τα σκοτάδια της Μαρίας

Στη γειτονιά δεν έκανες παρέα με κανένα
κανένας δε σε ήθελε κοντά δε μίλαγες ποτέ
καθόσουνα σε μια γωνιά κι αγνάντευες πιο πέρα
πιο πέρα κι απ’ των τοίχων τη σκιά και γέλαγες δειλά
Να το πεις στο πατέρα να το πεις στη μητέρα
πως δε μπόρεσαν ποτέ να δουν
τα σκοτάδια στης Μαρίας τη ψυχή.

Τα χρόνια που περάσανε δε πέρασε κανένας
της Μαρίας τα μακριά μαλλιά δε χάιδεψε κανείς
κι έτσι όπως την είχε αγκαλιά της ερημιάς ο αέρας.
Στο τέλειωμα της μέρας της χθεσινής χαθήκανε μαζί
Να το πεις στο πατέρα να το πεις στη μητέρα
πως δε μπόρεσαν ποτέ να δουν
τα σκοτάδια στης Μαρίας τη ψυχή.

Εγώ όπως ξέρω πολύ καλά ποια ήταν η Μαρία
μου το ‘πε μια νύχτα σαν κι αυτή πριν φύγει μακριά
τα μάτια μου στα μάτια σου μπορεί να είναι οικεία,
μα ο καθένας το σταυρό του κουβαλά σε τούτη τη ζωή
Να το πεις στο πατέρα να το πεις στη μητέρα
πως δε μπόρεσαν ποτέ να δουν
τα σκοτάδια στης Μαρίας τη ψυχή …

[Υπόγεια Ρεύματα]

Advertisements

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s