αλλού τρως, αλλού πίνεις, αλλού πας και το ρίχνεις

Γνωρίζεσαι με τον μέσο ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ. Όχι ιδιαίτερα φανατικό, από εκείνους τους πιο « λογικούς ». Άλλωστε, πού να το ομολογήσει πλέον και να μην ακούσει ένα γερό χεράκι κριτικής;

Παρατηρείς τις αντιδράσεις του σε μία σειρά από γεγονόταν και σχόλια. Διαπιστώνεις ότι σιωπαίνει κυρίως επειδή δεν τον παίρνει να κάνει διαφορετικά. Είναι λίγο οργισμένος, αισθάνεται λίγο προδομένος, αλλά ασπάζεται εκείνη τη λογική του « δεν έχουμε άλλη επιλογή, οι άλλοι είναι χειρότεροι » που θα τον στείλει πίσω στα ίδια, μπροστά στην κάλπη.

Δεν είσαι και πολύ σίγουρος ότι δεν έχει πάει να ψηφίσει τον Βενιζέλο. Ξέρεις ότι είχε ψηφίσει τον ΓΑΠ την προηγούμενη φορά, αλλά τούτο εδώ, ντρέπεται να το ομολογήσει. Ίσως μάλιστα να πετάει και κακιούλες για όσους πήγαν να ψηφίσουν αυτή τη φορά. Όχι βαριές. Τύπου « Τρέξτε, μην αργήσετε! » κακιούλες.

Να μην το ξεχάσω: ο εν λόγω ΠΑΣΟΚος είναι εργαζόμενος σε ιδιωτική επιχείρηση. Δεν έχει δει μείωση στο μισθό του, ούτε καν καθυστέρηση. Έχει δει τις ώρες εργασίας να αυξάνονται λίγο. Κάνει δηλαδή λίγη μαύρη υπερωρία (όχι πάνω από 2 ώρες την εβδομάδα, κατά μέσο όρο) για την οποία διαρκώς γκρινιάζει. Επίσης, θεωρεί ότι είναι στελεχάρα, χωρίς την οποία δεν μπορεί να επιβιώσει η επιχείρηση. Μπορεί και να είναι έτσι, δεν έχω λόγο να αντικρούσω το πόσο καλά κάνει τη δουλειά του.

Πάνω στην κουβέντα, αρχίζει να διαμαρτύρεται για τις μειώσεις των μισθών και κακολογεί τον ΣΕΒ που φταίει για όλα. Κάνεις λοιπόν το σφάλμα να τον ρωτήσεις εάν πιστεύει ότι μία εταιρεία που δεν έχει μεγάλα έσοδα (είτε λόγω κρίσης, είτε λόγω της φύσης της δουλειάς), πρέπει να συνεχίσει να πληρώνει μεγάλους μισθούς, ακόμα κι αν αυτό τη σπρώξει μια ώρα νωρίτερα στην αναπόφευκτη κατάρρευση και το λουκέτο.

Επιμένει να αποσυνδέει το μισθό από την επιχείρηση.

« Εγώ εργάζομαι, πρέπει να πληρώνομαι καλά. »

« Κι αν η εταιρεία μπαίνει μέσα, είναι προτιμότερο να κλείσει ή να δεχθείτε μείωση μισθού; »

« Δεν με νοιάζει τί θα κάνει η εταιρεία, ας κλείσει αν δεν μπορεί να μας πληρώνει! Εγώ δουλεύω, πρέπει να με πληρώνουν. »

Εκνευρίστηκε μαζί μου επειδή κατάλαβε ότι είμαι με το μέρος των εργοδοτών και την είδε λίγο « όποιος δεν είναι μαζί μας, είναι εναντίον μας ».

Εξήγησα λοιπόν ότι δεν μπορεί κάποιος να είναι Μαρξιστής μόνο στο κομμάτι που αφορά το πώς θα αμοίβεται και στις κάλπες να στηρίζει τα αστικά κόμματα του νεοφιλελεύθερου καπιταλιστικού συστήματος.

Θα πρέπει να είναι συνεπής: είτε να ψηφίσει κάποιο Μαρξιστικό κόμμα στις επόμενες εκλογές, είτε να το βουλώσει και να δεχθεί ότι στον καπιταλισμό, οι επιχειρήσεις έχουν ως στόχο την κερδοσκοπία μέσω της εκμετάλλευσης της υπεραξίας του εργαζομένου.

Χαλάστηκε.

Είναι δύσκολο να έρχεται κανείς αντιμέτωπος με τις ευθύνες του.

Υ.Γ. Η φωτογραφία αφιερωμένη σε όσους ψήφισαν χθες το Βενιζέλο. :)

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s