άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε ή αλλιώς, τί έκανε το ΚΚΕ

Πολύς κόσμος είναι οργισμένος εναντίον του ΚΚΕ. Όχι μόνο για την προεκλογική του στάση – « δεν θέλουμε να κυβερνήσουμε, ένα 8-9% και δικομματισμό σαν άλλοτε προτιμάμε » – αλλά και για τον τρόπο με τον οποίο χειρίστηκε το θέμα των κυβερνητικών εντολών.

Δηλαδή, εάν η ηγεσία του ΚΚΕ συναντούσε κατ’ ιδίαν το Σαμαρά, τον Τσίπρα και τον Βενιζέλο για να τους σερβίρει το δογματισμό και την άρνησή του και δεν το έκανε τηλεφωνικώς, θα κινδύνευε από κάτι;

Ή μήπως το αίτημα για νέες εκλογές, τρεις μέρες μετά τις προηγούμενες, δείχνει σεβασμό στη λαϊκή ετυμηγορία;

Καταρρέει κάθε ηθική νομιμοποίηση που ενδεχομένως να είχε διατηρηθεί, στα μάτια όσων το ψήφισαν. Και πιστέψτε με, δεν το ψήφισαν μόνο οι συνειδητοποιημένοι κομμουνιστές. Προσωπικά, γνωρίζω δύο τουλάχιστον ψηφοφόρους που, όχι απλά δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το ΚΚΕ αλλά ούτε μέσα στα γραφεία του κόμματος δεν θα τους επιτρεπόταν ποτέ η είσοδος, λόγω του τρόπου ζωής που έχουν επιλέξει.

[Όχι, δεν συνηθίζω να ρωτάω τον κόσμο τί θα ψηφίσει, μόνοι τους προσέφεραν την πληροφορία.]

Για μένα ωστόσο, δεν είναι αυτά τα μεγαλύτερα ατοπήματα του ΚΚΕ. Αυτά είναι απλά επικοινωνιακά πταίσματα που φανερώνουν το κόμπλεξ και τον πανικό της ηγεσίας του, μπροστά στις εξελίξεις. Μετρήθηκαν και βρέθηκαν κατώτεροι των περιστάσεων.

Κατά τη γνώμη μου το μεγαλύτερο ατόπημα του ΚΚΕ είναι κάτι που συνειδητοποίησα μέσα από τα γραπτά του βα.αλ.: το γεγονός ότι παρέδωσε αμαχητί μία εργατική τάξη στα χέρια της Χρυσής Αυγής.

Εδώ είναι και το πολύ κρίσιμο σημείο όπου έχουμε όλοι μας ευθύνες. Αλλά ας μην τρελλαινόμαστε σε σχέση με αυτό. Οι ευθύνες που έχουμε είναι ακριβώς ίδιες με αυτές που έχουνε σαν αποτέλεσμα την απάθεια και την ιδιώτευση κοντινών μας ταξικά υποκειμένων. Εκεί έγκειται η ευθύνη μας και όχι στο ότι ωθήσαμε αυτό τον κόσμο προς την ΧΑ. Πιο πολύ έχει να κάνει με το ότι δεν τον ωθήσαμε προς τα κάπου, περιμένοντας ίσως να ωθηθεί μόνος του. Αυτό το κομμάτι και αυτό το ζήτημα και όχι μόνο σε σχέση με την ΧΑ είναι νομίζω το κρίσιμο σημείο και το ιστορικό σταυροδρόμι πάνω στο οποίο βρισκόμαστε σαν α/α/α κίνημα. Παρόλο που είναι πιο σημαντικό από τις προηγούμενες δύο αιτίες θα το αφήσω προς το παρόν κατα μέρους. Αλλού γίνονται πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις επ’ αυτού.

Ο βα.αλ. όπως βλέπετε, ως μονάδα [!!!] το εξετάζει από τη δική του σκοπιά, κάνει τη δική του αυτοκριτική και αναλαμβάνει τις ευθύνες που θεωρεί ότι του αναλογούν.

Μην περιμένετε αντίστοιχη ενδοσκόπηση & αυτοκριτική από την ηγεσία του ΚΚΕ. Το οργανωμένο κόμμα που κόπτεται για την εργατιά και την κατάλυση της εκμετάλλευσης της πλουτοκρατίας, θα επαναπαυτεί στις δάφνες του. Θα αλληλοσυγχαρούν τα στελέχη του επειδή « κατάφεραν » να αυξήσουν τη βάση τους κατά λίγες χιλιάδες ψήφους και το ποσοστό τους κατά περίπου μία μονάδα.

Μεγάλο κατόρθωμα, σε μια χώρα όπου ο δικομματισμός απώλεσε εκατομμύρια ψήφων. Μόνο από τα 3 εκατομμύρια του ΠΑΣΟΚ αν είχαν πάρει « μερίδιο », καθώς καταποντίστηκε σε λιγότερο από 1 εκατομμύριο ψήφων, έπρεπε να είχαν διπλασιάσει τη δύναμή τους. Για να μην αναφερθώ στο ναυάγιο της ΝΔ και τους βάλω δύσκολα.

Δεν θέλησαν όμως. Δεν άπλωσαν το χέρι. Δεν τόλμησαν ούτε στιγμή να προσπαθήσουν. Σαν τους αυτιστικούς που προτιμούν την απομόνωση, περιχαρακώθηκαν στα γνωστά, τα κεκτημένα, τα σίγουρα. Παρέδωσαν αμαχητί μία στρατιά από πιθανά νέα μέλη στον νεοναζί ψυχασθενή και τώρα κονταροχτυπιούνται [αμυνόμενοι πλέον] αντικρούοντας χρυσαυγίτικους χαρακτηρισμούς περί Στάλιν.

Εύγε, τζιμάνια! Τα καταφέρατε!

Θα προτιμούσα ένα ΚΚΕ με 19%, παρά τη ΧΑ με 7%. Και δεν είμαι η μόνη ρομαντική.

Αντιλαμβάνομαι ότι πρόκειται περί ενός αριστερού φασισμού, με όλα τα στραβά του. Το θέμα είναι ότι αυτός, θέτει ως προτεραιότητα το συλλογικό καλό, την ευημερία των πολλών και όχι των τραπεζών. Και μη μου πει κανείς για τη Σιβηρία και τα γκούλαγκ. Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία ότι κι εκεί, διωκόμενη ως αντικαθεστωτική θα ήμουνα.

Το καλό είναι πως το Κόμμα λέει ότι δεν υπάρχουν διλήμματα. Συνεπώς, στο παραπάνω ψευτοδίλημμα, αριστερός ή εθνικιστικός φασισμός, το Κόμμα άφησε τους νεοναζί να αλωνίσουν. Πεδίο ελεύθερο και τα σκυλιά δεμένα. Και αυτό το έχουν ήδη αντιληφθεί πολλοί. Όταν αρχίσει να γίνεται κάτι παραπάνω από ψίθυρος, θα τρίξουν θεμέλια.

Ίσως τελικά, ο πανικός της Παπαρήγα και των υπολοίπων, σχετίζεται με την ώρα των ευθυνών. Ίσως βλέπουν να πλησιάζει.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

8 responses to “άλλα λόγια ν’αγαπιόμαστε ή αλλιώς, τί έκανε το ΚΚΕ

  • Captain Spacefreak

    Τους ψήφισα λόγω της δυνατότητάς τους δυναμικής παρέμβασης (οργανωμένος κομματικός στρατός γαρ), εναντίον της λαίλαπας που έρχεται. Παρ΄ ότι τους θεωρώ βαθιά κοινωνικά συντηρητική δύναμη, η ελπίδα μου που θα ορθωθούν κόντρα στα εργασιακά μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο της αριστερας υπερίσχυσε. Τώρα βλαστιμώ την ώρα και τη στιγμή που πήγε χαμένη η ψήφος μου και φυσικά δεν πρόκειται να με ξαναδούν ούτε ζωγραφιστό. Ούτως ή άλλως και ο δικός μου τρόπος ξωής απέχει παρασάγγας από τη συντηρητικούρα που ευαγγελίζονται. Η ηγετική τους ομάδα είναι βαθιά αναχρονιστική και αν η κοινωνική/κομματική βάση τους δεν κάνει κάτι γι αυτό τους βλέπω σύντομα στο 2%. Λόγω και της αδυναμίας τους να ανανεωθούν ηλικιακά…

    Μήπως τελικά αποδεικνύονται οι πιστότεροι υπηρέτες του συστήματος;

  • Swell

    Ο σεβασμός του ΚΚΕ στη λαϊκή ετυμηγορία φαίνεται και από το γεγονός ότι η Αλέκα ζήτησε από τον κόσμο να διορθώσει την ψήφο του, ως προς το ΚΚΕ. Τους είπε, δηλαδή, ότι έκαναν λάθος και πρέπει να το διορθώσουν ψηφίζοντας ΚΚΕ!

  • Dimitris

    Αυτή η εσωστρέφεια του ΚΚΕ άρχισε να με εκνευρίζει…. Συναισθηματικά αριστερός, μετά τα λόγια της Αλέκας, δεν πρόκειται να ξαναψηφίσω το κόμμα. Αφού ψηφίζουμε με την ελπίδα να κυβερνήσουν κάποτε και να διορθωθούν τα πράγματα για το λαό, μας δήλωσε ότι η εξουσία δεν τους ενδιαφέρει. Τώρα ήταν (και είναι) η ευκαιρία της Αριστεράς να ενωθεί και να κυβερνήσει. Όμως η Αλέκα (εκτός τόπου και χρόνου) μας παραδίδει στο δίλημμα Σαμαράς ή Τσίπρας. προτιμώ φυσικά τον Τσίπρα και θα τον ψηφίσω στις 17 του Ιουνίου. Τουλάχιστον έχω το δικαίωμα να ελπίζω (ενώ με το ΚΚΕ μου κόπηκε κάθε ελπίδα – είναι μόνο για να ετοιμάζει απεργίες, όπως είπε η Αλέκα)

  • βα.αλ.

    Καταρχήν ευχαριστώ για το κοπλιμάν (αν και δεν είμαι ακριβώς μονάδα, με την έννοια ότι δεν υπάρχουνε πουθενά μονάδες). Κατα δεύτερον όλα όσα λες δεν ισχύουν δυστυχώς μόνο για το ΚΚΕ αλλά για το 95% των πολιτικών υποκειμένων. Αμα κάνουνε αυτοκριτική νομίζουνε ότι θα χάσουν το αλάνθαστο του πάπα…

    Κάποια στιγμή μπορεί να μεταφέρω στο μπλογκ μου διαλόγους που χα με μια ΚΚΕ συνάδελφο. Πολύ γέλιο (και κλάμα).

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Περιμένω εναγωνίως τους διαλόγους για να τους αναδημοσιεύσω. :)

      Ναι, όλα τα κόμματα εμμένουν στις θέσεις τους. Τα 2 πρώην « μεγάλα » κάνουν κι ένα συνέδριο όταν χάσουν εκλογικές αναμετρήσεις. Τα άλλα έχουν δημιουργηθεί πολύ μεταγενέστερα. Γενικά, αυτή η ακαμψία δεν εντοπίζεται παρά στα αρχηγοκεντρικά [εκτός αν είναι πολύ των κυβισθήσεων ο αρχηγός] που μπορείς να τα πεις και διάττοντες αστέρες.

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s