απορίες οκτάχρονου

Παρασκευή βράδυ, έχουμε βγει έξω με τον καλό μου, είμαστε αμφότεροι κουρασμένοι και γυρίζουμε σπίτι. Περπατάμε αργά, δεν βιαζόμαστε, ο καιρός είναι ευχάριστος και συζητάμε.

Λίγο παραπέρα μια παρέα συζητάει, αλλά δεν τους ακούμε. Από την παρέα, ξεχωρίζει ένα πιτσιρίκι, με το ποδηλατάκι του. Χαριτωμένο. Οχτώ ετών. Άντε, εννέα-δέκα το πολύ, επειδή τα αγοράκια παίρνουν μπόι αργά.

Μας πλησιάζει, χωρίς να κατέβει από το ποδήλατό του, κάνοντας φιγούρες. Δεν δίνουμε σημασία.

« Αγαπιόσαστε; »

Χαμογελάμε. Τί να του απαντήσεις τώρα;

« Ναι. »

podilato

Ελπίζουμε ότι το θέμα έχει λήξει εκεί. Γιατί άραγε;

Η επόμενη ερώτηση είναι κεραυνός.

« Πηδιόσαστε; »

Ξεσπάω σε γέλια. Ο καλός μου απλά στραβώνει τα μούτρα του και μου λέει « το τσογλάνι! ».

Απομακρύνθηκε. Μάλλον δεν περίμενε απάντηση. Ίσως απλά η χρήση μίας « μεγάλης » λέξης του αρκούσε. Είχε κάνει τη διαβολιά της ημέρας.

Σήμερα το πρωί τον θυμήθηκα και έριξα ένα γέλιο ακόμα.

Publicités

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

2 responses to “απορίες οκτάχρονου

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s