ακμή και παρακμή

Στην επαρχία, είτε το θέλεις είτε όχι, μαθαίνεις περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή των ανθρώπων.

Επειδή, ας πούμε τυχαίνει να παίζεις κουτσό και μήλα με τα παιδιά τους τα απογεύματα, έξω στο δρόμο, ή βρισκόσαστε στην ίδια τάξη του σχολείου, ή κάποια στιγμή πήγατε στο ίδιο φροντιστήριο αγγλικών, ή ίσως χορέψατε μαζί στο λύκειο ελληνίδων για μία ολόκληρη σεζόν.

Ή ακόμα, επειδή οι « μεγάλοι » είναι συνεργάτες, ή φίλοι, ή βρέθηκαν σχεδόν συγγενείς, κουμπάροι ή συμπέθεροι, με την ευρεία έννοια των όρων.

Έτσι, είτε το επιδιώξεις είτε όχι, είτε ακόμα κι αν προσπαθήσεις να το αποφύγεις, θα βρεθείς στη θέση να μάθεις για την προσωπική, επαγγελματική και οικονομική κατάσταση πολλών ανθρώπων.

Ως εδώ, δεν είπα κάτι καινούριο, το ξέρω.

Πρόσφατα όμως κοίταζα τα κτήρια. Συνειδητοποίησα ότι από εκεί, μπορεί κανείς να συμπεράνει πολλά για τη ζωή των ανθρώπων. Ειδικά, όταν γνωρίζεις την εξέλιξή τους μες στο χρόνο. Όταν θυμάσαι πώς ήταν πριν από δεκαετίες και παρατηρείς πώς είναι σήμερα.

Αφορμή ήταν το πιο « εντυπωσιακό » σπίτι της γειτονιάς όπου έπαιζα παλιά. Υποθέτω ότι χρονολογείται στα τέλη της δεκαετίας του 1960. Τότε, στην οικογένεια που το είχε, ανήκε ένα από τα πλέον ξακουστά καταστήματα της πόλης. Από εκείνα τα « ορόσημα ».

[Πώς λέγανε κάποτε οι επαρχιώτες « ραντεβού στου Μπακάκου »; Έτσι!]

Σήμερα, το ίδιο σπίτι, εμφανώς άβαφτο επί τουλάχιστον 20 χρόνια, απεικονίζει την παρακμή της ίδιας οικογένειας. Η μπογιά από τις μασίφ ξύλινες πόρτες έχει σχεδόν ξεβάψει. Οι αψίδες του χάσκουν, χωρίς φυτά να τις πλαισιώνουν. Το μπροστινό μπαλκόνι του πάνω ορόφου είναι γεμάτο χώματα. Το πίσω μπαλκόνι δεν το είδα, αλλά θυμάμαι τη μεταλλική σκάλα της πίσω αυλής και αναρωτιέμαι εάν τη βάφει κανείς.

Δίπλα στο σπίτι, χορταριασμένος ο χώρος στάθμευσης του αυτοκινήτου. Ω, ναι, είχε και τέτοιο! Εντυπωσιακό για την εποχή του άλλοτε, ένα « σπορτίφ » με μεταλλικό χρώμα, έχει απομείνει ένα σάπιο κουφάρι, χωρίς πινακίδες.

Θυμάμαι ότι παίζαμε « μακριά από το αμάξι » [εκείνες τις εποχές που, η στάθμευση δεν αποτελούσε πρόβλημα και τα αυτοκίνητα ήταν μονίμως ξεκλείδωτα] για να μην το χτυπήσει η μπάλα μας.

Σε αντιδιαστολή, το χαμόσπιτο της γωνίας, εκείνο που ήταν διαρκώς ασβεστωμένο, αλλά καθόλου εντυπωσιακό, είναι σήμερα φρεσκοβαμμένο, με λεπτομέρειες από γρανίτη, νέες πόρτες ασφαλείας – σαφές δείγμα για την οικονομική ευμάρεια των ενοίκων του – και όπως έχω πληροφορηθεί, με αγορασμένο ιδιόκτητο γκαράζ σε παραδιπλανή πολυκατοικία.

Απέναντί τους, όλες οι ενδιάμεσες καταστάσεις. Οικογένειες που φύγανε, άλλες που ήρθαν, ενοικιάση, πώληση, εγκατάλειψη … ό,τι μπορεί κανείς να φανταστεί.

Η ακμή και η παρακμή. Κύκλοι της ζωής που συναντιούνται στο ίδιο δρομάκι.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s