ο σελιδοδείκτης

Βρεθήκαμε σε κάποια σελίδα « κοινωνικής δικτύωσης » όπου και είχαμε μία εξαιρετικά σύντομη συνομιλία. Δεν ήθελα να πω τίποτα για μένα, ή τίποτα που να φανερώνει τα πραγματικά μου στοιχεία. Οι περισσότεροι δεν το αντιλαμβάνονται ή δεν το σέβονται αυτό. Είναι πιεστικοί, ειρωνικοί, ανακριτικοί, κουραστικοί. Αυτοϋπονομεύονται και στο τέλος τρώνε ένα ωραίο « άκυρο » εξαιτίας της δυσανεξίας μου στις έξωθεν πιέσεις.

Υποσχέθηκα να πιούμε μια μπύρα όταν θα βρισκόμουν στα μέρη του. Δύο εβδομάδες μετά, σε εξαιρετικά καλό timing – το ΄βλεπες, το ‘παιξες; – ρώτησε διακριτικά & ευγενικά τί κάνω.

Κάπως έτσι, ένα ζεστό βράδυ, η μπύρα έγινε βότκα σε έναν άνετο καναπέ κι εκεί κατέθεσα πλήρες βιογραφικό, δια ζώσης. Μετά την αρχικά επιφυλακτική μου στάση, αυτό αποτελούσε έκπληξη. Ίσως και μεγάλη έκπληξη.

Πάντως, όλα άρχισαν να αποκτούν νόημα και να σχηματίζεται η εικόνα του παζλ. Και η αρχική αμφιβολία που είχε εκφραστεί με το ψιλοαστείο « μήπως είσαι λίγο κυριλέ; » [ανάθεμα το μαλλί κομμωτηρίου!] διαλύθηκε αμέσως με έναν παλιό σάκο που προσφέρθηκε ως παιχνίδι ή σημείο ανάπαυσης του « όχι και καθαρότερου σκύλου στον κόσμο ». Που, αποδείχθηκε φιλικός, υπάκουος & καλοαναθρεμμένος, παρά τη μοναξιά του, στο διαμέρισμα.

Πίνοντας καφέ το επόμενο πρωί, άρχισα να γελάω με κάτι τουιτερο-διαλόγους. Με αφορμή το γεγονός ότι δεν γελάω μόνη μου χωρίς λόγο, μίλησα και για το Οξύ, τί είναι και πώς προέκυψε. Λίγες ώρες αργότερα, έλαβα μήνυμα στο κινητό μου:

« Hey espoir, το Οξύ είναι στα bookmarks στη δουλειά, εδώ και ένα χρόνο. »

Αν μη τί άλλο, επαλήθευσα ένα από τα αγαπημένα μου κλισέ [για το πόσο μικρός είναι ο κόσμος], γνωρίζοντας με άσχετο τρόπο, σε άσχετο μέρος, έναν από τους αναγνώστες της παρούσης.

Επίσης, παρόλο που εξαιτίας αυτού με χαρακτηρίζουν ψωνάρα, συνεχίζω να διατηρώ το αποκλειστικό προνόμιο της επιλογής εκείνων που θα συναντήσω και του τρόπου με τον οποίο θα διαθέσω το χρονο μου. Προτιμώ να το κάνω με χαλαρούς & ακομπλεξάριστους ανθρώπους και όχι με όλον τον « ξέρεις ποιος είμαι εγώ;! » συφερτό.

Γι’ αυτό και στο ερώτημα « τί θα πω στους φίλους μου » η απάντηση είναι « την αλήθεια, φυσικά! Ξέρουν ποια είμαι, γι’αυτό και είναι φίλοι μου ».

Συνεχίζοντας τις προφανείς διαπιστώσεις, είδα ότι στην τρίτη « πίστα » γίνομαι ξαφνικά πολύ συνεργάσιμη. Και γιατί δηλαδή να μην είμαι; Αρκεί να μην έχουν αναλωθεί όλες οι ευκαιρίες στις δύο πρώτες πίστες και επέλθει Game Over.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

6 responses to “ο σελιδοδείκτης

  • μιστερ μαξ

    ο ερωτας ειναι αστικη συνηθεια που αποπροσανατολιζει και αποιδελογικοποιει τους επαναστες. Προσεχε. Καμια ευχαριστηση- καμια ηδονη μεχρι την νικη. Αυτα μετα, αυτα θα ειναι το επαθλο μας. Αλλωστε, αν αγαπας, αν εισαι ερωτευμενος με καποιον/α πως μπορεις να συμβιμαστεις με το να ζει σε ενα αδικο κοσμο;

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Κατ’ αρχήν, ποιος μίλησε για έρωτα; :)

      Αλλά μιας και το αναφέρεις, έχεις ιδέα πώς συμπεριφέρονται ένα μάτσο αγάμητοι; Κομπλεξικά, υστερικά, νευρασθενικά. Το είχε αναφέρει ο Όργουελ στο 1984: όλη η καταπιεσμένη ενέργεια του σεξ διοχετευόταν σε πράγματα όπως η εβδομάδα του μίσους.

      Προσωπική σημείωση: αν είναι να κάνουμε την επανάσταση των αγάμητων, να μου λείπει.

  • μιστερ μαξ

    συγνωμη, ο Οργουελ ουτε επιστημονας ηταν, ουτε εκανε ντοκιμαντερ. Παραμυθας ηταν, καλος μεν, παραμυθας δε.

    Γω λεω: καθε ρανιδα της ενεργειας μας, πρεπει να σπαταλιεται για την επανασταση. Ο,τι αλλο ειναι αντεπαναστατικο, εξορισμου κιολας, ετσι δεν ειναι;

    Επισης, το πως συμπεριφερονται οι αγαμητοι, θεωρω οτι αναπαραγεις ενα κακο στερεοτυπο που ριζες εχει στον κυριαρχο φαλλοκρατικο λογο και σεξιστικο κοινωνικο υποσυνειδητο. Θα σας παρακαλουσα να ανακαλεσετε καθοτι εξυβριζετε πολλα ατομα.

    Προσωπικη σημειωση: αν ειναι να πλακωθουμε στα γμσια, τι θελουμε την επανασταση κιολας; για αυτο και οι χιπιδες το μονο που καταφεραν να αλλαξουν τελικα σε ετουτο τον κοσμο ηταν την κομμωση του.

    • espοir - надежда - Hoffnung - speranza

      Διαφωνώ καθέτως και οριζοντίως. Κυρίως οριζοντίως.

      Ένα είδος επανάστασης είναι να αφήνεις όσους θέλουν να σου κλέψουν τη ζωή να σκούζουν και να κάνεις αυτό που εσύ γουστάρεις.

      Δεν ανακαλώ. Δεν με αφορούν τα στερεότυπα. Με αφορά μόνο ό,τι θεωρώ φυσικό και φυσιολογικό.

      Αλήθεια, το στερεότυπο του « χίπι » πού το βάζουμε;

  • Dodo Stifado

    Είχα μείνει στο ότι ο αυνανισμός ήταν αντεπαναστατικός βλέποντας το Raspberry Reich, τώρα θα κόψουμε και την τρίτη βάση (τρίτη πίστα κατά espoir);
    Με τρομάζουν οι επαναστατικοί δογματισμοί.
    Ο Ζίγκυ, σοφός γκουρού της επανάστασης έχοντας πάρει μύτη τα τεκταινόμενα, συνόψισε το πόρισμά του σε ένα ‘γουφ’.

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s