εκπαιδεύοντας τη Ρίτα

Το Σ/Κο που πέρασε, συναντήθηκα με ένα μέλος της ακαδημαϊκής κοινότητας το οποίο ερευνά ζητήματα οικονομικών και ΜΜΕ. Δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, αλλά στο θέμα συνεργάζονται μερικά Ευρωπαϊκά ΑΕΙ κι ένα Αμερικανικό και η Ελλάδα είναι ένα από τα πρώτα τους μελήματα.

Φυσικά, η συζήτησή μας, αν και ήταν σε καθαρά φιλικό πλαίσιο, δεν θα μπορούσε παρά να αφορά τα τεκταινόμενα στην Ελλάδα. Πριν με ρωτήσει, κι επειδή από ευγένεια δεν τολμούσε να το θίξει, ανέλαβα εγώ την πρωτοβουλία:

« Τί νομίζεις ότι πήγε στραβά στην περίπτωση της Ελλάδας; »

Έκανε μία πολύ γενικόλογη εισαγωγή, στη διάρκεια της οποίας προσπάθησε να ρίξει το μπαλάκι στους Γερμανούς και στο τί έχουν αποκομίσει από όσα συμβαίνουν.

Δεν λέω, την εκτίμησα την προσπάθεια, ήταν από τις ευγενικότερες. Ούτε καν ανέφερε την κακοδιαχείριση, τη διαφθορά, τη σπατάλη. Το έκανα εγώ, για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία. Επίσης, του παρείχα ορισμένα επιπλέον στοιχεία για να βασίσει αυτό το [μάλλον πρόχειρο και κακοπροετοιμασμένο] επιχείρημα για το ρόλο της Γερμανίας.

Στη συνέχεια τον έβγαλα από τη δύσκολη θέση δίνοντας μία γενική εικόνα α) του τί ισχύει στην Ελλάδα σήμερα β) του πώς σχετίζεται με την παγκόσμια κατάσταση γ) των πολιτικο-οικονομικών επιλογών της ΕΕ σε κεντρικό επίπεδο δ) της οικολογικής διάστασης όλων αυτών (η δική μου προοπτική) και ε) του πώς ενημερώνεται (και συνεπώς, του πώς αποφασίζει / επιλέγει / ψηφίζει) ο κόσμος.

Από κάποιο σημείο και μετά, άρχισε να κρατάει σημειώσεις. Όχι πως την ψώνισα λίγο [όσο πατάει η γάτα] αλλά επιβράδυνα το λόγο μου, για να προλαβαίνει να σημειώνει. Και κάτι άλλα που, αποφεύγω να πω, διότι κοκκινίζω.

Τα έχω ξαναπεί όλα αυτά αλλά δεν θα κουραστώ να τα επαναλαμβάνω: ο κόσμος « εκεί έξω » δεν ξέρει τί συμβαίνει στην Ελλάδα. Ακόμα και οι καλοπληροφορημένοι, αυτοί που βρίσκονται μέσα στις πηγές και μέσα στα ΜΜΕ, ακόμα και όσοι θέλουν ειλικρινά να μάθουν και δεν βαριούνται να ψάξουν ή να διαβάσουν.

Υποθέτω ότι αυτό που προσπαθώ να πω [ναι, πάλι!] είναι πόσο επιτακτική είναι η ανάγκη να ενημερώσουμε τον κόσμο « εκεί έξω ». Πρέπει να αναλάβουμε και αυτή την ευθύνη, επειδή είναι πολύ μεγάλη για να την εμπιστευτούμε στους επαγγελματίες. Άλλωστε, ας μην ξεχνάμε ότι ακόμα κι όταν αυτοί τολμάνε να πουν κάτι [εξαιρετικά ήπια και πατώντας στα δάχτυλα], βρίσκεται ένας πα-Λιάτσος να τους « κλαδέψει », συνήθως πολύ σιωπηλά και ανώδυνα.

Υ.Γ. Ο τίτλος είναι πολύ ειρωνικός και λάθος, αλλά δεν μπορούσα να αντισταθώ.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “εκπαιδεύοντας τη Ρίτα

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s