εγώ συνήθισα εδώ

Στη φυλακή ο Νάσος πουλάει ξυραφάκια και χασίσι,
παίρνει από το φύλακα ωωω μπαξίσι,
το Σταύρο ξέρει, δε θα λησμονήσει,
που του στέλνει τη μαύρη να πουλήσει και να καπνίσει.

Στη φυλακή ο Νάσος πόσα χρόνια έχει μέσα δεν τον νοιάζει
πόσο θα μείνει ακόμη μέσα δεν τον σκιάζει,
και ποια χρονιά θ’ απολυθεί το ‘χει ξεχάσει,
μόνο τις νύχτες λιγάκι τρομάζει,
που του Σταύρου πια τα μάτια δεν καλοθυμάται
και δεν κοιμάται, και δεν κοιμάται.

Στη φυλακή ο Νάσος χρόνια εμπορεύεται το μαύρο,
ξεχνάει αν τον λέγανε Παύλο ή Σταύρο
αυτόνα που κοιμότανε μαζί του τρία χρόνια
και πλασάρανε μαζί χασίσι.

Τώρα κοιμάται μ’ όποιονε του το ζητήσει
έπαψε να ρωτά πότε θ’ απολυθεί,
από τη φυλακή ο Νάσος αυτόνα που του στέλνει χρόνια χασίσι
του παραγγέλνει, Παύλο, Παύλο είτε Σταύρο, όποιος είσαι
δε σε θυμάμαι, ξέχνα με και ζήσε,
δεν θυμάμαι η ζωή μας αν ήταν καλή ή κακή,
εγώ συνήθισα εδώ στη φυλακή,
εγώ συνήθισα εδώ στη φυλακή.

[Λάκης Παπαδόπουλος – Παύλος Μάτεσης]

Advertisements

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s