ελληνικό αίμα και λοιπές αηδίες

Πριν από πολλά χρόνια, εργαζόμουν σε μία βιοτεχνία. Οι συνάδελφοί μου (το πολύ 10 άτομα, στις καλές εποχές) ήταν Έλληνες και αλλοδαποί (Βαλκάνιοι), πτυχιούχοι και μη, όλοι εργαζόμενοι σε τεχνικής φύσης καθήκοντα.

Το κλίμα μεταξύ μας ήταν εξαιρετικό: όλοι μαζί και το αφεντικό χώρια. Χωρίς καν να το έχουμε συζητήσει, χωρίς καν να έχει τεθεί ζήτημα συνδικαλισμού (ήμασταν πολύ λίγοι για σωματείο και οι περισσότεροι αδιαφορούσαν, καθώς ήμασταν όλοι νόμιμα ασφαλισμένοι κλπ), ήταν σαφές ότι είχε συντελεστεί μία ψιλοαυτόματη διαδικασία συνείδησης του πού βρίσκεται ο καθένας.

Σημειωτέον ότι δεν είχαμε κακές σχέσεις με τον εργοδότη μας. Τουναντίον, ήταν προσιτός, μειλίχιος, έκανε διαρκώς καλαμπούρια κλπ. Δεν ήμασταν παιδική χαρά: όταν είχαμε ζημιά ή σοβαρό πρόβλημα με πελάτη, πέφτανε χριστοπαναγίες, αλλά τις ρίχναμε όλοι μαζί. Ούτε και αγιοποιώ κανέναν: όλοι είχαμε τα στραβά μας και τις αναποδιές μας. Ανθρώπινο είναι. Επίσης, στατιστικά, για κάθε καλό εργοδότη που είχα, συνάντησα άλλους 3 που ήταν εντελώς κάφροι.

Επειδή παρακολουθούσα από κοντά πώς φερόταν, ποτέ δεν είχε κάνει διαχωρισμό μεταξύ των ελλήνων και των αλλοδαπών, ποτέ δεν είχε εκφραστεί άσχημα ή διαφορετικά, ποτέ δεν του είχε ξεφύγει ούτε μισή « παραπάνω » κουβέντα που να καταμαρτυρά ότι έβλεπε διαφορετικά όσους δεν ήταν έλληνες.

[Μάλιστα, ως η μοναδική γυναίκα πρέπει να τονίσω ότι δεν είχα παράπονα. Εκτός από έναν « ελληνάρα » που δοκίμασε να ξενοπηδήξει, δεν του βγήκε κι έκτοτε έκανε τουμπεκί ψιλοκομμένο, όλοι μου φέρονταν άψογα. Κύριοι, με όλη τη σημασία της λέξης, σε πολλές καταστάσεις που έτυχε να βρεθούμε.]

Μία μέρα, το αφεντικό μας, ένας τόσο πρόσχαρος και χαμογελαστός άνθωπος, ήρθε αναμαλλιασμένο, ανήσυχο, νευρικό, ένα ράκος. Όταν ρωτήσαμε τί συμβαίνει, μας εξήγησε ότι κάποιος κοντινός συγγενής του βρίσκεται στο νοσοκομείο και πρέπει να εγχειριστεί. Μεταξύ άλλων, χρειαζόταν αίμα.

Τότε όλοι οι συνάδελφοι, έσπευσαν να δώσουν αίμα. Έλληνες και αλλοδαποί. Και μετά από αυτό, επέστρεψαν στη δουλειά και έκαναν το υπόλοιπο οκτάωρό τους, επειδή ήξεραν ότι είχαμε πιεστική διορία παράδοσης παραγγελίας σε πελάτη.

Ο εργοδότης μας, θέλοντας να μας ευχαριστήσει, μας έβγαλε όλους για φαγητό ένα βράδυ. Ήταν πραγματικά ανακουφισμένος και συγκινημένος [νομίζω πως έκλαψε κιόλας], επειδή κατάλαβε ότι μπορούσε να βασίζεται πάνω μας. Γενικά, είδε την ανθρώπινη πλευρά της υπόθεσης.

Μπορεί κανείς να διανοηθεί σε μία αντίστοιχη περίπτωση κάποιον να λέει « οι αλλοδαποί δεν θέλω να δώσετε αίμα, μόνο οι έλληνες! »;;

Όχι βέβαια.

Πώς το θυμήθηκα αυτό; Από τα πρόσφατα γεγονότα.

Είναι τόσο στοιχειωδώς ηλίθιο το εγχείρημα « μόνο Ελληνικό αίμα » της διαβόητης πλέον παταγώδους αποτυχίας της Χρυσής Αυγής [για τη δημιουργία τράπεζας ελληνικού αίματος] που σε κάνει να απορείς ποιος στόκος το σκέφτηκε. Άλλωστε, έχουν περίσσευμα σε τέτοιους.

***

Αναδημοσιεύω μία σχετική είδηση από τον Παραλληλογράφο:

απο το iatropedia.

Μπορεί εκείνοι να ήθελαν, υπολόγιζαν όμως όπως φαίνεται χωρίς τον ξενοδόχο! Αίμα ελληνικό και μόνο για Έλληνες  ήθελαν να διαθέσουν Χρυσαυγίτες σε δημόσια νοσοκομεία οι οποίοι άλλωστε έχουν ανακοινώσει ότι δημιουργούν Τράπεζα Αίματος αποκλειστικά για Έλληνες. Τι συνάντησαν στην προσπάθειά τους αυτή και πως έφαγαν “πόρτα” στο Νοσοκομείο Σωτηρία;

Καιρό τώρα τα μέλη της Χρυσής Αυγής είχαν ανακοινώσει ότι θα δημιουργήσουν Τράπεζα Αίματος μόνο για Έλληνες. Μάλιστα είχαν αρχίσει και τη σχετική οργάνωση αφού με ειδική αφίσα καλούσαν τους πολίτες να δώσουν αίμα αποκλειστικά για Έλληνες στην περιοχή της Λούτσας.

Τα τελευταία 24ωρα όμως – όπως αναφέρουν πληροφορίες- μέλη της οργάνωσης επιχείρησαν να δώσουν αίμα στο Νοσοκομείο Σωτηρία δηλώνοντας ωστόσο ότι προορίζεται μόνο για Έλληνες ασθενείς.

Μπροστά στη φημολογία αυτή ο Διοικητής του Νοσοκομείο Γιάννης Στεφάνου ενημέρωσε όλες τις υπηρεσίες ότι τέτοιου είδους διακρίσεις δεν μπορούν να γίνουν και δε θα γίνουν στο νοσοκομείο.

Όπως δηλώνει στο iatropedia.gr ο κ.Στεφάνου: “Δηλώνω κατηγορηματικά πως τηρείται ότι ισχύει για όλους τους αιμοδότες. Όλοι δίνουν αίμα με τους διεθνείς κανόνες και αυτό διατίθεται σε κάθε ασθενή που έχει ανάγκη ανεξάρτητα από φυλή, χρώμα και κόμμα. Δεν δεχόμαστε καμία παρέμβαση”.

Άμεση αντίδραση υπήρχε και από την Ένωση των Νοσοκομειακών Γιατρών (ΕΙΝΑΠ) η οποία τονίζει σε ανακοίνωσή της ότι: “Θεωρώντας δεδομένο ότι δεν μπορεί να είναι αληθινή η είδηση πως δημόσιο νοσοκομείο έκανε δεκτή τέτοια παράλογη, αντιεπιστημονική, παράνομη και ρατσιστική μεθόδευση, περιμένουμε άμεσα επίσημες κατηγορηματικές διαψεύσεις από τα νοσοκομεία και την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Υγείας.

Σε διαφορετική περίπτωση δηλώνουμε πως θα εξαντλήσουμε κάθε συνδικαλιστικό και νομικό μέτρο για την περιφρούρηση του πανανθρώπινου και, σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα, χαρακτήρα της ιερής διαδικασίας της αιμοδοσίας και διάθεσης αίματος και παραγώγων του”.

Δήμητρα Ευθυμιάδου

Advertisements

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s