ανοιξιάτικα

Κάθε φορά που μπαίνει η άνοιξη, έστω ημερολογιακά, θυμάμαι τον Σαββόπουλο. Ψυχαναγκαστικά, σχεδόν. Κάνω μια γρήγορη ανασκόπηση για να δω πού βρίσκομαι. Είμαι δίχως τραγούδι, δάκρυ και φιλί;

Είναι άνοιξη, φέτος, αυτή;

H γενική δυσθυμία δεν μπορεί να μας αφήνει ανεπηρέαστους. Δυστυχώς. Ένας λόγος παραπάνω για να θυμόμαστε τα σημαντικά στη ζωή. Ειδικότερα τα σημαντικά πρόσωπα.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s