μέρα των νεκρών

Άφησα την καρδιά μου στην Οαχάκα
κι αργά ή γρήγορα το ξέρω θα χαθώ
Υβόν, μακριά σου δεν μπορώ να πάρω ανάσα
μα, θα διαλέξω εγώ πως θα καταστραφώ.
Ασθμαίνω μέσα στο σκοτάδι
σαν έμβρυο διχως πνοή
Φιλιά και ανάσες κάθε βράδυ
Μου παίρνουν τη ζωή

Κενός θα φεύγω πάντοτε σα φάντασμα στο αγιάζι
και η θλίψη άμμος θα κυλάει, στο σώμα μου καυτή
εσύ μονάχη θα μετράς, τις στάλες στο περβάζι
κι εγώ θα κείτομαι νεκρός, μια νύχτα με βροχή.

Πύρινα μάτια με κοιτάνε
μορφές που ρίχνουνε σκιές
πάνω στους δρόμους που γυρνάμε
η μνήμη όλο πληγές.

Κάτω απ το ηφαίστειο, πέτρωσα σαν τη λάβα
Δεν έχω μέλλον, ούτε παρελθόν
μου τέλειωσε και το Μεσκάλ από την κάβα
και είναι η κάθε μου μέρα, μέρα των νεκρών.

[Διάφανα Κρίνα] – [Διάφανα Κρίνα]

Σε δύο εκτελέσεις, αρκετά διαφορετικές. Καμία πολύ καλής ποιότητας, δυστυχώς. Είμαι ανοιχτή σε προτάσεις καλύτερων ηχογραφήσεων.

Advertisements

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s