“πουτάνα-όλα”

168861_10151094715917640_1810457137_n

Είμαστε αμφότεροι από εκείνους που πιάνουν ένα θέμα και καταλήγουν στο φεγγάρι, οπότε δεν ήταν καθόλου παράξενο που είχαμε φτάσει να συζητάμε για τις χρήσεις γης. Αρχίζει να μου εξηγεί την τάση στις χρήσεις γης, εξαιτίας της αστικοποίησης και τις προβλέψεις λόγω κλιματικής αλλαγής, και πώς αυτό θα δημιουργήσει συγκεκριμένα προβλήματα, πώς δεν υπάρχει η σωστή πολιτική για να αποτραπεί κάτι τέτοιο κλπ.

Εγώ από απέναντι, έχω γαμηθεί στο γέλιο. Εκείνο το γέλιο που προσπαθείς να το πνίξεις, προσπαθείς να μη διακόψεις τον άλλο, αλλά ξέρεις καλά ότι έχεις το επιχείρημα οδοστρωτήρα που θα στείλει την κουβέντα εντελώς στο διάβολο. Προσπαθώ να μη διακόψω, αλλά έχω βάλει το χέρι στο στόμα, κουνάω το κεφάλι και γελάω ακατάπαυστα.

Έχει αρχίσει να εκνευρίζεται. Στην αρχή χαμογελάει, προσπαθεί να μαντέψει τί θα πω, συνεχίζει να εξηγεί με πάθος και οργή, και ίσως κάποια θλίψη, ή απογοήτευση για την ανεπάρκεια των σημερινών πολιτικών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που ψήφισε [το επανέλαβε αρκετές φορές] κλπ.

“Γιατί γελάς;”

“Πες, πες … θα σου εξηγήσω μετά!”

Συνεχίζει για λίγο, αλλά δεν μπορεί, αποσπάται. Δεν γίνεται να μιλάς σοβαρά [πόσο μάλλον εκνευρισμένα] με κάποιον που χτυπιέται λες και ακούει το πιο ξεκαρδιστικό ανέκδοτο.

“Πες μου!”

“Συνέχισε. Θα σου πω όταν τελειώσεις.”

Παραθέτει ποσοστά, ότι έχει χαθεί τάδε καλλιεργήσιμο έδαφος, επειδή ο πληθυσμός είχε δείνα αύξηση εντός των τελευταίων τάδε δεκαετιών και ότι οι προβλέψεις είναι πως θα χαθεί ένα ποσοστό που θα φτάσει το χι% [να πω την αμαρτία μου, δεν πρόσεχα τα νούμερα].

Σταματάει. Περιμένει να ακούσει τί έχω να πω. Μαντεύει ότι “στην Ελλάδα είναι ακόμα χειρότερα, επειδή …”

“Εμείς δεν έχουμε τέτοια στοιχεία, οπότε δεν μπορούμε καν να γνωρίζουμε τη διαφορά στη χρήση εδαφών, ούτε να σχεδιάσουμε καμία πολιτική. Ξέρεις γιατί;”

Με κοιτάζει, έντρομος. Θέλει να μου τρίψει στα μούτρα ένα “αποκλείεται να μην έχετε, όλες οι χώρες έχουν, έτσι λειτουργούν τα κράτη, απλά δεν το γνωρίζεις εσύ, ηλίθια Ελληνίδα!”

Στα χείλη το’χει, το βλέπω. Δαγκώνεται να μη μιλήσει, διότι, φοβάται πλέον τί θα πω. Έχει κουραστεί να πέφτει απ’ τα σύννεφα και με τόσο γέλιο που έριξα πριν, ε, δεν μπορεί, κάποιο σοβαρό λόγο θα είχα.

Μετά από μία παύση μερικών δευτερολέπτων [παύση του θριάμβου, του “θα σε κατακεραυνώσω τώρα, ετοιμάσου!”] συνεχίζω:

“Επειδή, δεν έχουμε ακόμα κτηματολόγιο. Μας έδωσε κάτι δισεκατομμύρια πριν από δεκαετίες η ΕΕ για να το φτιάξουμε, τα φάγαμε, κι ακόμα το φτιάχνουμε!”

Ανοίγει το στόμα. Εκστομίζει ένα μάλλον αμήχανο επιφώνημα.

“Oh, putain!”

Α, μπράβο, στα λόγια μου ήρθες. Ακριβώς αυτό!

 Y.Γ. Ακόμα κι αν είχε ολοκληρωθεί το κτηματολόγιο, το οποίο σας διαβεβαιώ ότι ακόμα ΔΕΝ …, πάλι μας λείπουν κάτι δεκαετίες στοιχείων για να έχουμε μία βάση δεδομένων και να διαπιστώνουμε τάσεις, ως εργαλείο στη χάραξη πολιτικής.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

One response to ““πουτάνα-όλα”

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s