η πρώτη σου ζωή

panta ekei

Φτάνει,
ένα τίποτα μια λέξη ένας ήχος,
για να ξανάρθουν ζωντανά
αυτά που νόμιζες πως είχανε πεθάνει
Φτάνει,
μια μυρωδιά βασιλικού
από παράθυρα ανοιγμένα
Φτάνει,
για να με πάει πάντα εμένα
οκτώ χρονών στην εξοχή,
πίσω απ το σπίτι του επιστάτη,
κάτω απ τον ίσκιο μιας ελιάς
Να μπω στου φόβου το παλάτι
Φτάνει,
μια μαύρη μέλισσα χλωμή
που να ρουφάει μ’ ηδονή,
απ το λουλούδι που αγαπούσα,
όλη τη γύρη
Μέχρι που τόκανε
στα χώματα να γείρει
Φτάνει,
μ’ αυτό το φόβο
να περνάω την ζωή μου,
πάντα πάντα,
πάντα εκεί!
Ακόμα κι άμα τυφλωνόσουνα
δε θα φευγαν ποτέ από το νου σου
Όλα αυτά που είδαν τα μάτια σου,
σα θύμηση, θα ταξιδεύουν στο ταβάνι
τ’ ουρανού σου.
Πάντα εκεί…

pantaekei

Ακόμα κι άμα στα ξερίζωνα τα χείλη αυτά,
που άλλα έχουν φιλήσει,
την γεύση της απόλαυσης που νιώσανε
θα την θυμόσουν ως το θάνατο
Αυτή η πρώτη σου ζωή
μ’ έχει νικήσει.

Πάντα εκεί…

[Λίνα Νικολακοπούλου – Σταμάτης Κραουνάκης]

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s