βάθος vs. διάρκεια

Υπάρχουν δύο ειδών άνθρωποι: εκείνοι που διαχωρίζουν τους άλλους σε κατηγορίες και οι άλλοι.

Έχοντας πει αυτό, υπάρχουν τριων ειδών συνομιλητές: οι διακριτικοί, οι αδιάκριτοι και οι επιλεκτικά διακριτικοί.

Είναι μάλλον σαφές από τον πρόλογο ότι εάν δεν θεωρούσα πως εντάσσομαι στην τρίτη κατηγορία, θα αγνοούσα παντελώς την ύπαρξή της. Άλλωστε, ένα ψευδώνυμο blog με αρκετές προσωπικές αναφορές [#espoir] δεν μπορεί παρά να είναι ταυτόχρονα διακριτικό και αποκαλυπτικό, σηματοδοτώντας κάτι αντίστοιχο για τη συμπεριφορά των συντελεστών του. Της υποφαινόμενης, στην προκειμένη περίπτωση.

Δεν ξέρω με πόσους συμμαθητές σας έχετε διατηρήσει επαφή, πολλά χρόνια μετά το σχολείο. Στις άτυπες και εντελώς υποκειμενικές « δημοσκοπήσεις » που έχω κάνει για το θέμα, οι περισσότερες απαντήσεις είναι μεταξύ 2 και 6 ατόμων.

[Τονίζω το διαχωρισμό μεταξύ συμμαθητών και συμφοιτητών: αυτή η ανάρτηση δεν αφορά τους δεύτερους, είναι « αλλουνού παπά ευαγγέλιο ».]

Δεν αναφέρομαι βεβαίως στο να συναντήσετε τυχαία κάποιον στο δρόμο ή στην τράπεζα και να πέσει μία χαιρετούρα του τύπου « πω πω, χαθήκαμε, βρε παιδί μου! » αλλά σε εκείνους που θα τηλεφωνήσετε για να τους ευχηθείτε χρόνια πολλά, που θα καλέσετε για φιλοξενία στο σπίτι σας, που έχετε συζητήσει για τις προηγούμενες ή τις επόμενες διακοπές, που ξέρετε πόσα παιδιά έχουν και περίπου τί τάξη πάνε, που σας στέλνουν πότε πότε οικογενειακές φωτογραφίες κ.ο.κ.

ΟΚ, το facebook σας έφερε σε επαφή με κόσμο που είχατε χρόνια να θυμηθείτε, ή να σκεφτείτε. Χώρια που δεν σας αφήνει να ξεχάσετε πότε έχουν γενέθλια και σας βγάζει από τον κόπο.

Αλλά ρίξτε μια ματιά στις « επαφές » σας από το σχολείο και πείτε με το χέρι στην καρδιά: πόσες από αυτές τις επαφές ξέρουν τί ακριβώς κάνετε στο κρεβάτι σας;

[Δεν είπα « με ποιον ». Εάν καταλάβατε κάτι τέτοιο, διαβάστε προσεκτικότερα. To « με ποιον » είναι εξαιρετικά απλούστερο.]

Έκανα μία υπέρβαση: μίλησα για ορισμένα πολύ προσωπικά μου θέματα σε μία συμμαθήτρια από το σχολείο. Την είδα να ψιλοζορίζεται στην προσπάθειά της να διαχειριστεί όσα άκουσε. Δεν ήταν αυτός ο στόχος μου, δεν είχα λόγο να τη σοκάρω. Βρεθήκαμε όμως στο σημείο όπου ή θα έπρεπε να προσποιηθώ έναν καθωσπρεπισμό, ή θα έπρεπε να δεχθεί την πραγματικότητα.

Επέλεξα την ειλικρίνεια. Ελπίζω αυτό να σηματοδοτήσει περισσότερο βάθος και όχι μία άδοξη λήξη στις μέχρι τώρα καλές σχέσεις μας. Στο κάτω κάτω, εάν οι καλοί μας φίλοι δεν μπορούν να δεχθούν τις επιλογές μας, ίσως δεν είναι πλέον « καλοί μας φίλοι ».

Σε αντίστοιχη στιγμή της ζωής μας πριν από μερικά χρόνια, εκείνη είχε διαλέξει έναν επαρχιώτικο καθωσπρεπισμό. Δεν θύμωσα, επειδή καταλαβαίνω πόσο δύσκολο ήταν να μιλήσει ανοιχτά. Κι αν δεν μπόρεσε να με εμπιστευτεί, είναι δικό μου σφάλμα: σημαίνει ότι δεν της έδωσα την άνεση να το κάνει. Δεν επέμεινα ποτέ. Θα μιλήσει όταν είναι έτοιμη.

Όμως κάπως έτσι, οι σχέσεις μας γίνονται επιφανειακές και καταλήγουμε μόνοι.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s