αυτά που δεν μπορείς να αγνοήσεις

Προσπαθώ να μη γράψω πάλι για τη Γάζα, αλλά δεν είναι απλό.

Δεν θέλω να είμαι βαρετή, μονοθεματική, μονόχνωτη. Αλλά, υπάρχει μεγαλύτερο θέμα σήμερα από αυτή τη σφαγή και το πώς η Δύση την επιτρέπει;

Προσπαθώ να μην έχω πολλές αναρτήσεις στο φατσοτέφτερο, άλλωστε με κουράζουν κι εμένα όσοι στέλνουν υλικό με ρυθμό πολυβόλου – και δυσανασχετώ, δεν το κρύβω – αλλά δεν μπορώ να αγνοήσω όλα αυτά που βλέπω να περνάνε στο timeline μου.

Δεν μπορώ να κλείσω τα μάτια και να θεωρήσω ότι δεν έγιναν.

Παρακολουθούμε μία γενοκτονία σε εξέλιξη.

Ακόμα και τους καιρούς της « ειρήνης », αυτά που συμβαίνουν στη Γάζα είναι αδιανόητα. Δες αυτό εδώ το αξιέπαινο βιντεάκι που φτιάξανε οι Άγγλοι και θα καταλάβεις. Και δείξτο σε όποιον δεν καταλαβαίνει.

Είναι π.χ. ασύλληπτο για τον μέσο πολίτη στις χώρες μας το γεγονός ότι οι Ισραηλινοί υπολογίζουν πόσες θερμίδες τροφίμων επιτρέπεται να μπουν στη Γάζα, ώστε ο πληθυσμός της να διατηρείται σε ένα επίπεδο διαρκούς πείνας.

Οι 2.279 θερμίδες ανά άτομο είναι η αιτία που, πολλά παιδιά των Παλαιστινίων υποσιτίζονται και δεν έχουν φυσιολογική ανάπτυξη. Είναι μία σιωπηλή και συστηματική γενοκτονία.

Και αυτό συμβαίνει σε καιρό « ειρήνης ». Όχι τώρα, που βρίσκονται υπό στρατιωτικό διωγμό.

Μία φίλη από την Ιταλία μου είπε, λυπημένη, ότι παρακολουθεί « τον πόλεμο » στη Γάζα.

Της εξήγησα ότι ο πόλεμος, είναι κάτι που γίνεται μεταξύ δύο κρατών. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Γάζα είναι επίθεση του πιο καλά εξοπλισμένου στρατού στον πλανήτη [το πολύ να είναι δεύτερος, μετά τις ΗΠΑ, αν και δεν πιστεύω], και μάλιστα μίας πυρηνικής δύναμης, εναντίον ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης 1,7 εκατομμυρίου εξαθλιωμένων και υποσιτιζόμενων κρατουμένων Παλαιστινίων.

Οι οποίοι, κρατούνται μόνο και μόνο επειδή είναι Παλαιστίνιοι.

Διότι ναι, αυτό είναι σήμερα η Γάζα: ένα σύγχρονο στρατόπεδο συγκέντρωσης, λίγο πιο εξελιγμένο από το Άουσβιτς. Μία τεράστια, υπαίθρια ΠΑΡΑΝΟΜΗ φυλακή.

Αυτό, βεβαίως, φροντίζουν να το « στρογγυλέψουν » τα μεγάλα ΜΜΕ. Δεν τολμάνε να πουν τα πράγματα με το όνομά τους.

Όπως το κατά τα άλλα έγκυρο BBC, που σε αυτή την περίπτωση, βλέπει « σκοτωμό » Ισραηλινών πολιτών αλλά μόνο « θάνατο » Παλαιστινίων.

Λες και οι 107 ήδη νεκροί  [την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές] πήγαν από καρδιακή ανακοπή, ή βαθύ γήρας.

[Όσο αστείο κι αν σου φαίνεται, είναι αυτό ακριβώς που κάνουν τα Ελληνικά ΜΜΕ όταν μιλάνε για « κουκουλοφόρους » ή « αγανακτισμένους πολίτες » (a.k.a. Χρυσαυγίτες).]

Αυτό που συμβαίνει στη Γάζα και σε ολόκληρη την Παλαιστίνη, είναι ένα σύγχρονο αίσχος με την ανοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΟΗΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και, γενικά, όλων των « δημοκρατικών » και ευυπόληπτων θεσμών μας.

Και ξέρεις κάτι; Εάν δεν αντέχουν στα δύσκολα, τότε ίσως πρέπει να σκεφτούμε μήπως οι θεσμοί μας είναι ανίκανοι, αδιάφοροι και άχρηστοι.

Ίσως πρέπει να σκεφτούμε ότι έχουν παρακμάσει και υπερβεί το όριο ηλικίας τους.

Ίσως είναι καιρός να ξηλωθούν και να δώσουν τη θέση τους σε νέους θεσμούς.

Αυτό που συμβαίνει στη Γάζα, είναι η ντροπή της γενιάς μας, αυτό που δεν θα μπορέσουμε ποτέ να εξηγήσουμε στα παιδιά και τα εγγόνια μας γιατί επιτρέψαμε να συμβεί.

Κι αν μπορείς τώρα, άντε να ασκήσεις κριτική στις προηγούμενες γενιές, επειδή επέτρεψαν την άνοδο του Χίτλερ, του Μουσολίνι και το αιματοκύλισμα του πλανήτη με μερικά εκατομμύρια νεκρούς.

[Γιατί, πόσους νεκρούς νομίζετε ότι θα έχουμε (ότ)αν επιτεθεί το Ισραήλ στο Ιράν; Πόσο σύντομα θα σπεύσουν οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ (κι εμείς μαζί) να μπουν στο χορό;]

Άκυροι παραλληλισμοί θα μου πείτε … άλλες εποχές, άλλες καταστάσεις. Ναι, το ξέρω ότι δεν υπάρχει απόλυτη ταύτιση, μα και πάλι δυσκολεύομαι να εξηγήσω γιατί η γενιά μας, με όλη την ενημέρωση στην οποία έχει πρόσβαση, επιτρέπει αυτά που συμβαίνουν.

Θέλεις έναν ακόμα παραλληλισμό;

Αυτοί οι Ισραηλινοί που συμμετέχουν σε διαμαρτυρίες για αυτό το αίσχος μέσα στη ναζιστική χώρα τους, είναι σαν τους ελάχιστους Γερμανούς που είχαν το κουράγιο πριν 75 χρόνια, να αντισταθούν στον Χίτλερ.

Τους αξίζει τεράστια αναγνώριση και ευγνωμοσύνη από όλους μας, όπως αξίζει σε όποιον αντιστέκεται στην αδικία και στον παραλογισμό, παρά το γεγονός ότι δεν θίγει τον ίδιο προσωπικά, ούτε στην τσέπη, ούτε στην οικογένειά του. Σε ό,τι θίγει μόνο την αντίληψή του για το δίκαιο, την αξιοπρέπεια και τον τρόπο που πρέπει να είναι ο κόσμος.

Κι ακόμα είναι αυτοί που ίσως είναι αρκετά διορατικοί για να δουν πως, εάν δεν υπήρχε ο « εχθρός από τη Γάζα » θα έπρεπε να τον κατασκευάσουν, για να κρατηθεί σε ισχύ αυτό το μιλιταριστικό καθεστώς.

Μήπως τελικά, γι’ αυτό συνεχίζει να κατασκευάζει νέες γενιές « τρομοκρατών » [a.k.a. πολεμιστών για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά τους] το κράτος του Ισραήλ;

Μήπως έτσι κρατάει και το δικό του λαό υπό απόλυτο στρατιωτικοφασιστικό έλεγχο;

Μήπως έτσι η πολεμική μηχανή διατηρείται σε άνθιση, το χρήμα προς στρατιωτικές επιχειρήσεις και εξοπλισμούς ρέει άφθονο, οι πολιτικοί αντιφρονούντες αναγκάζονται να βγάλουν το σκασμό και το κατεστημένο δεν δέχεται καμία σοβαρή κριτική από πουθενά;

Όοοχι, δεν πιστεύω … γίνονται τέτοια πράγματα;

Γι’αυτό, και για πολλούς ακόμα λόγους, δεν μπορώ να μη γράψω πάλι για τη Γάζα.

Η φρίκη, σε όποια πηγή κι αν κοιτάξεις, είναι καθαρά αποτυπωμένη στα πρόσωπα των ανθρώπων.

Όχι εκείνων που πέθαναν. Αυτοί δεν έχουν πια τίποτα να πουν.

Είναι αποτυπωμένη στα πρόσωπα αυτών που ζουν. Αυτών που μένουν πίσω για να θρηνήσουν.

Είναι ο ανείπωτος πόνος να χάνεις το παιδί σου, ξαφνικά.

Είναι η οδύνη των παιδιών που βρίσκονται σακατεμένα.

Είναι η απορία εκείνων που βλέπουν τα αδέρφια και τους γονείς τους να μένουν άψυχοι, ισοπεδωμένοι, να είναι ακόμα ζεστοί πάνω σε κάποιο φορείο και να μην πρόκειται ποτέ πια να γυρίσουν πίσω.

Είναι ο πανικός των τριών δευτερολέπτων που έχεις για να τρέξεις να σωθείς, από τα αεροπορικά βλήματα. Αλήθεια, πού να τρέξεις; Σε ποια ανύπαρκτα καταφύγια;

Μία άλλου είδους φρίκη αποτυπώνεται στην αναπαραγωγή των λόγων των Ισραηλινών οι οποίοι υποστηρίζουν την επίθεση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το άρθρο του Gilad Sharon Jerusalem Post ότι, πρέπει στη Γάζα να γίνει αυτό που έγινε στη Χιροσίμα και το Ναγκασάκι.

Όταν μάλιστα την αντίληψη αυτή την έχουν πολιτικοί ή τέκνα πολιτικών [που, εντάξει, δεν είναι ο Χ τυχαίος μπακάλης που, πέρναγε απ’έξω, είδε φως και μπήκε] μίας πυρηνικής δύναμης, είναι ακόμα φρικιαστικότερη.

Μετά από αυτές τις δηλώσεις, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία: εάν η Γάζα δεν ήταν ακριβώς δίπλα στο Ισραήλ, θα την είχαν ευχαρίστως αφανίσει από το χάρτη, με μερικά πυρηνικά. Δυσκολεύονται λίγο, λόγω τοποθεσίας και μόνο.

Υ.Γ. Έχουν περάσει από την οθόνη μου πολύ σκληρότερες εικόνες αυτές τις μέρες. Καμμένα, απανθρακωμένα, διαμελισμένα παιδιά. Λουτρά αίματος, ικανά για να χορτάσει και το πιο αιμοβόρο κτήνος. Για όποιον έχει γερό στομάχι, ανάρτησα πολλά από αυτά εδώ: ecpoir.tumblr.com

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

3 responses to “αυτά που δεν μπορείς να αγνοήσεις

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s