για γέλια

Επειδή με όσα γράφω μπορεί να θεωρήσει κανείς ότι έχω προκατάληψη ενάντια στο δημόσιο τομέα, σήμερα θα γράψω κάτι για τον ιδιωτικό. Είναι μια ιστορία που μου διηγήθηκε αξιόπιστη πηγή.

Όλα αρχίσανε πριν μερικά χρόνια, όταν ζητήθηκε από κάποιον εργαζόμενο σε μεγάλη επιχείρηση να ανοίξει έναν τραπεζικό λογαριασμό μισθοδοσίας. Πράγματι, πήγε ο άνθρωπος στην ιδιωτική τράπεζα που του υπεδείχθη από τον εργοδότη του και έδωσε τα στοιχεία που του ζητήθηκαν.

Σκέφτηκε βεβαίως ότι μπορεί κάτι να του συμβεί – « άνθρωποι είμαστε! » – και θεώρησε καλό να ορίσει δύο συνδικαιούχους, ώστε εάν χρειαστεί ποτέ – εδώ, εάν είστε προληπτικοί, χτυπάτε ξύλο – να μπορούν να τον εξυπηρετήσουν. Καθώς ήταν ελεύθερος και μοναχοπαίδι, για να μην μπλέξει τους ηλικιωμένους γονείς του, προτίμησε έναν κολλητό κι έναν κουμπάρο.

Διαβολική λεπτομέρεια: οι εν λόγω συνδικαιούχοι δεν ήταν ποτέ πελάτες της συγκεκριμένης ιδιωτικής τράπεζας. Κι επειδή πρόκειται για επαγγελματίες που έχουν καλή εικόνα των τραπεζικών λογαριασμών τους, αυτό το ξέρω με βεβαιότητα.

Συνεπώς, η Τάδε Τράπεζα δεν είχε τα στοιχεία τους από κανένα άλλο τρόπο. Ζήτησε μόνο και έλαβε κάποια στοιχεία από τον κυρίως κάτοχο του λογαριασμού. Τα οποία και δόθηκαν. Μεταξύ αυτών ήταν και τα κινητά τους τηλέφωνα.

Απ’ όσο γνωρίζω, δεν τους ενημέρωσε ότι είναι συνδικαιούχοι. Μπορεί σε αυτό το σημείο να κάνω λάθος, επειδή θεωρώ ότι – θα έπρεπε να – απαιτείται η υπογραφή τους, ως αποδοχή της συνιδιοκτησίας. Αλλά το αν το γνώριζαν ή όχι, δεν έχει ιδιαίτερη σημασία.

Πέρασαν τα χρόνια και μάλιστα, ο ένας εκ των συνδικαιούχων παντρεύτηκε. Μια μέρα, έλαβε ένα μήνυμα στο κινητό του. Το ίδιο επαγγελματικό κινητό που είχε επί πολλά χρόνια.

« Σας ενημερώνουμε ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού σας είναι Τόσο. Τάδε Τράπεζα. »

Δεν έδωσε σημασία. Το έσβησε.

Τον άλλο μήνα, πάλι τα ίδια. Σχεδόν το ίδιο ποσό. Εκεί κάπου, άρχισε να αναρωτιέται τί συμβαίνει. Ωστόσο, επειδή ήξερε ότι δεν είχε ποτέ συναλλαγές με τη συγκεκριμένη τράπεζα, ήταν σίγουρος ότι πρόκειται για κάποιο λάθος.

Τα μηνύματα έρχονταν πλέον κάθε μήνα και κάθε μήνα σκεφτόταν ότι πρέπει να βρει το χρόνο να πάει στην Τάδε ιδιωτική Τράπεζα, να τους εξηγήσει ότι έχουν κάνει λάθος και ότι για άλλον πελάτη τους πρόκειται. Αλλά, ξέρετε πώς είναι: υποχρεώσεις, δουλειές, αναβλητικότητα, έλλειψη χρόνου, οι μήνες περνούσαν και είχε πλέον συνηθίσει αυτή την « ενημέρωση » για το υπόλοιπο του λογαριασμού που, δεν είχε.

Έλα όμως που η « κουμπάρα » είχε άλλη άποψη!

Μόλις είδε τα μηνύματα – και εδώ ας μην μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε εάν της τα έδειξε, γιατί είναι άλλο θέμα – πήρε την τσάντα της παραμάσχαλα και πήγε στην Τάδε Τράπεζα για να ζητήσει να λάβει τα λεφτά « της ».

Εννοείται ότι έψαξαν και βρήκαν τί αφορά. Της απάντησαν ότι « Δεν μπορούμε να σας ενημερώσουμε, υπάρχει Τραπεζικό Απόρρητο ». Φούντωσε. Άρχισε να φωνάζει. Επειδή ξέρω πώς σκέφτεται, ξέρω ότι έκανε διάφορα σενάρια στο μυαλό της.

Οι φωστήρες της ιδιωτικής τράπεζας που είχαν προκαλέσει αυτό το μπέρδεμα, θεώρησαν έξυπνο να ενημερώσουν τον δεύτερο συνδικαιούχο. Και βεβαίως, όλα αυτά έγιναν εν αγνοία του « πραγματικού » [πρωτεύοντος;] κατόχου του λογαριασμού μισθοδοσίας. Που, ήξερε ο άνθρωπος τί αφορά και θα μπορούσε να το διευθετήσει άμεσα.

Κλήθηκε λοιπόν ο δεύτερος συνδικαιούχος να πάει αυτοπροσώπως στην Τάδε [ιδιωτική!] Τράπεζα, για να του πουν ότι « ξέρετε, αυτά τα μηνύματα αφορούν τον τάδε λογαριασμό ».

Ποιος είπε ότι φωστήρες έχει μόνο το Δημόσιο;

Η παρεξήγηση βεβαίως λύθηκε, αλλά έμεινε ο εκνευρισμός του κανονικού δικαιούχου για το γεγονός ότι η « κουμπάρα » ενημερώθηκε για κάτι που δεν την αφορούσε. Φρόντισε άμεσα να αφαιρέσει το όνομα του δεύτερου συνδικαιούχου από τον λογαριασμό του, χωρίς πολλές εξηγήσεις. Το οποίο, άνετα θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρεξήγηση και λύση μιας μακροχρόνιας φιλίας.

Όταν μάλιστα η Τάδε Τράπεζα ρωτήθηκε από πού είχε την εντολή για την ενημέρωση, προέβαλε έναν ψευδέστατο ισχυρισμό ότι της είχε ζητηθεί από τον ίδιο τον κουμπάρο. Για λόγους που δεν είναι της παρούσης, αυτό διαψεύδεται με 2 τρόπους. Ο ένας είναι χρονικός: τα sms είχαν ληφθεί πολλούς μήνες πριν την υποτειθέμενη ημερομηνία του « αιτήματος ».

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

6 responses to “για γέλια

  • ρικουδόπραγμα

    Βεβαιως βεβαιως, ο τυπος εκανε μαλακια να δηλωσει ασχετους ως συνδικαιουχους σε λογαριασμο (εμπλεκοντας τους με την τραπεζα) οχι μονο χωρις να τους ρωτησει, αλλα και χωρις να τους ενημερωσει καν. Εγω θα σπαζομουνα και μονο απο αυτο.

    Story 1: Προσφατα πηγα σε μια τραπεζα για να υπογραψω ως συνδικαιουχος σ’ενα λογαριασμο συγγενους. Μου ζητησαν ταυτοτητα, φλωρολογικη δηλωση, λογαριασμο ρευματος ΚΑΙ λογαριασμο τηλεφωνου με την ιδια διευθυνση. Τους ειπα να πανε στο διαολο.

    Story 2: Λιγοτερο προσφατα χρειαστηκα να κανω μια αλλαγη διευθυνσης σε τραπεζα. (Λεπτομερεια, η τραπεζα βρισκεται οξω). Συνηθισμενος απο τα της Ελλαδας, λεω « τη γαμησα, θα μου ζητησουν μεχρι και πιστοποιητικο γεννησεως τωρα ». Συμπληρωσα απλα ενα εντυπο με τα καινουρια στοιχεια, και συγκριναν (ηλεκτρονιcally) την υπογραφη μου στο εντυπο μ’αυτη που ειχα δωσει οταν ανοιξα το λογαριασμο. Δεν ταιριαζαν κιολας, επειδη την εγραψα βιαστικα, και με εβαλαν να τη διορθωσω. Αυτο ηταν ολο.

    Story 3: Η ιδια γουτσου γουτσου τι-καλοι-και-αποδοτικοι-που-ειναι-οι-ξενοι μη ελληνικη τραπεζα, *εχει σμπρωξει το e-mail που δηλωσα ανοιγοντας τον λογαριασμο, σε spammers* (το συγκεκριμενο e-mail δεν ειναι δηλωμενο πουθενα αλλου)

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Ως προς τους « άσχετους », στο εξήγησα ιδιαιτέρως. :)

      Story 1: Ταυτότητα ΟΚ, φλωρολογική δήλωση (ως αποδεικτικό ΦΠΑ) ΟΚ, αλλά τους λογαριασμούς, γιατί; Πήγανε;

      Story 2: Ναι, τα έχω βιώσει κι εγώ.

      Story 3: Δεν είχε κουτάκι « (δεν) επιθυμώ να λαμβάνω διαφημιστικά »;

  • stratosbg

    Συγνώμη κιόλας, αλλά βιβλιάριο είχε ο συνδικαιούχος ; Πώς πήγε η κουμπάρα στην τράπεζα ; έτσι ;; γεια σας ήρθα να μου δώσετε τα λεφτά από τον τάδε λογαριασμό επειδή στέλνετε μηνύματα στον άντρα μου ; Γιατί αν ναι, πολύ βλίτο η κουμπάρα !

  • greekrider

    Εκτός του ότι έπρεπε να ζητήσουν ταυτότητες και υπογραφές για να τους βάλουν συνδικαιούχους, στις τράπεζες ειδικότερα γίνονται πολλές κομπίνες.

    Π.χ. πολλοί δντες έπαιρναν δάνεια σε ονόματα πελατών χωρίς οι πελάτες να το ξέρουν και έπαιρναν οι ίδιοι τα λεφτά τα οποία μετά δεν κατάφερναν να πληρώνουν ούτε τους τόκους.

    Πολύ συχνή κομπίνα που συνήθως καλύπτουν οι τράπεζες.

    Και πολλά ακόμη. Για παράδειγμα μια θεσμική κομπίνα είναι όταν εμφανίζουν δάνεια τα οποία δεν εξυπηρετούνται σαν να εξυπηρετούνται για να προστατεύσουν τους δείκτες κεφαλαιακής επάρκειας της τράπεζας.

    Να μην μιλήσουμε για τα παιδιά υπαλλήλων της τραπέζης της Ελλάδος που εργάζονται σε περιφερειακά καταστήματα εμπορικών τραπεζών τα οποία ελέγχονται ανεπαρκώς…

    Και πολλά άλλα…

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s