τις Κυριακές

Διάβασα κάτι προηγουμένως, και το σκέφτομαι ακόμα.

Ήταν μία από αυτές τις χιψτεράδικες φωτογραφίες, τις instagramμοποιημένες με φίλτρα, με κάτι ποδηλάτες δίπλα στη θάλασσα. Έλεγε ότι « κάποτε, τις Κυριακές, μας ένοιαζε η σχέση έρωτα και ζωής, ενώ σήμερα μας νοιάζει η σχέση ευρώ μνημονίου ».

Πράγματι, για τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτό μάλλον συνέβη. Ξυπνήσανε από τη νιρβάνα τους, με πολύ άγριο τρόπο. Βρεθήκανε προ τετελεσμένων και αναγκάστηκαν να ωριμάσουν ξαφνικά. Αναγκαστήκανε να ασχοληθούν με την πολιτική.

Όμως, ξέρεις κάτι; Δεν ήμασταν όλοι έτσι. Κάποιοι ήμασταν πάντα προβληματισμένοι, κάποιο βλέπαμε ότι κάτι πάει στραβά [και όχι, δεν αναφέρομαι στο τραπεζικό σύστημα αλλά στη γενικότερη νοοτροπία του κόσμου] και μας ενοχλούσε η πορεία που είχαμε πάρει.

Κάποιοι περνούσαμε τις Κυριακές μας τρέχοντας σε συναθροίσεις, σε δράσεις, σε πολιτικές ή συνδικαλιστικές συγκεντρώσεις, σε φιλανθρωπίες, σε μελέτη κλπ.

Κάποιοι ψηφίζαμε κόμματα που δεν μπαίνανε καν στη Βουλή.

Κάποιοι, είχαμε ακούσει από συναδέλφους [στον ιδιωτικό τομέα] την ατάκα « Έτσι όπως τα λες εσύ, δεν θα διοριστείς ποτέ! ».

Κάποιοι δεν είχαμε στόχο να μαζεύουμε χρήματα όλο το χειμώνα για να πάμε στη Μύκονο, δεν πηγαίναμε σε γάμο / πίτα / βαφτίσια για να επιδείξουμε τα νέα μας πανάκριβα ρούχα & παπούτσια, δεν ψωνίζαμε « ιταλικές κουρτίνες » [design και καλά] για να το λέμε με στόμφο κάθε φορά που μας ρωτούσε κάποιος κ.ο.κ.

Όχι λοιπόν, η σχέση ευρώ και μνημονίου [ή όπως λεγόταν στην προ κρίσης εποχή η εκμετάλλευση των προλεταρίων από το κεφάλαιο] ήταν ανέκαθεν στις Κυριακές, όσο και στις υπόλοιπες μέρες μας. Επειδή, πες μας περίεργους, πες μας αντιδραστικούς, πες μας πυροβολημένους, είχαμε έγνοια και για άλλους [λαούς] που δεν περνούσαν τόσο καλά όσο εμείς.

Το πρωί, στη δημοσιογραφική εκπομπή της ΕΡΤ (ertopen.com), ένας εκ των καλεσμένων εκπροσωπούσε τις επιχειρήσεις εμπορίας αυτοκινήτων. Κλαιγόταν για την καταστροφή του κλάδου του, τονίζοντας ότι οι πωλήσεις έχουν επιστρέψει στη δεκαετία του 60′.

Κατ’αρχήν, στοιχηματίζω το password στο Οξύ ότι αυτός ο τύπος ψηφίζει ακόμα ΝΔ-ΣΟΚ, το πολύ πολύ καμία ΔΗΜΑΡ-ΛΑΟΣ-Ανεξ.Ελλ. Συνεπώς, ας πάει να βαρέσει το κεφάλι του στον τοίχο όσο θέλει, δεν μπορώ να τον συμπονέσω.

Κατά δεύτερον, χαίρομαι ιδιαιτέρως που οι πωλήσεις των αυτοκινήτων επέστρεψαν στη δεκαετία του 60′ και ελπίζω να παραμείνουν εκεί, αεί και εις τους αιώνες των αιώνων. Επειδή τα αυτοκίνητα ρυπαίνουν και το είχαμε παραγαμήσει (όλοι) με την κατάχρησή τους. Το γεγονός ότι τα Ελληνικά ΜΜΜ είναι άθλια [και στην προ μετρό εποχή ήταν τρισάθλια, αλλά Ελλάδα δεν είναι μόνο η Αθήνα] μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ελαφρυντικό, αλλά δεν αρκεί.

Κατά τρίτον, δεν θυμάμαι να παράγει αυτοκίνητα η Ελλάδα [τουλάχιστον όχι τα τελευταία 40 χρόνια], συνεπώς, δε βλέπω σε τί προσφέρει ο κλάδος της εμπορίας αυτοκινήτων, πέρα από τη ματαιοδοξία ορισμένων και την αδιαμφισβήτητη ενίσχυση στη Γερμανική βιομηχανία. Και βεβαίως, μακάρι να δουλεύουν οι Γερμανοί προλετάριοι, δεν έχω κάτι εναντίον τους. Αλλά ενδεχομένως πρέπει να ξανασκεφτούμε πόσο καλή είναι η ισχυροποίηση της πολιτικής τύπου Μέρκελ [αυτή θα φύγει, θα αναλάβουν άλλοι το ρόλο της] υπέρ του κεφαλαίου.

Συνεπώς, όχι, δεν θέλω να επιστρέψει ο μέσος Έλληνας στη νιρβάνα που βίωνε, κι αν η επιστροφή στο ίδιο βιωτικό επίπεδο [εάν, όταν, όποτε αυτό συμβεί] τον μετατρέψει στο ίδιο πολιτικό ζώο [κτήνος] που ήταν και πριν την κρίση, μη σώσει και επιστρέψει. Ποτέ.

Διότι, τελικά, όποιος δεν μπορεί να αναλογιστεί τη σχέση έρωτα και ζωής σήμερα, τα ίδια με πριν θα κάνει αν ποτέ βγει από την κρίση. Δεν θα μπορεί να ονειρευτεί έναν καλλίτερο κόσμο, θα επιστρέψει στα ίδια λάθη, στις ίδιες αμαρτίες, στις ίδιες ύβρεις.

applepie

Στο μεταξύ, μέχρι εκείνο το έαν και όποτε, εμείς συνεχίζουμε να ερωτευόμαστε και να περνάμε τις Κυριακές μας τρώγοντας σπιτικές πίτες με παγωτό. Όπως κάναμε και πριν, δηλαδή. Διότι, ο αγώνας χρειάζεται και ενέργεια.

Όποιος δεν ερωτεύεται τώρα, στην εποχή της κρίσης, δεν έχει κάτι για να παλέψει.

Advertisements

À propos de espοir - надежда - Hoffnung - speranza

надежда - 100% durchschaut - Vous m’avez pris pour une des votre! Voir tous les articles par espοir - надежда - Hoffnung - speranza

4 responses to “τις Κυριακές

Qqchose a declarer?

Entrez vos coordonnées ci-dessous ou cliquez sur une icône pour vous connecter:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l'aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion / Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l'aide de votre compte Twitter. Déconnexion / Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l'aide de votre compte Facebook. Déconnexion / Changer )

Photo Google+

Vous commentez à l'aide de votre compte Google+. Déconnexion / Changer )

Connexion à %s