η εποχή του θερισμού, via Parallaxi

Πόσες φορές το έχω πει πως, εάν δεν έχει όνειρα ο κόσμος, θα έχουμε όλοι εφιάλτες;

Ε, κάτι τέτοιο συμβαίνει: όταν το μόνο που προσφέρει η Ελλάδα στη νέα γενιά της είναι η υπόσχεση ενός νέου εμφυλίου πολέμου, αυτή αρχίζει να οχυρώνεται και να διαλέγει πλευρά.

Ή από τους φοβισμένους τηλεορασόπληκτους θα είσαι, ή από τους άλλους.

Ή με τις τράπεζες θα είσαι, ή εναντίον τους.

Ή με τους μπάτσους θα είσαι [της ζαρντινιέρας, τους Κορκονείς, εκείνους που κλωτσάνε τα μηχανάκια και σε ρίχνουν στο γκρεμό, όσους σε κυνηγάνε μέχρι να πέσεις στις ράγες του τραίνου, όσους αφήνουν ένα τετράχρονο μόνο στο σπίτι αδιαφορώντας πλήρως τί θα του συμβεί κ.ο.κ.] ή με τους άλλους.

Κάπως έτσι, έκαναν την επιλογή τους και οι τέσσερις συλληφθέντες, διαπομπευθέντες πριν τη δίκη τους και εμφανέστατα – παρά την κακότεχνη απόπειρα απόκρυψης με ψηφιακή αλλοίωση των φωτογραφιών τους – βασανισθέντες.

velvendo

Αντιγράφω από τη σελίδα « Parallaxi »:

Τώρα που οι 16χρονοι του 2008, έχουν γίνει 20χρονοι, τώρα θα θερίσετε ότι σπείρατε εκείνον τον Δεκέμβρη του Αλέξη Γρηγορόπουλου. Όλοι εσείς που καταδικάζατε την βία από όπου κι αν προέρχεται. Τώρα που οι 16χρονοι έχουν περάσει στα πανεπιστήμια, πήγαν στα πρώτα party στρατολόγησης των κομμάτων, για να έχουν πρόσβαση στις σημειώσεις, μπας και περάσουν εύκολα το μάθημα για ένα πτυχίο χωρίς αντίκρισμα.

Τώρα που οι γονείς τους, ο ένας είναι άνεργος κι ο άλλος με συρρικνωμένο μισθό, τώρα που η TV σα να μη τρέχει τίποτε εξακολουθεί να πουλάει τρόπους ζωής που δεν είναι εφικτοί και το αξίωμα « καλός είναι όποιος έχει φράγκα» παραμένει αμετακίνητο σαν πρώτη μοναδική αξία στην χώρα του δίχως αύριο. Τώρα που κλείνουν τα μουσικά σχολεία και αντιμετωπίζουν τους μαθητές ως γραφικούς όταν κι αν διαμαρτυρηθούν, τώρα που η προοπτική όποιας εργασίας ανήκει στη σφαίρα του εξωπραγματικού, τώρα που πρέπει να πάρει το νέο smart phone, το αυτοκίνητο για να βγάλει γκόμενα, τα trendy ρούχα για τα trendy party γιατί μόνο αυτά προωθούνται και διαφημίζονται, τώρα αρχίζει να διαφαίνεται το μέγεθος της ευθύνης για την τερατογέννεση που κατάφερε να κάνει η γενιά των πενηντάρηδων στη νεολαία μας.

Κι αυτό κάνει όλη την κοινωνία μας το ίδιο υπεύθυνη, αν όχι περισσότερο εγκληματική, μόνο που όσοι σήμερα το πρωί δεν κυκλοφορούμε με πρησμένα από τη μπουνιά ματιά και λαιμούς με Photoshop καλυμμένους στην αγορά, δεν σημαίνει ότι είμαστε αθώοι, αλλά ότι απλά διαφεύγουμε της σύλληψης. Κι όσο αντί να νιώσουμε την ευθύνη που μας αναλογεί, ήρεμοι συνεχίζουμε την επιβίωση μας, τόσο χειρότερη κάνουμε την ώρα που θα χρειαστεί να ομολογήσουμε το πόσο και γιατί φταίμε. Κι όσο κάτι σημειώματα σαν αυτό τα αντιμετωπίζουμε ως γραφικά και μακριά από μας, τόσο η κοινωνία μας βαδίζει όλο και πιο κάτω, όλο και πιο χαμηλά, χωρίς ίχνη επανάκαψης, χωρίς ελπίδα σωτηρίας.

Ναι είναι δυσβάστακτη η εποχή του θερισμού, γιατί οι πρώτοι που θα εκπλαγούν, θα είναι οι φιλήσυχοι, οι σιωπηλοί, οι νοικοκυραίοι που ακόμη και τώρα, χωρίς ντροπή με ελαφρότητα, ομολογούν και σχολιαζουν ότι ένα παιδί 20 χρονών είναι εγκληματίας και τρομοκράτης κι αυτοί τα αθώα ανυπεράσπιστα θύματα του.

velvedo_pitsirikos

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

One response to “η εποχή του θερισμού, via Parallaxi

  • 2kappa

    εν καιρώ πολέμου, η σπορά θυελλών συνεχίζεται

    η (αστική) δημοκρατία φαίνεται πως βρίσκεται στα όρια της, γι’αυτό εξάλλου και πιέζει για μια (ψευδεπίγραφη!) σύγκρουση των άκρων

    ταυτόχρονα,

    επειδή ο πραγματικός πόλεμος γίνεται στο μεσαίο χώρο, εκεί και τα περισσότερα συνθλιμμένα θύματα

    οι περιορισμοί, η αστυνόμευση, η λογοκρισία, ο συντηρητισμός, η περιθωριοποίηση των νέο-φαρμακών, η καταστολή, και οι απαγορεύσεις (μέσω επιφάσεων νομιμότητας κι ενώ όλο το σύστημά τους αυθαιρετεί)

    καταλαμβάνουν βιαίως το χώρο της κοινωνικής δικαιοσύνης, της ισοπολιτείας, των ίσων ευκαιριών, του διαλόγου, της συμμετοχικότητας, της ελεύθερης έκφρασης, της ανεκτικότητας κλπ

    μα στη πραγματικότητα, το ίδιο το σύστημα αμφισβητείται εκ των έσω,η αρχιτεκτονική του φαίνεται να μην απαντά στα αδιέξοδα που το ίδιο δημιουργεί και μοιάζουν (πια) ανεπίλυτα

    μεγάλη η συζήτηση…

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s