καλλιτερα να οριζουμε τη μοιρα μας εμεις παρα η Μερκελ και ο καθε τυχαρπαστος Μπαροζο η βαν Ρομπαι κλπ. Στο κατω κατω αυτη ειναι η εννοια της πατριδας.

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Η Ελλάδα της δραχμής στην οποία αναφέρεσαι, δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα που ίσως θα βγει από τη ζώνη του ευρώ. Για έναν απλούστατο λόγο: αν σήμερα επιστρέψουμε σε κάποια δραχμή, τα δάνειά μας θα παραμείνουν σε ευρώ. Σε ένα ευρώ όμως που δεν θα αντιστοιχεί πλέον σε 340,75 δρχ, αλλά π.χ. σε 1.000 δρχ.

      Δεν θυμάσαι, λες, κάποια αντίστοιχη κατάσταση. Μήπως θυμάσαι την πετρελαϊκή κρίση των αρχών του ’70; Τότε, ήταν καλύτερα τα πράγματα.

      Δεν υπάρχει « ελληνική κυβέρνηση » πλέον. Ούτε σήμερα, ούτε στο μέλλον. Εφόσον έχουμε εκχωρήσει κάθε εξουσία μέσω α) ευρωσυντάγματος [στην ΕΕ] και β) μνημονίου [στην τρόικα] οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί μας, είναι ανήμποροι (νομικά). Εντελώς ευνουχισμένοι.

      Αν ήθελε μία κυβέρνηση αύριο να πει « επιτρέπω το κάπνισμα » ή « χτίζω νοσοκομεία » θα μπορούσε; Όχι. Επειδή το πρώτο το απαγορεύει η ΕΕ και το δεύτερο η τρόικα. Συνεπώς, δεν έχουμε « αυτοδιάθεση ». Ούτε για τις πιο απλές αποφάσεις.

      [Το παράδειγμα με το κάπνισμα είναι εσκεμμένο: δεν κρίνω εάν είναι καλύτερο ή χειρότερο το ότι εκχωρήσαμε την κυριαρχία μας. Απλά το καταθέτω ως τετελεσμένο γεγονός.]

      Επίσης, δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος να σώσει τη χώρα. Ούτε « κυβέρνηση νέων προσώπων » ούτε κανείς. Έχουμε καταδικαστεί οριστικά και αμετάκλητα, λόγω υπερσυσσώρευσης σφαλμάτων και παραλείψεων. Το σύστημα έχει σαπίσει.

      Παράλληλα, δεν πιστεύω πως όσοι ασχολούνται με την πολιτική θέλουν να σώσουν τη χώρα, αλλά αυτό είναι διαφορετικό θέμα και έχει να κάνει με τα κίνητρά τους και την πορεία που διαγράφουν.

      Όσα αναφέρεις, όπως κοιτάσματα κλπ, έχουν πουληθεί ήδη: υπογράψαμε εκχώρηση. Δεν μας ανήκει πλέον τίποτα. Κι επειδή ακόμα και μετά αυτό το γενικό ξεπούλημα δεν θα έχουμε ξεχρεώσει, θα αρχίσουμε να πουλάμε νησιά ή άλλες εκτάσεις. Η χώρα έχει πεθάνει. Όσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε τόσο το καλύτερο για μας.

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s