παγιωμένες απόψεις

Αντιλαμβάνομαι ότι πολλοί πικραίνονται [και αυτό, ζητάω να το εκλάβετε με την καλύτερη δυνατή έννοια, δεν είναι καθόλου συγκαταβατικό το ύφος μου] από όσα γράφονται αυτές τις μέρες για τα πολιτικά κόμματα σε ιστολόγια, twitter και αλλού.

Λίγο πολύ, οι περισσότεροι έχουμε παγιωμένη αντίληψη για τα παλαιότερα κοινοβουλευτικά κόμματα [ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ, ΛΑΟΣ, ΣΥΡΙΖΑ].

Επίσης, έχουμε σχετικά παγιωμένη αντίληψη για τα νεότευκτα κόμματα, ειδικά εκείνα που αποτελούνται από υφιστάμενους βουλευτές [ΔΗΜΑΡ, ΔΗΣΥ, ΚΟΙΣΥ, Καμμένο-ανεξάρτητοι, Άρμα Πολιτών … ελπίζω μην ξέχασα κανέναν, διότι είναι και μπόλικοι].

Ψάχνουμε ακόμα την ταυτότητα εκείνων που πρωτοεμφανίζονται διεκδικώντας θέση στην ελληνική βουλή [Κόμμα Πειρατών] ενώ την ίδια στιγμή, θεωρούμε πως ξέρουμε τί βιολί βαράνε κάποιοι παλιότεροι [ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Οικολόγοι Πράσινοι, Χρυσή Αυγή].

Αυτό το τελευταίο, είναι λάθος: εφόσον δεν μπήκαν ποτέ στο κατώφλι της Βουλής, δεν μπορούμε να προδικάσουμε τη στάση που θα είχαν κρατήσει σε ορισμένες ψηφοφορίες.

Ναι, ξέρω πως η Χρυσή Αυγή θα ψήφιζε ενάντια στην ενσωμάτωση των μεταναστών και υπέρ της δημιουργίας του επαίσχυντου « φράχτη » στον Έβρο, αλλά ποιος εγγυάται π.χ. ότι δεν θα τασσόταν αναφανδόν υπέρ του Μνημονίου με αντάλλαγμα το Υπουργείο Δημ. Τάξης;

[Τυχαίο παράδειγμα; Εσείς αποφασίζετε.]

Eπιστρέφοντας στην αρχική μου σκέψη, ήθελα να τονίσω πως η παγιωμένη άποψη που μάλλον έχουμε για το μεγαλύτερο φάσμα της πολιτικής σκηνής, δεν σημαίνει απαραίτητα ότι εξαιτίας της, θα ταχθούμε υπέρ / εναντίον των συγκεκριμένων κομμάτων.

Να το εξηγήσω σχηματικά: ξέρω πολύ κόσμο που ψηφίζει ΚΚΕ [ειδικά σε δημοτικές εκλογές], επειδή είναι προβλέψιμο. Μπορεί να διαφωνεί μαζί του σε ιδεολογικό επίπεδο, αλλά είναι σίγουρος για το τί θα πράξει.

Άλλωστε, έχω την εντύπωση ότι τα τελευταία 20 χρόνια, οι περισσότεροι έλληνες ψηφίζουν με κριτήριο « το μικρότερο κακό » και όχι κάτι που τους εμπνέει εμπιστοσύνη.

Ίσως αυτός είναι ο λόγος που ορισμένοι πικραίνονται: επειδή έχοντας δώσει μεγάλο κομμάτι της ζωής τους [όχι απαραίτητα χρονικά οριζόμενο] στο ένα ή το άλλο κόμμα, θεωρούν δεδομένη την αντίληψη και την κατανόηση του κόσμου.

Δυστυχώς, δεν είναι έτσι. Ο κόσμος ψηφίζει κυρίως από αντίδραση, όχι από δράση.

[Γι’ αυτό και οι « αρνητικές » πολιτικές διαφημίσεις έχουν αποτέλεσμα.]

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s