σερφάροντας σε καναπέδες

Είμαι μέλος του couch surfing κάτι λιγότερο από 2 χρόνια τώρα. Με μύησε σε αυτό μία καλή φίλη, κάπου το 2007 νομίζω. Μου άρεσε πολύ η ιδέα. Δεν πολυασχολήθηκα από την αρχή, επειδή υπήρχαν κάτι αντικειμενικές δυσκολίες που έπρεπε να ξεπεραστούν.

Τώρα όμως, είχα πλέον την ευκαιρία. Έτσι διέθεσα « τον καναπέ μου » [κυριολεκτικά και μεταφορικά] σε ταξιδιώτες. Και ένα υπνοδωμάτιο.

[Όχι το δικό μου υπνοδωμάτιο. Mind out of the gutter, please.]

« Πώς αποφάσισες να φιλοξενήσεις κόσμο; »

Την πρώτη φορά που με ρωτήσανε, είχα αρχικά αυτή την αντίδραση που έχω πάντα στα αυτονόητα. [Ist es nicht selbst-verständlich!?!?]

Ή σε όσα εγώ θεωρώ αυτονόητα. Που, προφανώς, δεν τα θεωρούν όλοι.

Μετά διηγήθηκα μία ιστορία από την παιδική μου ηλικία, για το πώς οι γονείς μου είχαν προσκαλέσει ένα ζευγάρι ξένων [αλλοδαπών τουριστών] στο σπίτι μας, σε μία γιορτή. Δεν ήταν οι πρώτοι και δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο. Αλλά ήταν χαρακτηριστική περίπτωση η οποία εξηγεί τον τρόπο που μεγάλωσα: σε ένα ανοιχτό σπίτι.

Έτσι θέλω και το δικό μου σπίτι να είναι: ανοιχτό.

Ξέρω πως ο σύγχρονος τρόπος ζωής το περιορίζει αυτό, αλλά αναφέρομαι πάντα στο βαθμό που κάτι τέτοιο είναι εφικτό. Ειδικά όσον αφορά τους καλούς μου φίλους, ήθελα πάντα να κάνω αντίγραφα των κλειδιών του σπιτιού μου και να τους τα μοιράσω. Η κίνηση θα ήταν συμβολική μεν [τόσο συχνά που μετακομίζω, θα ήταν σχεδόν ανέκδοτο] αλλά δεν επιδέχεται παρερμηνείας.

Συνεπώς, η ακριβής απάντηση θα ήταν « Δεν το αποφάσισα τώρα να φιλοξενήσω κόσμο. Το είχα στο αίμα μου, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. »

Άλλωστε, πάντα φιλοξενούσα φίλους και δεν είναι λίγες οι φορές που έχω φιλοξενηθεί εγώ σε αντίστοιχους « καναπέδες » φίλων μου. Ε, τώρα το πήγα – και επισήμως – στο επόμενο επίπεδο.

Οι πρώτες επιλογές μου από το couch surfing ήταν καλές. Οι εντυπώσεις μου από αυτό είναι εξαιρετικά θετικές. Το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους. Είναι ένας τρόπος να γνωρίσεις τον κόσμο: είτε ταξιδεύοντας, είτε μέσα από τις συζητήσεις με τους φιλοξενούμενούς σου. Ανοίγει ο νους, δειευρύνονται οι ορίζοντες, κάνεις νέες φιλίες, μαθαίνεις να μαγειρεύεις νέες συνταγές, ακούς νέες μουσικές και τελικά … παύεις να ζεις στη μιζέρια του μικρόκοσμού σου.

Υ.Γ. Επειδή με αφορμή την πρόσφατη εμπειρία μου το συζήτησα με μία φίλη, όχι, εάν φοβάσαι, το πιο « ασφαλές » δεν είναι να επιλέξεις μία νεαρή και φαινομενικά αθώα κοπελίτσα. Εάν κάποιος είναι κακόβουλος και θέλει να σε εξαπατήσει, ως μικρή αθώα κοπελίτσα θα σου συστηθεί στο δίκτυο. Κάτι αμήχανοι « μαντράχαλοι » που ποζάρουν με το ποδήλατό τους ή είναι ζαλωμένοι με τη σκηνή τους, είναι πιο πιθανό να είναι και γαμώ τα άτομα: καλόβολοι, ευγενικοί, πολιτικοποιημένοι, εκτιμούν την περιποίηση και σε χιλιοευχαριστούν επειδή τους μαγείρεψες βιαστικά κάτι πολύ πρόχειρο.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s